#عمومی
ساخت اولین موجود زنده چند تکه ای
گروهی از دانشمندان توانسته اند اولین موجود زنده چند تکه ای را خلق کنند. دانشمندان و محققان دنیا سالهاست به دنبال شبیه سازی انسان هستند، موضوعی که مخالفان و موافقان و پیامدهای بسیاری دارد.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/555090/
ساخت اولین موجود زنده چند تکه ای
گروهی از دانشمندان توانسته اند اولین موجود زنده چند تکه ای را خلق کنند. دانشمندان و محققان دنیا سالهاست به دنبال شبیه سازی انسان هستند، موضوعی که مخالفان و موافقان و پیامدهای بسیاری دارد.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/555090/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
ساخت اولین موجود زنده چند تکه ای
گروهی از دانشمندان توانسته اند اولین موجود زنده چند تکه ای را خلق کنند.دانشمندان و محققان دنیا سالهاست به دنبال شبیه سازی انسان هستند، موضوعی که مخالفان و موافقان و پیامدهای بسیاری دارد.
#عمومی
فناوری جدید الهام گرفته شده از بال های کفشدوزک
-----
وب سایت کلیک: محققان در یکی از نمونه مطالعات و بررسیهای فیزیولوژیکی و زیستشناسی از بالهای کفشدوزک به این نتیجه رسیدند که مکانیزم بالهای این حشره میتواند در خلق یک فناوری جدید قابل انعطاف مانند تولید دستگاههای الکترونیکی قابل انعطاف تاثیر بهسزایی داشته باشد.
هر چقدر از ساختار و مکانیزم کفشدوزکها بدانیم بازهم فاقد برخی اطلاعات در مورد این حشره هستیم. سوسکهای پرنده نشان میدهند که توانایی خاصی برای جمع کردن بالهای خود پس از فرود آمدن دارند. این توانایی به کفشدوزکها کمک میکند تا از لایههای ظریف قرمز و سیاه موجود در بالهایشان محافظت کنند.
برای درک بیشتر این موضوع، دانشمندان یکی از گونههای کفشدوزک به نام Coccinella septempunctata مورد بررسی قرار دادند. کفشدوزک هفتخال یا سی سون (نام علمی: Coccinella septempunctata) گونهای از کفشدوزکهای کوسینلا است. این گونه در اروپا به نسبت مابقی گونهها معروف تر میباشد. بر روی هر بالپوش کفشدوزک هفتخال که قرمز رنگ هستند، به تعداد ۳ عدد خال موجود است که به همراه یک خال که بر روی محل اتصال دو بال قرار دارد، جمعاً” هفت عدد میگردند.
کفشدوزکهای هفتخال و همچنین لارو آنها بسیار پرخور هستند و برای شتهها نوعی درنده (شکارچی) به شمار میروند. کفشدوزک هفتخال نوعی کنترل زیستی آفت محسوب میشود.کفشدوزک هفت نقطه ای، یکی از گونه های مهم شکارگر می باشد که در کنترل بیولوژیک آفات مختلف نقش موثری دارد. از کفشدوزک هفت نقطه ای به عنوان یک عامل کنترل بیولوژیک در شرایط گلخانه و مزرعه که دارای شرایط اقلیمی متنوع است استفاده می شود.
فعالیت این شکارگر تابع دمای محیط است. به همین لحاظ در تحقیق حاضر اثر درجه حرارت ثابت روی دموگرافی این شکارگر در تغذیه از شته رز مورد مطالعه قرار گرفت. پارامترهای جدول زندگی کفشدوزک هفت نقطه ای با تغذیه از شته گل سرخ Macrosiphum rosae (L.) (Hem :Aphididae) تحت شرایط آزمایشگاهی و در دماهای ثابت (۱۴، ۲۵ و ۳۱) درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۵±۶۰ درصد و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی به طور هم زمان و در ۱۰۰ تکرار مورد بررسی قرار گرفت.
یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه توکیو، بخشی از لایه مابین بالهای کفشدوزک را با یک قطعه شفاف رزین جایگزین کردند. هدف از این کار دید واضحتری از مکانیزم تاشو شدن بالهای کفشدوزک بود. این مطالعه نشان داد که چگونه کفشدوزک به طور موفقیتآمیزی با تغییر شکلپذیری (بی ثباتی) مورد نیاز برای کشش بال و قدرت (ثبات) مورد نیاز برای پرواز سازگاری پیدا میکند. نگرش اصلی حاکی از این بود که شکل رگهای بال اجازه میدهد کفشدوزک مانند نوار فلزی انعطافپذیر عمل کند و بالها را سخت اما قابل انعطاف آماده کند.
محققان امیدوارند شناخت و بررسی این الگوها و مکانیزمهای بالهای کفشدوزک به خلق طرحی نوآورانه برای محصولات تولیدی انسانها کمک خواهند کرد. به خصوص در طراحی و ساخت دستگاههای الکترونیکی انعطافپذیر و تاشو تاثیر به سزایی خواهند داشت. این تحقیق در نشریه مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است. عنوان این مقاله منتشر شده: «بررسی بالهای تاشوی کفشدوزک از طریق پیوند الیترون مصنوعی و توموگرافی میکرومکانیکی» است.
فناوری جدید الهام گرفته شده از بال های کفشدوزک
-----
وب سایت کلیک: محققان در یکی از نمونه مطالعات و بررسیهای فیزیولوژیکی و زیستشناسی از بالهای کفشدوزک به این نتیجه رسیدند که مکانیزم بالهای این حشره میتواند در خلق یک فناوری جدید قابل انعطاف مانند تولید دستگاههای الکترونیکی قابل انعطاف تاثیر بهسزایی داشته باشد.
هر چقدر از ساختار و مکانیزم کفشدوزکها بدانیم بازهم فاقد برخی اطلاعات در مورد این حشره هستیم. سوسکهای پرنده نشان میدهند که توانایی خاصی برای جمع کردن بالهای خود پس از فرود آمدن دارند. این توانایی به کفشدوزکها کمک میکند تا از لایههای ظریف قرمز و سیاه موجود در بالهایشان محافظت کنند.
برای درک بیشتر این موضوع، دانشمندان یکی از گونههای کفشدوزک به نام Coccinella septempunctata مورد بررسی قرار دادند. کفشدوزک هفتخال یا سی سون (نام علمی: Coccinella septempunctata) گونهای از کفشدوزکهای کوسینلا است. این گونه در اروپا به نسبت مابقی گونهها معروف تر میباشد. بر روی هر بالپوش کفشدوزک هفتخال که قرمز رنگ هستند، به تعداد ۳ عدد خال موجود است که به همراه یک خال که بر روی محل اتصال دو بال قرار دارد، جمعاً” هفت عدد میگردند.
کفشدوزکهای هفتخال و همچنین لارو آنها بسیار پرخور هستند و برای شتهها نوعی درنده (شکارچی) به شمار میروند. کفشدوزک هفتخال نوعی کنترل زیستی آفت محسوب میشود.کفشدوزک هفت نقطه ای، یکی از گونه های مهم شکارگر می باشد که در کنترل بیولوژیک آفات مختلف نقش موثری دارد. از کفشدوزک هفت نقطه ای به عنوان یک عامل کنترل بیولوژیک در شرایط گلخانه و مزرعه که دارای شرایط اقلیمی متنوع است استفاده می شود.
فعالیت این شکارگر تابع دمای محیط است. به همین لحاظ در تحقیق حاضر اثر درجه حرارت ثابت روی دموگرافی این شکارگر در تغذیه از شته رز مورد مطالعه قرار گرفت. پارامترهای جدول زندگی کفشدوزک هفت نقطه ای با تغذیه از شته گل سرخ Macrosiphum rosae (L.) (Hem :Aphididae) تحت شرایط آزمایشگاهی و در دماهای ثابت (۱۴، ۲۵ و ۳۱) درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۵±۶۰ درصد و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی به طور هم زمان و در ۱۰۰ تکرار مورد بررسی قرار گرفت.
یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه توکیو، بخشی از لایه مابین بالهای کفشدوزک را با یک قطعه شفاف رزین جایگزین کردند. هدف از این کار دید واضحتری از مکانیزم تاشو شدن بالهای کفشدوزک بود. این مطالعه نشان داد که چگونه کفشدوزک به طور موفقیتآمیزی با تغییر شکلپذیری (بی ثباتی) مورد نیاز برای کشش بال و قدرت (ثبات) مورد نیاز برای پرواز سازگاری پیدا میکند. نگرش اصلی حاکی از این بود که شکل رگهای بال اجازه میدهد کفشدوزک مانند نوار فلزی انعطافپذیر عمل کند و بالها را سخت اما قابل انعطاف آماده کند.
محققان امیدوارند شناخت و بررسی این الگوها و مکانیزمهای بالهای کفشدوزک به خلق طرحی نوآورانه برای محصولات تولیدی انسانها کمک خواهند کرد. به خصوص در طراحی و ساخت دستگاههای الکترونیکی انعطافپذیر و تاشو تاثیر به سزایی خواهند داشت. این تحقیق در نشریه مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است. عنوان این مقاله منتشر شده: «بررسی بالهای تاشوی کفشدوزک از طریق پیوند الیترون مصنوعی و توموگرافی میکرومکانیکی» است.
#عمومی
ساخت یک ابررایانه با الهام از مغز انسان
-----
خبرگزاری ایسنا: شرکت آیبیام به همراه آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی امریکا به دنبال ساخت یک ابررایانه مجهز به هوش مصنوعی با الهام از شبکه عصبی مغز انسان است.
هدف از این پروژه ساخت ابررایانهای مجهز به هوش مصنوعی است که تراشههای آن شبیه سیناپسهای موجود در مغز انسان عمل کنند.
ابررایانه در حال ساخت دارای آرایهای متشکل از 64 تراشه موسوم به "سیستم نوروسیناپتیک ترونورث" (TrueNorth Neurosynaptic System) متعلق به شرکت آیبیام خواهد بود. این آرایه قدرت محاسباتی معادل 64 میلیون نورون و 16 میلیارد سیناپس دارد.
آیبیام مدعی است میتوان در آینده از ویژگی مصرف انرژی برق کمتر تراشههای ساخت این شرکت برای ارتقای تلفنهای همراه و خودروهای خودران هم استفاده کرد. در نتیجه، تراشههای با مصرف انرژی کمتر تلفن همراه را مانند یک ابررایانه قدرتمند خواهند کرد.
رایانههای سنتی بر تفکر تحلیلی و زبان تمرکز دارند (قابلیتهای سمت راست مغز انسان) و تراشههای نوروسیناپتیک ساخت شرکت آیبیام بر حسها و شناخت الگوها تمرکز دارند (قابلیتهای سمت چپ مغز انسان). هدف دانشمندان حاضر در این پروژه، ترکیبکردن این دو قابلیت و ساخت یک ابررایانه مجهز به هوش مصنوعی است.
سیستم نوروسیناپتیکشرکت آیبیام میتواند در زمان واقعی دادههایی مانند تصاویر، فیلمها، اطلاعات شنیداری و متون دریافتی از حسگرهای رایانه را به نماد تبدل کند.
به نقل از "فیزورک"، ساخت این ابررایانه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد زیرا تراشههای نوروسیناپتیک در مرحله آزمایشگاهی هستند و نمیتوان آنها را در سطح انبوه تولید کرد. با این حال، آنها نویدی برای استفاده در تولید فناوری هستند که شبیه مغز انسان عمل خواهد کرد.
ساخت یک ابررایانه با الهام از مغز انسان
-----
خبرگزاری ایسنا: شرکت آیبیام به همراه آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی امریکا به دنبال ساخت یک ابررایانه مجهز به هوش مصنوعی با الهام از شبکه عصبی مغز انسان است.
هدف از این پروژه ساخت ابررایانهای مجهز به هوش مصنوعی است که تراشههای آن شبیه سیناپسهای موجود در مغز انسان عمل کنند.
ابررایانه در حال ساخت دارای آرایهای متشکل از 64 تراشه موسوم به "سیستم نوروسیناپتیک ترونورث" (TrueNorth Neurosynaptic System) متعلق به شرکت آیبیام خواهد بود. این آرایه قدرت محاسباتی معادل 64 میلیون نورون و 16 میلیارد سیناپس دارد.
آیبیام مدعی است میتوان در آینده از ویژگی مصرف انرژی برق کمتر تراشههای ساخت این شرکت برای ارتقای تلفنهای همراه و خودروهای خودران هم استفاده کرد. در نتیجه، تراشههای با مصرف انرژی کمتر تلفن همراه را مانند یک ابررایانه قدرتمند خواهند کرد.
رایانههای سنتی بر تفکر تحلیلی و زبان تمرکز دارند (قابلیتهای سمت راست مغز انسان) و تراشههای نوروسیناپتیک ساخت شرکت آیبیام بر حسها و شناخت الگوها تمرکز دارند (قابلیتهای سمت چپ مغز انسان). هدف دانشمندان حاضر در این پروژه، ترکیبکردن این دو قابلیت و ساخت یک ابررایانه مجهز به هوش مصنوعی است.
سیستم نوروسیناپتیکشرکت آیبیام میتواند در زمان واقعی دادههایی مانند تصاویر، فیلمها، اطلاعات شنیداری و متون دریافتی از حسگرهای رایانه را به نماد تبدل کند.
به نقل از "فیزورک"، ساخت این ابررایانه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد زیرا تراشههای نوروسیناپتیک در مرحله آزمایشگاهی هستند و نمیتوان آنها را در سطح انبوه تولید کرد. با این حال، آنها نویدی برای استفاده در تولید فناوری هستند که شبیه مغز انسان عمل خواهد کرد.
#عمومی
مغز انسان، ساختار 11 بعدی دارد
-----
خبرگزاری ایسنا: مغز انسان دارای ساختار شگفتانگیزی است و از دیرباز دانشمندان تلاش میکنند چگونگی عملکرد آن را بیابند.
به نقل از دیلی میل، بر اساس تحقیقات جدید دانشمندان دریافتند مغز انسان مکانِ اشکال و ساختارهای ۱۱ بعدی است. بر اساس این نتایج، درک چگونگی شکلگیری حافظه مشخص خواهد شد ...
مغز انسان چند بعدی و مملو از اشکال هندسی پیچیده است. این هندسه پیچیده حاصل شکلگیری دستهای از رشتههای عصبی یعنی نورونهاست که دانشمندان آن را clique مینامند. هر یک از نورونها با روش خاصی با یکدیگر مرتبط بوده و در محل اتصال clique، اشیا چند بعدی حاصل میشود.
شکل سهبعدی اشیا از لحاظ ارتفاع، عرض و عمق مانند هر شی در جهان واقعی است. اشیا در جهان واقعی بیش از سه بعد نیستند، اما با استفاده از علم ریاضیات ابعاد پنج، شش، هفت و حتی ۱۱ بعدی نیز قابل تشریح است.
محققان با استفاده از مدلهای رایانهای، چگونگی تشکیل سلولهای مغزی و عملکرد پیچیده آنها را شرح دادند.
سرپرست این تحقیق، هنری مارکرام - عصبشناس از لوزان سوئیس اظهار کرد: ما دنیایی یافتیم که هرگز در تصورات هم وجود ندارد. دهها میلیون شی بسیار کوچک در مغز به صورت هفت بعدی وجود دارند، حتی در برخی شبکههای مغزی به صورت ۱۱ بعدی نیز هستند.
