#تخصصی
👆👆
در مقالهای که اخیراً در یوروپین فیزیکز لترز چاپ شده تشریحی برای علت سهبعدی فضا بر مبنای انرژی آزاد هلمهولتز ارائه شده است. پس از مِهبانگ، دمای عالم تا حد زیادی بالا میرود و انرژی هلمهولتز که قید دمایی و حجمی (فضایی) دارد بیشینه میشود. این شرایط با ابعاد سه تطابق دارد. سپس دما کاهش مییابد و نوعی تعادل با کاهش انرژی هلمهولتز پدید میآید. اگر روزی دما بسیار بالا برود، آنگاه امکان بالاتر رفتن ابعاد فضا نیز وجود خواهد داشت.
البته این شرایط بسیار دور از پیشبینی است.
👆👆
در مقالهای که اخیراً در یوروپین فیزیکز لترز چاپ شده تشریحی برای علت سهبعدی فضا بر مبنای انرژی آزاد هلمهولتز ارائه شده است. پس از مِهبانگ، دمای عالم تا حد زیادی بالا میرود و انرژی هلمهولتز که قید دمایی و حجمی (فضایی) دارد بیشینه میشود. این شرایط با ابعاد سه تطابق دارد. سپس دما کاهش مییابد و نوعی تعادل با کاهش انرژی هلمهولتز پدید میآید. اگر روزی دما بسیار بالا برود، آنگاه امکان بالاتر رفتن ابعاد فضا نیز وجود خواهد داشت.
البته این شرایط بسیار دور از پیشبینی است.
#عمومی
آگاهی (consciousness) احتمالا از عوارض بی نظمی است
مجله دیجی کالا - زهرا غلامی: یک نکته شگفتانگیز درباره مغز این است که از همان ساختارهای ستارهمانندی تشکیل شده که عالم را تشکیل میدهد. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که شاید این موضوع تنها وجه اشتراک این دو نباشد.
احتمالا مغز ما هم درست مثل عالم، طوری برنامهریزی شده که مطابق با اصل بینظمی، اختلال را به حداکثر برساند؛ و آگاهی ما هم میتواند یکی از عوارض جانبی همین پدیده باشد.
دانشمندان و فلاسفه قرنهاست که به دنبال فهم آگاهی انسان (توانایی ما برای آگاه بودن نسبت به خودمان و محیط اطرافمان) هستند. با اینکه، آگاهی بخشی حیاتی از انسان بودن است، اما دانشمندان هنوز واقعا نمیدانند که از کجا ناشی میشود و چرا ما آگاهی داریم.
اما پژوهش جدیدی که توسط محققانی از فرانسه و کانادا انجام شده، یک احتمال جدید را مطرح میکند: آگاهی وقتی به وجود میآید که مغز ما محتوای اطلاعاتش را به حداکثر میرساند. به عبارت دیگر، آگاهی از عوارض جانبی حرکت مغز ما به سمت بینظمی است.
بینظمی در واقع واژهای است که برای توصیف پیشرفت یک سیستم از نظم به بینظمی استفاده میشود. مثلا یک تخم مرغ را در نظر بگیرید. این ماده به شکل کاملا مرتب و منظم به دو قسمت زرده و سفیده تقسیم شده و بینظمی کمی دارد، اما وقتی آن را هم میزنیم، بینظمی آن افزایش مییابد. تخم مرغ در این حالت به بیشترین بینظمی رسیده است.
بسیاری از فیزیکدانان معتقدند که همین اتفاق برای عالم ما میافتد. پس از بیگ بنگ، عالم به تدریج از حالتی با بینظمی کم به بینظمی بالا تغییر کرده است. قانون دوم ترمودینامیک میگوید بینظمی در یک سامانه فقط افزایش مییابد، بنابراین، این توضیح میدهد که چرا زمان فقط به سمت جلو حرکت میکند.
بنابراین، محققان تصمیم گرفتند همین تفکر را در مورد اتصالات مغزی ما به کار بگیرند، و بررسی کنند و ببینند که آیا این اتصالات زمانی که ما آگاه هستیم، الگویی را به دلخواه خودشان نشان میدهند.
تیمی از دانشگاه تورنتو و دانشگاه پاریس دکارت برای پاسخ دادن به این سوال، از نوعی نظریه احتمال به نام «مکانیک آماری» (statistical mechanics) استفاده کردند تا مدلی از شبکهی نورونها در مغز ۹ نفر تهیه کنند. ۷ نفر از این افراد صرع داشتند.
آنها به طور خاص، همگامسازی نورونها را زیر نظر قرار دادند، اینکه آیا نورونها هماهنگ با هم نوسان میکردند یا خیر. محققان میخواستند بدانند که آیا سلولهای مغز به هم مرتبط بودند یا نه.
آنها دو مجموعه داده را بررسی کردند: اول آنها الگوهای اتصال را هنگام خواب و بیداری شرکتکنندهها با هم مقایسه کردند؛ سپس این الگوها را هنگام تشنج بیماران مبتلا به صرع و هنگامی که مغزشان در وضعیت عادی قرار داشت، با هم مقایسه کردند.
در هر دو وضعیت، آنها یک روند مشابه را مشاهده کردند. مغز این شرکتکنندگان در وضعیت کاملا هوشیار بینظمی بیشتری نشان داد.
این تیم نوشته: «ما به یک نتیجه بسیار ساده رسیدیم: در وضعیت هوشیار بین شبکههای مغز بیشترین تعداد تعامل و واکنش وجود دارد، این بینظمی زیاد را نشان میدهد.»
این باعث شد محققان استدلال کنند که آگاهی میتواند خاصیتی ناشی از سیستمی باشد که میخواهد تبادل اطلاعات را به حداکثر برساند.
اما قبل از اینکه این نظریه را بپذیریم، باید تعدادی محدودیتهای بزرگ آن را در نظر بگیریم، بزرگترین محدودیت این پژوهش اندازه کوچک نمونه آن است. نتیجهگیری در این زمینه به کمک تنها ۹ نفر بسیار دشوار است؛ مخصوصا با توجه به اینکه مغز افراد به وضعیتهای مختلف واکنش متفاوتی داشت.
اما این تحقیق میتواند یک نقطه شروع خوب برای تحقیقات بیشتر باشد و برای مسئله آگاهی و منشا و چرایی آن یک فرضیه جدید را مطرح میکند.
این تیم حالا میخواهد نتایجشان را بیشتر بررسی کند تا بفهمند اتفاقی که در مغز رخ میدهد آیا واقعا بینظمی به معنای واقعی آن است یا نوعی دیگری از ساماندهی مغز به اطلاعات.
آگاهی (consciousness) احتمالا از عوارض بی نظمی است
مجله دیجی کالا - زهرا غلامی: یک نکته شگفتانگیز درباره مغز این است که از همان ساختارهای ستارهمانندی تشکیل شده که عالم را تشکیل میدهد. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که شاید این موضوع تنها وجه اشتراک این دو نباشد.
احتمالا مغز ما هم درست مثل عالم، طوری برنامهریزی شده که مطابق با اصل بینظمی، اختلال را به حداکثر برساند؛ و آگاهی ما هم میتواند یکی از عوارض جانبی همین پدیده باشد.
دانشمندان و فلاسفه قرنهاست که به دنبال فهم آگاهی انسان (توانایی ما برای آگاه بودن نسبت به خودمان و محیط اطرافمان) هستند. با اینکه، آگاهی بخشی حیاتی از انسان بودن است، اما دانشمندان هنوز واقعا نمیدانند که از کجا ناشی میشود و چرا ما آگاهی داریم.
اما پژوهش جدیدی که توسط محققانی از فرانسه و کانادا انجام شده، یک احتمال جدید را مطرح میکند: آگاهی وقتی به وجود میآید که مغز ما محتوای اطلاعاتش را به حداکثر میرساند. به عبارت دیگر، آگاهی از عوارض جانبی حرکت مغز ما به سمت بینظمی است.
بینظمی در واقع واژهای است که برای توصیف پیشرفت یک سیستم از نظم به بینظمی استفاده میشود. مثلا یک تخم مرغ را در نظر بگیرید. این ماده به شکل کاملا مرتب و منظم به دو قسمت زرده و سفیده تقسیم شده و بینظمی کمی دارد، اما وقتی آن را هم میزنیم، بینظمی آن افزایش مییابد. تخم مرغ در این حالت به بیشترین بینظمی رسیده است.
بسیاری از فیزیکدانان معتقدند که همین اتفاق برای عالم ما میافتد. پس از بیگ بنگ، عالم به تدریج از حالتی با بینظمی کم به بینظمی بالا تغییر کرده است. قانون دوم ترمودینامیک میگوید بینظمی در یک سامانه فقط افزایش مییابد، بنابراین، این توضیح میدهد که چرا زمان فقط به سمت جلو حرکت میکند.
بنابراین، محققان تصمیم گرفتند همین تفکر را در مورد اتصالات مغزی ما به کار بگیرند، و بررسی کنند و ببینند که آیا این اتصالات زمانی که ما آگاه هستیم، الگویی را به دلخواه خودشان نشان میدهند.
تیمی از دانشگاه تورنتو و دانشگاه پاریس دکارت برای پاسخ دادن به این سوال، از نوعی نظریه احتمال به نام «مکانیک آماری» (statistical mechanics) استفاده کردند تا مدلی از شبکهی نورونها در مغز ۹ نفر تهیه کنند. ۷ نفر از این افراد صرع داشتند.
آنها به طور خاص، همگامسازی نورونها را زیر نظر قرار دادند، اینکه آیا نورونها هماهنگ با هم نوسان میکردند یا خیر. محققان میخواستند بدانند که آیا سلولهای مغز به هم مرتبط بودند یا نه.
آنها دو مجموعه داده را بررسی کردند: اول آنها الگوهای اتصال را هنگام خواب و بیداری شرکتکنندهها با هم مقایسه کردند؛ سپس این الگوها را هنگام تشنج بیماران مبتلا به صرع و هنگامی که مغزشان در وضعیت عادی قرار داشت، با هم مقایسه کردند.
در هر دو وضعیت، آنها یک روند مشابه را مشاهده کردند. مغز این شرکتکنندگان در وضعیت کاملا هوشیار بینظمی بیشتری نشان داد.
این تیم نوشته: «ما به یک نتیجه بسیار ساده رسیدیم: در وضعیت هوشیار بین شبکههای مغز بیشترین تعداد تعامل و واکنش وجود دارد، این بینظمی زیاد را نشان میدهد.»
این باعث شد محققان استدلال کنند که آگاهی میتواند خاصیتی ناشی از سیستمی باشد که میخواهد تبادل اطلاعات را به حداکثر برساند.
اما قبل از اینکه این نظریه را بپذیریم، باید تعدادی محدودیتهای بزرگ آن را در نظر بگیریم، بزرگترین محدودیت این پژوهش اندازه کوچک نمونه آن است. نتیجهگیری در این زمینه به کمک تنها ۹ نفر بسیار دشوار است؛ مخصوصا با توجه به اینکه مغز افراد به وضعیتهای مختلف واکنش متفاوتی داشت.
اما این تحقیق میتواند یک نقطه شروع خوب برای تحقیقات بیشتر باشد و برای مسئله آگاهی و منشا و چرایی آن یک فرضیه جدید را مطرح میکند.
