نوید انتشار کتابی مفید از نویسندهای خوشفکر و عمیق. 👆👆
#عمومی
آیا تاریکی هم مانند نور دارای سرعت است؟!
وب سایت آی تی رسان - علی دلبخواه: مدتها قبل، دانشمندان کشف کردند که نور با سرعت تقریبی 300 هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت میکند. میتوان از وجود مشخصه حرکت در نور، اینطور استنباط کرد که تاریکی هم دارای سرعت است، البته این استنباط لزوما درست نیست. ارائه تعریفی برای سرعت تاریکی، بستگی به تعریف ما از خود آن دارد.
بر اساس گفته «نیل دگراس تایسون»، اخترفیزیکدان آمریکایی، تاریکی عبارت است از عدم حضور نور؛ بنابراین نمیتوان سرعتی برای تاریکی در نظر گرفت. به نظر او، ایده قائل شدن حرکت برای تاریکی، چیزی بیش از یک استعاره شاعرانه نبوده و در مباحث علمی هم جایگاهی ندارد.
اگر مفهوم تاریکی را کمی بسط دهیم، در این صورت میتوان گفت که تاریکی دارای حرکت و درنتیجه سرعت است. یک نقطه تاریک را در یک اتاق تاریک در نظر بگیرید، این نقطه میتواند از قرار دادن یک مانع، در برابر منبع نور به وجود بیاید. گرچه این نقطه نمیتواند نشان مشخصی برای تاریکی باشد، اما با سرعتی مشابه با نور منتشرشده از منبع نور، حرکت میکند. این بدان معنی است که سرعت انتشار تاریکی، دقیقا برابر با سرعت ناپدید شدن نور است. بنابراین میتوان این دو را هماندازه دانست.
آیا بهمانند نور تاریکی هم سرعت دارد؟!
اجازه دهید بحث را طور دیگری بیان کرده و درباره ماده تاریک صحبت کنیم. این انرژی مرموز، نزدیک به 80 درصد از جرم جهان هستی را تشکیل میدهد. طبق نتایج تحقیقی در سال 2013، ماده تاریک سرعتی برابر با 54 متر در ثانیه داشته که در مقابل سرعت نور، رقم ناچیزی است. این تنها یک نظریه بوده و ماده تاریک در حال حاضر حرکتی نداشته و به تشکیل «هالههای ماده تاریک» مشغول است. هاله کهکشانی به مناطق کروی شامل کهکشانهای فردی که عمدتا از ماده تاریک تشکیلشده اطلاق میشود. طبق مطالعات حدس زده میشود که هالههای ماده تاریک در ابعاد منظومه شمسی اما با جرمی در حدود جرم زمین، اولین اجسام تشکیلشده پس از انفجار بزرگ بودهاند. سرعت 54 متر بر ثانیه همان سرعت ماده تاریک به هنگام وقوع بیگ بنگ است و اگر ماده تاریک بازهم در حرکت باشد، همچنان با همین سرعت حرکت میکند.
در نهایت در نظر داشته باشید که اگر تاریکی را به سیاهچاله تعبیر کنیم، که کاملا عاری از نور است، اوضاع طور دیگری رقم میخورد. در سال 2013 تحقیقات نشان داد که یک سیاهچاله عظیم، طولی برابر با 3.2 میلیون کیلومتر دارد و با سرعتی برابر با 84 درصد سرعت نور در حال گردش است.
بنابراین پاسخ به این پرسش کمی دشوار است؛ هم آری هم نه! علم ناچیز ما هنوز نمیتواند پاسخی دقیق ارایه کند.
آیا تاریکی هم مانند نور دارای سرعت است؟!
وب سایت آی تی رسان - علی دلبخواه: مدتها قبل، دانشمندان کشف کردند که نور با سرعت تقریبی 300 هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت میکند. میتوان از وجود مشخصه حرکت در نور، اینطور استنباط کرد که تاریکی هم دارای سرعت است، البته این استنباط لزوما درست نیست. ارائه تعریفی برای سرعت تاریکی، بستگی به تعریف ما از خود آن دارد.
بر اساس گفته «نیل دگراس تایسون»، اخترفیزیکدان آمریکایی، تاریکی عبارت است از عدم حضور نور؛ بنابراین نمیتوان سرعتی برای تاریکی در نظر گرفت. به نظر او، ایده قائل شدن حرکت برای تاریکی، چیزی بیش از یک استعاره شاعرانه نبوده و در مباحث علمی هم جایگاهی ندارد.
اگر مفهوم تاریکی را کمی بسط دهیم، در این صورت میتوان گفت که تاریکی دارای حرکت و درنتیجه سرعت است. یک نقطه تاریک را در یک اتاق تاریک در نظر بگیرید، این نقطه میتواند از قرار دادن یک مانع، در برابر منبع نور به وجود بیاید. گرچه این نقطه نمیتواند نشان مشخصی برای تاریکی باشد، اما با سرعتی مشابه با نور منتشرشده از منبع نور، حرکت میکند. این بدان معنی است که سرعت انتشار تاریکی، دقیقا برابر با سرعت ناپدید شدن نور است. بنابراین میتوان این دو را هماندازه دانست.
آیا بهمانند نور تاریکی هم سرعت دارد؟!
اجازه دهید بحث را طور دیگری بیان کرده و درباره ماده تاریک صحبت کنیم. این انرژی مرموز، نزدیک به 80 درصد از جرم جهان هستی را تشکیل میدهد. طبق نتایج تحقیقی در سال 2013، ماده تاریک سرعتی برابر با 54 متر در ثانیه داشته که در مقابل سرعت نور، رقم ناچیزی است. این تنها یک نظریه بوده و ماده تاریک در حال حاضر حرکتی نداشته و به تشکیل «هالههای ماده تاریک» مشغول است. هاله کهکشانی به مناطق کروی شامل کهکشانهای فردی که عمدتا از ماده تاریک تشکیلشده اطلاق میشود. طبق مطالعات حدس زده میشود که هالههای ماده تاریک در ابعاد منظومه شمسی اما با جرمی در حدود جرم زمین، اولین اجسام تشکیلشده پس از انفجار بزرگ بودهاند. سرعت 54 متر بر ثانیه همان سرعت ماده تاریک به هنگام وقوع بیگ بنگ است و اگر ماده تاریک بازهم در حرکت باشد، همچنان با همین سرعت حرکت میکند.
در نهایت در نظر داشته باشید که اگر تاریکی را به سیاهچاله تعبیر کنیم، که کاملا عاری از نور است، اوضاع طور دیگری رقم میخورد. در سال 2013 تحقیقات نشان داد که یک سیاهچاله عظیم، طولی برابر با 3.2 میلیون کیلومتر دارد و با سرعتی برابر با 84 درصد سرعت نور در حال گردش است.
بنابراین پاسخ به این پرسش کمی دشوار است؛ هم آری هم نه! علم ناچیز ما هنوز نمیتواند پاسخی دقیق ارایه کند.
#عمومی
دانشمندان هیدروژن فلزی ساختند
وب سایت گجت نیوز - ناهید سادات ریاحی: هیدروژن فلزی که شکل عجیب و غریب این عنصر بهشمار میرود، 80 سال پس از پیشبینی فیزیکدانان، بالاخره به واقعیت، بدل شد. این شکل جالب، حتی در دماهای پایین، رسانای الکتریسته است. دانشمندان هیدروژن فلزی را با فشرده کردن آن در فشار بسیار بالا بین دو الماس فوقخالص ساختند.
تاکنون هیچکس با هیدروژن فلزی مواجه نشده بود، چرا که چنین حالت عجیبی، تاکنون وجود نداشته است. نظریهها پیشبینی میکنند که میتوان هیدروژن فلزی را بهعنوان سوخت فوقالعاده قدرتمند و سبک برای موشکها استفاده کرد.