به عقیده محققان تمامی اموری که انسان انجام میدهد به پیچیدگی و چند بعدی بودن مغز بستگی دارد. البته بر اساس نتایج جدید، عملکرد مغز همچون ساختن و ویران کردن قلعههای شنی است.
پژوهشگران با استفاده از مدل ریاضی توپولوژی جبری، ساختار داخلی و مغز مجازی را با استفاده از نرمافزار تولید کردند.
آنها قصد دارند بعد از انجام آزمایش بر روی این مغز مجازی، نتایج را بر روی بافت مغزی واقعی ارزیابی کنند.
هدف اصلی محققان کشف مکان ذخیره این ساختارهاست و به نظر آنان این عملکردها در حفرههایی با ابعاد بیشتر پنهان میشوند.
مغز انسان، ساختار 11 بعدی دارد
-----
خبرگزاری ایسنا: مغز انسان دارای ساختار شگفتانگیزی است و از دیرباز دانشمندان تلاش میکنند چگونگی عملکرد آن را بیابند.
به نقل از دیلی میل، بر اساس تحقیقات جدید دانشمندان دریافتند مغز انسان مکانِ اشکال و ساختارهای ۱۱ بعدی است. بر اساس این نتایج، درک چگونگی شکلگیری حافظه مشخص خواهد شد ...
مغز انسان چند بعدی و مملو از اشکال هندسی پیچیده است. این هندسه پیچیده حاصل شکلگیری دستهای از رشتههای عصبی یعنی نورونهاست که دانشمندان آن را clique مینامند. هر یک از نورونها با روش خاصی با یکدیگر مرتبط بوده و در محل اتصال clique، اشیا چند بعدی حاصل میشود.
شکل سهبعدی اشیا از لحاظ ارتفاع، عرض و عمق مانند هر شی در جهان واقعی است. اشیا در جهان واقعی بیش از سه بعد نیستند، اما با استفاده از علم ریاضیات ابعاد پنج، شش، هفت و حتی ۱۱ بعدی نیز قابل تشریح است.
محققان با استفاده از مدلهای رایانهای، چگونگی تشکیل سلولهای مغزی و عملکرد پیچیده آنها را شرح دادند.
سرپرست این تحقیق، هنری مارکرام - عصبشناس از لوزان سوئیس اظهار کرد: ما دنیایی یافتیم که هرگز در تصورات هم وجود ندارد. دهها میلیون شی بسیار کوچک در مغز به صورت هفت بعدی وجود دارند، حتی در برخی شبکههای مغزی به صورت ۱۱ بعدی نیز هستند.
به عقیده محققان تمامی اموری که انسان انجام میدهد به پیچیدگی و چند بعدی بودن مغز بستگی دارد. البته بر اساس نتایج جدید، عملکرد مغز همچون ساختن و ویران کردن قلعههای شنی است.
پژوهشگران با استفاده از مدل ریاضی توپولوژی جبری، ساختار داخلی و مغز مجازی را با استفاده از نرمافزار تولید کردند.
آنها قصد دارند بعد از انجام آزمایش بر روی این مغز مجازی، نتایج را بر روی بافت مغزی واقعی ارزیابی کنند.
هدف اصلی محققان کشف مکان ذخیره این ساختارهاست و به نظر آنان این عملکردها در حفرههایی با ابعاد بیشتر پنهان میشوند.
#عمومی
تولید درخشان ترین نور جهان روی زمین
-----
همشهری آنلاین: محققان به تازگی نتیجه آزمایشی جدید را برای خلق درخشانترین نوری که تاکنون در زمین تولید شدهاست، درخششی که میلیاردها برابر شدیدتر از درخشش خورشید است،منتشر ساختهاند.
به نقل از ساینس،جدا از جذابيت ذاتي اين آزمايش،نتيجه آن ميتواند به توليد نسل جديدي از پرتوهاي ايكس منجر شده و برخي از اصول بنيادين الكتروديناميك را به تاييد برساند.
محققان دانشگاه نبراسكا لينكولن در اين آزمايش از يكي از قدرتمندترين ليزرهاي آمريكا به نام DIOCLES استفاده كردند، تا نوري فوق درخشان ايجاد كنند. محققان اين ليزر را روي الكترونهاي معلق هليوم تاباندند تا شاهد آن باشند كه چطور فوتونها با هربرخورد از يك تك الكترون پراكنده ميشود.
در وضعيت عادي نوري،پراكندگي فوتونها ديدن را ممكن ميسازند اما الكترونها معمولا هربار يك فوتون را آزاد ميكنند. برخي از آزمايشهاي ليزري كه در گذشته انجام شدهاند توانستهاند هربار چند فوتون را از يك الكترون آزاد كنند اما در اين آزمايش جديد تعداد فوتونهاي آزاد شده در هربار به 1000 رسيدهاست. از اين رو شدت اين درخشش به حدي زياد بوده كه باعث تغيير ظاهر اجسامي شده كه نور بر آنها تابيده شدهاست.
به گفته محققان زماني كه درخشش نور تا اين حد زياد باشد، فرايند پراكنده شدگي فوتونها كه عمل ديدن را ممكن ميسازد، در طبيعت تغيير ايجاد ميكند. از اين رو به جاي اينكه فوتونها پيش و پس از برخورد از يك زاويه و با يك سطح انرژي پخش شوند، كه اين منبع نوري عادي ايجاد ميكند، انرژي و زاويه دچار تغيير شده و نوري به شدت درخشان ايجاد شدهاست.
محققان اميدوارند بتوانند از اين فوتونهاي پرتو ايكس در آينده براي شكار تومورهاي سرطاني كه پرتو ايكس معمولي توانايي رديابي آنها را ندارد، در قالب دوربيني فوق سريع يا مدلسازي سهبعدي استفاده كنند.
تولید درخشان ترین نور جهان روی زمین
-----
همشهری آنلاین: محققان به تازگی نتیجه آزمایشی جدید را برای خلق درخشانترین نوری که تاکنون در زمین تولید شدهاست، درخششی که میلیاردها برابر شدیدتر از درخشش خورشید است،منتشر ساختهاند.
به نقل از ساینس،جدا از جذابيت ذاتي اين آزمايش،نتيجه آن ميتواند به توليد نسل جديدي از پرتوهاي ايكس منجر شده و برخي از اصول بنيادين الكتروديناميك را به تاييد برساند.
محققان دانشگاه نبراسكا لينكولن در اين آزمايش از يكي از قدرتمندترين ليزرهاي آمريكا به نام DIOCLES استفاده كردند، تا نوري فوق درخشان ايجاد كنند. محققان اين ليزر را روي الكترونهاي معلق هليوم تاباندند تا شاهد آن باشند كه چطور فوتونها با هربرخورد از يك تك الكترون پراكنده ميشود.
در وضعيت عادي نوري،پراكندگي فوتونها ديدن را ممكن ميسازند اما الكترونها معمولا هربار يك فوتون را آزاد ميكنند. برخي از آزمايشهاي ليزري كه در گذشته انجام شدهاند توانستهاند هربار چند فوتون را از يك الكترون آزاد كنند اما در اين آزمايش جديد تعداد فوتونهاي آزاد شده در هربار به 1000 رسيدهاست. از اين رو شدت اين درخشش به حدي زياد بوده كه باعث تغيير ظاهر اجسامي شده كه نور بر آنها تابيده شدهاست.