این تیم حالا میخواهد نتایجشان را بیشتر بررسی کند تا بفهمند اتفاقی که در مغز رخ میدهد آیا واقعا بینظمی به معنای واقعی آن است یا نوعی دیگری از ساماندهی مغز به اطلاعات.
#عمومی
هیدروژن فلزی! در فشارهای بالا هیدروژن را میخواهند جامد کنند، جامدی با رسانایی بسیار بالا! 👆👆
هیدروژن فلزی! در فشارهای بالا هیدروژن را میخواهند جامد کنند، جامدی با رسانایی بسیار بالا! 👆👆
#عمومی
خلق یک ارگان زنده روی تراشه
محققان دانشگاه هاروارد موفق شدند برای اولین بار با استفاده از چاپگرهای سه بعدی یک ارگان زنده را بر روی یک تراشه خلق کنند. این ارگان دارای حسگرهای یکپارچه نیز هست.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/411389/
خلق یک ارگان زنده روی تراشه
محققان دانشگاه هاروارد موفق شدند برای اولین بار با استفاده از چاپگرهای سه بعدی یک ارگان زنده را بر روی یک تراشه خلق کنند. این ارگان دارای حسگرهای یکپارچه نیز هست.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/411389/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
خلق یک ارگان زنده روی تراشه
محققان دانشگاه هاروارد موفق شدند برای اولین بار با استفاده از چاپگرهای سه بعدی یک ارگان زنده را بر روی یک تراشه خلق کنند. این ارگان دارای حسگرهای یکپارچه نیز هست.
#عمومی
کشف جدید در مورد سیستم ایمنی بدن
وب سایت کلیک: پژوهشگران کشف کرده اند که به لطف برخی مولکول های به هم پیوسته، فرایندهای سیگنالینگ بین پروتئین ها و سیستم ایمنی بدن خیلی پیچیده تر از آنچه است که تاکنون تصور می شد.
این نوع از مولکول ها که به نظر می رسید خیلی نادر هستند، اما پژوهشگران دریافته اند که یک چهارم از مولکول های پرچم که ذرات سمی و یا خارجی بدن را کشف می کنند، از این نوع از مولکول ها هستند. این کشف می تواند تاثیر زیادی بر روی روند تولید واکسن و درمان های خود ایمنی بگذارد.
این کشف نه تنها درک عمیقی از چگونگی کارکرد سیستم ایمنی بدن است، بلکه راه های جدید برای درمان و توسعه دارو و واکسن را پیش روی پژوهشگران قرار می دهد.
به طور خلاصه می توان گفت که سیستم ایمنی بدن ما با شناسایی چیزهایی که می توانند برای بدن مضر باشند و انجام بهترین عملکرد خود برای خنثی کردن آن ها عمل می کند. برای این کار، پروتئین هایی که آنتی بادی نام دارند، به دلیل حضور آنتی ژن ها ساخته می شوند و سیستم ایمنی بدن را تحریک می کنند که واکنش نشان دهد.
بدن چگونه آنتی ژن ها را تشخیص می دهند؟ این اتفاق زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن، مولکول های پرچم دار را که اپی توپ نام دارند را شناسایی می کنند. اپی توپ، این ساختارهای مولکولی، بر روی سطح سلول ها قرار دارند و به شناسایی آنتی ژن کمک می کنند.
آنتی بادی ها به اپی توپ ها متصل می شوند و هر گونه تهدید بالقوه علیه بدن را خنثی می سازد.
تا به حال، دانشمندان فکر می کردند که اکثر قریب به اتفاق این پرچم های اپی توپ، با یک مجموعه از الگوها با برش قطعات پروتئین در یک رشته خاص ساخته می شوند و روی سطح سلول ها نمایش داده می شوند. با کمک روش جدید نگاشت سلول، دانشمندان دریافته اند که یک چهارم از پرچم ها به اپی توپ ها متصل می شوند و این زمانی اتفاق می افتد که قطعات پروتئین بی قاعده بر روی سطح سلول نمایش داده می شوند.
به عبارت دیگر، سلول ها لباس دیگری بر تن می کنند، البته با این اتفاق آشفتگی و هرج و مرج در بدن ایجاد می شود که به طور فرضی می توان گفت که برای سیستم ایمنی بدن شناسایی شناسه های جسته گریخته را سخت تر می کند.
اما دانشمندان می دانستند که این اپی توپ های به هم پیوسته وجود دارند. با توجه به مطالعات جدید در این حوزه، ۲۵ درصد از اپی توپ ها از فراوانی برخوردار هستند و ۳۰ تا ۴۰ درصد از اپی توپ ها متنوع هستند.
این حجم غیره منتظره از شناسه های متصل، نشان دهنده آن است که سیگنالینگ در سیستم ایمنی بیشتر از اینکه آگاه دهنده باشد، نویز ایجاد می کند.
احتمالا به همین دلیل شرایط خود ایمنی رخ می دهد، مثلا دیابت نوع یک و ام اس، که بدن در برابر بافت طبیعی عمل می کند.
رمزگشایی پاسخ ایمنی بدن خیلی مشکل است. بدیهی است که دیدگاه واضح تری در مورد چگونگی بسیاری از این اپی توپ های متصل برای توسعه درمان های پزشکی مثمرثمر است.
این کشف می تواند بر روی درمان های ایمنی و واکسیناسیون تاثیر فراوانی بگذارد و با ارایه اپی توپ های هدف، سیستم ایمنی بدن را تقویت کند. از سویی دیگر، نیاز به غربالگری های بیشتر اپی توپ ها، برای بسیاری از رویکردهای پزشکی شخصی سازی شده راه حل هایی یافته می شود.
کشف جدید در مورد سیستم ایمنی بدن
وب سایت کلیک: پژوهشگران کشف کرده اند که به لطف برخی مولکول های به هم پیوسته، فرایندهای سیگنالینگ بین پروتئین ها و سیستم ایمنی بدن خیلی پیچیده تر از آنچه است که تاکنون تصور می شد.
این نوع از مولکول ها که به نظر می رسید خیلی نادر هستند، اما پژوهشگران دریافته اند که یک چهارم از مولکول های پرچم که ذرات سمی و یا خارجی بدن را کشف می کنند، از این نوع از مولکول ها هستند. این کشف می تواند تاثیر زیادی بر روی روند تولید واکسن و درمان های خود ایمنی بگذارد.
این کشف نه تنها درک عمیقی از چگونگی کارکرد سیستم ایمنی بدن است، بلکه راه های جدید برای درمان و توسعه دارو و واکسن را پیش روی پژوهشگران قرار می دهد.
به طور خلاصه می توان گفت که سیستم ایمنی بدن ما با شناسایی چیزهایی که می توانند برای بدن مضر باشند و انجام بهترین عملکرد خود برای خنثی کردن آن ها عمل می کند. برای این کار، پروتئین هایی که آنتی بادی نام دارند، به دلیل حضور آنتی ژن ها ساخته می شوند و سیستم ایمنی بدن را تحریک می کنند که واکنش نشان دهد.
بدن چگونه آنتی ژن ها را تشخیص می دهند؟ این اتفاق زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن، مولکول های پرچم دار را که اپی توپ نام دارند را شناسایی می کنند. اپی توپ، این ساختارهای مولکولی، بر روی سطح سلول ها قرار دارند و به شناسایی آنتی ژن کمک می کنند.
آنتی بادی ها به اپی توپ ها متصل می شوند و هر گونه تهدید بالقوه علیه بدن را خنثی می سازد.
تا به حال، دانشمندان فکر می کردند که اکثر قریب به اتفاق این پرچم های اپی توپ، با یک مجموعه از الگوها با برش قطعات پروتئین در یک رشته خاص ساخته می شوند و روی سطح سلول ها نمایش داده می شوند. با کمک روش جدید نگاشت سلول، دانشمندان دریافته اند که یک چهارم از پرچم ها به اپی توپ ها متصل می شوند و این زمانی اتفاق می افتد که قطعات پروتئین بی قاعده بر روی سطح سلول نمایش داده می شوند.
به عبارت دیگر، سلول ها لباس دیگری بر تن می کنند، البته با این اتفاق آشفتگی و هرج و مرج در بدن ایجاد می شود که به طور فرضی می توان گفت که برای سیستم ایمنی بدن شناسایی شناسه های جسته گریخته را سخت تر می کند.
اما دانشمندان می دانستند که این اپی توپ های به هم پیوسته وجود دارند. با توجه به مطالعات جدید در این حوزه، ۲۵ درصد از اپی توپ ها از فراوانی برخوردار هستند و ۳۰ تا ۴۰ درصد از اپی توپ ها متنوع هستند.
این حجم غیره منتظره از شناسه های متصل، نشان دهنده آن است که سیگنالینگ در سیستم ایمنی بیشتر از اینکه آگاه دهنده باشد، نویز ایجاد می کند.
احتمالا به همین دلیل شرایط خود ایمنی رخ می دهد، مثلا دیابت نوع یک و ام اس، که بدن در برابر بافت طبیعی عمل می کند.
رمزگشایی پاسخ ایمنی بدن خیلی مشکل است. بدیهی است که دیدگاه واضح تری در مورد چگونگی بسیاری از این اپی توپ های متصل برای توسعه درمان های پزشکی مثمرثمر است.
این کشف می تواند بر روی درمان های ایمنی و واکسیناسیون تاثیر فراوانی بگذارد و با ارایه اپی توپ های هدف، سیستم ایمنی بدن را تقویت کند. از سویی دیگر، نیاز به غربالگری های بیشتر اپی توپ ها، برای بسیاری از رویکردهای پزشکی شخصی سازی شده راه حل هایی یافته می شود.
#عمومی
احساس درد، واگیردار است
خبرگزاری ایسنا: متخصصان در یک مطالعه جدید مدعی شدهاند که احساس درد میتواند مُسری و واگیردار باشد.
در این بررسی روی موشهای آزمایشگاهی چندین سری آزمایش انجام گرفت که اگرچه این آزمایشها دردناک نبودند اما موشها به گونهای واکنش نشان میدادند که به نظر میرسید از ناحیه پا دچار سوختگی شدهاند.
به گفته متخصصان آمریکایی، موشها در واقع این حساسیت بالا را از موشهای دیگری که خودشان در ابتدا این درد را تجربه کرده بودند، گرفتند.
هر دو گروه موشها در یک فضا قرار داشتند که تقریبا ۱.۵ متر از همدیگر دور بودند اما نمیتوانستند همدیگر را ببینند. محققان معتقدند موشهایی که آزمایشهای دردناک نداشتند در واقع این حس درد را از طریق بو کردن به دست آورده بودند.
به گفته محققان آمریکایی در صورتی که این ادعا تایید شود میتوان در مورد برخی بیماریهای عجیب همچون داشتن حس درد بدون هیچ دلیل منطقیِ پزشکی، توضیحات بیشتری ارائه کرد.
"آندری ریابینین" محقق ارشد این مطالعه گفت: برای اولین بار نشان دادیم فرد برای داشتن حس درد نیاز ندارد دچار صدمه یا التهاب شود. درد به راحتی و به دلیل سرنخها (علامتها)ی اجتماعی به وجود میآید.
در این بررسی موشها به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه در دوران ترک مواد الکلی یا مخدر و دو گروه دیگر موشهای سالم بودند. همچنین موشهای یکی از گروههای سالم با موشهای گروه اول هم اتاق بودند و گروه دیگر نیز در اتاقی جداگانه قرار گرفتند.