هیدروژن فلزی گریزپای
در سال 1935، دو فیزیکدان به نامهای وینگر و بل، پیشبینی کردند که در فشارهای بسیار بالا، حدود 25 گیگاپاسکال (یعنی حدود 246 هزار بار بیشتر از فشار اتمسفر)، پیوندهای عادی بین اتمهای هیدروژنهای فلزی میشکند و الکترونها میتوانند آزدانه حرکت کنند. به زبان ساده، یک مادهی شفاف به مادهای براق تبدیل میشود؛ یعنی همان ویژگیهایی که از یک فلز انتظار داریم. در واقع ما فلز را بهصورت مادهای تعریف میکنیم که حتی وقتی آن را تا پایینترین دماهای ممکن (یعنی نزدیک صفر مطلق)، سرد کنیم، باز هم قادر به هدایت مقدار معینی از الکتریسیته است.
بعدا تحقیقات نشان دادند که برای چنین تبدیلی، فشارهای بسیار بالایی (نزدیک به فشار موجود در هسته یک سیاره) لازم است. هیدروژن فلزی، به سودای فیزیکدانان تبدیل شد و جام مقدس فیزیک لقب گرفت. مقالههای بسیار زیادی در زمینه فیزیک و شیمی نظری منتشر شدند که هر یک فشار بحرانی متفاوتی را برای این تبدیل، پیشبینی میکردند. بهمرور محققان، راههایی برای دستیابی به فشارهای بالا و بالاتر، پیدا کردند، اما هیچکس نتوانست به فشار لازم برای هیدروژن فلزی دست یابد. مشکل این بود: چه مادهای میتواند آنقدر فشار ایجاد کند که اتمهای هیدروژن را بهاصطلاح، له کند؟
چالشهای ساخت هیدروژن فلزی
محققان برای پاسخ به این سوال، به سراغ قدرتمندترین ماده دنیا رفتند: الماس! اما حتی الماس هم در فشارهای بسیار زیاد برای تولید هیدروژن فلزی، میشکند! بنابراین دانشمندان به دنبال راههایی برای محکمتر کردن الماس گشتند. در واقع آنها در جستجوی سیستمی بودند که فاقد عوامل شکننده الماس باشد. الماسهایی که به طور طبیعی از زمین، استخراج میشوند، دارای ناسازگاریهایی در ساختار درونیشان هستند؛ بنابراین دانشمندان تصمیم گرفتند از الماسهای سنتری یا ساختگی استفاده کنند که فاقد چنین ناسازگاریهایی هستند.
راه اصلی برای صیقلدادن الماس،استفاده از پودر الماس است، اما این روش میتواند باعث بیرونزدگی برخی از اتمهای کربن از صفحه شبکهای الماس شده و در واقع نوعی نقص ساختاری را ایجاد کند. این نقص ساختاری، باعث شکنندگی الماس شده و در نتیجه مطلوب نیست.
در نتیجه دانشمندان از یک روش جایگزین، یعنی یک فرآیند شیمیایی برای نازککردن لایه سطحی (یا همان صیقل دادن) استفاده کردند که نقص ساختاری ایجاد نمیکرد. این پایان مشکلات نبود! مشکل دیگر این بود که در چنین فشار بالایی، گاهی اتمهای هیدروژن به درون الماسها نفوذ کرده و باعث شکستن آنها میشدند. دانشمندان برای جلوگیری از بروز چنین مشکلی، الماسها را با یک لایه آلومینیوم، پوشاندند.
در نهایت، کل سیستم تا دمای هلیوم مایع، یعنی 269- درجه سانتیگراد سرد شد و الماسها، نمونهی کوچک هیدروژن جامد را بهشدت فشرده کردند. به قسمت هیجانانگیز ماجرا میرسیم: با افزایش فشار، ملکولهای هیدروژن، شروع به تغییر رنگ کردند. هیدروژن شفاف، تبدیل به هیدروژن درخشان و براق شد. آزمایشهای تکمیلی، تایید کردند که این همان جام مقدس فیزیک یعنی هیدروژن فلزی است! اگر میپرسید بیشترین فشار بهکار رفته در این فرآیند چه بود، باید بگویم، فشاری بیشتر از فشار موجود در هسته زمین: 495 گیگاپاسکال!
کاربردهای شگفتانگیز هیدروژن فلزی
دانشمندان هنوز چیز زیادی در مورد ویژگیهای این ماده عجیب و غریب، نمیدانند. مجموعه دستگاهی این آزمایش، هنوز در آزمایشگاه و منتظر آزمایشهای بعدی است! تجربه نشان میدهد وقتی الماسها را تا بیش از یک میلیون اتمسفر، فشرده کرده و سپس رها کنیم، قطعا خواهند شکست. دانشمندان هنوز نمیدانند اگر فشارها را بردارند، آیا هیدروژن فلزی، همچنان پایدار خواهد ماند یا نه؟ اگر چنین باشد و هیدروژن فلزی همچنان پس از حذف فشارها، پایدار باشد، میتوان یکی دیگر از مواد انقلابی، یعنی ابررسانای دمای اتاق را به کمک آن ساخت. اگر برای ساخت دستگاه MRI از ابررساناهای دمای اتاق استفاده کنیم، دیگر نیازی به سردکردن آن تا دمای هلیوم مایع نخواهد بود.
از طرفی هیدروژن فلزی میتواند قویترین سوخت موشکی باشد که بشر تاکنون کشف کرده، به شرطی که بتوانیم راههای تولید انبوه آن را پیدا کنیم.
دانشمندان هیدروژن فلزی ساختند
وب سایت گجت نیوز - ناهید سادات ریاحی: هیدروژن فلزی که شکل عجیب و غریب این عنصر بهشمار میرود، 80 سال پس از پیشبینی فیزیکدانان، بالاخره به واقعیت، بدل شد. این شکل جالب، حتی در دماهای پایین، رسانای الکتریسته است. دانشمندان هیدروژن فلزی را با فشرده کردن آن در فشار بسیار بالا بین دو الماس فوقخالص ساختند.
تاکنون هیچکس با هیدروژن فلزی مواجه نشده بود، چرا که چنین حالت عجیبی، تاکنون وجود نداشته است. نظریهها پیشبینی میکنند که میتوان هیدروژن فلزی را بهعنوان سوخت فوقالعاده قدرتمند و سبک برای موشکها استفاده کرد.
هیدروژن فلزی گریزپای
در سال 1935، دو فیزیکدان به نامهای وینگر و بل، پیشبینی کردند که در فشارهای بسیار بالا، حدود 25 گیگاپاسکال (یعنی حدود 246 هزار بار بیشتر از فشار اتمسفر)، پیوندهای عادی بین اتمهای هیدروژنهای فلزی میشکند و الکترونها میتوانند آزدانه حرکت کنند. به زبان ساده، یک مادهی شفاف به مادهای براق تبدیل میشود؛ یعنی همان ویژگیهایی که از یک فلز انتظار داریم. در واقع ما فلز را بهصورت مادهای تعریف میکنیم که حتی وقتی آن را تا پایینترین دماهای ممکن (یعنی نزدیک صفر مطلق)، سرد کنیم، باز هم قادر به هدایت مقدار معینی از الکتریسیته است.