به گفته محققان زماني كه درخشش نور تا اين حد زياد باشد، فرايند پراكنده شدگي فوتونها كه عمل ديدن را ممكن ميسازد، در طبيعت تغيير ايجاد ميكند. از اين رو به جاي اينكه فوتونها پيش و پس از برخورد از يك زاويه و با يك سطح انرژي پخش شوند، كه اين منبع نوري عادي ايجاد ميكند، انرژي و زاويه دچار تغيير شده و نوري به شدت درخشان ايجاد شدهاست.
محققان اميدوارند بتوانند از اين فوتونهاي پرتو ايكس در آينده براي شكار تومورهاي سرطاني كه پرتو ايكس معمولي توانايي رديابي آنها را ندارد، در قالب دوربيني فوق سريع يا مدلسازي سهبعدي استفاده كنند.
#عمومی
فناوری خوانش افکار انسان ساخته شد
-----
خبرگزاری میزان: محققان دانشگاه کارنگی ملون نوعی فناوری تصویربرداری از مغز ساخته اند که میتواند افکار پیچیده انسان را شناسایی کند.
فناوری «خوانش مغز» نشان میدهد افکار پیچیده به وسیله زیرسیستمهای مختلف مغز به وجود میآیند و فرد آنها را بیان نمیکند.
این تحقیق با شواهد جدید نشان میدهد ابعاد ذهنی یک مفهوم میان افرادی با زبانهای مختلف در سراسر جهان یکسان است.
دکتر مارسل جاست استاد دانشگاه کارنگی ملون رهبری این تحقیق را برعهده دارد. به گفته وی تحقیقات نشان میدهد طی فرایند شکل گیری یک جمله مانند «شاهد طی جلسه دادگاه فریاد زد»، مغز فرد از الفبایی با ۴۲ جزء معنایی (مانند فرد، محیط، روابط اجتماعی و یک عمل فیزیکی) استفاده میکند.
هر نوع اطلاعات در سیستمهای مغزی مختلفی فرآوری میشود. برنامه مذکور با اندازه گیری میزان فعالیت در هر یک از سیستمهای مغزی، میتواند نوع افکار فرد را مشخص کند.
جاست در این باره میگوید: یکی از مهمترین پیشرفتها در حوزه شناخت مغز انسان، توانایی ترکیب مفاهیم مختلف و ایجاد افکار پیچیده است. ما بالاخره راهی برای بررسی این پیچیدگیها یافتیم.
برای انجام این تحقیق محققان ۷ شرکت کننده را در نظر گرفتند و با استفاده از یک مدل مفهومی فعالیتهای مغز آنان را برای وجود ۲۳۹ جمله مرتبط با الفبای مفهومی ارزیابی کردند.
این برنامه توانست اجزای معنایی ۲۴۰ جمله بیان نشده را رمزگشایی کند.
این مدل همچنین توانست اجزای معنایی یک جمله گفته نشده را با صحت ۸۷ درصد پیش بینی کند.
به گفته جاست مرحله بعدی رمزگشایی از موضوع کلی تفکر افراد است.
فناوری خوانش افکار انسان ساخته شد
-----
خبرگزاری میزان: محققان دانشگاه کارنگی ملون نوعی فناوری تصویربرداری از مغز ساخته اند که میتواند افکار پیچیده انسان را شناسایی کند.
فناوری «خوانش مغز» نشان میدهد افکار پیچیده به وسیله زیرسیستمهای مختلف مغز به وجود میآیند و فرد آنها را بیان نمیکند.
این تحقیق با شواهد جدید نشان میدهد ابعاد ذهنی یک مفهوم میان افرادی با زبانهای مختلف در سراسر جهان یکسان است.
دکتر مارسل جاست استاد دانشگاه کارنگی ملون رهبری این تحقیق را برعهده دارد. به گفته وی تحقیقات نشان میدهد طی فرایند شکل گیری یک جمله مانند «شاهد طی جلسه دادگاه فریاد زد»، مغز فرد از الفبایی با ۴۲ جزء معنایی (مانند فرد، محیط، روابط اجتماعی و یک عمل فیزیکی) استفاده میکند.
هر نوع اطلاعات در سیستمهای مغزی مختلفی فرآوری میشود. برنامه مذکور با اندازه گیری میزان فعالیت در هر یک از سیستمهای مغزی، میتواند نوع افکار فرد را مشخص کند.
جاست در این باره میگوید: یکی از مهمترین پیشرفتها در حوزه شناخت مغز انسان، توانایی ترکیب مفاهیم مختلف و ایجاد افکار پیچیده است. ما بالاخره راهی برای بررسی این پیچیدگیها یافتیم.
برای انجام این تحقیق محققان ۷ شرکت کننده را در نظر گرفتند و با استفاده از یک مدل مفهومی فعالیتهای مغز آنان را برای وجود ۲۳۹ جمله مرتبط با الفبای مفهومی ارزیابی کردند.
این برنامه توانست اجزای معنایی ۲۴۰ جمله بیان نشده را رمزگشایی کند.
این مدل همچنین توانست اجزای معنایی یک جمله گفته نشده را با صحت ۸۷ درصد پیش بینی کند.
به گفته جاست مرحله بعدی رمزگشایی از موضوع کلی تفکر افراد است.
#عمومی
کشف دو فاز جدید آب
-----
خبرگزاری مهر: محققان متوجه شده اند آب در دو دمای مختلف به صورت دو فاز مجزا وجود دارد. این کشف به ایجاد روش های بهتر برای تصفیه آب منجر می شود.
محققان متوجه شده اند آب برخلاف مایعات دیگر رفتار می کند. آنها همچنین ویژگی جدیدی در این مایع کشف کرده اند که سبب می شود در دو فاز مختلف وجود داشته باشد. این دو فاز در دو دمای مختلف ایجاد می شوند.
آندرس نیلسون پروفسور شیمی فیزیک در دانشگاه استکهلم درباره این کشف می گوید: ویژگی جدیدی که کشف کردیم، نشان می دهد آب در دو دمای مختلف، به شکل دو مایع مجزا وجود دارد که در آنها فرایند ایجاد کریستال سازی کند است.
محققان در آزمایشگاه آرگون نشنال به وسیله اشعه ایکس این دو وضعیت را ردیابی کردند. سپس دینامیک دو وضعیت در آزمایشگاه اشعه ایکس DESY هامبورگ مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد دو دینامیک مشاهده شده در مطالعه در حقیقت دو فاز از آب در حالت مایع هستند.
این کشف در نهایت کمک می کند روش های بهتری برای پاکسازی و تصفیه آب به وجود بیاید.
کشف دو فاز جدید آب
-----
خبرگزاری مهر: محققان متوجه شده اند آب در دو دمای مختلف به صورت دو فاز مجزا وجود دارد. این کشف به ایجاد روش های بهتر برای تصفیه آب منجر می شود.
محققان متوجه شده اند آب برخلاف مایعات دیگر رفتار می کند. آنها همچنین ویژگی جدیدی در این مایع کشف کرده اند که سبب می شود در دو فاز مختلف وجود داشته باشد. این دو فاز در دو دمای مختلف ایجاد می شوند.
آندرس نیلسون پروفسور شیمی فیزیک در دانشگاه استکهلم درباره این کشف می گوید: ویژگی جدیدی که کشف کردیم، نشان می دهد آب در دو دمای مختلف، به شکل دو مایع مجزا وجود دارد که در آنها فرایند ایجاد کریستال سازی کند است.
محققان در آزمایشگاه آرگون نشنال به وسیله اشعه ایکس این دو وضعیت را ردیابی کردند. سپس دینامیک دو وضعیت در آزمایشگاه اشعه ایکس DESY هامبورگ مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد دو دینامیک مشاهده شده در مطالعه در حقیقت دو فاز از آب در حالت مایع هستند.
این کشف در نهایت کمک می کند روش های بهتری برای پاکسازی و تصفیه آب به وجود بیاید.