به گزارش روزنامه دیلی میل، این تیم تحقیقاتی با انجام تعدادی از آزمایشها دریافتند که در موشها "بو کردن" آشکارترین وسیله در انتقال احساس درد به موشهایی است که آسیب فیزیکی ندیدهاند.
احساس درد، واگیردار است
خبرگزاری ایسنا: متخصصان در یک مطالعه جدید مدعی شدهاند که احساس درد میتواند مُسری و واگیردار باشد.
در این بررسی روی موشهای آزمایشگاهی چندین سری آزمایش انجام گرفت که اگرچه این آزمایشها دردناک نبودند اما موشها به گونهای واکنش نشان میدادند که به نظر میرسید از ناحیه پا دچار سوختگی شدهاند.
به گفته متخصصان آمریکایی، موشها در واقع این حساسیت بالا را از موشهای دیگری که خودشان در ابتدا این درد را تجربه کرده بودند، گرفتند.
هر دو گروه موشها در یک فضا قرار داشتند که تقریبا ۱.۵ متر از همدیگر دور بودند اما نمیتوانستند همدیگر را ببینند. محققان معتقدند موشهایی که آزمایشهای دردناک نداشتند در واقع این حس درد را از طریق بو کردن به دست آورده بودند.
به گفته محققان آمریکایی در صورتی که این ادعا تایید شود میتوان در مورد برخی بیماریهای عجیب همچون داشتن حس درد بدون هیچ دلیل منطقیِ پزشکی، توضیحات بیشتری ارائه کرد.
"آندری ریابینین" محقق ارشد این مطالعه گفت: برای اولین بار نشان دادیم فرد برای داشتن حس درد نیاز ندارد دچار صدمه یا التهاب شود. درد به راحتی و به دلیل سرنخها (علامتها)ی اجتماعی به وجود میآید.
در این بررسی موشها به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه در دوران ترک مواد الکلی یا مخدر و دو گروه دیگر موشهای سالم بودند. همچنین موشهای یکی از گروههای سالم با موشهای گروه اول هم اتاق بودند و گروه دیگر نیز در اتاقی جداگانه قرار گرفتند.
به گزارش روزنامه دیلی میل، این تیم تحقیقاتی با انجام تعدادی از آزمایشها دریافتند که در موشها "بو کردن" آشکارترین وسیله در انتقال احساس درد به موشهایی است که آسیب فیزیکی ندیدهاند.
نظرات شخصی نمیتواند دربارهٔ حقایق مسلم باشد. مثلاً کسی نمیتواند بگوید بهنظر من دودو تا چهار تا نیست و پنج تاست! این را همه میدانند، چون همه میدانند دودو تا چهار تاست. ولی جایی که اطلاعات آدمها کاستی میپذیرد، اظهار نظرها فزونی میگیرد، چون بسیاری افراد بیش از آنکه بهخود زحمت یادگیری و جستجو بدهند، تمایل به مطرح ساختن ایدههای شخصی خود هستند، حتی اگر بهکلی نادرست باشد.
برای مثال دوستی میگفت علوم تجربی ربطی به فلسفه ندارند، چون کار فلسفه آزمون و مشاهده نیست. خب این غلط است و صحبت در خصوص آن ناشی از ناآگاهی. مباحثی نظیر اخلاق علمی، زیباییشناسی علمی، هستیشناسی، معرفتشناسی، متافیزیک و ... همه شاخههایی از فلسفه هستند که مستقیماً با علم مرتبطند. جالب آنکه گرچه زیستشناسی یکی از تجربیترین علوم موجود است، کتابهایی که اینروزها دربارهٔ فلسفهٔ زیستشناسی نوشته میشود بهطور مرتب در حال افزایش است. همچنین در فیزیک و متاسفانه کمتر در شیمی.
بهطور کلی نمیتوان پرسشی اساسی و بنیادی در علم یافت که جنبهٔ عمیق فلسفی نداشته باشد. اگر کسی بپرسد حیات چیست یا تکامل و انتخاب طبیعی بهچه معنا هستند، ناگزیر با این پرسشها مواجه میشود که آیا پدیدههای زیستی صرفاً مادی هستند، اگر چنین است فرقشان با پدیدههای فیزیکی چیست، مفهوم اطلاعات در این میان چقدر تعیینکننده است، آیا تعریف واحدی برای ماده وجود دارد، آیا حیات و تکامل غایتمند است، تصادف به چه معناست، ذاتی طبیعت است یا مفهومی ثانویه، شعور وهوشمندی از چه برمیآید، و کلی پرسش دیگر. این سؤالات را فقط با علم و مشاهده نمیتوان پاسخ گفت. به همین علت رویکردهای دانشی مختلف پدید میآیند که مجموعهای از مفاهیم فلسفی در آن درگیر هستند. در فیزیک و شیمی و سایر علوم نیز حکایت مشابهی صادق است.
در پایان به دوستانی که علاقهمند به مباحث فلسفهٔ شیمی هستند دو مجلهٔ Foundations of Chemistry و Hyle International Journal for Philosophy of Chemistry را معرفی مینمایم.
برای مثال دوستی میگفت علوم تجربی ربطی به فلسفه ندارند، چون کار فلسفه آزمون و مشاهده نیست. خب این غلط است و صحبت در خصوص آن ناشی از ناآگاهی. مباحثی نظیر اخلاق علمی، زیباییشناسی علمی، هستیشناسی، معرفتشناسی، متافیزیک و ... همه شاخههایی از فلسفه هستند که مستقیماً با علم مرتبطند. جالب آنکه گرچه زیستشناسی یکی از تجربیترین علوم موجود است، کتابهایی که اینروزها دربارهٔ فلسفهٔ زیستشناسی نوشته میشود بهطور مرتب در حال افزایش است. همچنین در فیزیک و متاسفانه کمتر در شیمی.
بهطور کلی نمیتوان پرسشی اساسی و بنیادی در علم یافت که جنبهٔ عمیق فلسفی نداشته باشد. اگر کسی بپرسد حیات چیست یا تکامل و انتخاب طبیعی بهچه معنا هستند، ناگزیر با این پرسشها مواجه میشود که آیا پدیدههای زیستی صرفاً مادی هستند، اگر چنین است فرقشان با پدیدههای فیزیکی چیست، مفهوم اطلاعات در این میان چقدر تعیینکننده است، آیا تعریف واحدی برای ماده وجود دارد، آیا حیات و تکامل غایتمند است، تصادف به چه معناست، ذاتی طبیعت است یا مفهومی ثانویه، شعور وهوشمندی از چه برمیآید، و کلی پرسش دیگر. این سؤالات را فقط با علم و مشاهده نمیتوان پاسخ گفت. به همین علت رویکردهای دانشی مختلف پدید میآیند که مجموعهای از مفاهیم فلسفی در آن درگیر هستند. در فیزیک و شیمی و سایر علوم نیز حکایت مشابهی صادق است.
در پایان به دوستانی که علاقهمند به مباحث فلسفهٔ شیمی هستند دو مجلهٔ Foundations of Chemistry و Hyle International Journal for Philosophy of Chemistry را معرفی مینمایم.
#عمومی
خطر انقراض دو سوم حیوانات تا 4 سال دیگر
خبرآنلاین: بر اساس تحقیقی جدید تا 4 سال دیگر دو سوم حیوانات منقرض می شوند.
بر اساس تحقیقات جدیدی، پیشبینی می شود که تا سال 2020 دو سوم حیوانات کره زمین منقرض شوند و علت بخشی بزرگ از این اتفاق هم نابود کردن طبیعت توسط انسان ها است.
این تحقیقات نشان میدهد که بین سالهای 1970 تا 2012 میلادی جمعیت حیوانات 58 درصد کاهش یافته و انتظار می روند با ادامه این روند این میزان تا سال 2020 به 67 درصد برسد.
محققان انجمن جاورشناسی لندن در این تحقیق با استفاده از اطلاعات علمی علت انقراض حیوانات را شکار و آلودگی هوا دانستند.
این حیوانات در معرض انقراض شامل حیواناتی در همه مناطق از کوه ها تا دریاها هستند و از گونه های معروف آن می توان از فیل ها یا گوریل هان نام برد.
نابودی حیات وحش در کنار تغییر اقلیم یکی از اصلی ترین نشانه هایی است که انسان ها بر کره زمین حکومت می کنند، پروفسور یوهان راکستورم در قسمتی از این گزارش نوشت: ما دیگر در یک دنیای کوچک در یک سیاره بزرگ نیستیم بلکه در یک دنیای بزرگ در یک سیاره کوچک هستیم، جایی که به نقطه اشباع رسیده ایم.
یکی دیگر از محققان این تحقیق هم گفت: تنوع حیات بر روی کره زمین برای سیستم حیات، مهم است. زندگی از زندگی حمایت نمی کند و همه ی ما بخشی از یک معادله هستیم. با از دست دادن تنوع زیستی دنیای طبیعی و سیتسم های حامی حیات از بین می روند.
او همچنین گفت که انسان برای آب، هوای پاک، غذا، اشیا و شادی به طبیعت وابسته است.
اما اصلی ترین دلیل انقراض حیوانات ساخت و ساز و کشاورزی در مناطق زیستگاه حیات وحش است. به طور کلی بیشتر کره زمین اکنون در اختیار انسان ها است و فقط از 15 درصد آن برای طبیعت حفاظت می شود. شکار به عنوان تامین غذا هم از دلایل دیگر انقراض حیوانات هستند.
آلودگی هم یکی دیگر از اصلی ترین دلایل انقراض حیوانات است، مثلا دلفین ها و نهنگ ها تاکنون از آلاینده های صنعتی آسیب های جدی دیده اند.
در قسمتی دیگر از این تحقیق هشدار داده می شود که «ادامه این روند به منابع طبیعی که انسان به آن وابسته است آسیب می زند و احتمال خطر کم آبی و رقابت بر سر منابع طبیعی را زیاد می کند.»
خطر انقراض دو سوم حیوانات تا 4 سال دیگر
خبرآنلاین: بر اساس تحقیقی جدید تا 4 سال دیگر دو سوم حیوانات منقرض می شوند.
بر اساس تحقیقات جدیدی، پیشبینی می شود که تا سال 2020 دو سوم حیوانات کره زمین منقرض شوند و علت بخشی بزرگ از این اتفاق هم نابود کردن طبیعت توسط انسان ها است.
این تحقیقات نشان میدهد که بین سالهای 1970 تا 2012 میلادی جمعیت حیوانات 58 درصد کاهش یافته و انتظار می روند با ادامه این روند این میزان تا سال 2020 به 67 درصد برسد.
محققان انجمن جاورشناسی لندن در این تحقیق با استفاده از اطلاعات علمی علت انقراض حیوانات را شکار و آلودگی هوا دانستند.
این حیوانات در معرض انقراض شامل حیواناتی در همه مناطق از کوه ها تا دریاها هستند و از گونه های معروف آن می توان از فیل ها یا گوریل هان نام برد.
نابودی حیات وحش در کنار تغییر اقلیم یکی از اصلی ترین نشانه هایی است که انسان ها بر کره زمین حکومت می کنند، پروفسور یوهان راکستورم در قسمتی از این گزارش نوشت: ما دیگر در یک دنیای کوچک در یک سیاره بزرگ نیستیم بلکه در یک دنیای بزرگ در یک سیاره کوچک هستیم، جایی که به نقطه اشباع رسیده ایم.