بعدا تحقیقات نشان دادند که برای چنین تبدیلی، فشارهای بسیار بالایی (نزدیک به فشار موجود در هسته یک سیاره) لازم است. هیدروژن فلزی، به سودای فیزیکدانان تبدیل شد و جام مقدس فیزیک لقب گرفت. مقالههای بسیار زیادی در زمینه فیزیک و شیمی نظری منتشر شدند که هر یک فشار بحرانی متفاوتی را برای این تبدیل، پیشبینی میکردند. بهمرور محققان، راههایی برای دستیابی به فشارهای بالا و بالاتر، پیدا کردند، اما هیچکس نتوانست به فشار لازم برای هیدروژن فلزی دست یابد. مشکل این بود: چه مادهای میتواند آنقدر فشار ایجاد کند که اتمهای هیدروژن را بهاصطلاح، له کند؟
چالشهای ساخت هیدروژن فلزی
محققان برای پاسخ به این سوال، به سراغ قدرتمندترین ماده دنیا رفتند: الماس! اما حتی الماس هم در فشارهای بسیار زیاد برای تولید هیدروژن فلزی، میشکند! بنابراین دانشمندان به دنبال راههایی برای محکمتر کردن الماس گشتند. در واقع آنها در جستجوی سیستمی بودند که فاقد عوامل شکننده الماس باشد. الماسهایی که به طور طبیعی از زمین، استخراج میشوند، دارای ناسازگاریهایی در ساختار درونیشان هستند؛ بنابراین دانشمندان تصمیم گرفتند از الماسهای سنتری یا ساختگی استفاده کنند که فاقد چنین ناسازگاریهایی هستند.
راه اصلی برای صیقلدادن الماس،استفاده از پودر الماس است، اما این روش میتواند باعث بیرونزدگی برخی از اتمهای کربن از صفحه شبکهای الماس شده و در واقع نوعی نقص ساختاری را ایجاد کند. این نقص ساختاری، باعث شکنندگی الماس شده و در نتیجه مطلوب نیست.
در نتیجه دانشمندان از یک روش جایگزین، یعنی یک فرآیند شیمیایی برای نازککردن لایه سطحی (یا همان صیقل دادن) استفاده کردند که نقص ساختاری ایجاد نمیکرد. این پایان مشکلات نبود! مشکل دیگر این بود که در چنین فشار بالایی، گاهی اتمهای هیدروژن به درون الماسها نفوذ کرده و باعث شکستن آنها میشدند. دانشمندان برای جلوگیری از بروز چنین مشکلی، الماسها را با یک لایه آلومینیوم، پوشاندند.
در نهایت، کل سیستم تا دمای هلیوم مایع، یعنی 269- درجه سانتیگراد سرد شد و الماسها، نمونهی کوچک هیدروژن جامد را بهشدت فشرده کردند. به قسمت هیجانانگیز ماجرا میرسیم: با افزایش فشار، ملکولهای هیدروژن، شروع به تغییر رنگ کردند. هیدروژن شفاف، تبدیل به هیدروژن درخشان و براق شد. آزمایشهای تکمیلی، تایید کردند که این همان جام مقدس فیزیک یعنی هیدروژن فلزی است! اگر میپرسید بیشترین فشار بهکار رفته در این فرآیند چه بود، باید بگویم، فشاری بیشتر از فشار موجود در هسته زمین: 495 گیگاپاسکال!
کاربردهای شگفتانگیز هیدروژن فلزی
دانشمندان هنوز چیز زیادی در مورد ویژگیهای این ماده عجیب و غریب، نمیدانند. مجموعه دستگاهی این آزمایش، هنوز در آزمایشگاه و منتظر آزمایشهای بعدی است! تجربه نشان میدهد وقتی الماسها را تا بیش از یک میلیون اتمسفر، فشرده کرده و سپس رها کنیم، قطعا خواهند شکست. دانشمندان هنوز نمیدانند اگر فشارها را بردارند، آیا هیدروژن فلزی، همچنان پایدار خواهد ماند یا نه؟ اگر چنین باشد و هیدروژن فلزی همچنان پس از حذف فشارها، پایدار باشد، میتوان یکی دیگر از مواد انقلابی، یعنی ابررسانای دمای اتاق را به کمک آن ساخت. اگر برای ساخت دستگاه MRI از ابررساناهای دمای اتاق استفاده کنیم، دیگر نیازی به سردکردن آن تا دمای هلیوم مایع نخواهد بود.
از طرفی هیدروژن فلزی میتواند قویترین سوخت موشکی باشد که بشر تاکنون کشف کرده، به شرطی که بتوانیم راههای تولید انبوه آن را پیدا کنیم.
اما هیدروژن مایع چطور میتواند نقش سوخت موشک را بازی کند: همانطور که گفتیم برای تولید هیدروژن فلزی، به فشار بسیار بالا و در نتیجه صرف انرژی بسیار زیاد نیازمندیم.
وقتی اتمهای هیدروژن دوباره با یکدیگر ترکیب شده و به شکل ملکولی عادیشان بازمیگردند، انرژی فوقالعاده زیادی را آزاد خواهند کرد و از آنجایی که هیدروژن، سبکترین عنصر است، ملکول بازترکیب شده، حدود ده مرتبه سبکتر از سوخت فعلی موشکها خواهد بود.
دانشمندان قصد دارند پایداری هیدروژن فلزی و ابررسانایی دمای اتاق را در بوته آزمایش بگذارند. نتیجه این آزمایش انقلابی دیروز در ژورنال معتبر ساینس، منتشر شد.
وقتی اتمهای هیدروژن دوباره با یکدیگر ترکیب شده و به شکل ملکولی عادیشان بازمیگردند، انرژی فوقالعاده زیادی را آزاد خواهند کرد و از آنجایی که هیدروژن، سبکترین عنصر است، ملکول بازترکیب شده، حدود ده مرتبه سبکتر از سوخت فعلی موشکها خواهد بود.
دانشمندان قصد دارند پایداری هیدروژن فلزی و ابررسانایی دمای اتاق را در بوته آزمایش بگذارند. نتیجه این آزمایش انقلابی دیروز در ژورنال معتبر ساینس، منتشر شد.
#عمومی
شگفتی دانشمندان از تغییرات دوقلوهای فضانورد
این تحقیقات که با کمک دوقلوهای فضانورد اسکات و مارک کلی انجام گرفت، اسکات بین سالهای 2015 تا 2016 میلادی مدت 340 روز را بهطور متوالی در ایستگاه فضایی بینالمللی اقامت کرد؛ در حالی که مارک این مدت را در زمین زندگی کرد.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/471832/
شگفتی دانشمندان از تغییرات دوقلوهای فضانورد
این تحقیقات که با کمک دوقلوهای فضانورد اسکات و مارک کلی انجام گرفت، اسکات بین سالهای 2015 تا 2016 میلادی مدت 340 روز را بهطور متوالی در ایستگاه فضایی بینالمللی اقامت کرد؛ در حالی که مارک این مدت را در زمین زندگی کرد.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/471832/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
شگفتی دانشمندان از تغییرات بدن دوقلوهای فضانورد
این تحقیقات که با کمک دوقلوهای فضانورد اسکات و مارک کلی انجام گرفت، اسکات بین سالهای 2015 تا 2016 میلادی مدت 340 روز را بهطور متوالی در ایستگاه فضایی بینالمللی اقامت کرد؛ در حالی که مارک این مدت را در زمین زندگی کرد.
#عمومی
آگاهی، مغز و پدیدهٔ مرگ
وب سایت کلیک: حیات بعد از مرگ موضوعی است که در مذاهب مختلف به روش های مختلف توضیح داده شده است. در قرآن و سایر کتاب های دینی سعی شده است تا به افراد در خصوص حیات بعد از مرگ آگاهی هایی داده شود. اما از نظر علمی که ماهیتاً مادی گرا است، شاید اثبات وجود حیات بعد از مرگ امری غیر ممکن به نظر برسد.
دانشمندان زیادی در این حوزه فعالیت کرده و تحقیقات گسترده ای انجام داده اند. یکی از این تحقیقات که به نحوی می تواند اثبات حیات بعد از مرگ باشد، تحقیقی است که بر روی جدا بودن ماهیت آگاهی از مغز انجام شده است.