#عمومی
ساخت دقیق ترین لیزر جهان توسط دانشمندان
-----
وب سایت گجت نیوز - کیا علیپور: به تازگی پژوهشگران موسسه ملی مترولوژی آلمان (PTB) پس از 10 سال تحقیق موفق به ساخت دقیق ترین لیزر جهان شدند؛ در ادامه به بررسی این دستاورد علمی بزرگ خواهیم پرداخت.
در فناوری ساخت لیزر، حالت ایده آل دستیابی به پرتویی با طول موج مشخص و ثابت است که فرکانس تمامی فوتونهای تابیده شدهی آن، یکسان باشد؛ البته مانند بسیاری از این ایده آلهای علمی، تولید چنین لیزری تاکنون ممکن نبوده است، اما محققین موسسه PTB آلمان با ساخت دقیق ترین لیزر دنیا گامی بزرگ در رسیدن به این هدف تکنولوژی لیزر، برداشتهاند.
دقت لیزرها که مهمترین مشخصهی آنهاست، با فاکتوری به نام عرض خطی (Linewidth) اندازهگیری میشود؛ عرض خطی مقیاسی برای اندازهگیری طیف نوری پوشش داده شده توسط یک لیزر است. لیزر ساختهشده با داشتن عرض خطی 10 میلی هرتز (0.01 هرتز)، به عنوان دقیق ترین لیزر جهان شناخته میشود که یکی از کاربردهای آن، اندازهگیری بهتر فرکانس اتم در ساعت نوری، برای محاسبهی زمان با دقت بالاتر است.
ساخت دقیق ترین لیزر دنیا ثمره 10 سال تلاش دانشمندان بوده که با کمک تشدیدگر سیلیکونی فابری پرو (Fabry Perot) امکانپذیر شده است؛ این نوع تشدیدگر دستگاهیست که از طریق دو آینهی ثابت که رو به روی هم در داخل دو مخروط قرار گرفتهاند، طولموج نور را کنترل میکند.
پس از تنظیم تمامی متغیرها، دانشمندان با سیستم ساختهشده لیزری را به وجود آوردند که امواج نوری آن حدودا 200 تریلیون بار در ثانیه نوسان دارد. پرتو لیزر منتشرشده پس از 11 ثانیه از حالت پایدار خارج میشود؛ این زمان برای طی مسافتی 10 برابر فاصلهی بین زمین تا ماه، کافی است.
در حال حاضر این لیزر برای بهبود کیفیت ساعتها و اندازهگیری بهتر پارامترهای مربوط به اتمهای فوق سرد، استفاده میشود، اما در آینده نزدیک انتظار میرود که این دستاورد بزرگ در زمینههای بیشمار دیگری مورداستفاده قرار گیرد.
ساخت دقیق ترین لیزر جهان توسط دانشمندان
-----
وب سایت گجت نیوز - کیا علیپور: به تازگی پژوهشگران موسسه ملی مترولوژی آلمان (PTB) پس از 10 سال تحقیق موفق به ساخت دقیق ترین لیزر جهان شدند؛ در ادامه به بررسی این دستاورد علمی بزرگ خواهیم پرداخت.
در فناوری ساخت لیزر، حالت ایده آل دستیابی به پرتویی با طول موج مشخص و ثابت است که فرکانس تمامی فوتونهای تابیده شدهی آن، یکسان باشد؛ البته مانند بسیاری از این ایده آلهای علمی، تولید چنین لیزری تاکنون ممکن نبوده است، اما محققین موسسه PTB آلمان با ساخت دقیق ترین لیزر دنیا گامی بزرگ در رسیدن به این هدف تکنولوژی لیزر، برداشتهاند.
دقت لیزرها که مهمترین مشخصهی آنهاست، با فاکتوری به نام عرض خطی (Linewidth) اندازهگیری میشود؛ عرض خطی مقیاسی برای اندازهگیری طیف نوری پوشش داده شده توسط یک لیزر است. لیزر ساختهشده با داشتن عرض خطی 10 میلی هرتز (0.01 هرتز)، به عنوان دقیق ترین لیزر جهان شناخته میشود که یکی از کاربردهای آن، اندازهگیری بهتر فرکانس اتم در ساعت نوری، برای محاسبهی زمان با دقت بالاتر است.
ساخت دقیق ترین لیزر دنیا ثمره 10 سال تلاش دانشمندان بوده که با کمک تشدیدگر سیلیکونی فابری پرو (Fabry Perot) امکانپذیر شده است؛ این نوع تشدیدگر دستگاهیست که از طریق دو آینهی ثابت که رو به روی هم در داخل دو مخروط قرار گرفتهاند، طولموج نور را کنترل میکند.
پس از تنظیم تمامی متغیرها، دانشمندان با سیستم ساختهشده لیزری را به وجود آوردند که امواج نوری آن حدودا 200 تریلیون بار در ثانیه نوسان دارد. پرتو لیزر منتشرشده پس از 11 ثانیه از حالت پایدار خارج میشود؛ این زمان برای طی مسافتی 10 برابر فاصلهی بین زمین تا ماه، کافی است.
در حال حاضر این لیزر برای بهبود کیفیت ساعتها و اندازهگیری بهتر پارامترهای مربوط به اتمهای فوق سرد، استفاده میشود، اما در آینده نزدیک انتظار میرود که این دستاورد بزرگ در زمینههای بیشمار دیگری مورداستفاده قرار گیرد.
#عمومی
حل معمای پیدایش قورباغه ها
-----
خبرگزاری مهر: انقراض نسل بزرگی که طی آن سه چهارم گونه های حیات از جمله دایناسورها در زمین نابود شدند با پیدایش قورباغه ها همراه بود.
تازه ترین تحقیقات علمی نشان می دهد برخورد شهاب سنگی با زمین در دهها میلیون سال پیش زمینه ساز انقراض نسل بزرگی شد که طی آن بسیاری از گونه های حیاتی ساکن در این سیاره نابود شدند. دایناسورها از جمله مشهورترین گونه های منقرض شده لقب گرفته اند اما جالب اینجاست که این اتفاق بزرگ با پیدایش قورباغه ها و تنوع انفجاری انواع گونه های این جانور همراه بوده است.
تیمی متشکل از چندین دانشمند از سراسر جهان مقاله ای را در یکی از معتبرترین ژورنالهای علمی دنیا منتشر کرده اند که نشان می دهد چگونه شاخه جدیدی از حیات به نام قورباغه ها شکل گرفته است. بدین ترتیب می توان به حل معماهایی که از مدتها پیش در این زمینه وجود داشته امیدوار بود. دانشمندان همواره در اندیشه ارایه پاسخی به این پرسش بوده اند که قورباغه ها چگونه تکامل یافته اند.
نتایج این مطالعه با نتایج غیرمنتظره ای همراه بود. دانشمندان موزه تاریخ طبیعی دانشگاه فلوریدا متوجه شده اند سه خط اصلی از قورباغه های امروزی (مدرن) که ۸۸ درصد گونه های زنده آنها را تشکیل می دهند به طور همزمان پدیدار شده اند.
جالب تر این است که فرآیند تکاملی این جانوران بر ویرانه های برجای مانده از انقراض نسل بزرگی صورت گرفته که در پایان دوره زمین شناسی کرتاسه و آغاز Paleogene در ۶۶ میلیون سال صورت گرفته است.
این درحالی است که تحقیقات قبلی، پیدایش قورباغه ها را به دورانهای قبل تری مرتبط می کرده است.
حل معمای پیدایش قورباغه ها
-----
خبرگزاری مهر: انقراض نسل بزرگی که طی آن سه چهارم گونه های حیات از جمله دایناسورها در زمین نابود شدند با پیدایش قورباغه ها همراه بود.
