#عمومی
ساخت بزرگترین تلسکوپ دنیا در هاوایی
-----
وب سایت گجت نیوز - کیا علیپور: بزرگترین تلسکوپ دنیا که با نام "TMT” هم شناخته میشود، به زودی در ایالت هاوایی (Hawaii) آمریکا ساخته خواهد شد.
در طول یک سال گذشته محل قرارگیری بزرگترین تلسکوپ جهان که برخی آن را با اسم «تلسکوپ سی متری» (Thirty Meter Telescope) میشناسند، موضوع بحث و جدل فراوانی بوده است، اما در این هفته با حکم کمیتهی زمین و منابع طبیعی هاوایی، اجازه احداث این پروژه بزرگ در نزدیک آتشفشان خاموش مونا کیا (Mauna Kea) مجمعالجزایر هاوایی صادر شد. از طرف دیگر، فعالان بومی ایالت که مونا کیا را مکانی مقدس قلمداد میکنند، همچنان به مخالفت خود با ساخت TMT در مکان تعیینشده ادامه خواهند داد.
درگیریهای ایدئولوژیکی در مورد محل قرارگیری بزرگترین تلسکوپ دنیا که با رزولوشنی ده برابر تلسکوپ فضایی هابل (Hubble Space Telescope)، به عنوان نسل بعدی تجهیزات ستاره شناسی مورداستفاده دانشمندان قرار خواهد گرفت، از چند سال پیش آغاز شد. دلیل انتخاب مونا کیا هم ارتفاع این منطقه است که نمای منحصر به فردی را برای رصد کیهان در نیمکره شمالی، در اختیار ستاره شناسان قرار میدهد؛ همچنین، بسیاری از اهالی هاوایی از احداث این پروژه در ایالت خود استقبال کردهاند و قرارگیری تلسکوپ TMT را زمینهساز پیشرفت علمی و اقتصادی هاوایی میدانند.
اما کوه این منطقه که جایگاه سیزده رصدخانه دیگر است، برای بومیان هاوایی از اهمیتی مذهبی و فرهنگی برخوردار بوده و به اعتقاد مخالفان، احداث بزرگترین تلسکوپ دنیا با ارتفاع تقریبی 55 متر، نوعی بیحرمتی به سرزمینهای مقدس آنهاست.
اوج اختلافات به بهار دو سال گذشته و زمانی که مخالفان سد راه گروه ساخت و ساز TMT که برای پیریزی محل احداث این تلسکوپ عازم کوه مونا کیا بودند، بازمیگردد؛ کشمکشها بین حمایتکنندگان و گروه دیگر ادامه داشت و اعضای تیم پروژه بزرگترین تلسکوپ دنیا هم از آنجایی که به پیروزی خود در احداث رصدخانه در این بخش از هاوایی شک داشتند، مکانی در جزایر قناری اسپانیا را به عنوان گزینه دوم در نظر گرفته بودند.
سرانجام با ارسال نامهای از طرف یکی از قاضیهای سابق ایالت به نام ریکی می آمانو (Riki May Amano) به کمیته زمین و منابع طبیعی هاوایی، اعضای کمیته با رای 5 به 2 حکم به ادامه ساخت تلسکوپ TMT دادند.
حکم جدید جزئیات دقیقی را در مورد منابع مورد نیاز برای عملی کردن این پروژه مشخص میکند و در همین رابطه، یک از اعضای کمیته زمین و منابع طبیعی ایالت از تصمیم ساخت بزرگترین تلسکوپ جهان بر روی منطقه مشخصشده به عنوان یک از سختترین تصمیمات در تاریخ این کمیته یاد میکند. از طرف دیگر، مسئولین پروژه تلسکوپ TMT نسبت به حکم صادرشده ابراز امیدواری کرده و متقابلا به بومیان منطقه ادای احترام کردهاند.
نیک سانتزف (Nick Suntzeff) یکی از ستاره شناسان دانشگاه A&M ایالت تگزاس آمریکا میگوید که مونا کیا بهترین مکان برای احداث رصدخانه در نیمکره شمالی بوده و قرار دادن بزرگترین تلسکوپ جهان در مکان دیگری چون جزایر اسپانیا، پتانسیل تجهیزات توسعهیافته را به میزان زیادی، کاهش میدهد.
بر طبق صحبتهای سانتزف، ساخت این رصدخانه و تصمیم اخذشده باعث ناامیدی شدید مردمان بومی هاوایی خواهد شد؛ البته مخالفان ساکن منطقه تا زمانی که میراث گذشتگان و فرهنگ هاوایی را در خطر نابودی ببیند، از اعتراض در مقابل چنین اقداماتی دستبردار نخواهند بود.
هنوز مشخص نیست که مخالفان ساخت تلسکوپ TMT چگونه با حکم صادرشده مقابله خواهند کرد و از طرف دیگر، اطلاعاتی در مورد برنامه زمانی مدنظر ستاره شناسان درگیر این پروژه منتشر نشده است.
جالب است بدانید که رصدخانههای کوه مونا کیا بخش بزرگی از موتور اقتصادی هاوایی را تشکیل میدهند و در سال 1391 گزارش شد که درآمدها و مالیاتهای اخذشده از این قسمت ایالت در حدود 60 میلیون دلار بوده است.
با ساخت بزرگترین تلسکوپ دنیا که به عنوان یکی از برجستهترین رصدخانههای دهه میلادی پیش رو در نظر گرفته میشود، انتظار میرود که به واسطه جذب ستاره شناسان بزرگ جهان به دانشگاه هاوایی و سرازیر شدن مشتاقان اکتشاف دنیای خارج از جو زمین به این بخش از آمریکا، وضعیت اقتصادی و شغلی ساکنین ایالت بهبود یابد؛ در حالی که هنوز تلسکوپ TMT ساخته نشده است، مبلغی در حدود 3.5 میلیون دلار از طرف تیم مسئول رصدخانه به صندوقهای حمایتی از تحصیلات در این مجمعالجزایر، اهدا شده است.