یکی دیگر از محققان این تحقیق هم گفت: تنوع حیات بر روی کره زمین برای سیستم حیات، مهم است. زندگی از زندگی حمایت نمی کند و همه ی ما بخشی از یک معادله هستیم. با از دست دادن تنوع زیستی دنیای طبیعی و سیتسم های حامی حیات از بین می روند.
او همچنین گفت که انسان برای آب، هوای پاک، غذا، اشیا و شادی به طبیعت وابسته است.
اما اصلی ترین دلیل انقراض حیوانات ساخت و ساز و کشاورزی در مناطق زیستگاه حیات وحش است. به طور کلی بیشتر کره زمین اکنون در اختیار انسان ها است و فقط از 15 درصد آن برای طبیعت حفاظت می شود. شکار به عنوان تامین غذا هم از دلایل دیگر انقراض حیوانات هستند.
آلودگی هم یکی دیگر از اصلی ترین دلایل انقراض حیوانات است، مثلا دلفین ها و نهنگ ها تاکنون از آلاینده های صنعتی آسیب های جدی دیده اند.
در قسمتی دیگر از این تحقیق هشدار داده می شود که «ادامه این روند به منابع طبیعی که انسان به آن وابسته است آسیب می زند و احتمال خطر کم آبی و رقابت بر سر منابع طبیعی را زیاد می کند.»
#عمومی
هشدار دوباره هاوکینگ در مورد هوش مصنوعی
وب سایت گجت نیوز - مصطفی معصوم پور: استیون هاوکینگ یکبار دیگر از توسعه بیش از حد هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرد. دو سال پیش بود که این فیزیکدان مشهور برای اولین بار پیشرفت هوش مصنوعی را برابر با نابودی بشریت دانست. اخیرا نیز مرکزی برای بررسی پیامدهای هوش مصنوعی افتتاح شده است.
علاوه بر استیون هاوکینگ، چهرههای مشهور دیگری همچون ایلان ماسک، بیل گیتس و استیو ووزنیاک در خصوص پیشرفت هوش مصنوعی هشدار دادهاند؛ اما تصویری که استیون هاوکینگ از این اتفاق در نظر دارد کمی آخرالزمانیتر است. وی دنیایی را تصور میکند که دیگر رباتها به انسانها نیازی نداشته باشند.
هاوکینگ و سایر افراد مذکور قصد دارند به جهان در خصوص پیشرفت روزافزون علم هشدار داده و دیگران را نیز با خود همراه کنند و تا حدودی هم موفق بودند؛ چرا که اخیرا مرکزی با نام «مرکز آیندهی هوش» در دانشگاه کمبریج افتتاح شده است. این مرکز با این هدف راه اندازی شد تا پیامدهای هوش مصنوعی را بررسی کند. استیون هاوکینگ نیز در این مرکز حضور داشته و عنوان کرد که به خاطر جدی گرفته شدن حرفهایش خوشحال است.
هاوکینگ در این مرکز به بیان فرصتها و تهدیدهای تکنولوژی پرداخت و برخی از دستاوردهای تازه در خودروها از جمله اتومبیلهای خودران را مثال زد. وی گفت: «به نظر من بین کاری که مغز انجام میدهد و کاری که یک کامپیوتر میتواند انجام دهد تفاوتی وجود ندارد. کامپیوترها در تئوری میتوانند هوش انسان را تقلید کنند و حتی از آن پیشی بگیرند.»
پیشرفت هوش مصنوعی میتواند بهترین یا بدترین اتفاق برای بشریت باشد
استیون هاوکینگ معتقد است که چنین پیشرفتی میتواند فقر و بیماریها را از بین ببرد و حتی معضلی مانند تغییرات اقلیمی زمین را حل کند؛ اما این علم ممکن است منجر به تولید سلاحهای خود مختار، ایجاد بحرانهای اقتصادی و یا تولید ماشینهایی شود که به مقابله با انسانها میپردازند. به گفتهی هاوکینگ، پیشرفت هوش مصنوعی میتواند بهترین اتفاق برای بشریت باشد و شاید هم به بدترین اتفاق برای نسل بشر تبدیل شود و ما هنوز مطمئن نیستیم که کدام یک از این اتفاقات رخ خواهد داد.
مرکز آیندهی هوش در دانشگاه کمبریج تحقیقاتی را در این مورد انجام داده و دانشمندان، روانشناسان، وکلا و متخصصان کامپیوتر در این مرکز گرد هم آمدهاند تا به این پرسش پاسخ دهند که هوش مصنوعی تا چه اندازه برای بشریت خطرناک است؟ نمونهای از بررسیهای این محققان در مورد اتومبیلهای خودران است تا متوجه شویم که سیستم رانندگی خودران باید برای حفظ جان سرنشین طراحی شود یا حفظ جان عابر پیاده؟
یکی دیگر از سخنرانان مراسم افتتاحیهی مرکز آیندهی هوش، پروفسور مگی بادن (Maggie Boden) است. او که یکی از چهرههای برجسته در پنج دههی اخیر در زمینهی هوش مصنوعی بوده، اظهار کرد: «مدتهاست به چنین بحثی نیاز داشتم اما هیچگاه نگران انقراض نسل بشر نبودم. چرا که من برخلاف پروفسور هاوکینگ در خصوص پیشروی با سرعت زیاد به سوی آیندهی هوش مصنوعی متقاعد نشدهام.»
بیشترین نگرانی پروفسور بادن در مورد تاثیرات روزمره زندگی ماشینی بوده است. به عنوان مثال امروزه در ژاپن برای مراقبت از بیماران و سالخوردگان از رباتها استفاده میکنند که به عقیدهی وی عملی غیر انسانی است. در واقع رباتها در اموری که به هوش احساسی نیاز دارد نمیتوانند جایگزین انسانها شوند.
به گفتهی بادن، ممکن است هوش مصنوعی موجب کم شدن هزینهی سرسام آور خدمات اجتماعی برای دولتها شود اما کسانی که به این کمکها نیاز داشته باشند از این قضیه متضرر خواهند شد. این موضوع یکی از مسائلی است که مرکز آیندهی هوش به آن خواهد پرداخت و به نظر میرسد که اهمیت آن از تهدید احتمالی رباتهای نابودگر در دهههای آینده بیشتر باشد.
هشدار دوباره هاوکینگ در مورد هوش مصنوعی
وب سایت گجت نیوز - مصطفی معصوم پور: استیون هاوکینگ یکبار دیگر از توسعه بیش از حد هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرد. دو سال پیش بود که این فیزیکدان مشهور برای اولین بار پیشرفت هوش مصنوعی را برابر با نابودی بشریت دانست. اخیرا نیز مرکزی برای بررسی پیامدهای هوش مصنوعی افتتاح شده است.
علاوه بر استیون هاوکینگ، چهرههای مشهور دیگری همچون ایلان ماسک، بیل گیتس و استیو ووزنیاک در خصوص پیشرفت هوش مصنوعی هشدار دادهاند؛ اما تصویری که استیون هاوکینگ از این اتفاق در نظر دارد کمی آخرالزمانیتر است. وی دنیایی را تصور میکند که دیگر رباتها به انسانها نیازی نداشته باشند.
هاوکینگ و سایر افراد مذکور قصد دارند به جهان در خصوص پیشرفت روزافزون علم هشدار داده و دیگران را نیز با خود همراه کنند و تا حدودی هم موفق بودند؛ چرا که اخیرا مرکزی با نام «مرکز آیندهی هوش» در دانشگاه کمبریج افتتاح شده است. این مرکز با این هدف راه اندازی شد تا پیامدهای هوش مصنوعی را بررسی کند. استیون هاوکینگ نیز در این مرکز حضور داشته و عنوان کرد که به خاطر جدی گرفته شدن حرفهایش خوشحال است.
هاوکینگ در این مرکز به بیان فرصتها و تهدیدهای تکنولوژی پرداخت و برخی از دستاوردهای تازه در خودروها از جمله اتومبیلهای خودران را مثال زد. وی گفت: «به نظر من بین کاری که مغز انجام میدهد و کاری که یک کامپیوتر میتواند انجام دهد تفاوتی وجود ندارد. کامپیوترها در تئوری میتوانند هوش انسان را تقلید کنند و حتی از آن پیشی بگیرند.»
پیشرفت هوش مصنوعی میتواند بهترین یا بدترین اتفاق برای بشریت باشد
استیون هاوکینگ معتقد است که چنین پیشرفتی میتواند فقر و بیماریها را از بین ببرد و حتی معضلی مانند تغییرات اقلیمی زمین را حل کند؛ اما این علم ممکن است منجر به تولید سلاحهای خود مختار، ایجاد بحرانهای اقتصادی و یا تولید ماشینهایی شود که به مقابله با انسانها میپردازند. به گفتهی هاوکینگ، پیشرفت هوش مصنوعی میتواند بهترین اتفاق برای بشریت باشد و شاید هم به بدترین اتفاق برای نسل بشر تبدیل شود و ما هنوز مطمئن نیستیم که کدام یک از این اتفاقات رخ خواهد داد.
مرکز آیندهی هوش در دانشگاه کمبریج تحقیقاتی را در این مورد انجام داده و دانشمندان، روانشناسان، وکلا و متخصصان کامپیوتر در این مرکز گرد هم آمدهاند تا به این پرسش پاسخ دهند که هوش مصنوعی تا چه اندازه برای بشریت خطرناک است؟ نمونهای از بررسیهای این محققان در مورد اتومبیلهای خودران است تا متوجه شویم که سیستم رانندگی خودران باید برای حفظ جان سرنشین طراحی شود یا حفظ جان عابر پیاده؟
یکی دیگر از سخنرانان مراسم افتتاحیهی مرکز آیندهی هوش، پروفسور مگی بادن (Maggie Boden) است. او که یکی از چهرههای برجسته در پنج دههی اخیر در زمینهی هوش مصنوعی بوده، اظهار کرد: «مدتهاست به چنین بحثی نیاز داشتم اما هیچگاه نگران انقراض نسل بشر نبودم. چرا که من برخلاف پروفسور هاوکینگ در خصوص پیشروی با سرعت زیاد به سوی آیندهی هوش مصنوعی متقاعد نشدهام.»
بیشترین نگرانی پروفسور بادن در مورد تاثیرات روزمره زندگی ماشینی بوده است. به عنوان مثال امروزه در ژاپن برای مراقبت از بیماران و سالخوردگان از رباتها استفاده میکنند که به عقیدهی وی عملی غیر انسانی است. در واقع رباتها در اموری که به هوش احساسی نیاز دارد نمیتوانند جایگزین انسانها شوند.
به گفتهی بادن، ممکن است هوش مصنوعی موجب کم شدن هزینهی سرسام آور خدمات اجتماعی برای دولتها شود اما کسانی که به این کمکها نیاز داشته باشند از این قضیه متضرر خواهند شد. این موضوع یکی از مسائلی است که مرکز آیندهی هوش به آن خواهد پرداخت و به نظر میرسد که اهمیت آن از تهدید احتمالی رباتهای نابودگر در دهههای آینده بیشتر باشد.