نرخ رشد دانش علمی در دنیا روز به روز افزایش می باید. از این رو کاربرد دانش و علوم گسترش یافته به خصوص آن دسته از دانشی که باعث بروز چالش هایی بر اساس واقعیت و آن چه در طبیعت وجود دارد، بسیار حائز اهمیت است. اما ارتباط ذهن، مغز و درک یکی از حوزه هایی است که همواره مورد توجه محققان عصب شناس و فیزیکدان بوده است. سؤالی که همیشه در خصوص این رابطه وجود دارد این است که آیا مغز آگاهی را دریافت می کند و یا آگاهی محصولی از مغز است؟
هر چند تا کنون در خصوص جدا بودن آگاهی از اندام های فیزیکی اطمینان صد در صد وجود ندارد، اما بر اساس داستان ها و دلایل علمی که بر جدا بودن آگاهی از سایر اعضای فیزیکی بدن تاکید می کنند، می توان گفت آگاهی چیزی جدا از مغز است. البته مطالعاتی که تا کنون در این زمینه صورت گرفته است نیز از این باور پشتیبانی می کنند.
اما نتایج مطالعات انجام شده در حوزه ارتباط مغز و آگاهی روز به روز نتایج جدیدی را در اختیار ما قرار می دهد و دید بهتری نسبت به چگونگی درک و آگاهی آنان از وقایع و ارتباط آن با دنیای فیزیکی در اختیار دانشمندان و مردم قرار داده است.
چندی پیش دکتر بروس گریسون پدر تحقیقات در حوزه مرگ و حیات پس از آن، در کنفرانسی که در ایالات متحده برگزار شده است در خصوص نتایج مطالعات صورت گرفته بر روی افرادی که مغز آن ها هیچ فعالیتی نداشته است صحبت کرده است. اما این افراد می توانسته اند تمام اتفاقات را در زمانی که مغز آن ها هیچ فعالیتی نداشته است مشاهده نمایند. دکتر گریسون در خصوص توانایی این افراد بعد از دوره مطالعه در توصیف آنچه در زمان غیر فعال بودن مغز مشاهده کرده اند در این کنفرانس صحبت کرده است. به عقیده دکتر گریسون چون علم و دانش بشری بیشتر مادی گرا است بنابراین مطالعات در زمینه زمان قبل و پس از مرگ مهجور مانده است. برای مثال او عقیده دارد که چون آگاهی چیزی فراتر از مادیات است بنابراین تعریف و بررسی آن با علمی که بیشتر جنبه مادی دارد کمی سخت و دشوار است و بسیاری از دانشمندان عقیده دارند که نمی توان در خصوص آن تحقیقات زیادی انجام داد.
به عقیده دکتر گری شوآرتز بسیاری از دانشمندان طرفدار فلسفه مادی گرایی به دلیل وجود برخی از تناقضات با دانش و تعریف آن ها از دنیا و این پدیده یعنی آگاهی به عنوان مفهومی جدار از مغز نمی توانند این موضوع را بپذیرند. او همچنین عقیده دارد چون واقعیت های مربوط به بعد فرا مادی طبیعت با روح مادی علم در تناقض است بنابراین همواره برای اثبات ایده هایی مثل جدا بودن آگاهی از مغز داده های تجربی زیادی در دسترس باشد تا بتوان این موضوع را اثبات نمود.
به نظر می رسد با استفاده از فاکتورهای پزشکی جدا بودن آگاهی از مغز را اثبات نمود زیرا در این مطالعه مغز تمام بیماران بدون هر گونه فعالیتی بوده است و در واقع می توان گفت این افراد به نحوی افراد مرده محسوب می شده اند. این افراد دارای EEG کاملا صاف بوده است. از طرفی وقتی CPR بیمار در طول ۵ تا ۱۰ دقیقه فعالیت خود را آغاز نکند در این صورت مغز بیمار کاملا از فعالیت ایستاده و بیمار به عنوان فردی مرده محسوب می شود.
تمام ۳۴۴ بیمار تحت مطالعه تحت نظر گروهی از محققان قرار گرفته اند. در بررسی های صورت گرفته توسط این تیم تحقیقاتی مشاهده شده است که حدود ۱۸ درصد این افراد به نحوی در مورد زمانی که مرگ را تجربه کرده بودند و یا به نوعی هوشیار نبوده اند چیزهایی را به خاطر داشته اند. از طرفی ۲۱ درصد از این بیماران یعنی از هر ۸ نفر یک نفر چیزهای زیادی را از آن زمان به خاطر می آورند. توجه به این نکته که تمام آنچه آن ها به خاطر داشته اند مربوط به زمانی است که مغز آن ها به هیچ وجه فعالیتی نداشته است.
اما مطالعه دیگری نیز در خصوص حیات پس از مرگ و جدا بودن آگاهی از مغز در دانشگاه سواتامپتون انجام شده است. نتایج این مطالعه نشان داده است که افراد تا مدت زیادی بعد از اینکه مغزشان فعالیت خود را از دست می دهد و به اصطلاح می میرند، آگاهی شان همچنان حفظ می شود. شاید این نتایج در دنیای علم با ماهیت مادی گرا، غیر ممکن به نظر برسد.
آگاهی، مغز و پدیدهٔ مرگ
وب سایت کلیک: حیات بعد از مرگ موضوعی است که در مذاهب مختلف به روش های مختلف توضیح داده شده است. در قرآن و سایر کتاب های دینی سعی شده است تا به افراد در خصوص حیات بعد از مرگ آگاهی هایی داده شود. اما از نظر علمی که ماهیتاً مادی گرا است، شاید اثبات وجود حیات بعد از مرگ امری غیر ممکن به نظر برسد.
دانشمندان زیادی در این حوزه فعالیت کرده و تحقیقات گسترده ای انجام داده اند. یکی از این تحقیقات که به نحوی می تواند اثبات حیات بعد از مرگ باشد، تحقیقی است که بر روی جدا بودن ماهیت آگاهی از مغز انجام شده است.
نرخ رشد دانش علمی در دنیا روز به روز افزایش می باید. از این رو کاربرد دانش و علوم گسترش یافته به خصوص آن دسته از دانشی که باعث بروز چالش هایی بر اساس واقعیت و آن چه در طبیعت وجود دارد، بسیار حائز اهمیت است. اما ارتباط ذهن، مغز و درک یکی از حوزه هایی است که همواره مورد توجه محققان عصب شناس و فیزیکدان بوده است. سؤالی که همیشه در خصوص این رابطه وجود دارد این است که آیا مغز آگاهی را دریافت می کند و یا آگاهی محصولی از مغز است؟
هر چند تا کنون در خصوص جدا بودن آگاهی از اندام های فیزیکی اطمینان صد در صد وجود ندارد، اما بر اساس داستان ها و دلایل علمی که بر جدا بودن آگاهی از سایر اعضای فیزیکی بدن تاکید می کنند، می توان گفت آگاهی چیزی جدا از مغز است. البته مطالعاتی که تا کنون در این زمینه صورت گرفته است نیز از این باور پشتیبانی می کنند.
اما نتایج مطالعات انجام شده در حوزه ارتباط مغز و آگاهی روز به روز نتایج جدیدی را در اختیار ما قرار می دهد و دید بهتری نسبت به چگونگی درک و آگاهی آنان از وقایع و ارتباط آن با دنیای فیزیکی در اختیار دانشمندان و مردم قرار داده است.
چندی پیش دکتر بروس گریسون پدر تحقیقات در حوزه مرگ و حیات پس از آن، در کنفرانسی که در ایالات متحده برگزار شده است در خصوص نتایج مطالعات صورت گرفته بر روی افرادی که مغز آن ها هیچ فعالیتی نداشته است صحبت کرده است. اما این افراد می توانسته اند تمام اتفاقات را در زمانی که مغز آن ها هیچ فعالیتی نداشته است مشاهده نمایند. دکتر گریسون در خصوص توانایی این افراد بعد از دوره مطالعه در توصیف آنچه در زمان غیر فعال بودن مغز مشاهده کرده اند در این کنفرانس صحبت کرده است. به عقیده دکتر گریسون چون علم و دانش بشری بیشتر مادی گرا است بنابراین مطالعات در زمینه زمان قبل و پس از مرگ مهجور مانده است. برای مثال او عقیده دارد که چون آگاهی چیزی فراتر از مادیات است بنابراین تعریف و بررسی آن با علمی که بیشتر جنبه مادی دارد کمی سخت و دشوار است و بسیاری از دانشمندان عقیده دارند که نمی توان در خصوص آن تحقیقات زیادی انجام داد.