ساخت بزرگترین تلسکوپ دنیا در هاوایی
-----
وب سایت گجت نیوز - کیا علیپور: بزرگترین تلسکوپ دنیا که با نام "TMT” هم شناخته میشود، به زودی در ایالت هاوایی (Hawaii) آمریکا ساخته خواهد شد.
در طول یک سال گذشته محل قرارگیری بزرگترین تلسکوپ جهان که برخی آن را با اسم «تلسکوپ سی متری» (Thirty Meter Telescope) میشناسند، موضوع بحث و جدل فراوانی بوده است، اما در این هفته با حکم کمیتهی زمین و منابع طبیعی هاوایی، اجازه احداث این پروژه بزرگ در نزدیک آتشفشان خاموش مونا کیا (Mauna Kea) مجمعالجزایر هاوایی صادر شد. از طرف دیگر، فعالان بومی ایالت که مونا کیا را مکانی مقدس قلمداد میکنند، همچنان به مخالفت خود با ساخت TMT در مکان تعیینشده ادامه خواهند داد.
درگیریهای ایدئولوژیکی در مورد محل قرارگیری بزرگترین تلسکوپ دنیا که با رزولوشنی ده برابر تلسکوپ فضایی هابل (Hubble Space Telescope)، به عنوان نسل بعدی تجهیزات ستاره شناسی مورداستفاده دانشمندان قرار خواهد گرفت، از چند سال پیش آغاز شد. دلیل انتخاب مونا کیا هم ارتفاع این منطقه است که نمای منحصر به فردی را برای رصد کیهان در نیمکره شمالی، در اختیار ستاره شناسان قرار میدهد؛ همچنین، بسیاری از اهالی هاوایی از احداث این پروژه در ایالت خود استقبال کردهاند و قرارگیری تلسکوپ TMT را زمینهساز پیشرفت علمی و اقتصادی هاوایی میدانند.
اما کوه این منطقه که جایگاه سیزده رصدخانه دیگر است، برای بومیان هاوایی از اهمیتی مذهبی و فرهنگی برخوردار بوده و به اعتقاد مخالفان، احداث بزرگترین تلسکوپ دنیا با ارتفاع تقریبی 55 متر، نوعی بیحرمتی به سرزمینهای مقدس آنهاست.
اوج اختلافات به بهار دو سال گذشته و زمانی که مخالفان سد راه گروه ساخت و ساز TMT که برای پیریزی محل احداث این تلسکوپ عازم کوه مونا کیا بودند، بازمیگردد؛ کشمکشها بین حمایتکنندگان و گروه دیگر ادامه داشت و اعضای تیم پروژه بزرگترین تلسکوپ دنیا هم از آنجایی که به پیروزی خود در احداث رصدخانه در این بخش از هاوایی شک داشتند، مکانی در جزایر قناری اسپانیا را به عنوان گزینه دوم در نظر گرفته بودند.
سرانجام با ارسال نامهای از طرف یکی از قاضیهای سابق ایالت به نام ریکی می آمانو (Riki May Amano) به کمیته زمین و منابع طبیعی هاوایی، اعضای کمیته با رای 5 به 2 حکم به ادامه ساخت تلسکوپ TMT دادند.
حکم جدید جزئیات دقیقی را در مورد منابع مورد نیاز برای عملی کردن این پروژه مشخص میکند و در همین رابطه، یک از اعضای کمیته زمین و منابع طبیعی ایالت از تصمیم ساخت بزرگترین تلسکوپ جهان بر روی منطقه مشخصشده به عنوان یک از سختترین تصمیمات در تاریخ این کمیته یاد میکند. از طرف دیگر، مسئولین پروژه تلسکوپ TMT نسبت به حکم صادرشده ابراز امیدواری کرده و متقابلا به بومیان منطقه ادای احترام کردهاند.
نیک سانتزف (Nick Suntzeff) یکی از ستاره شناسان دانشگاه A&M ایالت تگزاس آمریکا میگوید که مونا کیا بهترین مکان برای احداث رصدخانه در نیمکره شمالی بوده و قرار دادن بزرگترین تلسکوپ جهان در مکان دیگری چون جزایر اسپانیا، پتانسیل تجهیزات توسعهیافته را به میزان زیادی، کاهش میدهد.
بر طبق صحبتهای سانتزف، ساخت این رصدخانه و تصمیم اخذشده باعث ناامیدی شدید مردمان بومی هاوایی خواهد شد؛ البته مخالفان ساکن منطقه تا زمانی که میراث گذشتگان و فرهنگ هاوایی را در خطر نابودی ببیند، از اعتراض در مقابل چنین اقداماتی دستبردار نخواهند بود.
هنوز مشخص نیست که مخالفان ساخت تلسکوپ TMT چگونه با حکم صادرشده مقابله خواهند کرد و از طرف دیگر، اطلاعاتی در مورد برنامه زمانی مدنظر ستاره شناسان درگیر این پروژه منتشر نشده است.
جالب است بدانید که رصدخانههای کوه مونا کیا بخش بزرگی از موتور اقتصادی هاوایی را تشکیل میدهند و در سال 1391 گزارش شد که درآمدها و مالیاتهای اخذشده از این قسمت ایالت در حدود 60 میلیون دلار بوده است.
با ساخت بزرگترین تلسکوپ دنیا که به عنوان یکی از برجستهترین رصدخانههای دهه میلادی پیش رو در نظر گرفته میشود، انتظار میرود که به واسطه جذب ستاره شناسان بزرگ جهان به دانشگاه هاوایی و سرازیر شدن مشتاقان اکتشاف دنیای خارج از جو زمین به این بخش از آمریکا، وضعیت اقتصادی و شغلی ساکنین ایالت بهبود یابد؛ در حالی که هنوز تلسکوپ TMT ساخته نشده است، مبلغی در حدود 3.5 میلیون دلار از طرف تیم مسئول رصدخانه به صندوقهای حمایتی از تحصیلات در این مجمعالجزایر، اهدا شده است.