#عمومی
تازهترین رده بندی برترین دانشگاه های جهان
خبرگزاری ایسنا: دانشگاههای آمریکا برای اولین بار در رتبه بندی US News، 5 رتبه اول را به خود اختصاص دادند.
در این ارزیابی از 1000 دانشگاهی که از 65 کشور مورد بررسی قرار گرفتهاند، 210 دانشگاه از ایالات متحده حضور دارند.
دانشگاه هاروارد در رتبه اول قرار دارد و پس از آن، موسسه فناوری ماساچوست (ام آی تی)، دانشگاه استنفورد، دانشگاه برکلی کالیفرنیا و موسسه فناوری کالیفرنیا قرار دارند.
US News & World Report Rankings بزرگترین مرکز ارزیابیهای جامع دانشگاهی در سطح جهان است
رابرت مورس رییس بخش استراتژی دادههای US News گفت: دانشگاههای آمریکا در رده بندیهای جهانی بسیار خوب عمل کردهاند زیرا تاکید بسیاری بر تحقیقات آکادمیک دارند و این عامل یکی از فاکتورهای کلیدی برای مقایسه دانشگاههای جهان است.
در بین 1000 دانشگاه برتر، پس از آمریکا با 210 مرکز، به ترتیب چین با 87 دانشگاه و مرکز آموزشی، انگلیس با 68، آلمان با 55 و فرانسه با 49 دانشگاه، بیشترین مراکز را به خود اختصاص داده اند.
مورس افزود: به رغم اینکه آمار آمریکا در سال گذشته 24 درصد بوده است ، این کشور هنوز هم با اختلاف زیاد، به عنوان بهترین کشور از نظر اجرایی با داشتن 21 درصد از 1000 مرکز برتر شناخته شده است.
نکته قابل توجه دیگر در این رده بندی، رشد چین تا 8.7 درصد است. این میزان در سال گذشته 7.6 درصد بوده است.
در این رده بندی جدید، دانشگاهها براساس موضوع، منطقه و کشور دسته بندی شده اند. US News رده بندی داخلی شش کشور را به رده بندی جدید خود اضافه کرده که شامل کشورهای بزرگی چون روسیه و کشورهای کوچکی مثل لهستان و مصر میشود. در حال حاضر تعداد این کشورها به 38 کشور و تعداد موضوعات به 22 موضوع رسیده است.
دسته بندی موضوعی
مورس اضافه کرد: در رده بندی موضوعی هم آمریکا در تمام موضوعات و در برخی موارد با اختلاف بسیار زیادی رتبه اول را دارد. چین در زمینههای مهندسی و علوم کامپیوتر توانسته بسیار خوب عمل کند. ژاپن در زمینه پزشکی بسیار قوی است و در این زمینه در رتبه دوم قرار دارد.
در این گزارش، کشورهای برتر در چهار زمینه ای که بیشترین اهمیت را دارند به صورت زیر رده بندی شده اند.
پزشکی: آمریکا- ژاپن- آلمان – انگلیس – ایتالیا
علوم کامپیوتر: آمریکا- چین- انگلیس- کانادا- آلمان
اقتصاد و کسبوکار: آمریکا- انگلیس- کانادا- استرالیا- هلند
مهندسی: آمریکا- چین- انگلیس- کانادا- ایتالیا
در هر کدام از موضوعات از روشهای بررسی مخصوص به آن زمینه استفاده شده و میزان تحقیقات دانشگاهی و اعتبار دانشگاهها سنجیده شده است.
براساس منطقه
در قاره آفریقا، چهار دانشگاه از پنج دانشگاه برتر در کشور افریقای جنوبی قرار دارند. به ترتیب دانشگاههای کیپ تاون، ویتواترسراند، کوازولو- ناتال و استلنباش چهار دانشگاه برتر هستند و رتبه پنجم در اختیار دانشگاه قاهره مصر است.
در قاره آسیا، رتبه اول در اختیار دانشگاه توکیو قرار دارد و پس از آن دانشگاه ملی سنگاپور، دانشگاه پکینگ چین، دانشگاه سینگهوا چین و دانشگاه صنعتی نانیانگ سنگاپور قرار دارند.
در قاره اقیانوسیه تمام دانشگاههای برتر در استرالیا قرار دارند. به ترتیب دانشگاههای ملبورن، سیدنی، کوئینزلند، موناش و دانشگاه ملی استرالیا رتبههای اول تا پنجم را به خود اختصاص دادهاند.
در قاره اروپا، انگلیس چهار دانشگاه از پنج دانشگاه برتر را در اختیار دارد. دانشگاه آکسفورد در جایگاه اول قرار دارد و دانشگاههای کمبریج، امپریال کالج لندن و دانشگاه لندن در رتبه های بعدی هستند. پنجمین دانشگاه برتر در قاره اروپا موسسه صنعتی فدرال زوریخ سوئیس است. نکته جالب این است که پنج دانشگاه برتر اروپا در کشورهایی هستند که یا عضو اتحادیه اروپا نیستند یا در حال ترک این اتحادیه اند.
در قاره آمریکای جنوبی برزیل سه دانشگاه از پنج دانشگاه برتر را در خود جای داده است. دانشگاه سائوپائلو در رتبه اول قرار دارد و پس از آن، دانشگاه فدرال ریودوژانیرو، دانشگاه بوینس آیرس آرژانتین، دانشگاه برزیلی استادوال کمپیناس و دانشگاه جامع کاتولیک شیلی هستند.
تازهترین رده بندی برترین دانشگاه های جهان
خبرگزاری ایسنا: دانشگاههای آمریکا برای اولین بار در رتبه بندی US News، 5 رتبه اول را به خود اختصاص دادند.
در این ارزیابی از 1000 دانشگاهی که از 65 کشور مورد بررسی قرار گرفتهاند، 210 دانشگاه از ایالات متحده حضور دارند.
دانشگاه هاروارد در رتبه اول قرار دارد و پس از آن، موسسه فناوری ماساچوست (ام آی تی)، دانشگاه استنفورد، دانشگاه برکلی کالیفرنیا و موسسه فناوری کالیفرنیا قرار دارند.
US News & World Report Rankings بزرگترین مرکز ارزیابیهای جامع دانشگاهی در سطح جهان است
رابرت مورس رییس بخش استراتژی دادههای US News گفت: دانشگاههای آمریکا در رده بندیهای جهانی بسیار خوب عمل کردهاند زیرا تاکید بسیاری بر تحقیقات آکادمیک دارند و این عامل یکی از فاکتورهای کلیدی برای مقایسه دانشگاههای جهان است.
در بین 1000 دانشگاه برتر، پس از آمریکا با 210 مرکز، به ترتیب چین با 87 دانشگاه و مرکز آموزشی، انگلیس با 68، آلمان با 55 و فرانسه با 49 دانشگاه، بیشترین مراکز را به خود اختصاص داده اند.
مورس افزود: به رغم اینکه آمار آمریکا در سال گذشته 24 درصد بوده است ، این کشور هنوز هم با اختلاف زیاد، به عنوان بهترین کشور از نظر اجرایی با داشتن 21 درصد از 1000 مرکز برتر شناخته شده است.
نکته قابل توجه دیگر در این رده بندی، رشد چین تا 8.7 درصد است. این میزان در سال گذشته 7.6 درصد بوده است.
در این رده بندی جدید، دانشگاهها براساس موضوع، منطقه و کشور دسته بندی شده اند. US News رده بندی داخلی شش کشور را به رده بندی جدید خود اضافه کرده که شامل کشورهای بزرگی چون روسیه و کشورهای کوچکی مثل لهستان و مصر میشود. در حال حاضر تعداد این کشورها به 38 کشور و تعداد موضوعات به 22 موضوع رسیده است.
دسته بندی موضوعی
مورس اضافه کرد: در رده بندی موضوعی هم آمریکا در تمام موضوعات و در برخی موارد با اختلاف بسیار زیادی رتبه اول را دارد. چین در زمینههای مهندسی و علوم کامپیوتر توانسته بسیار خوب عمل کند. ژاپن در زمینه پزشکی بسیار قوی است و در این زمینه در رتبه دوم قرار دارد.
در این گزارش، کشورهای برتر در چهار زمینه ای که بیشترین اهمیت را دارند به صورت زیر رده بندی شده اند.
پزشکی: آمریکا- ژاپن- آلمان – انگلیس – ایتالیا
علوم کامپیوتر: آمریکا- چین- انگلیس- کانادا- آلمان
اقتصاد و کسبوکار: آمریکا- انگلیس- کانادا- استرالیا- هلند
مهندسی: آمریکا- چین- انگلیس- کانادا- ایتالیا
در هر کدام از موضوعات از روشهای بررسی مخصوص به آن زمینه استفاده شده و میزان تحقیقات دانشگاهی و اعتبار دانشگاهها سنجیده شده است.
براساس منطقه
در قاره آفریقا، چهار دانشگاه از پنج دانشگاه برتر در کشور افریقای جنوبی قرار دارند. به ترتیب دانشگاههای کیپ تاون، ویتواترسراند، کوازولو- ناتال و استلنباش چهار دانشگاه برتر هستند و رتبه پنجم در اختیار دانشگاه قاهره مصر است.
در قاره آسیا، رتبه اول در اختیار دانشگاه توکیو قرار دارد و پس از آن دانشگاه ملی سنگاپور، دانشگاه پکینگ چین، دانشگاه سینگهوا چین و دانشگاه صنعتی نانیانگ سنگاپور قرار دارند.
در قاره اقیانوسیه تمام دانشگاههای برتر در استرالیا قرار دارند. به ترتیب دانشگاههای ملبورن، سیدنی، کوئینزلند، موناش و دانشگاه ملی استرالیا رتبههای اول تا پنجم را به خود اختصاص دادهاند.
در قاره اروپا، انگلیس چهار دانشگاه از پنج دانشگاه برتر را در اختیار دارد. دانشگاه آکسفورد در جایگاه اول قرار دارد و دانشگاههای کمبریج، امپریال کالج لندن و دانشگاه لندن در رتبه های بعدی هستند. پنجمین دانشگاه برتر در قاره اروپا موسسه صنعتی فدرال زوریخ سوئیس است. نکته جالب این است که پنج دانشگاه برتر اروپا در کشورهایی هستند که یا عضو اتحادیه اروپا نیستند یا در حال ترک این اتحادیه اند.
در قاره آمریکای جنوبی برزیل سه دانشگاه از پنج دانشگاه برتر را در خود جای داده است. دانشگاه سائوپائلو در رتبه اول قرار دارد و پس از آن، دانشگاه فدرال ریودوژانیرو، دانشگاه بوینس آیرس آرژانتین، دانشگاه برزیلی استادوال کمپیناس و دانشگاه جامع کاتولیک شیلی هستند.
#عمومی
در منظومه شمسی چه خبر است؟
چندین شی جدید در حومه ی منظومه شمسی یافت شده اند و تغییرات عجیب در بخش خارجی منظومه شمسی همچنان ادامه دارد و این سوال را برای دانشمندان پیش آورده اند که این اشیا چه هستند؟
http://www.bartarinha.ir/fa/news/415408/
در منظومه شمسی چه خبر است؟
چندین شی جدید در حومه ی منظومه شمسی یافت شده اند و تغییرات عجیب در بخش خارجی منظومه شمسی همچنان ادامه دارد و این سوال را برای دانشمندان پیش آورده اند که این اشیا چه هستند؟
http://www.bartarinha.ir/fa/news/415408/
#تخصصی
موضوع بر سر این است که آیا میتوان در سطح کوانتومی ماشینهای حرکتی دائمی ساخت؟ بهنظر پاسخ مثبت است هرچند خلاف قانون دوم ترمودینامیک باشد. ادعای کار بالا هم همین است که در آزمایشگاه ملی Argonne در آمریکا شواهدی برای نقض قانون دوم در سطح کوانتومی یافتهاند.