به عقیده دکتر گری شوآرتز بسیاری از دانشمندان طرفدار فلسفه مادی گرایی به دلیل وجود برخی از تناقضات با دانش و تعریف آن ها از دنیا و این پدیده یعنی آگاهی به عنوان مفهومی جدار از مغز نمی توانند این موضوع را بپذیرند. او همچنین عقیده دارد چون واقعیت های مربوط به بعد فرا مادی طبیعت با روح مادی علم در تناقض است بنابراین همواره برای اثبات ایده هایی مثل جدا بودن آگاهی از مغز داده های تجربی زیادی در دسترس باشد تا بتوان این موضوع را اثبات نمود.
به نظر می رسد با استفاده از فاکتورهای پزشکی جدا بودن آگاهی از مغز را اثبات نمود زیرا در این مطالعه مغز تمام بیماران بدون هر گونه فعالیتی بوده است و در واقع می توان گفت این افراد به نحوی افراد مرده محسوب می شده اند. این افراد دارای EEG کاملا صاف بوده است. از طرفی وقتی CPR بیمار در طول ۵ تا ۱۰ دقیقه فعالیت خود را آغاز نکند در این صورت مغز بیمار کاملا از فعالیت ایستاده و بیمار به عنوان فردی مرده محسوب می شود.
تمام ۳۴۴ بیمار تحت مطالعه تحت نظر گروهی از محققان قرار گرفته اند. در بررسی های صورت گرفته توسط این تیم تحقیقاتی مشاهده شده است که حدود ۱۸ درصد این افراد به نحوی در مورد زمانی که مرگ را تجربه کرده بودند و یا به نوعی هوشیار نبوده اند چیزهایی را به خاطر داشته اند. از طرفی ۲۱ درصد از این بیماران یعنی از هر ۸ نفر یک نفر چیزهای زیادی را از آن زمان به خاطر می آورند. توجه به این نکته که تمام آنچه آن ها به خاطر داشته اند مربوط به زمانی است که مغز آن ها به هیچ وجه فعالیتی نداشته است.
اما مطالعه دیگری نیز در خصوص حیات پس از مرگ و جدا بودن آگاهی از مغز در دانشگاه سواتامپتون انجام شده است. نتایج این مطالعه نشان داده است که افراد تا مدت زیادی بعد از اینکه مغزشان فعالیت خود را از دست می دهد و به اصطلاح می میرند، آگاهی شان همچنان حفظ می شود. شاید این نتایج در دنیای علم با ماهیت مادی گرا، غیر ممکن به نظر برسد.
باید توجه داشت که مطالعات صورت گرفته در این زمینه تنها مربوط به دقایق قبل و بعد از مرگ نیست و مطالعات در این زمینه تنها مربوط به چند سال اخیر نیست. در واقع حدود دو دهه پیش نیز تحقیقاتی در خصوص حیات پس از مرگ و جدا بودن آگاهی از مغز صورت گرفته است که نتایج آن همچنان نشان دهنده جدا بودن این دو مفهوم یعنی مغز و آگاهی از یکدیگر است.
#عمومی
فلزی که گرم نمیشود
وب سایت سایبربان: گروهی از محققان موفق نوعی ویژگی جدید در فلزات کشف کردند که میتواند انرژی الکتریسیته را بسیار بهتر از گرما انتقال بدهد.
به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان، محققان بسیاری از سراسر دنیا از سالها قبل در تلاش بودند مادهای شفاف تولید کنند که در دمای اتاق با حرارت کمی از حالت نارسانا به رسانا تبدیل شود؛ اما این کار با چالشهای بسیاری همراه بود. به تازگی گروهی از محققان دانشگاه برکلی اعلام کردهاند موفق به ساخت مادهای با ویژگیهای مذکور شدهاند که «دیاکسید فلز وانادیوم» (metallic vanadium dioxide) نام دارد.
با توجه به گزارش منتشر شده توسط دانشمندان، دیاکسید وانادیم میتواند جریان برق را بسیار بهتر از حرارت منتقل کند که یک تناقض کامل در قوانین فیزیکی مربوط به هدایت الکتریکی و حرارتی فلزات به حساب میآید.
جانکیوا وو (Junqiao Wu)، فیزیکدان آزمایشگاه و استاد علوم و مهندسی دانشگاه برکلی گفت: «یافته مذکور کاملاً تصادفی بود. نتیجهای که به دست آمده است کاملاً با چیزهایی که در کتابهای درسی در مورد مواد رسانا آموزش داده میشود، متناقض است. این کشف در درک رفتار بنیادی الکترونیک رساناهای نوین، اهمیت اساسی دارد.»
دیاکسید وانادیم، الکتریسیته را 10 برابر بیشتر از گرما منتقل میکند. البته محققان اعلام کردند ویژگی یافت شده توسط آنها در مواد دیگری نیز وجود دارند، با این تفاوت که در دمایی صدها درجه زیر صفر این توانایی آشکار میشود.
پژوهشگران توضیح دادند ویژگی یاد شده به تعداد آرایش الکترونی موجود در مواد بستگی دارد. در فلزات معمولی الکترونها به علت گرما در جهات تصادفی حرکت میکنند و برای انتقال برق سمتی مشخص را میپیمایند٬ اما این شرایط در مادهی موردبررسی کاملاً متفاوت است.
الکترونهای موجود در دیاکسید وانادیم، برای تحرک به حرکات یکدیگر نگاه کرده و مانند امواج ایجاد شده در سیال عمل میکنند نه به عنوان ذراتی گسسته. این موضوع باعث میشود آشفتگی ایجاد شده در الکترونها تا حد بسیار زیادی از بین رفته و حرارت تولیدشده تا به شدت کاهش پیدا کند٬ اما در مقابل به علت جریان ثابت ایجاد شده الکتریسیته به خوبی منتقل میگردد.
پژوهشگران توضیح دادند از این فلز میتوان برای کنترل حرارت در محیطهای بسیار گرم و حفظ حرارت در دماهای بسیار پایین استفاده کرد. به علاوه عدهای معتقدند به کمک این یافته میتوان نسل جدیدی از قطعاتی سختافزاری ایجاد کرد که دمای بسیار پایینی تولید میکنند، در نتیجه کارایی آنها افزایش یافته، وزن و اندازهای که دارند به خصوص در تجهیزات قابلحمل به شدت کاهش پیدا میکند.
محققان اعلام کردند هنوز نمیتوان از فلز مذکور برای موارد تجاری استفاده کرد.
فلزی که گرم نمیشود
وب سایت سایبربان: گروهی از محققان موفق نوعی ویژگی جدید در فلزات کشف کردند که میتواند انرژی الکتریسیته را بسیار بهتر از گرما انتقال بدهد.
به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان، محققان بسیاری از سراسر دنیا از سالها قبل در تلاش بودند مادهای شفاف تولید کنند که در دمای اتاق با حرارت کمی از حالت نارسانا به رسانا تبدیل شود؛ اما این کار با چالشهای بسیاری همراه بود. به تازگی گروهی از محققان دانشگاه برکلی اعلام کردهاند موفق به ساخت مادهای با ویژگیهای مذکور شدهاند که «دیاکسید فلز وانادیوم» (metallic vanadium dioxide) نام دارد.