#عمومی
با جعبه سیاه بدن انسان آشنا شوید
-----
خبرگزاری مهر - شیوا سعیدی قوی اندام: در میان ناباوری محققان سه دانشمند آمریکایی برای تحقیقات خود درباره ساعت بیولوژیک بدن برنده جایزه نوبل پزشکی شدند. این ساعت کارکرد بدن را طی شبانه روز تنظیم می کند.
دهم مهرماه جاری جفری سی هال، مایکل راسباش و مایکل دبلیو یانگ، سه دانشمند آمریکایی برای تحقیقات خود درباره ساعت بیولوژیک بدن انسان موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شدند.
راسباش یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه براندیس، یانگ از استادان دانشگاه راکفلر و هال از دانشگاه مین در این تحقیق با یکدیگر همکاری کرده اند.
ساعت بیولوژیک بدن یا «ریتم شبانه روزی» عامل خوابیدن افراد در شب و البته تغییرات مهمی در رفتار و بدن انسان است.
این ریتم شبانه روزی در تمام سلول های بدن انسان، گیاهان، حیوانات و قارچ ها نیز وجود دارد. حالات روحی، سطح هورمون ها، دمای بدن و متابولیسم همگی با توجه به این ریتم تنظیم می شوند. در کوتاه مدت، اختلال در ساعت بدن روی تشکیل حافظه تاثیر می گذارد اما در بلند مدت خطر ابتلا به بیماری های مختلف از جمله دیابت نوع دوم، سرطان و حمله قلبی را می افزاید.
به هرحال محققان برنده این جایزه ۱.۱ میلیون دلاری توانستند ژن کنترل کننده ساعت بیولوژیک بدن انسان را ایزوله کنند. به عبارت دیگر آنها توانستند چشم اندازی به داخل ساعت بیولوژیک بدن ایجاد کرده و شیوه عملکرد داخلی آن را روشن کنند.
کشف ساعت بیولوژیک در ژن مگس میوه
تحقیقات این سه دانشمند از سال ۱۹۸۴ میلادی آغاز شد. در آن زمان راسباش و هاول هر دو در دانشگاه براندیس مشغول فعالیت بودند. آنها همراه یانگ توانستند ژن پریود را در مگس های میوه ایزوله کنند. راسباش و هال متوجه شدند پروتئینی به نام PER که توسط این ژن کدگذاری شده در شب افزایش یافته و طی روز ازبین می رود. به عبارت دیگر آنها ساعت بیولوژیک موجود در این ژن را کشف کردند.
در سال های بعد یانگ ژن های ساعتی دیگری کشف کرد که روی ثبات پروتئین PER تاثیرگذار بودند. این محققان متوجه شدند اگر سطح این پروتئین ثابت باشد، ساعت بیولوژیک کندتر حرکت می کرد و اگر از ثبات آن کاسته می شد، ساعت بیولوژیک با سرعت بیشتری حرکت می کرد.
همچنین ثبات پروتئین PER را می توان یکی از دلایل آن دانست که برخی افراد سحرخیز و برخی دیگر شب زنده دار هستند. در حقیقت ثبات پروتئین PER را می توان یکی از دلایل آن دانست که برخی افراد سحرخیز و برخی دیگر شب زنده دار هستند. به عبارت دیگر هنگامیکه این پروتئین در بدن انسان ثبات دارد، فرد سحرخیز است و در صورت برهم خوردن ثبات، فرد شب زنده دار می شود.
با کمک اکتشافات این دانشمندان مکانیسم اصلی ساعت بیولوژیک بدن انسان تعیین شد.
مایکل هستینگز یکی از دانشمندانی است که در آزمایشگاه MRC کمبریج روی ساعت بیولوژیک بدن تحقیق می کند. او در این باره می گوید: سازوکار ساعت بیولوژیک بدن به جعبه سیاه حیات انسان مشهور است.
دربیانیه کمیته نوبل پزشکی آمده است: «ریتم های دورانی این ساعت داخلی عملکرد بدن را در مراحل مختلف روز تعیین می کند و بر خواب، رفتار، سطح هورمون و دما و متابولیسم بدن تاثیر می گذارد.
همچنین هنگامیکه به طور موقت میان محیط خارجی و ساعت بیولوژیک بدن انسان ناهماهنگی اتفاق می افتد، سلامت فرد تحت تاثیر قرار می گیرد. مانند زمانی که فرد سفر می کند. نشانه هایی از ناهماهنگی مزمن میان شیوه زندگی ما و ساعت بیولوژیک بدن انسان وجود دارد و همین امر خطر ابتلا به بیماری های مختلف را افزایش می دهد.
همچنین برندگان جوایز نوبل ۲۰۱۷ توانستند میزان آگاهی درباره اهمیت خواب سالم را بیفزایند.
جالب آنکه تحقیق برنده نوبل پزشکی ۲۰۱۷ میلادی مانند سال گذشته بسیار غیرمنتظره بود. نام این سه دانشمند برنده در هیچ یک از فهرست نامزدهای احتمالی این جایزه وجود نداشت. حتی هنگامیکه با تماس تلفنی و پس از اطلاع از پیروزی خود گفت: حتما با من شوخی می کنید.
بسیاری از کارشناسان تخمین می زدند تحقیقات درباره ایمون تراپی (استفاده از سیستم دفاعی بدن برای مبارزه با سرطان) یا ابزار اصلاح ژنتیک CRISPRبرنده نوبل پزشکی باشند.