نقد اصلی به اینگونه کارها این است که نمیتوان ادعا کرد قانون دوم ترمودینامیک در سطح مولکولی و جزئی و موضعی نیز حاکم باشد تا بعد سخن از نقض آن بهمیان آید. اصلا دما و گرما در این سطح چه معنی دارند؟ آیا آنتروپی فوننویمن ملاک است؟ و ...
ولی اینکه بتوان ماشین کوانتومی دائمی ساخت فارغ از اینکه ارتباطش با آنتروپی و قانون دوم چیست، در کل جذاب است.
سخن در این باره البته بسیار است...
موضوع بر سر این است که آیا میتوان در سطح کوانتومی ماشینهای حرکتی دائمی ساخت؟ بهنظر پاسخ مثبت است هرچند خلاف قانون دوم ترمودینامیک باشد. ادعای کار بالا هم همین است که در آزمایشگاه ملی Argonne در آمریکا شواهدی برای نقض قانون دوم در سطح کوانتومی یافتهاند.
نقد اصلی به اینگونه کارها این است که نمیتوان ادعا کرد قانون دوم ترمودینامیک در سطح مولکولی و جزئی و موضعی نیز حاکم باشد تا بعد سخن از نقض آن بهمیان آید. اصلا دما و گرما در این سطح چه معنی دارند؟ آیا آنتروپی فوننویمن ملاک است؟ و ...
ولی اینکه بتوان ماشین کوانتومی دائمی ساخت فارغ از اینکه ارتباطش با آنتروپی و قانون دوم چیست، در کل جذاب است.
سخن در این باره البته بسیار است...
#عمومی
تولید پیل خورشیدی با الهام از نوعی حشره
خبرگزاری مهر - محققان چینی با الهام از نوعی حشره اقدام به ارائه فناوری برای تولید پیل خورشیدی کردند. به نقل از ستاد فناوری نانو، آنها برای این کار از نانوساختارها روی بال یک نوع حشره استفاده کردند که قادر است نورهای تابیده شده از جهتهای مختلف را به دام اندازد.
امران زادا و همکارانش از دانشگاه جاو تونگ شانگهای هنگام بررسی بال نوعی حشره موسوم به Cicada، نانوبرجستگیهایی مشاهده کردند که دارای خواص ضدانعکاس است.
این گروه در نهایت با استفاده دیاکسید تیتانیوم این ساختارها را شبیهسازی کردند. ماده ایجاد شده میتواند برای تولید پیل خورشیدی مورد استفاده قرار گیرد.
دانشمندان معمولاً برای دستکاری نور از طبیعت الهام میگیرند؛ برای مثال، سال گذشته یک گروه تحقیقاتی در عربستان سعودی موفق به ساخت پوشش کاملاً سیاهی شدند که در ساخت آن از بال نوعی سوسک تقلید شده بود.
بال Cicadas به دلیل خواص ضدانعکاس خود بسیار مورد توجه است. دلیل این خواص، وجود نانوبرجستگیهایی با ارتفاع ۲۰۰ نانومتر در سطح این ساختار است. از سوی دیگر این نانوبرجستگیها دارای خواص ضدباکتری بوده که دلیل این خاصیت هم آسیب دیدن باکتری درصورت برخورد با آن است. این ویژگیها موجب شده سطح بال این حشره همیشه تمیز باشد.
معمولاً اگر یک سطح کاملاً صاف باشد، فوتونها ۵۰ درصد شانس انعکاس دارند. وجود این نانوبرجستگیها موجب انعکاس نیافتن نور و تغییر ضریب شکست سطح میشود.
ضریب شکست، عامل تعیین کننده در بازتابش نور است. ضریب شکست سطح بال این حشره بهصورت تدریجی در سطح بال تغییر میکند که این موضوع موجب بروز خواص ضدانعکاس میشود.
برای سهولت فرآیند تولید، محققان از بال این حشره بهعنوان الگو برای ساخت این برجستگیها استفاده کردند. نتایج نشان داد که محصول به دست آمده تنها ۱.۴ تا ۱.۷ درصد نور را منعکس میکند در حالی که در دیاکسیدتیتانیوم معمولی این انعکاس ۵۰ تا ۸۰ درصد است.
نتایج این پروژه در قالب مقالهای در نشریه Applied Physics Letter به چاپ رسیده است.
تولید پیل خورشیدی با الهام از نوعی حشره
خبرگزاری مهر - محققان چینی با الهام از نوعی حشره اقدام به ارائه فناوری برای تولید پیل خورشیدی کردند. به نقل از ستاد فناوری نانو، آنها برای این کار از نانوساختارها روی بال یک نوع حشره استفاده کردند که قادر است نورهای تابیده شده از جهتهای مختلف را به دام اندازد.
امران زادا و همکارانش از دانشگاه جاو تونگ شانگهای هنگام بررسی بال نوعی حشره موسوم به Cicada، نانوبرجستگیهایی مشاهده کردند که دارای خواص ضدانعکاس است.
این گروه در نهایت با استفاده دیاکسید تیتانیوم این ساختارها را شبیهسازی کردند. ماده ایجاد شده میتواند برای تولید پیل خورشیدی مورد استفاده قرار گیرد.
دانشمندان معمولاً برای دستکاری نور از طبیعت الهام میگیرند؛ برای مثال، سال گذشته یک گروه تحقیقاتی در عربستان سعودی موفق به ساخت پوشش کاملاً سیاهی شدند که در ساخت آن از بال نوعی سوسک تقلید شده بود.
بال Cicadas به دلیل خواص ضدانعکاس خود بسیار مورد توجه است. دلیل این خواص، وجود نانوبرجستگیهایی با ارتفاع ۲۰۰ نانومتر در سطح این ساختار است. از سوی دیگر این نانوبرجستگیها دارای خواص ضدباکتری بوده که دلیل این خاصیت هم آسیب دیدن باکتری درصورت برخورد با آن است. این ویژگیها موجب شده سطح بال این حشره همیشه تمیز باشد.
معمولاً اگر یک سطح کاملاً صاف باشد، فوتونها ۵۰ درصد شانس انعکاس دارند. وجود این نانوبرجستگیها موجب انعکاس نیافتن نور و تغییر ضریب شکست سطح میشود.
ضریب شکست، عامل تعیین کننده در بازتابش نور است. ضریب شکست سطح بال این حشره بهصورت تدریجی در سطح بال تغییر میکند که این موضوع موجب بروز خواص ضدانعکاس میشود.
برای سهولت فرآیند تولید، محققان از بال این حشره بهعنوان الگو برای ساخت این برجستگیها استفاده کردند. نتایج نشان داد که محصول به دست آمده تنها ۱.۴ تا ۱.۷ درصد نور را منعکس میکند در حالی که در دیاکسیدتیتانیوم معمولی این انعکاس ۵۰ تا ۸۰ درصد است.
نتایج این پروژه در قالب مقالهای در نشریه Applied Physics Letter به چاپ رسیده است.
#عمومی
ساخت باتری خود ترمیم توسط دانشمندان
وب سایت کلیک: دانشمندان دستگاه الکترونیکی را ساخته اند که در صورت شکسته شدن می تواند خودش را بازسازی کند؛ این فناوری جدید به نوعی یک رکورد جدید در این زمینه محسوب می شود.
این فناوری با استفاده از جوهر مغناطیسی خاصی صورت می گیرد که شکاف های به وجود آمده ناشی از شکستن این دستگاه الکترونیکی را با دقت ۳ میلی متر مجدداً به یکدیگر متصل کند. این تکنولوژی می تواند در بسیاری از حوزه های الکترونیک به کار برده شود که از آن جمله می توان به سنسورهای پوشیدنی، باتری ها و… اشاره کرد چرا که این فناوری جدید سریعتر از نمونه های مشابه قبلی کار میکند و نیازی به هیچ ماده دیگری برای وصله کردن و چسباندن قطعات جدا شده ندارد.
محققان دانشگاه سندیهگو کالیفرنیا ، ذرات مغناطیسی میکروسکوپی را در مواد رسانایی مثل طلا، گرافیت و نقره آزمایش کرده اند و با نتایج موفقی که از این آزمایش به دست آورده اند به این نتیجه رسیده اند که از این کشف جدید می توانند در حوزه های مختلف مدارهای الکترونیکی در فناوری های پوشیدنی استفاده کنند.
یکی از محققین در همین ارتباط می گوید، ما می خواستیم سیستم هوشمندی طراحی کنیم تا با استفاده از مواد ارزان در دسترس تمام توانایی ها وقابلیت های یک سیستم خودترمیمی را داشته باشد.
این تیم تحقیقات و آزمایشات خود را با ریز ذرات مغناطیسی که از نئودیوم ساخته شده اند شروع کرد (نئودیوم یک فلز رسانای ارزان است که اغلب برای کارهای تحقیقاتی از ان استفاده می شود و به خاطر میدان مغناطیسی بزرگی که دارد معروف است؛ این میدان مغناطیسی این فلز را قادر می سازد تا تا با دقت چندی میلی متر بتوانند یکیدیگر را جذب کنند.)
نئودیوم به تنهایی برای آزمایشات الکتروشیمیایی مناسب نیست، بنابراین دانشمندان کربن سیاه (اغلب در سنسورها و باتری ها مورد استفاده قرار می گیرد) را با آن مخلوط کردند تا جوهر به وجود آمده تمامی ویژگی های لازم برای خودترمیمی و عملکرد مناسب را داشته باشد.
مشکل دیگری که در مسیر آزمایشات وجود داشت، ریزذرات میدان مغناطیسی بودند که با توجه به ماهیت خود، یکیدیگر را دفع می کردند.تیم تحقیقاتی، برای اطمینان از اینکه ذرات در جهت درست قرار گرفته اند و یکدیگر را جذب می کنند، جوهر را در یک میدان مغناطیسی خارجی قرار دادند.
دانشمندان برای نمایش جوهر جدیدی که کشف کرده اند، یک مدار خود ترمیمی را در لبه آستین یک تیشرت قرار دادند که به باتری و led نیز مجهز بود؛ سپس این مدار را از وسط با قیچی بریدند و به دو نصف تقسیم کردند و پس از چند ثانیه و در کمال حیرت شاهد ان بودیم که چراغ LED مجددا روشن شد.
دانشمندان معتقدند که شکاف ایجاد شده بین دو تکه مدار ظرف ۵۰ میلی ثانیه خودش را ترمیم می کند. این جوهر قادر است هر بار که از یک نقطه خاص هر وسیله الکترونیکی شکست نیز آن را ترمیم کند.
با این کشف جدید می توانید شلوارهای جین هوشمندی را تصور کنید که قادرند تعداد گام های شما را حتی در صورتی که شلوار پاره شود، بشمارند و یا کار کردن ساعت هوشمندی که به شمارش ادامه می دهد حتی اگر باتری آن از فرم خودش خارج شود و تغییر شکل دهد. این موارد از پتانسیل های پیش روی این کشف جدید به شمار می روند.