تازه ترین تحقیقات علمی نشان می دهد برخورد شهاب سنگی با زمین در دهها میلیون سال پیش زمینه ساز انقراض نسل بزرگی شد که طی آن بسیاری از گونه های حیاتی ساکن در این سیاره نابود شدند. دایناسورها از جمله مشهورترین گونه های منقرض شده لقب گرفته اند اما جالب اینجاست که این اتفاق بزرگ با پیدایش قورباغه ها و تنوع انفجاری انواع گونه های این جانور همراه بوده است.
تیمی متشکل از چندین دانشمند از سراسر جهان مقاله ای را در یکی از معتبرترین ژورنالهای علمی دنیا منتشر کرده اند که نشان می دهد چگونه شاخه جدیدی از حیات به نام قورباغه ها شکل گرفته است. بدین ترتیب می توان به حل معماهایی که از مدتها پیش در این زمینه وجود داشته امیدوار بود. دانشمندان همواره در اندیشه ارایه پاسخی به این پرسش بوده اند که قورباغه ها چگونه تکامل یافته اند.
نتایج این مطالعه با نتایج غیرمنتظره ای همراه بود. دانشمندان موزه تاریخ طبیعی دانشگاه فلوریدا متوجه شده اند سه خط اصلی از قورباغه های امروزی (مدرن) که ۸۸ درصد گونه های زنده آنها را تشکیل می دهند به طور همزمان پدیدار شده اند.
جالب تر این است که فرآیند تکاملی این جانوران بر ویرانه های برجای مانده از انقراض نسل بزرگی صورت گرفته که در پایان دوره زمین شناسی کرتاسه و آغاز Paleogene در ۶۶ میلیون سال صورت گرفته است.
این درحالی است که تحقیقات قبلی، پیدایش قورباغه ها را به دورانهای قبل تری مرتبط می کرده است.
#عمومی
چرا میمونها نمیتوانند صحبت کنند؟
-----
ایسنا: دانشمندان به بررسی مجرای آوایی میمونها و دلیل عدم صحبت کردن این حیوانات پرداختند. به نقل از ساینس آلرت، میمونها مانند ما انسانها نخستیسانان یا نخستیهای اجتماعی، هوشمند و غیر آرام هستند.
میمونهای ماکاک رزوس فریاد زده، صداهای زمزمه مانند از خود در آورده، گریه و زاری کرده و جیغ میزنند.
ماکاکهای نوزاد صداهایی را از خود در میآورند که اصطلاحا gecker نام دارد.
میمون رزوس یا ماکاک رزوس یکی از انواع میمونها است که در جنوب، شرق و جنوب شرقی آسیا زندگی میکند. رزوس به جهت نگهداری آسان در اسارت و استفاده گسترده در باغ وحشها، آزمایشگاهها و به عنوان حیوان خانگی از شناخته شدهترین انواع میمون است.
با وجود تمامی صداهایی که این موجودات از خود در میآورند، هیچ یک از نخستیسانان حتی شامپانزهها و بونوبوها یا شامپانزههای کوتوله که شباهت زیادی به ما دارند نیز نمیتوانند صداهای واضح و صدایی را که ما به عنوان گفتار از آن استفاده میکنیم ایجاد کنند.
دانشمندان تصریح کردند که دو نکته احتمالی وجود دارد: یکی اینکه مغز در موجوداتی غیر از انسان به گونهای طراحی نشده که توانایی صحبت داشته باشند دوم اینکه نای آنها به شکل نادرستی شکل گرفته است.
فیلیپ لیبرمن، استاد برجسته علوم انسان شناسی و علوم شناختی و زبانی در دانشگاه براون، چند سالی است که به دنبال بررسی این موضوع است.
لیبرمن و همکارانش در آزمایشات پیشگامانهای که در اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 1970 بر روی ماکاکهای رزوس انجام دادند، دریافتند که مشکل از حنجره میمونها است.
آنها نتیجه گرفتند که ماکاکها فاقد مجرای صوتی "فوق چاکنایی"(فضایی که در انسانها از دهان شروع شده و از قوس زبان به گلو پیوند می خورد) کافی هستند.
چاکنای(glottis) دهانه یا مدخل نای است که پردههای صوتی در آن قرار دارند. به تعریف زبانشناسی چاکنای، فاصله میان پردههای صوتی است.
حتی اگر مغز یک میمون دارای سیم کشی صحیحی برای صحبت کردن باشد، مجرای صوتی میمون به سادگی نمیتواند صداهای کافی برای صحبت کردن را تولید کند.
پروفسور تکامسه فیچ،استاد زیست شناسی شناختی در دانشگاه وین، اظهار کرد: در میان کارشناسان در زمینه تکامل گفتار، این ایده رایج بوده اما فراگیر نیست. اما در بین زیست شناسان، انسان شناسان و روانشناسان، بسیار فراگیر بوده و هنوز هم وجود دارد.
به تازگی، این مسئله که "چرا میمونها نمی توانند صحبت کنند" در میان دانشمندان به یک بحث جدی تبدیل شده است.
در ماه دسامبر، فیچ و همکارانش مقاله ای را در زمینه پیشرفتهای علمی منتشر کردند که با این عنوان مطرح شد: "مجرای صوتی میمونها آماده صحبت کردن است."
پس از آن لیبرمن مقالهای را در همان مجله منتشر کرد و پاسخ فیچ و همکارانش را داد.
لیبرمن در پژوهش خود که در سال 1969 به چاپ رسیده می گوید: "ما پژوهش خود را با یک ماکاک رزوس آغاز کرده و شروع به بررسی محدودیتهای آناتومیک این حیوان کردیم. محققان یک نمونه گچی از حنجره میمون ماکاک که به طور طبیعی جان خود را از دست داده بود را ساختند.
محققان کار خود را با یک میمون زنده اما آرام شروع کرده و زبان حیوان را دستکاری کردند و موقعیتهایی که میتوانست بوجود آورد را ثبت کردند. آنها با استفاده از این اطلاعات، محدوده صدای گفتاری میمون را برآورد کردند.
محدوده گفتار این حیوان بسیار کوچکتر از یک انسان بود و این پژوهش نشان داد که یک ماکاک نمیتواند حروف صدادار مانند E کشیده و طولانی که در اکثر زبانها رایج است را تولید کند.
محققان این کار را با گرفتن فیلمهای اشعه ایکس از نوزاد انسان انجام دادند که زبانشان در هنگام تولد شبیه به میمونها بوده اما در زمان رشد به سمت گلو حرکت میکند.
علاوه بر این، لیبرمن معتقد است که مجراهای صوتی ناندرتال نیز شبیه به نوزاد انسان است. لیبرمن اظهار کرد، محدوده صحبت ناندرتالها محدود بوده و آنها نمیتوانستند به وضوح یک فرد بالغ صحبت کنند.
از سال 1980 لیبرمن بر مغز نخستی سانان تمرکز کرده و در اوایل سال 1968، پژوهش او نشان داد که مغز نخستی سانان غیر از انسان توانایی برقراری ارتباط کلامی پیچیده را ندارد.
در دسامبر 2016، گروهی از زیست شناسان شناختی و انسان شناسان، تحقیقات لیبرمن در زمینه ماکاک را با استفاده از تکنیکهای پیشرفته تکرار کردند.
در میان نویسندگان این مطالعه، فیچ دانشجوی فارغ التحصیل لیبرمن بود. تفاوت کلیدی در کار اخیر این بود که فیچ و همکارانش فیلمهایی اشعه ایکس از ماکاکهای زنده را در هنگام ایجاد سر و صدا و یا جویدن از آنها گرفتند.