سال گذشته جایزه نوبل پزشکی به پروفسور یوشینوری اسومی ژاپنی تعلق گرفت. کمیته نوبل برای کشف مکانیسم اتوفاژی این جایزه را به اسومی اهدا کردند. مکانیسم اتوفاژی یا خودخواری سلولی، تخریب و بازیافت اجزا سلول توسط خود سلول است که به دلیل کمک به شناخت و درمان بیماریهایی همچون سرطان، دیابت، پارکینسون و بیماریهای سلسله اعصاب بسیار مهم است.
با جعبه سیاه بدن انسان آشنا شوید
-----
خبرگزاری مهر - شیوا سعیدی قوی اندام: در میان ناباوری محققان سه دانشمند آمریکایی برای تحقیقات خود درباره ساعت بیولوژیک بدن برنده جایزه نوبل پزشکی شدند. این ساعت کارکرد بدن را طی شبانه روز تنظیم می کند.
دهم مهرماه جاری جفری سی هال، مایکل راسباش و مایکل دبلیو یانگ، سه دانشمند آمریکایی برای تحقیقات خود درباره ساعت بیولوژیک بدن انسان موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شدند.
راسباش یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه براندیس، یانگ از استادان دانشگاه راکفلر و هال از دانشگاه مین در این تحقیق با یکدیگر همکاری کرده اند.
ساعت بیولوژیک بدن یا «ریتم شبانه روزی» عامل خوابیدن افراد در شب و البته تغییرات مهمی در رفتار و بدن انسان است.
این ریتم شبانه روزی در تمام سلول های بدن انسان، گیاهان، حیوانات و قارچ ها نیز وجود دارد. حالات روحی، سطح هورمون ها، دمای بدن و متابولیسم همگی با توجه به این ریتم تنظیم می شوند. در کوتاه مدت، اختلال در ساعت بدن روی تشکیل حافظه تاثیر می گذارد اما در بلند مدت خطر ابتلا به بیماری های مختلف از جمله دیابت نوع دوم، سرطان و حمله قلبی را می افزاید.
به هرحال محققان برنده این جایزه ۱.۱ میلیون دلاری توانستند ژن کنترل کننده ساعت بیولوژیک بدن انسان را ایزوله کنند. به عبارت دیگر آنها توانستند چشم اندازی به داخل ساعت بیولوژیک بدن ایجاد کرده و شیوه عملکرد داخلی آن را روشن کنند.
کشف ساعت بیولوژیک در ژن مگس میوه
تحقیقات این سه دانشمند از سال ۱۹۸۴ میلادی آغاز شد. در آن زمان راسباش و هاول هر دو در دانشگاه براندیس مشغول فعالیت بودند. آنها همراه یانگ توانستند ژن پریود را در مگس های میوه ایزوله کنند. راسباش و هال متوجه شدند پروتئینی به نام PER که توسط این ژن کدگذاری شده در شب افزایش یافته و طی روز ازبین می رود. به عبارت دیگر آنها ساعت بیولوژیک موجود در این ژن را کشف کردند.
در سال های بعد یانگ ژن های ساعتی دیگری کشف کرد که روی ثبات پروتئین PER تاثیرگذار بودند. این محققان متوجه شدند اگر سطح این پروتئین ثابت باشد، ساعت بیولوژیک کندتر حرکت می کرد و اگر از ثبات آن کاسته می شد، ساعت بیولوژیک با سرعت بیشتری حرکت می کرد.
همچنین ثبات پروتئین PER را می توان یکی از دلایل آن دانست که برخی افراد سحرخیز و برخی دیگر شب زنده دار هستند. در حقیقت ثبات پروتئین PER را می توان یکی از دلایل آن دانست که برخی افراد سحرخیز و برخی دیگر شب زنده دار هستند. به عبارت دیگر هنگامیکه این پروتئین در بدن انسان ثبات دارد، فرد سحرخیز است و در صورت برهم خوردن ثبات، فرد شب زنده دار می شود.
با کمک اکتشافات این دانشمندان مکانیسم اصلی ساعت بیولوژیک بدن انسان تعیین شد.
مایکل هستینگز یکی از دانشمندانی است که در آزمایشگاه MRC کمبریج روی ساعت بیولوژیک بدن تحقیق می کند. او در این باره می گوید: سازوکار ساعت بیولوژیک بدن به جعبه سیاه حیات انسان مشهور است.
دربیانیه کمیته نوبل پزشکی آمده است: «ریتم های دورانی این ساعت داخلی عملکرد بدن را در مراحل مختلف روز تعیین می کند و بر خواب، رفتار، سطح هورمون و دما و متابولیسم بدن تاثیر می گذارد.
همچنین هنگامیکه به طور موقت میان محیط خارجی و ساعت بیولوژیک بدن انسان ناهماهنگی اتفاق می افتد، سلامت فرد تحت تاثیر قرار می گیرد. مانند زمانی که فرد سفر می کند. نشانه هایی از ناهماهنگی مزمن میان شیوه زندگی ما و ساعت بیولوژیک بدن انسان وجود دارد و همین امر خطر ابتلا به بیماری های مختلف را افزایش می دهد.
همچنین برندگان جوایز نوبل ۲۰۱۷ توانستند میزان آگاهی درباره اهمیت خواب سالم را بیفزایند.
جالب آنکه تحقیق برنده نوبل پزشکی ۲۰۱۷ میلادی مانند سال گذشته بسیار غیرمنتظره بود. نام این سه دانشمند برنده در هیچ یک از فهرست نامزدهای احتمالی این جایزه وجود نداشت. حتی هنگامیکه با تماس تلفنی و پس از اطلاع از پیروزی خود گفت: حتما با من شوخی می کنید.
بسیاری از کارشناسان تخمین می زدند تحقیقات درباره ایمون تراپی (استفاده از سیستم دفاعی بدن برای مبارزه با سرطان) یا ابزار اصلاح ژنتیک CRISPRبرنده نوبل پزشکی باشند.