با توجه به گزارش منتشر شده توسط دانشمندان، دیاکسید وانادیم میتواند جریان برق را بسیار بهتر از حرارت منتقل کند که یک تناقض کامل در قوانین فیزیکی مربوط به هدایت الکتریکی و حرارتی فلزات به حساب میآید.
جانکیوا وو (Junqiao Wu)، فیزیکدان آزمایشگاه و استاد علوم و مهندسی دانشگاه برکلی گفت: «یافته مذکور کاملاً تصادفی بود. نتیجهای که به دست آمده است کاملاً با چیزهایی که در کتابهای درسی در مورد مواد رسانا آموزش داده میشود، متناقض است. این کشف در درک رفتار بنیادی الکترونیک رساناهای نوین، اهمیت اساسی دارد.»
دیاکسید وانادیم، الکتریسیته را 10 برابر بیشتر از گرما منتقل میکند. البته محققان اعلام کردند ویژگی یافت شده توسط آنها در مواد دیگری نیز وجود دارند، با این تفاوت که در دمایی صدها درجه زیر صفر این توانایی آشکار میشود.
پژوهشگران توضیح دادند ویژگی یاد شده به تعداد آرایش الکترونی موجود در مواد بستگی دارد. در فلزات معمولی الکترونها به علت گرما در جهات تصادفی حرکت میکنند و برای انتقال برق سمتی مشخص را میپیمایند٬ اما این شرایط در مادهی موردبررسی کاملاً متفاوت است.
الکترونهای موجود در دیاکسید وانادیم، برای تحرک به حرکات یکدیگر نگاه کرده و مانند امواج ایجاد شده در سیال عمل میکنند نه به عنوان ذراتی گسسته. این موضوع باعث میشود آشفتگی ایجاد شده در الکترونها تا حد بسیار زیادی از بین رفته و حرارت تولیدشده تا به شدت کاهش پیدا کند٬ اما در مقابل به علت جریان ثابت ایجاد شده الکتریسیته به خوبی منتقل میگردد.
پژوهشگران توضیح دادند از این فلز میتوان برای کنترل حرارت در محیطهای بسیار گرم و حفظ حرارت در دماهای بسیار پایین استفاده کرد. به علاوه عدهای معتقدند به کمک این یافته میتوان نسل جدیدی از قطعاتی سختافزاری ایجاد کرد که دمای بسیار پایینی تولید میکنند، در نتیجه کارایی آنها افزایش یافته، وزن و اندازهای که دارند به خصوص در تجهیزات قابلحمل به شدت کاهش پیدا میکند.
محققان اعلام کردند هنوز نمیتوان از فلز مذکور برای موارد تجاری استفاده کرد.
علم و بنیان Science &Foundation
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-02-plot-chandra-x-ray-observatory-reveals.amp?_utm_source=1-2-2
مشاهداتی در خصوص تغییراتی در الگوی تابش ایکس که برخی تلسکوپها در امآیتی، هاروارد و ییل ثبت کردهاند و نشانهٔ غیرمستقیمی از وجود مادهٔ تاریک میدانند.
#تخصصی
#تخصصی
#عمومی
اولین کامپیوتر کوانتومی عملیاتی جهان ساخته شد
ایسنا: اولین کامپیوتر کوانتومی در مقیاس بزرگ و عملیاتی در دانشگاه ساسکس انگلیس ساخته شد. به نقل از یو.هرالد، یکی از مهمترین قابلیتهای سیستمهای کامپیوتری توانایی انجام محاسبات موازی و چندگانه است. چیزی که سازمانهای دانشمحور مانند ناسا شدیدا به آن نیاز دارند.
پیش از این سریعترین کامپیوتر موجود در دنیا ساخت آی.بی.ام بود اما محققان دانشگاه ساسکس انگلیس اعلام کردند که موفق به ساخت کامپیوترهای کوانتومی در مقیاس بزرگ و عملیاتی شدهاند و این موضوع میتواند دنیای فناوری را با یک انقلاب و تحول عظیم مواجه کند.
کامپیوترهای کوانتومی میتوانند محاسبات را بسیار سریعتر از سیستمهای معمولی انجام دهند و برخی مسائل را که ممکن است حل آنها برای سیستمهای معمولی از چندین ساعت تا چند روز طول بکشد، در چند ثانیه حل کنند! دلیل این موضوع این است که سیستمهای معمولی از واحد بیت برای انجام محاسبات استفاده میکنند اما سیستمهای کوانتومی از کیوبیت استفاده میکنند که از بیت بزرگتر بوده و حجم بیشتری برای دادهها دارد.
قدم بعدی برای محققان ساخت دستگاهی است که از پردازش حجم دادهای 10 کیوبیتی پشتیبانی کند که در صورت موفقیت آنها میتوان گفت دنیای فناوری به طور کامل دگرگون خواهد شد.
در پروژه دانشگاه ساسکس متخصصانی از گوگل، دانشگاه آرهوس و چند موسسه تحقیقاتی در زمینه علوم کامپیوتر همکاری میکنند.
پیش از این سیستمهای کوانتومی از نظر تئوری وجود داشتند اما این اولین بار است که یک سیستم در مقیاس بزرگ و عملیاتی مورد استفاده قرار میگیرد.
تیم تحقیقاتی دانشگاه ساسکس چند سال است که بر روی جنبههای مختلف این سیستمها نظیر ابعاد، اجزا، سیستم مصرف برق و سامانه خنککننده آن کار میکنند و در حال حاضر بر روی ساخت دستگاه 10کیوبیتی متمرکز هستند.
اولین کامپیوتر کوانتومی عملیاتی جهان ساخته شد
ایسنا: اولین کامپیوتر کوانتومی در مقیاس بزرگ و عملیاتی در دانشگاه ساسکس انگلیس ساخته شد. به نقل از یو.هرالد، یکی از مهمترین قابلیتهای سیستمهای کامپیوتری توانایی انجام محاسبات موازی و چندگانه است. چیزی که سازمانهای دانشمحور مانند ناسا شدیدا به آن نیاز دارند.
پیش از این سریعترین کامپیوتر موجود در دنیا ساخت آی.بی.ام بود اما محققان دانشگاه ساسکس انگلیس اعلام کردند که موفق به ساخت کامپیوترهای کوانتومی در مقیاس بزرگ و عملیاتی شدهاند و این موضوع میتواند دنیای فناوری را با یک انقلاب و تحول عظیم مواجه کند.
کامپیوترهای کوانتومی میتوانند محاسبات را بسیار سریعتر از سیستمهای معمولی انجام دهند و برخی مسائل را که ممکن است حل آنها برای سیستمهای معمولی از چندین ساعت تا چند روز طول بکشد، در چند ثانیه حل کنند! دلیل این موضوع این است که سیستمهای معمولی از واحد بیت برای انجام محاسبات استفاده میکنند اما سیستمهای کوانتومی از کیوبیت استفاده میکنند که از بیت بزرگتر بوده و حجم بیشتری برای دادهها دارد.
قدم بعدی برای محققان ساخت دستگاهی است که از پردازش حجم دادهای 10 کیوبیتی پشتیبانی کند که در صورت موفقیت آنها میتوان گفت دنیای فناوری به طور کامل دگرگون خواهد شد.
در پروژه دانشگاه ساسکس متخصصانی از گوگل، دانشگاه آرهوس و چند موسسه تحقیقاتی در زمینه علوم کامپیوتر همکاری میکنند.
پیش از این سیستمهای کوانتومی از نظر تئوری وجود داشتند اما این اولین بار است که یک سیستم در مقیاس بزرگ و عملیاتی مورد استفاده قرار میگیرد.
تیم تحقیقاتی دانشگاه ساسکس چند سال است که بر روی جنبههای مختلف این سیستمها نظیر ابعاد، اجزا، سیستم مصرف برق و سامانه خنککننده آن کار میکنند و در حال حاضر بر روی ساخت دستگاه 10کیوبیتی متمرکز هستند.