مشکل دیگری که دانشمندان باید بر آن غلبه کنند این است که با کمترین هزینه، راهی برای متوقف کردن تداخل میدان مغناطیسی دستگاه ها با یکدیگر پیدا کنند. نتایج این تحقیقات در مجله SCIENCE ADVANCES منتشر شده است.
ساخت باتری خود ترمیم توسط دانشمندان
وب سایت کلیک: دانشمندان دستگاه الکترونیکی را ساخته اند که در صورت شکسته شدن می تواند خودش را بازسازی کند؛ این فناوری جدید به نوعی یک رکورد جدید در این زمینه محسوب می شود.
این فناوری با استفاده از جوهر مغناطیسی خاصی صورت می گیرد که شکاف های به وجود آمده ناشی از شکستن این دستگاه الکترونیکی را با دقت ۳ میلی متر مجدداً به یکدیگر متصل کند. این تکنولوژی می تواند در بسیاری از حوزه های الکترونیک به کار برده شود که از آن جمله می توان به سنسورهای پوشیدنی، باتری ها و… اشاره کرد چرا که این فناوری جدید سریعتر از نمونه های مشابه قبلی کار میکند و نیازی به هیچ ماده دیگری برای وصله کردن و چسباندن قطعات جدا شده ندارد.
محققان دانشگاه سندیهگو کالیفرنیا ، ذرات مغناطیسی میکروسکوپی را در مواد رسانایی مثل طلا، گرافیت و نقره آزمایش کرده اند و با نتایج موفقی که از این آزمایش به دست آورده اند به این نتیجه رسیده اند که از این کشف جدید می توانند در حوزه های مختلف مدارهای الکترونیکی در فناوری های پوشیدنی استفاده کنند.
یکی از محققین در همین ارتباط می گوید، ما می خواستیم سیستم هوشمندی طراحی کنیم تا با استفاده از مواد ارزان در دسترس تمام توانایی ها وقابلیت های یک سیستم خودترمیمی را داشته باشد.
این تیم تحقیقات و آزمایشات خود را با ریز ذرات مغناطیسی که از نئودیوم ساخته شده اند شروع کرد (نئودیوم یک فلز رسانای ارزان است که اغلب برای کارهای تحقیقاتی از ان استفاده می شود و به خاطر میدان مغناطیسی بزرگی که دارد معروف است؛ این میدان مغناطیسی این فلز را قادر می سازد تا تا با دقت چندی میلی متر بتوانند یکیدیگر را جذب کنند.)
نئودیوم به تنهایی برای آزمایشات الکتروشیمیایی مناسب نیست، بنابراین دانشمندان کربن سیاه (اغلب در سنسورها و باتری ها مورد استفاده قرار می گیرد) را با آن مخلوط کردند تا جوهر به وجود آمده تمامی ویژگی های لازم برای خودترمیمی و عملکرد مناسب را داشته باشد.
مشکل دیگری که در مسیر آزمایشات وجود داشت، ریزذرات میدان مغناطیسی بودند که با توجه به ماهیت خود، یکیدیگر را دفع می کردند.تیم تحقیقاتی، برای اطمینان از اینکه ذرات در جهت درست قرار گرفته اند و یکدیگر را جذب می کنند، جوهر را در یک میدان مغناطیسی خارجی قرار دادند.
دانشمندان برای نمایش جوهر جدیدی که کشف کرده اند، یک مدار خود ترمیمی را در لبه آستین یک تیشرت قرار دادند که به باتری و led نیز مجهز بود؛ سپس این مدار را از وسط با قیچی بریدند و به دو نصف تقسیم کردند و پس از چند ثانیه و در کمال حیرت شاهد ان بودیم که چراغ LED مجددا روشن شد.
دانشمندان معتقدند که شکاف ایجاد شده بین دو تکه مدار ظرف ۵۰ میلی ثانیه خودش را ترمیم می کند. این جوهر قادر است هر بار که از یک نقطه خاص هر وسیله الکترونیکی شکست نیز آن را ترمیم کند.
با این کشف جدید می توانید شلوارهای جین هوشمندی را تصور کنید که قادرند تعداد گام های شما را حتی در صورتی که شلوار پاره شود، بشمارند و یا کار کردن ساعت هوشمندی که به شمارش ادامه می دهد حتی اگر باتری آن از فرم خودش خارج شود و تغییر شکل دهد. این موارد از پتانسیل های پیش روی این کشف جدید به شمار می روند.
مشکل دیگری که دانشمندان باید بر آن غلبه کنند این است که با کمترین هزینه، راهی برای متوقف کردن تداخل میدان مغناطیسی دستگاه ها با یکدیگر پیدا کنند. نتایج این تحقیقات در مجله SCIENCE ADVANCES منتشر شده است.
#تخصصی
پژوهشگران فیزیک حالت جامد در مؤسسهٔ ماکس پلانک آلمان میکروسکوپ الکترونی استیام را در دمای ۱۵ میلیکلوین که نزدیک به صفر مطلق است برای مشاهدهٔ ساختارهایی بهکار بردهاند و خواص جدیدی را ملاحظه کردهاند. در این دما الکترونها نه بهصورت آبی که جاری است، بلکه شبیه حرکت سنگها در ساعت شنی جریان مییابند و همین موضوع پدیدهٔ تونلزنی کوانتومی الکترونها را از حالت پدیدهای جمعی و تودهای به خصلتی فردی تبدیل میکند. این ویژگی در کار میکروسکوپ الکترونی در نهایت به مشاهدات نوینی در مورد ساختارهای تحت بررسی میانجامد. 👆👆
پژوهشگران فیزیک حالت جامد در مؤسسهٔ ماکس پلانک آلمان میکروسکوپ الکترونی استیام را در دمای ۱۵ میلیکلوین که نزدیک به صفر مطلق است برای مشاهدهٔ ساختارهایی بهکار بردهاند و خواص جدیدی را ملاحظه کردهاند. در این دما الکترونها نه بهصورت آبی که جاری است، بلکه شبیه حرکت سنگها در ساعت شنی جریان مییابند و همین موضوع پدیدهٔ تونلزنی کوانتومی الکترونها را از حالت پدیدهای جمعی و تودهای به خصلتی فردی تبدیل میکند. این ویژگی در کار میکروسکوپ الکترونی در نهایت به مشاهدات نوینی در مورد ساختارهای تحت بررسی میانجامد. 👆👆
#عمومی
دانشمندان منشا خودآگاهی در مغز را یافتند!
وب سایت تک شات: شما در حال حاضر مشغول خواندن این متن هستید. چشمانتان نیز مشغول تبدیل تصاویر دریافتی به پالس های الکتریکی هستند که خود را از طریق عصب بینایی به بخش مربوط به بینایی کورتکس مغزتان می رسانند. این بخش نیز به نوبه ی خود اطلاعات دریافتی را با پردازش مناسب، به افکاری منسجم تبدیل می کند و باعث می شود معنای کلماتی که می بینید را درک کنید.
اما این «شما» هستید که این متن را می خوانید؛ یعنی موجودیت خودآگاهی که شخصیتتان را تشکیل می دهد، نه چشم، نه عصب بینایی و نه هیچ یک از اینها. پس منشا خودآگاهی را کدام اینها باید دانست؟ اکنون تیمی متشکل از دانشمندان دانشگاه هاروارد تصور می کنند به راز این موجودیت خودآگاه که در درون تمام انسان ها وجود دارد و از آن تحت عنوان «ضمیر» یاد می شود پی برده اند.
خودآگاهی تا امروز به واسطه ی دو معیار تعریف شده است: انگیختگی و آگاهی. در مورد انگیختگی پیش از این نیز تحقیقاتی صورت گرفته و ریشه های آن به ساقه ی مغز نسبت داده شده است؛ بخشی ابتدایی از مغز که عملکرد های اولیه ی ما مثل تنفس و تنظیم چرخه ی خواب و بیداری را رفع و رجوع می کند.
انگیختگی به وضعیت فیزیولوژیکی و روانی بیداری، هشیاری و یا آمادگی برای واکنش نشان دادن به یک محرک گفته می شود. این اتفاق مجموعهای است شامل دخالت ساقه ی مغز، سامانه ی عصبی خودگردان و غدد درون ریز، که منجر به افزایش ضربان قلب و فشار خون و وضعیت هوشیاری حسی، تحرک و آمادگی برای پاسخ می شود.
اما از سوی دیگر، پیدا کردن منشا خودآگاهی به این آسانی نیست. با این حال، به نظر می رسد ریشه ی خودآگاهی نیز به همان قسمت از مغز باز می گردد.
پژوهشگران دانشگاه هاروارد، 36 بیمار با آسیب مشابه مغزی را مورد بررسی قرار داده اند، که 12 نفر از آنها در حالت کما به سر می برند. این پژوهش به دنبال آن بود که مشخص کند چرا این 12 نفر خودآگاهی شان را از دست داده اند، در حالی که 24 نفر دیگر علیرغم آسیب مشابه، هشیاری شان پابرجا بوده است.
آنها خیلی سریع متوجه شدند این امر از بخش rostral dorsolateral pontine tegmentum مغز نشات می گیرد. 10 نفر از 12 بیمار کمایی در این قسمت از مغز خود دچار آسیب شده بودند و این در حالی بود که تنها یک نفر از بیماران هشیار در این بخش متحمل آسیب شده بود.
بنابراین شاید بتوان نتیجه گرفت این بخش از مغز میزبان همان چیزی است که از آن تحت عنوان خودآگاهی یاد می کنیم. اما این، تنها خاستگاه خودآگاهی نیست. پژوهشگران هاروارد در قدم بعدی به سراغ connectome رفتند که در واقع نقشه ای از تمام ارتباطات موجود میان بخش های مختلف مغز یک انسان سالم به حساب می آید.
تیم دانشمندان مذکور متوجه دو قسمت در کورتکس پیشانی مغز شد که با بخش یاد شده در بالا در ارتباط بود. تحقیق جداگانه ای روی تصاویر fMRI چهل و پنج انسان سالم نیز تایید می کند که این مسیر عصبی در تمام انسان ها وجود دارد و موضوعی غیر طبیعی نیست.
نتایج این پژوهش هنوز باید توسط محققان دیگر مورد بررسی قرار بگیرد و روی جمعیت بزرگ تری به بوته ی آزمایش گذاشته شود. با این حال، تا همین جای کار نیز با کشفیات جذابی مواجه شده ایم که می تواند به پیدا کردن روش های درمانی موثر تری برای بیمارانی بیانجامد که در حالت کما قرار دارند.
دانشمندان منشا خودآگاهی در مغز را یافتند!
وب سایت تک شات: شما در حال حاضر مشغول خواندن این متن هستید. چشمانتان نیز مشغول تبدیل تصاویر دریافتی به پالس های الکتریکی هستند که خود را از طریق عصب بینایی به بخش مربوط به بینایی کورتکس مغزتان می رسانند. این بخش نیز به نوبه ی خود اطلاعات دریافتی را با پردازش مناسب، به افکاری منسجم تبدیل می کند و باعث می شود معنای کلماتی که می بینید را درک کنید.