سال گذشته جایزه نوبل پزشکی به پروفسور یوشینوری اسومی ژاپنی تعلق گرفت. کمیته نوبل برای کشف مکانیسم اتوفاژی این جایزه را به اسومی اهدا کردند. مکانیسم اتوفاژی یا خودخواری سلولی، تخریب و بازیافت اجزا سلول توسط خود سلول است که به دلیل کمک به شناخت و درمان بیماریهایی همچون سرطان، دیابت، پارکینسون و بیماریهای سلسله اعصاب بسیار مهم است.
#عمومی
آیا ما در یک شبیهساز زندگی میکنیم؟
-----
وب سایت سایبربان - مرتضی خاک پور: گروهی از دانشمندان آمریکایی به تازگی اثبات کردند که حتی سامانههای کوانتومی نیز برای شبیهسازی انسانها با محدودیت همراه هستند.
از زمان رنه دکارت فیلسوف فرانسوی و واچوفسکیها (Wachowskis) خالق سهگانهی ماتریکس تا ایلان ماسک و عصر حاضر بسیاری از افراد معتقد بودهاند که انسانها در یک شبیهساز زندگی کرده، بخشی از یک هوش برتر هستند و وجود خارجی ندارند.
برای نمونه ایلان ماسک گفته است انسانها شخصیتهای یک بازی ویدئویی بسیار عظیم در ابررایانهی یک نژاد برتر هستند یا در مثال دیگری آمده است نژاد بشر حال حاضر تنها سایهای از گذشته یا آیندهی نژادی دیگر است که سعی دارند با شبیهسازی آن، به مطالعهی تاریخچهی یا مسائل پیش روی خود بپردازند.
با وجود این تاکنون هیچ مدرک محکمهپسندی برای اثبات نظریه بالا ارائه نشده است. حال به تازگی گروهی از دانشمندان با استفاده از یک ویژگی فیزیکی که سامانههای امروزی توانایی شبیهسازی آن را ندارند، اعلام کردند که همه موجودات زنده و مستقل هستند و این یک واقعیت است.
زوهار رینگل (Zohar Ringel) و دمیتری کاورازین (Dmitry Kovrizhin)، محققان دانشگاه آکسفورد روشهای محاسباتی سامانههای کوانتومی پیچیدهی را مورد بررسی قرار دادهاند. نتایج این مطالعات بهتازگی منتشر شده و بر اساس آن تعدادی از مشکلات سامانه یاد شده را که توانایی شبیهسازی ندارند، ذکر شده است.
حل مسئله بالا به نحوهی استفاده از رایانه بستگی دارد. این مشکل خطی باشد، منابع سختافزاری باید تعداد ذرات به کار رفته را افزایش بدهند. این موضوع با چالش بسیاری همراه است؛ اما هر چه رایانه بزرگتر باشد، قدرت محاسباتی بالاتر میرود. با وجود این، هر جا که مقیاس بین ذرات و پردازندهها به صورت نمایی رو به افزایش است، مشکلاتی وجود خواهد داشت و به زودی شبیهسازی غیرممکن میشود.
از طرفی آنومالی گرانشی (gravitational anomaly) که به عنوان «هدایت گرمایی هال» (thermal Hall conductance) نیز شناخته میشود زمانی رخ میدهد که سامانهی کوانتومی در یک میدان مغناطیسی بسیار قدرتمند یا دمایی به شدت پایین قرار بگیرد. محققان در تلاشهای متعددی سعی کردند تا این خصیصه را شبیهسازی کنند؛ اما مسئله به اندازهای پیچیده شد که حتی سامانههای کوانتومی نیز توانایی رسیدگی به آن نداشتند؛ زیرا تنها برای ذخیرهی اطلاعات چند صد الکترون ممکن است به تعداد ذراتی بیش از آنچه در تمام جهان هستی وجود دارد نیاز پیدا بشود.
زوهار رینگل گفت: «تحقیقات ما بین دو موضوع به ظاهر کاملاً غیر مرتبط ناهنجاریهای گرانشی و پیچیدگی محاسباتی، ارتباط برقرار کرد. به علاوه ثابت کرد که هدایت حرارتی یک اثر کوانتومی واقعی است.»
با توجه به مشکلات بالا برای شبیهسازی اثرات کوانتومی به یک شیوهی محاسباتی کاملاً جدید و سامانههایی بسیار پیچیده -که ذراتی بیش از ظرفیت موجود میخواهند- نیاز وجود دارد. در نتیجه نمیتوان جهان، انسانها، موجودات و تمام اشیا موجود در آن را شبیهسازی کرد و نظریه مطرح شده توسط ایلان ماسک رد میشود.
آیا ما در یک شبیهساز زندگی میکنیم؟
-----
وب سایت سایبربان - مرتضی خاک پور: گروهی از دانشمندان آمریکایی به تازگی اثبات کردند که حتی سامانههای کوانتومی نیز برای شبیهسازی انسانها با محدودیت همراه هستند.
از زمان رنه دکارت فیلسوف فرانسوی و واچوفسکیها (Wachowskis) خالق سهگانهی ماتریکس تا ایلان ماسک و عصر حاضر بسیاری از افراد معتقد بودهاند که انسانها در یک شبیهساز زندگی کرده، بخشی از یک هوش برتر هستند و وجود خارجی ندارند.
برای نمونه ایلان ماسک گفته است انسانها شخصیتهای یک بازی ویدئویی بسیار عظیم در ابررایانهی یک نژاد برتر هستند یا در مثال دیگری آمده است نژاد بشر حال حاضر تنها سایهای از گذشته یا آیندهی نژادی دیگر است که سعی دارند با شبیهسازی آن، به مطالعهی تاریخچهی یا مسائل پیش روی خود بپردازند.