بارت د بوئر، نویسنده تحقیق سال 2016 و متخصص تکامل گویش در دانشگاه وریج در بروکسل، گفت: ما از تحقیق جدید اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به نمونههای گچ یا سیلیکونی که در دهه قبل انجام شده بود، به دست آوردیم.
👇👇
چرا میمونها نمیتوانند صحبت کنند؟
-----
ایسنا: دانشمندان به بررسی مجرای آوایی میمونها و دلیل عدم صحبت کردن این حیوانات پرداختند. به نقل از ساینس آلرت، میمونها مانند ما انسانها نخستیسانان یا نخستیهای اجتماعی، هوشمند و غیر آرام هستند.
میمونهای ماکاک رزوس فریاد زده، صداهای زمزمه مانند از خود در آورده، گریه و زاری کرده و جیغ میزنند.
ماکاکهای نوزاد صداهایی را از خود در میآورند که اصطلاحا gecker نام دارد.
میمون رزوس یا ماکاک رزوس یکی از انواع میمونها است که در جنوب، شرق و جنوب شرقی آسیا زندگی میکند. رزوس به جهت نگهداری آسان در اسارت و استفاده گسترده در باغ وحشها، آزمایشگاهها و به عنوان حیوان خانگی از شناخته شدهترین انواع میمون است.
با وجود تمامی صداهایی که این موجودات از خود در میآورند، هیچ یک از نخستیسانان حتی شامپانزهها و بونوبوها یا شامپانزههای کوتوله که شباهت زیادی به ما دارند نیز نمیتوانند صداهای واضح و صدایی را که ما به عنوان گفتار از آن استفاده میکنیم ایجاد کنند.
دانشمندان تصریح کردند که دو نکته احتمالی وجود دارد: یکی اینکه مغز در موجوداتی غیر از انسان به گونهای طراحی نشده که توانایی صحبت داشته باشند دوم اینکه نای آنها به شکل نادرستی شکل گرفته است.
فیلیپ لیبرمن، استاد برجسته علوم انسان شناسی و علوم شناختی و زبانی در دانشگاه براون، چند سالی است که به دنبال بررسی این موضوع است.
لیبرمن و همکارانش در آزمایشات پیشگامانهای که در اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 1970 بر روی ماکاکهای رزوس انجام دادند، دریافتند که مشکل از حنجره میمونها است.
آنها نتیجه گرفتند که ماکاکها فاقد مجرای صوتی "فوق چاکنایی"(فضایی که در انسانها از دهان شروع شده و از قوس زبان به گلو پیوند می خورد) کافی هستند.
چاکنای(glottis) دهانه یا مدخل نای است که پردههای صوتی در آن قرار دارند. به تعریف زبانشناسی چاکنای، فاصله میان پردههای صوتی است.
حتی اگر مغز یک میمون دارای سیم کشی صحیحی برای صحبت کردن باشد، مجرای صوتی میمون به سادگی نمیتواند صداهای کافی برای صحبت کردن را تولید کند.
پروفسور تکامسه فیچ،استاد زیست شناسی شناختی در دانشگاه وین، اظهار کرد: در میان کارشناسان در زمینه تکامل گفتار، این ایده رایج بوده اما فراگیر نیست. اما در بین زیست شناسان، انسان شناسان و روانشناسان، بسیار فراگیر بوده و هنوز هم وجود دارد.
به تازگی، این مسئله که "چرا میمونها نمی توانند صحبت کنند" در میان دانشمندان به یک بحث جدی تبدیل شده است.
در ماه دسامبر، فیچ و همکارانش مقاله ای را در زمینه پیشرفتهای علمی منتشر کردند که با این عنوان مطرح شد: "مجرای صوتی میمونها آماده صحبت کردن است."
پس از آن لیبرمن مقالهای را در همان مجله منتشر کرد و پاسخ فیچ و همکارانش را داد.
لیبرمن در پژوهش خود که در سال 1969 به چاپ رسیده می گوید: "ما پژوهش خود را با یک ماکاک رزوس آغاز کرده و شروع به بررسی محدودیتهای آناتومیک این حیوان کردیم. محققان یک نمونه گچی از حنجره میمون ماکاک که به طور طبیعی جان خود را از دست داده بود را ساختند.
محققان کار خود را با یک میمون زنده اما آرام شروع کرده و زبان حیوان را دستکاری کردند و موقعیتهایی که میتوانست بوجود آورد را ثبت کردند. آنها با استفاده از این اطلاعات، محدوده صدای گفتاری میمون را برآورد کردند.
محدوده گفتار این حیوان بسیار کوچکتر از یک انسان بود و این پژوهش نشان داد که یک ماکاک نمیتواند حروف صدادار مانند E کشیده و طولانی که در اکثر زبانها رایج است را تولید کند.
محققان این کار را با گرفتن فیلمهای اشعه ایکس از نوزاد انسان انجام دادند که زبانشان در هنگام تولد شبیه به میمونها بوده اما در زمان رشد به سمت گلو حرکت میکند.
علاوه بر این، لیبرمن معتقد است که مجراهای صوتی ناندرتال نیز شبیه به نوزاد انسان است. لیبرمن اظهار کرد، محدوده صحبت ناندرتالها محدود بوده و آنها نمیتوانستند به وضوح یک فرد بالغ صحبت کنند.
از سال 1980 لیبرمن بر مغز نخستی سانان تمرکز کرده و در اوایل سال 1968، پژوهش او نشان داد که مغز نخستی سانان غیر از انسان توانایی برقراری ارتباط کلامی پیچیده را ندارد.
در دسامبر 2016، گروهی از زیست شناسان شناختی و انسان شناسان، تحقیقات لیبرمن در زمینه ماکاک را با استفاده از تکنیکهای پیشرفته تکرار کردند.
در میان نویسندگان این مطالعه، فیچ دانشجوی فارغ التحصیل لیبرمن بود. تفاوت کلیدی در کار اخیر این بود که فیچ و همکارانش فیلمهایی اشعه ایکس از ماکاکهای زنده را در هنگام ایجاد سر و صدا و یا جویدن از آنها گرفتند.
بارت د بوئر، نویسنده تحقیق سال 2016 و متخصص تکامل گویش در دانشگاه وریج در بروکسل، گفت: ما از تحقیق جدید اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به نمونههای گچ یا سیلیکونی که در دهه قبل انجام شده بود، به دست آوردیم.
👇👇
#عمومی
👇👇
این پژوهش نشان دهنده طیف وسیعی از صداهایی است که میمونها توانایی ایجاد آن را دارند.
این محققان با استفاده از 99 تصویر رادیولوژی از مجراهای آوازی ماکاک رزوس، فضای سه بعدی دهان و حنجره این میمون را شبیه سازی کردند.
محققان با تعیین میزان جریان هوایی که در این فضا وجود دارد، یک طیف فرضی از صداهای گفتاری ایجاد کردند که میمونها میتوانند تولید کنند. آنها به این نتیجه رسیدند که پتانسیل آوایی ماکاکها، هشت برابر بیشتر از آن چیزی است که در سال 1969 تصور میشد.
دانشمندان عبارت "آیا با من ازدواج خواهی کرد؟" را همانطور که توسط میمون ماکاک ادا میشود، تولید کردند.
این کلمات عجیب و غریب بودند، اما نویسندگان ادعا میکنند که به عنوان زبان انگلیسی با لهجه خارجی کمی قابل درک است.(صدایی شبیه به صدای گولوم در "ارباب حلقهها"که در زمان خفه شدن سعی داشت تا صحبت کند.)
بارت د بوئر اظهار کرد: این بدان معناست که پیشتر محدوده گفتاری و کلماتی که این حیوانات توانایی ایجاد آن را دارند دستکم گرفته شده است.
وی افزود: اگر ما واقعا میخواهیم مبانی گفتار را درک کنیم، باید تحقیقات خود را بر روی تکامل شناخت متمرکز کنیم.