اما این «شما» هستید که این متن را می خوانید؛ یعنی موجودیت خودآگاهی که شخصیتتان را تشکیل می دهد، نه چشم، نه عصب بینایی و نه هیچ یک از اینها. پس منشا خودآگاهی را کدام اینها باید دانست؟ اکنون تیمی متشکل از دانشمندان دانشگاه هاروارد تصور می کنند به راز این موجودیت خودآگاه که در درون تمام انسان ها وجود دارد و از آن تحت عنوان «ضمیر» یاد می شود پی برده اند.
خودآگاهی تا امروز به واسطه ی دو معیار تعریف شده است: انگیختگی و آگاهی. در مورد انگیختگی پیش از این نیز تحقیقاتی صورت گرفته و ریشه های آن به ساقه ی مغز نسبت داده شده است؛ بخشی ابتدایی از مغز که عملکرد های اولیه ی ما مثل تنفس و تنظیم چرخه ی خواب و بیداری را رفع و رجوع می کند.
انگیختگی به وضعیت فیزیولوژیکی و روانی بیداری، هشیاری و یا آمادگی برای واکنش نشان دادن به یک محرک گفته می شود. این اتفاق مجموعهای است شامل دخالت ساقه ی مغز، سامانه ی عصبی خودگردان و غدد درون ریز، که منجر به افزایش ضربان قلب و فشار خون و وضعیت هوشیاری حسی، تحرک و آمادگی برای پاسخ می شود.
اما از سوی دیگر، پیدا کردن منشا خودآگاهی به این آسانی نیست. با این حال، به نظر می رسد ریشه ی خودآگاهی نیز به همان قسمت از مغز باز می گردد.
پژوهشگران دانشگاه هاروارد، 36 بیمار با آسیب مشابه مغزی را مورد بررسی قرار داده اند، که 12 نفر از آنها در حالت کما به سر می برند. این پژوهش به دنبال آن بود که مشخص کند چرا این 12 نفر خودآگاهی شان را از دست داده اند، در حالی که 24 نفر دیگر علیرغم آسیب مشابه، هشیاری شان پابرجا بوده است.
آنها خیلی سریع متوجه شدند این امر از بخش rostral dorsolateral pontine tegmentum مغز نشات می گیرد. 10 نفر از 12 بیمار کمایی در این قسمت از مغز خود دچار آسیب شده بودند و این در حالی بود که تنها یک نفر از بیماران هشیار در این بخش متحمل آسیب شده بود.
بنابراین شاید بتوان نتیجه گرفت این بخش از مغز میزبان همان چیزی است که از آن تحت عنوان خودآگاهی یاد می کنیم. اما این، تنها خاستگاه خودآگاهی نیست. پژوهشگران هاروارد در قدم بعدی به سراغ connectome رفتند که در واقع نقشه ای از تمام ارتباطات موجود میان بخش های مختلف مغز یک انسان سالم به حساب می آید.
تیم دانشمندان مذکور متوجه دو قسمت در کورتکس پیشانی مغز شد که با بخش یاد شده در بالا در ارتباط بود. تحقیق جداگانه ای روی تصاویر fMRI چهل و پنج انسان سالم نیز تایید می کند که این مسیر عصبی در تمام انسان ها وجود دارد و موضوعی غیر طبیعی نیست.
نتایج این پژوهش هنوز باید توسط محققان دیگر مورد بررسی قرار بگیرد و روی جمعیت بزرگ تری به بوته ی آزمایش گذاشته شود. با این حال، تا همین جای کار نیز با کشفیات جذابی مواجه شده ایم که می تواند به پیدا کردن روش های درمانی موثر تری برای بیمارانی بیانجامد که در حالت کما قرار دارند.
#عمومی
ساخت تراشه بدون استفاده از نیمهرساناها
وب سایت تکشات: شاید شما هم کامپیوترهای عظیم الجثه ای که فضای یک اتاق را اشغال می کردند و به لوله های خلا مجهز بودند را به یاد داشته باشید، کامپیوترهایی که با آن ابعاد، از قدرت پردازشی کمتری نسبت به اسمارت فون های امروزی برخوردار بودند. حالا به لطف تلاش دانشمندانی از دانشگاه سن دیگو، ممکن است آن فناوری مجدد احیا شود.
این گروه از محققین نخستین دستگاه فاقد نیمه رسانا و دارای میکروالکترون هایی که با لیزر کنترل می شوند را ساخته اند که از الکترون های آزاد استفاده می کند، روندی که بسیارمشابه همان لوله های خلا کامپیوترهای قدیمی است. این تحقیق در واقع می توانست به تولید پنل های خورشیدی کارآمدتر و دستگاه های میکروالکترونیکی سریعتر که قابلیت انتقال انرژی بیشتر را دارند ختم شود.
نیمه رساناهای سیلیکونی و سایر نیمه رساناها قطعا بسیار کاربردی هستند و کمک کرده اند تا امکان قرار دادن میلیاردها ترانزیستور در چند اینچ مربع فراهم شود. اما این نیمه رساناها معایبی نیز دارند: سرعت الکترون در این محصولات به واسطه مقاومت مواد نیمه رسانا محدود است و برای جاری ساختن الکترون ها در شکاف حاصل از عایق بندی بخش های مختلف نیمه رسانا به انرژی زیادی احتیاج است.
لوله های خلا با چنین مشکلی روبرو نیستند، چرا که آنها الکترون های آزاد را به انتقال (یا عدم انتقال) جریان از درون یک فضا وامی دارند. البته، دستیابی به الکترون های آزاد در اندازه های نانو بسیار مشکل است و برای این کار یا باید از ولتاژهای خیلی بالا (بیش از 100 ولت) و دمای زیاد استفاده کرد و یا نیاز به لیزر پرقدرتی است که الکترون ها را آزاد کند. تیم محققین دانشگاه سن دیگو این معضل را با ساخت نانو ساختارهای قارچی شکل از جنس طلا حل کردند که در کنار و به موازات آنها نوارهای طلا قرار گرفته است. با ترکیب مقادیر کمی از ولتاژ (حدود 10 ولت) با لیزر کم قدرت، الکترون ها از فلز طلا آزاد می شوند.
نتیجه این کار افزایش ده برابری رسانایی سیستم بود که همانطور که در مقاله به چاپ رسیده در ژورنال Nature آمده است، تغییری است که برای "درک موقعیت های روشن و خاموش کافی است، بدین معنی که ساختار همانند یک سوییچ نوری عمل می کند."
بنابراین این دستگاه نیز می تواند مانند نیمه رساناها به عنوان ترانزیستور، تقویت کننده یا حسگر نور به کار گرفته شود. از طرفی از نظر تئوری باور بر این است که این سیستم از مقاومت کمتری برخوردار است و می تواند مقادیر بیشتری از انرژی را منتقل کند.
تا این لحظه، این تحقیق در حد مفهومی به اثبات رسیده است اما می توان به آینده آن امیدوار بود. یکی از اعضا این تیم تحقیقاتی، دن سیون پایپر اظهار کرده است: «حالا باید به نهایت کاربرد این سیستم پی ببریم و با محدودیت های عملکردی آن آشنا شویم.»
این گروه از دانشمندان قصد دارند کاربرد این پردازنده ها را در مواردی غیر از الکترونیک نیز مورد بررسی قرار دهند که شامل حوزه هایی مانند فتوولتاییک، کاربردهای محیط زیستی و احتمالا تسلیحاتی خواهد شد. لازم به ذکر است بودجه این تحقیقات توسط دارپا یا سازمان پروژههای تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی آمریکا تامین شده است.
ساخت تراشه بدون استفاده از نیمهرساناها
وب سایت تکشات: شاید شما هم کامپیوترهای عظیم الجثه ای که فضای یک اتاق را اشغال می کردند و به لوله های خلا مجهز بودند را به یاد داشته باشید، کامپیوترهایی که با آن ابعاد، از قدرت پردازشی کمتری نسبت به اسمارت فون های امروزی برخوردار بودند. حالا به لطف تلاش دانشمندانی از دانشگاه سن دیگو، ممکن است آن فناوری مجدد احیا شود.
این گروه از محققین نخستین دستگاه فاقد نیمه رسانا و دارای میکروالکترون هایی که با لیزر کنترل می شوند را ساخته اند که از الکترون های آزاد استفاده می کند، روندی که بسیارمشابه همان لوله های خلا کامپیوترهای قدیمی است. این تحقیق در واقع می توانست به تولید پنل های خورشیدی کارآمدتر و دستگاه های میکروالکترونیکی سریعتر که قابلیت انتقال انرژی بیشتر را دارند ختم شود.
نیمه رساناهای سیلیکونی و سایر نیمه رساناها قطعا بسیار کاربردی هستند و کمک کرده اند تا امکان قرار دادن میلیاردها ترانزیستور در چند اینچ مربع فراهم شود. اما این نیمه رساناها معایبی نیز دارند: سرعت الکترون در این محصولات به واسطه مقاومت مواد نیمه رسانا محدود است و برای جاری ساختن الکترون ها در شکاف حاصل از عایق بندی بخش های مختلف نیمه رسانا به انرژی زیادی احتیاج است.
لوله های خلا با چنین مشکلی روبرو نیستند، چرا که آنها الکترون های آزاد را به انتقال (یا عدم انتقال) جریان از درون یک فضا وامی دارند. البته، دستیابی به الکترون های آزاد در اندازه های نانو بسیار مشکل است و برای این کار یا باید از ولتاژهای خیلی بالا (بیش از 100 ولت) و دمای زیاد استفاده کرد و یا نیاز به لیزر پرقدرتی است که الکترون ها را آزاد کند. تیم محققین دانشگاه سن دیگو این معضل را با ساخت نانو ساختارهای قارچی شکل از جنس طلا حل کردند که در کنار و به موازات آنها نوارهای طلا قرار گرفته است. با ترکیب مقادیر کمی از ولتاژ (حدود 10 ولت) با لیزر کم قدرت، الکترون ها از فلز طلا آزاد می شوند.
نتیجه این کار افزایش ده برابری رسانایی سیستم بود که همانطور که در مقاله به چاپ رسیده در ژورنال Nature آمده است، تغییری است که برای "درک موقعیت های روشن و خاموش کافی است، بدین معنی که ساختار همانند یک سوییچ نوری عمل می کند."
بنابراین این دستگاه نیز می تواند مانند نیمه رساناها به عنوان ترانزیستور، تقویت کننده یا حسگر نور به کار گرفته شود. از طرفی از نظر تئوری باور بر این است که این سیستم از مقاومت کمتری برخوردار است و می تواند مقادیر بیشتری از انرژی را منتقل کند.
تا این لحظه، این تحقیق در حد مفهومی به اثبات رسیده است اما می توان به آینده آن امیدوار بود. یکی از اعضا این تیم تحقیقاتی، دن سیون پایپر اظهار کرده است: «حالا باید به نهایت کاربرد این سیستم پی ببریم و با محدودیت های عملکردی آن آشنا شویم.»
این گروه از دانشمندان قصد دارند کاربرد این پردازنده ها را در مواردی غیر از الکترونیک نیز مورد بررسی قرار دهند که شامل حوزه هایی مانند فتوولتاییک، کاربردهای محیط زیستی و احتمالا تسلیحاتی خواهد شد. لازم به ذکر است بودجه این تحقیقات توسط دارپا یا سازمان پروژههای تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی آمریکا تامین شده است.