با وجود این تاکنون هیچ مدرک محکمهپسندی برای اثبات نظریه بالا ارائه نشده است. حال به تازگی گروهی از دانشمندان با استفاده از یک ویژگی فیزیکی که سامانههای امروزی توانایی شبیهسازی آن را ندارند، اعلام کردند که همه موجودات زنده و مستقل هستند و این یک واقعیت است.
زوهار رینگل (Zohar Ringel) و دمیتری کاورازین (Dmitry Kovrizhin)، محققان دانشگاه آکسفورد روشهای محاسباتی سامانههای کوانتومی پیچیدهی را مورد بررسی قرار دادهاند. نتایج این مطالعات بهتازگی منتشر شده و بر اساس آن تعدادی از مشکلات سامانه یاد شده را که توانایی شبیهسازی ندارند، ذکر شده است.
حل مسئله بالا به نحوهی استفاده از رایانه بستگی دارد. این مشکل خطی باشد، منابع سختافزاری باید تعداد ذرات به کار رفته را افزایش بدهند. این موضوع با چالش بسیاری همراه است؛ اما هر چه رایانه بزرگتر باشد، قدرت محاسباتی بالاتر میرود. با وجود این، هر جا که مقیاس بین ذرات و پردازندهها به صورت نمایی رو به افزایش است، مشکلاتی وجود خواهد داشت و به زودی شبیهسازی غیرممکن میشود.
از طرفی آنومالی گرانشی (gravitational anomaly) که به عنوان «هدایت گرمایی هال» (thermal Hall conductance) نیز شناخته میشود زمانی رخ میدهد که سامانهی کوانتومی در یک میدان مغناطیسی بسیار قدرتمند یا دمایی به شدت پایین قرار بگیرد. محققان در تلاشهای متعددی سعی کردند تا این خصیصه را شبیهسازی کنند؛ اما مسئله به اندازهای پیچیده شد که حتی سامانههای کوانتومی نیز توانایی رسیدگی به آن نداشتند؛ زیرا تنها برای ذخیرهی اطلاعات چند صد الکترون ممکن است به تعداد ذراتی بیش از آنچه در تمام جهان هستی وجود دارد نیاز پیدا بشود.
زوهار رینگل گفت: «تحقیقات ما بین دو موضوع به ظاهر کاملاً غیر مرتبط ناهنجاریهای گرانشی و پیچیدگی محاسباتی، ارتباط برقرار کرد. به علاوه ثابت کرد که هدایت حرارتی یک اثر کوانتومی واقعی است.»
با توجه به مشکلات بالا برای شبیهسازی اثرات کوانتومی به یک شیوهی محاسباتی کاملاً جدید و سامانههایی بسیار پیچیده -که ذراتی بیش از ظرفیت موجود میخواهند- نیاز وجود دارد. در نتیجه نمیتوان جهان، انسانها، موجودات و تمام اشیا موجود در آن را شبیهسازی کرد و نظریه مطرح شده توسط ایلان ماسک رد میشود.
#آموزش
محسن رنانی ✍ :
آی معلمهای عزیز ، لطف کنید دیگر به کودکان ما درس ندهید. ما چهل سال است بخش اعظم جوانانمان را درس دادیم و به دانشگاه فرستادیم ،....
اما همه چیز بدتر شد.
تصادفات رانندگیمان بیشتر شد، ضایعات نانمان بیشتر شد، آلودگی هوایمان بیشتر شد، شکاف طبقاتی مان بیشتر شد، پروندههای دادگستریمان بیشتر شد، تعداد زندانیانمان بیشتر شد و مهاجرت نخبگانمان بیشتر شد. پس دیگر دست از درس دادن بردارید.
آموزش کودکان ما ساده است ما دیگر به دانشمند نیازی نداریم ما اکنون دچار کمبود مفرط آدمهای توانمند هستیم.
پس لطفا به کودکان ما فقط زندگی کردن را یاد بدهید. به آنها گفتوگو کردن را، تخیل را، خلاقیت را، مدارا را، صبر را، گذشت را، دوستی با طبیعت را، دوست داشتن حیوان را، لذت بردن از برگ درخت را، دویدن و بازی کردن را، رقصیدن و شاد بودن را، از موسیقی لذت بردن را، آواز خواندن را، بوییدن گل را، سکوت کردن را، شنیدن و گوش دادن را، اعتماد کردن را، دوست داشتن را، راست گفتن را و راست بودن را بیاموزید.
باور کنید اگر بچههای ما ندانند که فلان سلسله پادشاهی کی آمد و کی رفت، و ندانند که حاصل ضرب ۱۱۴ در ۱۱۴ چه می شود، و ندانند که با پای چپ وارد دستشویی شوند یا با پای راست، هیچ چیزی از خلقت کم نمی شود؛ اما اگر آنها زندگی کردن را و عشق ورزیدن را و عزت نفس را و تاب آوری را تمرین نکنند، زندگی شان خالیِ خالی خواهد بود و بعد برای پر کردن جای این خالیها، خیلی به خودشان و دیگران و طبیعت خسارت خواهند زد.
لطفاً برای بچههای ما شعر بخوانید، به آنها موسیقی بیاموزید، بگذارید با هم آواز بخوانند، اجازه بدهید همه با هم فقط یک نقاشی بکشند تا همکاری را بیاموزند، بگذارید وقتی خوابشان می آید بخوابند و وقتی مغزشان نمی کشد یاد نگیرند. لطفاً بچگی را از کودکان ما نگیرید. اجازه بدهید خودشان ایمان بیاورند، دین را در مغز آنان تزریق نکنید، فرصت ایمان آزادنه و آگاهانه را از آنان نگیرید، زبان شان را برای نقد آزاد بگذارید، آنان را از وحشت آنچه شما مقدس میپندارید به لکنت زبان نیندازید. بگذارید خودشان باشند و از اکنون نفاق را و ریا را در آنها نهادینه نکنید.