علم و بنیان Science &Foundation
Photo
#تخصصی
این کتاب مجموعه مقالاتی عمدتا از فیزیکدانهای کوانتومی و کیهانشناسان را دربارهٔ مفهوم اطلاعات و جایگاه بنیادی آن شامل میشود. محور اصلی همهٔ مقالات عبارت معروف ویلر است که برای اطلاعات مرتبهای بنیادیتر از عینیت و واقعیت فیزیکی درنظر میگرفت.
کتاب تنوع خوبی دارد و دیدگاههای موافق و مخالف نظر ویلر هر دو را دربرمیگیرد. با این وجود، دیدگاههای زیستشناختی و نیز فلسفی در این مجموعه غایب هستند که به کتاب هویتی بیشتر فیزیکی میبخشد. در حالیکه اطلاعات مفهومی گسترده وچندجانبه است و فقط با دانش فیزیکی نمیتوان به تحلیل آن پرداخت.
@ScienceAndFoundation
این کتاب مجموعه مقالاتی عمدتا از فیزیکدانهای کوانتومی و کیهانشناسان را دربارهٔ مفهوم اطلاعات و جایگاه بنیادی آن شامل میشود. محور اصلی همهٔ مقالات عبارت معروف ویلر است که برای اطلاعات مرتبهای بنیادیتر از عینیت و واقعیت فیزیکی درنظر میگرفت.
کتاب تنوع خوبی دارد و دیدگاههای موافق و مخالف نظر ویلر هر دو را دربرمیگیرد. با این وجود، دیدگاههای زیستشناختی و نیز فلسفی در این مجموعه غایب هستند که به کتاب هویتی بیشتر فیزیکی میبخشد. در حالیکه اطلاعات مفهومی گسترده وچندجانبه است و فقط با دانش فیزیکی نمیتوان به تحلیل آن پرداخت.
@ScienceAndFoundation
#عمومی
http://www.shafaf.ir/fa/news/417202/%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%86%D8%AF
http://www.shafaf.ir/fa/news/417202/%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%86%D8%AF
www.shafaf.ir
موجوداتی که نمی میرند
جاودانه بودن همیشه یکی از آرزوهای دیرین انسان تا بهامروزه بوده است. با پیشرفت علم ژنتیک و همچنین تکنولوژی که منجر به ساخت میکروسکوپهای الکترونی شد، انسان برای اولین بار توانست سلولها و همچنین داخل هسته را که در آن کروموزومها قرار دارد، ببیند.
#عمومی
یک کشف جدید در علم شیمی
خبرگزاری مهر: گروهی از محققان بین المللی ترکیب باثباتی از هلیوم ساخته اند که شامل اتم های هلیوم و سدیم است. به گفته آنان این کشف در علم شیمی مسیرهای تازه ای را باز می کند.
به نقل از گیزمودو، هلیوم به دلیل ترکیب بسیار با ثبات خود به طور معمول با اتم های دیگر ترکیب نمی شود. اما گروهی از محققان به رهبری دانشگاه یوتا توانسته اند یک ترکیب ماندگار ترمودینامیکی از هلیوم و سدیم بسازند.
این کشف نه تنها برخلاف تمام فرضیات اصلی علم شیمی است بلکه به دانشمندان کمک می کند تا درک بهتری از مرکز سیاره های گازی عظیم مانند ژوپیتر و زحل داشته باشند.
ایوان پاپوف دانشجوی دکترا در دانشگاه ایالتی یوتا می گوید: این نخستین مرتبه است که دانشمندان توانسته اند ترکیبی با ثبات از هلیوم بسازند. البته این یک ترکیب واقعی نیست اما ترکیب سدیم هلیوم ساختاری روان دارد و در فشار بالاتر از ۱۱۳ گیگاپاسکال ایجاد می شود. این ترکیب در زمین ایجاد نمی شود اما احتمالا در سیاره های گازی با فشار بالا مانند ژوپیتر و زحل وجود خواهد داشت.
به همین دلیل دانشمندان معتقدند به وسیله این کشف می توانند درک بهتری از ویژگی های شیمیایی درون سیارات دیگر داشته باشند.
یک کشف جدید در علم شیمی
خبرگزاری مهر: گروهی از محققان بین المللی ترکیب باثباتی از هلیوم ساخته اند که شامل اتم های هلیوم و سدیم است. به گفته آنان این کشف در علم شیمی مسیرهای تازه ای را باز می کند.
به نقل از گیزمودو، هلیوم به دلیل ترکیب بسیار با ثبات خود به طور معمول با اتم های دیگر ترکیب نمی شود. اما گروهی از محققان به رهبری دانشگاه یوتا توانسته اند یک ترکیب ماندگار ترمودینامیکی از هلیوم و سدیم بسازند.
این کشف نه تنها برخلاف تمام فرضیات اصلی علم شیمی است بلکه به دانشمندان کمک می کند تا درک بهتری از مرکز سیاره های گازی عظیم مانند ژوپیتر و زحل داشته باشند.
ایوان پاپوف دانشجوی دکترا در دانشگاه ایالتی یوتا می گوید: این نخستین مرتبه است که دانشمندان توانسته اند ترکیبی با ثبات از هلیوم بسازند. البته این یک ترکیب واقعی نیست اما ترکیب سدیم هلیوم ساختاری روان دارد و در فشار بالاتر از ۱۱۳ گیگاپاسکال ایجاد می شود. این ترکیب در زمین ایجاد نمی شود اما احتمالا در سیاره های گازی با فشار بالا مانند ژوپیتر و زحل وجود خواهد داشت.
به همین دلیل دانشمندان معتقدند به وسیله این کشف می توانند درک بهتری از ویژگی های شیمیایی درون سیارات دیگر داشته باشند.
#تخصصی
شبیهسازی یک ماده جدید با خواص هیجانانگیز
وب سایت کلیک: پس از تولید گرافن و خواص جالب آن، اکنون دانشمندان در پی ساخت یک ماده جدید با خواصی منحصر به فرد از عنصر بور هستند که در حال حاضر در مرحله شبیه سازی است.
همه عاشق گرافن هستیم، این ورقه ضخیم تک اتمی از کربن که فوقالعاده انعطاف پذیر، سخت تر از الماس و قوی تر از فولاد بوده و اخیرا ابر رسانا نیز شده است.
اما این تنها نانو ماده فوقالعاده موجود نیست. محققین به تازگی یک زنجیره طولانی یک بعدی از بور را شبیه سازی کرده اند که پیش بینی میکند حتی از خواص عجیب گرافن نیز عجیب تر باشد.
البته این زنجیره ۱D بور هنوز ساخته نشده است و این نتایج صرفا متکی بر شبیه سازی های دقیق کامپیوتری از این ماده است. اما آزمایشگاه ها تاکنون با موفقیت این اتم بزرگ و باکی بال مانند بور را با زنجیر تک اتمی کربن با نام کربین را ایجاد کنند. ازاین رو محققین پیش بینی میکند این اولین زنجیر اتمی بور ۱D است که تاکنون ساخته می شود. شبیه سازی ها نشان میدهند که شکل ۱D بور خواص بسیار شگفت انگیزی دارند.
برای مثال این زنجیرهای فلزی کشیده هستند و نیمه هادی ضد فرومغناطیس خواهند بود، به این معنی که یک فلز غیرمغناطیسی خواهد بود که قادر است الکتریسیته را با مقاومت صفر جریان دهد. این مواد همچنین سختی مکانیکی نیز خواهند داشت که همتراز با بالاترین عملکرد نانو مواد شناخته شده برای علم است.
آنها همچنین می توانند فنرهای کوچک و نیروی دائمی باشند، یک نوع فنر قانون شکن که نیروی دائمی بر محدوده حرکتی خود وارد میکند (اکثر فنرهای دیگر هرچه بیشتر کشیده شوند، نیروی بیشتری ایجاد میکنند).