د بوئر گفت: واکنش به این تحقیق در میان کارشناسانی که در حال بررسی تکامل گفتار هستند "واقعا مثبت و حمایت کننده بود." (به استثنای لیبرمن)
در این سالها، این ایده که شناخت مهم تر از آناتومی آوازی است، در میان متخصصان تکاملی در حال افزایش است.
در زمان انتشار مقاله در سال 2016، جان اسلینگ، زبان شناس در دانشگاه ویکتوریا کانادا که در این پژوهش دخالتی نداشت، به مجله ساینس گفت: "این پژوهش جدید قطعا نشان میدهد که مجرای صوتی ماکاک ظرفیتی بیشتر از آنچه قبلا تصور میشد را دارد.
آنا بارنی، یک مهندس زیست پزشکی آکوستیک در دانشگاه ساوث همپتون در انگلستان که او نیز در این تحقیق دخالتی نداشت، به نیویورک تایمز گفت که تحقیق جدید قانع کننده است اما پرسشهایی مانند عدم وجود حروف بی صدا در ماکاک را مطرح میکند. آنچه که آنها در این پژوهش نشان داده اند این است که میمونها قابلیت ادای حروف صدادار را دارند، نه اینکه بتوانند صحبت کنند.
برای لیبرمن، پژوهش سال 2016، نه تنها جنبه تکذیب نداشت بلکه تایید موارد پیشین بود. وی اظهار کرد : هیچ چیز جدیدی در مقاله فیچ به جز یک سری از اشتباهات با قصد فریب دادن مردم وجود ندارد.
چیزی که واضح است این است که میمونها هنوز نمیتوانند صدای بلند E برای مثال در کلماتی مانند see و beet را ادا کنند.
آنها هنوز صوتی به صورت ee(ای) نداشته و به ندرت میتوانند اصواتی مانند oo(او) و aa(آ) را ادا کنند.
او میگوید E کشیده دارای وضعیت خاصی در بین صداها بوده و در واقع، تحقیقات نشان میدهد که ابعاد بدنی یک فرد براساس صدای بلند(E) که میتواند ادا کند محاسبه میشود.
انسانها برای تولید E کشیده، زبان خود را به نحوی حرکت میدهند که یک حفره بزرگ پشت حنجره ایجاد میشود.
انجام این کار حیوانات به علت صافی زبان آنها امکان پذیر نیست و برای انجام این کار باید زبان آنها نصف شود که این امر مطمئنا غیر ممکن است.
بارت د بوئر خاطرنشان کرد که Eطولانی مختص انسانها بوده و در گوشه ای از محیط آکوستیک حنجره انسان جای میگیرد و دلیل اینکه میمونها نمیتوانند این صدا را ادا کنند، همین تفاوت است.
هنوز هم بحثهایی بر سر چرایی این موضوع وجود داشته و دانشمندان در حال بررسی برای رسیدن به یک نتیجه واحد و قطعی هستند.
به رغم چندین دهه تحقیق و بررسی، توانایی صحبت کردن میمونها در هالهای از ابهام باقی مانده است.
این پژوهش در The Washington Post منتشر شده است.
👇👇
این پژوهش نشان دهنده طیف وسیعی از صداهایی است که میمونها توانایی ایجاد آن را دارند.
این محققان با استفاده از 99 تصویر رادیولوژی از مجراهای آوازی ماکاک رزوس، فضای سه بعدی دهان و حنجره این میمون را شبیه سازی کردند.
محققان با تعیین میزان جریان هوایی که در این فضا وجود دارد، یک طیف فرضی از صداهای گفتاری ایجاد کردند که میمونها میتوانند تولید کنند. آنها به این نتیجه رسیدند که پتانسیل آوایی ماکاکها، هشت برابر بیشتر از آن چیزی است که در سال 1969 تصور میشد.
دانشمندان عبارت "آیا با من ازدواج خواهی کرد؟" را همانطور که توسط میمون ماکاک ادا میشود، تولید کردند.
این کلمات عجیب و غریب بودند، اما نویسندگان ادعا میکنند که به عنوان زبان انگلیسی با لهجه خارجی کمی قابل درک است.(صدایی شبیه به صدای گولوم در "ارباب حلقهها"که در زمان خفه شدن سعی داشت تا صحبت کند.)
بارت د بوئر اظهار کرد: این بدان معناست که پیشتر محدوده گفتاری و کلماتی که این حیوانات توانایی ایجاد آن را دارند دستکم گرفته شده است.
وی افزود: اگر ما واقعا میخواهیم مبانی گفتار را درک کنیم، باید تحقیقات خود را بر روی تکامل شناخت متمرکز کنیم.
د بوئر گفت: واکنش به این تحقیق در میان کارشناسانی که در حال بررسی تکامل گفتار هستند "واقعا مثبت و حمایت کننده بود." (به استثنای لیبرمن)
در این سالها، این ایده که شناخت مهم تر از آناتومی آوازی است، در میان متخصصان تکاملی در حال افزایش است.
در زمان انتشار مقاله در سال 2016، جان اسلینگ، زبان شناس در دانشگاه ویکتوریا کانادا که در این پژوهش دخالتی نداشت، به مجله ساینس گفت: "این پژوهش جدید قطعا نشان میدهد که مجرای صوتی ماکاک ظرفیتی بیشتر از آنچه قبلا تصور میشد را دارد.
آنا بارنی، یک مهندس زیست پزشکی آکوستیک در دانشگاه ساوث همپتون در انگلستان که او نیز در این تحقیق دخالتی نداشت، به نیویورک تایمز گفت که تحقیق جدید قانع کننده است اما پرسشهایی مانند عدم وجود حروف بی صدا در ماکاک را مطرح میکند. آنچه که آنها در این پژوهش نشان داده اند این است که میمونها قابلیت ادای حروف صدادار را دارند، نه اینکه بتوانند صحبت کنند.
برای لیبرمن، پژوهش سال 2016، نه تنها جنبه تکذیب نداشت بلکه تایید موارد پیشین بود. وی اظهار کرد : هیچ چیز جدیدی در مقاله فیچ به جز یک سری از اشتباهات با قصد فریب دادن مردم وجود ندارد.
چیزی که واضح است این است که میمونها هنوز نمیتوانند صدای بلند E برای مثال در کلماتی مانند see و beet را ادا کنند.
آنها هنوز صوتی به صورت ee(ای) نداشته و به ندرت میتوانند اصواتی مانند oo(او) و aa(آ) را ادا کنند.
او میگوید E کشیده دارای وضعیت خاصی در بین صداها بوده و در واقع، تحقیقات نشان میدهد که ابعاد بدنی یک فرد براساس صدای بلند(E) که میتواند ادا کند محاسبه میشود.
انسانها برای تولید E کشیده، زبان خود را به نحوی حرکت میدهند که یک حفره بزرگ پشت حنجره ایجاد میشود.
انجام این کار حیوانات به علت صافی زبان آنها امکان پذیر نیست و برای انجام این کار باید زبان آنها نصف شود که این امر مطمئنا غیر ممکن است.
بارت د بوئر خاطرنشان کرد که Eطولانی مختص انسانها بوده و در گوشه ای از محیط آکوستیک حنجره انسان جای میگیرد و دلیل اینکه میمونها نمیتوانند این صدا را ادا کنند، همین تفاوت است.
هنوز هم بحثهایی بر سر چرایی این موضوع وجود داشته و دانشمندان در حال بررسی برای رسیدن به یک نتیجه واحد و قطعی هستند.
به رغم چندین دهه تحقیق و بررسی، توانایی صحبت کردن میمونها در هالهای از ابهام باقی مانده است.
این پژوهش در The Washington Post منتشر شده است.