اکنون که شما و ما و فرزندان ما همگی اسیر یک نظام آموزشی فرسوده هستیم، دستکم هوای هم را داشته باشیم، نداشتهها و تنگناها و غمها و عقدههای خود را به کلاسها نبرید. ترا به خدا در کلاسهایتان خدایی کنید نه ناخدایی. شاید خدا به شما و ما رحم کند و از این زندان خودساخته رهایمان سازد.
۳۱ شهریور ۹۶ ...
[محسن رنانی استاد اقتصاد در دانشگاه اصفهان است. از مهمترین آثار او میتوان به کتاب "چرخههای افول اخلاق و اقتصاد" اشاره کرد.]
محسن رنانی ✍ :
آی معلمهای عزیز ، لطف کنید دیگر به کودکان ما درس ندهید. ما چهل سال است بخش اعظم جوانانمان را درس دادیم و به دانشگاه فرستادیم ،....
اما همه چیز بدتر شد.
تصادفات رانندگیمان بیشتر شد، ضایعات نانمان بیشتر شد، آلودگی هوایمان بیشتر شد، شکاف طبقاتی مان بیشتر شد، پروندههای دادگستریمان بیشتر شد، تعداد زندانیانمان بیشتر شد و مهاجرت نخبگانمان بیشتر شد. پس دیگر دست از درس دادن بردارید.
آموزش کودکان ما ساده است ما دیگر به دانشمند نیازی نداریم ما اکنون دچار کمبود مفرط آدمهای توانمند هستیم.
پس لطفا به کودکان ما فقط زندگی کردن را یاد بدهید. به آنها گفتوگو کردن را، تخیل را، خلاقیت را، مدارا را، صبر را، گذشت را، دوستی با طبیعت را، دوست داشتن حیوان را، لذت بردن از برگ درخت را، دویدن و بازی کردن را، رقصیدن و شاد بودن را، از موسیقی لذت بردن را، آواز خواندن را، بوییدن گل را، سکوت کردن را، شنیدن و گوش دادن را، اعتماد کردن را، دوست داشتن را، راست گفتن را و راست بودن را بیاموزید.
باور کنید اگر بچههای ما ندانند که فلان سلسله پادشاهی کی آمد و کی رفت، و ندانند که حاصل ضرب ۱۱۴ در ۱۱۴ چه می شود، و ندانند که با پای چپ وارد دستشویی شوند یا با پای راست، هیچ چیزی از خلقت کم نمی شود؛ اما اگر آنها زندگی کردن را و عشق ورزیدن را و عزت نفس را و تاب آوری را تمرین نکنند، زندگی شان خالیِ خالی خواهد بود و بعد برای پر کردن جای این خالیها، خیلی به خودشان و دیگران و طبیعت خسارت خواهند زد.
لطفاً برای بچههای ما شعر بخوانید، به آنها موسیقی بیاموزید، بگذارید با هم آواز بخوانند، اجازه بدهید همه با هم فقط یک نقاشی بکشند تا همکاری را بیاموزند، بگذارید وقتی خوابشان می آید بخوابند و وقتی مغزشان نمی کشد یاد نگیرند. لطفاً بچگی را از کودکان ما نگیرید. اجازه بدهید خودشان ایمان بیاورند، دین را در مغز آنان تزریق نکنید، فرصت ایمان آزادنه و آگاهانه را از آنان نگیرید، زبان شان را برای نقد آزاد بگذارید، آنان را از وحشت آنچه شما مقدس میپندارید به لکنت زبان نیندازید. بگذارید خودشان باشند و از اکنون نفاق را و ریا را در آنها نهادینه نکنید.
اکنون که شما و ما و فرزندان ما همگی اسیر یک نظام آموزشی فرسوده هستیم، دستکم هوای هم را داشته باشیم، نداشتهها و تنگناها و غمها و عقدههای خود را به کلاسها نبرید. ترا به خدا در کلاسهایتان خدایی کنید نه ناخدایی. شاید خدا به شما و ما رحم کند و از این زندان خودساخته رهایمان سازد.
۳۱ شهریور ۹۶ ...
[محسن رنانی استاد اقتصاد در دانشگاه اصفهان است. از مهمترین آثار او میتوان به کتاب "چرخههای افول اخلاق و اقتصاد" اشاره کرد.]
#عمومی
یک مادهی گمشده در جهان کشف شد
-----
خبرگزاری مهر - شیوا سعیدی قوی اندام: دوگروه از محققان در انگلیس و فرانسه به طور جداگانه ماده گمشده ای را کشف کرده اند که کهکشان ها را بهم متصل می کند.
به نقل از پاپیولار مکانیک، یکی از بهترین راه های مطالعه جهان، خلق نمونه ای از آن داخل رایانه و مطالعه آن به صورت شبیه سازی است.
به عنوان مثال ماده تاریک با مطالعه شبیه سازی ها کشف شد. درهمین راستا این شبیه سازی ها پیش بینی کرده اند تمام کهکشان های جهان باید به رشته های بلندی متصل باشند که از یک ماده معمولی ساخته اند. البته این ماده تاکنون رصد نشده است.
اکنون دو گروه جداگانه از محققان دانشگاه کالج لندن و موسسه آستروفیزیک در اورسی فرانسه، توانسته اند این رشته ها را رصد و ثابت کنند شبیه سازی های جهان درست هستند.
اکنون سالهاست که دانشمندان طبق شبیه سازی های متعدد وجود رشته های بلند از باریون را در جهان پیش بینی می کنند که بین کهکشان ها وجود دارند و آنها را بهم متصل می کند.
بریون یک ماده «زیراتمی» ترکیبی است که از سه کوارک ساخته شده است. باریون به خانواده ذرات هادرون تعلق دارد.
به همین دلیل این رشته ها اهمیت خاصی دارند. اگر رشته ها وجود نداشته باشند یا اندازه آنها کوچکتر یا بزرگتر از میزان پیش بینی شده باشد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که نظریه ها اشتباه هستند.