گرچه این امر هنوز یک فرضیه است اما فاصله چندانی از واقعیت ندارد. این شبیه سازی ها توسط تیم دانشگاه رایس انجام شده است که متخصص شبیه سازی های کامپیوتری در سطح اتمی موادی هستند که هنوز وجود ندارند.
این تیم سابقه بسیار خوبی نیز دارد. پیش از این رفتار فیلم های دو بعدی بور به نام بوروفن را نیز شبیه سازی کرده بود که مادهای شبیه گرافن است. و تمامی این مواد توسط آزمایشگاه تولیدشدهاند.
برخلاف گرافن که دو بعدی است، ساختار بور که شبیه سازی شده، تنها یک بعد دارد زیرا از یک زنجیره تکی اتمها یا در واقع یک نوار دو اتمی ساخته شده است.
این نوار و زنجیره به جای اینکه از دو ساختار جداگانه تشکیل شده باشد، در واقع دو مرحله تعریف شده از بور یک بعدی است.
در این صورت زمانی که بور یک بعدی کشیده شود، در مرحله انتقال از نوار دو اتمی به یک زنجیره تک اتمی بدل شده و با آزاد شدن فشار به حالت قبلی باز میگردد.
نکته هیجانانگیز اینجاست که هرکدام از این فازها، ویژگی خاص خود را دارند. یک زنجیر تک اتمی، نیمه هادی بوده و نوار دو اتمی یک ماده سخت و مقاوم به تغییر شکل است.
یاکوبسن می گوید "این مسئله ماده را به یک ترکیب جالب تبدیل می کند.زمانی که آن را تا نیمه می کشید، ممکن است یک نیمه نوار و نیمه زنجیره داشته باشید. زیرا یکی از آنها فلز بوده و دیگری نیمه هادی است. زیرا به یک "تقاطع شاتکی” قابل تنظیم و یک بعدی تبدیل میشود.”
تقاطع شاتکی یک مانع الکترونیکی از فلز و نیمه هادی است و معمولا به عنوان دیود برای کنترل جریان استفاده شده و جریان را در یک جهت عبور می دهد.
اسپین اتم ها در ماده نیز بسیار جالب است. زمانی که به حالت زنجیر یک اتمی در میآید، جهت اتم های اسپین بالا یا پایین در وضعیت مخالف قرار می گیرند که جنبه ضد فرومغناطیس به آن می دهند.
مواد ضد فرومغناطیس امروزه بسیار مهم هستند، مخصوصا مواردی که هادی جریان الکترونیک نیز هستند زیرا به این وسیله میتوان اسپینترونیک را توسعه داد که مرتبط با دستگاه های فوق مدرن با عملکرد بالا هستند.
شبیهسازی یک ماده جدید با خواص هیجانانگیز
وب سایت کلیک: پس از تولید گرافن و خواص جالب آن، اکنون دانشمندان در پی ساخت یک ماده جدید با خواصی منحصر به فرد از عنصر بور هستند که در حال حاضر در مرحله شبیه سازی است.
همه عاشق گرافن هستیم، این ورقه ضخیم تک اتمی از کربن که فوقالعاده انعطاف پذیر، سخت تر از الماس و قوی تر از فولاد بوده و اخیرا ابر رسانا نیز شده است.
اما این تنها نانو ماده فوقالعاده موجود نیست. محققین به تازگی یک زنجیره طولانی یک بعدی از بور را شبیه سازی کرده اند که پیش بینی میکند حتی از خواص عجیب گرافن نیز عجیب تر باشد.
البته این زنجیره ۱D بور هنوز ساخته نشده است و این نتایج صرفا متکی بر شبیه سازی های دقیق کامپیوتری از این ماده است. اما آزمایشگاه ها تاکنون با موفقیت این اتم بزرگ و باکی بال مانند بور را با زنجیر تک اتمی کربن با نام کربین را ایجاد کنند. ازاین رو محققین پیش بینی میکند این اولین زنجیر اتمی بور ۱D است که تاکنون ساخته می شود. شبیه سازی ها نشان میدهند که شکل ۱D بور خواص بسیار شگفت انگیزی دارند.
برای مثال این زنجیرهای فلزی کشیده هستند و نیمه هادی ضد فرومغناطیس خواهند بود، به این معنی که یک فلز غیرمغناطیسی خواهد بود که قادر است الکتریسیته را با مقاومت صفر جریان دهد. این مواد همچنین سختی مکانیکی نیز خواهند داشت که همتراز با بالاترین عملکرد نانو مواد شناخته شده برای علم است.
آنها همچنین می توانند فنرهای کوچک و نیروی دائمی باشند، یک نوع فنر قانون شکن که نیروی دائمی بر محدوده حرکتی خود وارد میکند (اکثر فنرهای دیگر هرچه بیشتر کشیده شوند، نیروی بیشتری ایجاد میکنند).
گرچه این امر هنوز یک فرضیه است اما فاصله چندانی از واقعیت ندارد. این شبیه سازی ها توسط تیم دانشگاه رایس انجام شده است که متخصص شبیه سازی های کامپیوتری در سطح اتمی موادی هستند که هنوز وجود ندارند.
این تیم سابقه بسیار خوبی نیز دارد. پیش از این رفتار فیلم های دو بعدی بور به نام بوروفن را نیز شبیه سازی کرده بود که مادهای شبیه گرافن است. و تمامی این مواد توسط آزمایشگاه تولیدشدهاند.
برخلاف گرافن که دو بعدی است، ساختار بور که شبیه سازی شده، تنها یک بعد دارد زیرا از یک زنجیره تکی اتمها یا در واقع یک نوار دو اتمی ساخته شده است.
این نوار و زنجیره به جای اینکه از دو ساختار جداگانه تشکیل شده باشد، در واقع دو مرحله تعریف شده از بور یک بعدی است.
در این صورت زمانی که بور یک بعدی کشیده شود، در مرحله انتقال از نوار دو اتمی به یک زنجیره تک اتمی بدل شده و با آزاد شدن فشار به حالت قبلی باز میگردد.
نکته هیجانانگیز اینجاست که هرکدام از این فازها، ویژگی خاص خود را دارند. یک زنجیر تک اتمی، نیمه هادی بوده و نوار دو اتمی یک ماده سخت و مقاوم به تغییر شکل است.
یاکوبسن می گوید "این مسئله ماده را به یک ترکیب جالب تبدیل می کند.زمانی که آن را تا نیمه می کشید، ممکن است یک نیمه نوار و نیمه زنجیره داشته باشید. زیرا یکی از آنها فلز بوده و دیگری نیمه هادی است. زیرا به یک "تقاطع شاتکی” قابل تنظیم و یک بعدی تبدیل میشود.”
تقاطع شاتکی یک مانع الکترونیکی از فلز و نیمه هادی است و معمولا به عنوان دیود برای کنترل جریان استفاده شده و جریان را در یک جهت عبور می دهد.
اسپین اتم ها در ماده نیز بسیار جالب است. زمانی که به حالت زنجیر یک اتمی در میآید، جهت اتم های اسپین بالا یا پایین در وضعیت مخالف قرار می گیرند که جنبه ضد فرومغناطیس به آن می دهند.
مواد ضد فرومغناطیس امروزه بسیار مهم هستند، مخصوصا مواردی که هادی جریان الکترونیک نیز هستند زیرا به این وسیله میتوان اسپینترونیک را توسعه داد که مرتبط با دستگاه های فوق مدرن با عملکرد بالا هستند.
#تخصصی
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-02-reveals-quantum-state-strange-insulating.amp?_utm_source=1-2-2
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-02-reveals-quantum-state-strange-insulating.amp?_utm_source=1-2-2
phys.org
Research reveals novel quantum state in strange insulating materials
Researchers from Brown University have shown experimentally how a unique form of magnetism arises in an odd class of materials called Mott insulators. The findings are a step toward a better understanding ...