اما مشکل اینجاست که رشته ها چنان دور از هم و چنان سرد هستند که نمی توان با تلسکوپ آنها را مشاهده کرد.
دو گروه از محققان به طور جداگانه راه حل هوشمندانه ای ارائه کردند. آنها به جای مطالعه فضای میان دو کهکشان سعی کردند همزمان فضای بین همه جفت های کهکشان در جهان را مطالعه کنند.
برای این منظور آنها صدها هزار عکس از جفت های کهکشانی را از ماهواره پلانک بررسی کردند.
با این روش آنها سیگنال های ضعیف رشته های کهکشانی را قدرت بخشیدند تا قابل ردیابی شوند.
با توجه به این سیگنال ها نه تنها در جهان ذرات بریون وجود دارد بلکه طبق پیش بینی نظریه تعداد آنها به حدی است که به یکدیگر متصل می شوند و رشته ها را تشکیل می دهند. اما نمی توان با تلسکوپ های معمولی آن را مشاهده کرد.
یک مادهی گمشده در جهان کشف شد
-----
خبرگزاری مهر - شیوا سعیدی قوی اندام: دوگروه از محققان در انگلیس و فرانسه به طور جداگانه ماده گمشده ای را کشف کرده اند که کهکشان ها را بهم متصل می کند.
به نقل از پاپیولار مکانیک، یکی از بهترین راه های مطالعه جهان، خلق نمونه ای از آن داخل رایانه و مطالعه آن به صورت شبیه سازی است.
به عنوان مثال ماده تاریک با مطالعه شبیه سازی ها کشف شد. درهمین راستا این شبیه سازی ها پیش بینی کرده اند تمام کهکشان های جهان باید به رشته های بلندی متصل باشند که از یک ماده معمولی ساخته اند. البته این ماده تاکنون رصد نشده است.
اکنون دو گروه جداگانه از محققان دانشگاه کالج لندن و موسسه آستروفیزیک در اورسی فرانسه، توانسته اند این رشته ها را رصد و ثابت کنند شبیه سازی های جهان درست هستند.
اکنون سالهاست که دانشمندان طبق شبیه سازی های متعدد وجود رشته های بلند از باریون را در جهان پیش بینی می کنند که بین کهکشان ها وجود دارند و آنها را بهم متصل می کند.
بریون یک ماده «زیراتمی» ترکیبی است که از سه کوارک ساخته شده است. باریون به خانواده ذرات هادرون تعلق دارد.
به همین دلیل این رشته ها اهمیت خاصی دارند. اگر رشته ها وجود نداشته باشند یا اندازه آنها کوچکتر یا بزرگتر از میزان پیش بینی شده باشد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که نظریه ها اشتباه هستند.
اما مشکل اینجاست که رشته ها چنان دور از هم و چنان سرد هستند که نمی توان با تلسکوپ آنها را مشاهده کرد.
دو گروه از محققان به طور جداگانه راه حل هوشمندانه ای ارائه کردند. آنها به جای مطالعه فضای میان دو کهکشان سعی کردند همزمان فضای بین همه جفت های کهکشان در جهان را مطالعه کنند.
برای این منظور آنها صدها هزار عکس از جفت های کهکشانی را از ماهواره پلانک بررسی کردند.
با این روش آنها سیگنال های ضعیف رشته های کهکشانی را قدرت بخشیدند تا قابل ردیابی شوند.
با توجه به این سیگنال ها نه تنها در جهان ذرات بریون وجود دارد بلکه طبق پیش بینی نظریه تعداد آنها به حدی است که به یکدیگر متصل می شوند و رشته ها را تشکیل می دهند. اما نمی توان با تلسکوپ های معمولی آن را مشاهده کرد.
#عمومی
اثبات قانون اول نیوتن با اسپینر در ایستگاه فضایی
-----
ایسنا: فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بینالمللی در اقدامی جالب با استفاده از اسپینر قانون اول نیوتن موسوم به قانون لختی یا اینرسی را مورد بررسی قرار دادند.
این فیلم از سوی "رندی برزنیک" (Randy Bresnik) فضانورد "سازمان فضایی آمریکا" (ناسا) و فرمانده ایستگاه فضایی بینالمللی ارسال شده است.
طبق قانون اول نیوتن تا زمانی که به یک جسم نیرویی وارد نشود و یا برایند نیروهای وارد بر آن صفر باشد، تغییری در وضعیت آن بوجود نیامده و در وضعیت قبلی خود باقی خواهد ماند. به این قانون اصطلاحا قانون لختی و یا اینرسی نیز میگویند.
"رندی برزنیک" در توضیح این فیلم نوشته است: من نمیدانم چرخش اسپینر در فضا چقدر طول میکشد، اما این وسیله یک سوژه خوب برای آزمایش قانون اول نیوتن است.
نبود نیروی خارجی و اصطکاک و جاذبه این امکان را به اسپینر میدهد که تمام اجزای آن با سرعت یکسانی گردش کنند و تا زمانی که نیرویی به آن وارد نشود، این وضعیت ادامه پیدا میکند.
در این آزمایش چهار فضانورد به کار با اسپینر و انجام حرکات چرخشی میپردازند.
1- "راندالف برسنیک" که عضو "سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) است و تجربه انجام ماموریت با شاتل "آتلانتیس" را در سال ۲۰۰۹ در کارنامه خود دارد. وی همچنین سرهنگ خلبان نیروی دریایی آمریکاست و ۴۹ سال سن دارد.
2- "پائولو نسپولی" که عضو "آژانس فضایی اروپا"(ایسا) است و پیش از این در ماموریت "ناوگروه اعزامی ۲۷/۲۸" در ایستگاه فضایی بینالمللی حضور داشته است. وی ۶۰ ساله است و عضو ارتش ایتالیا نیز بوده است.
3- "جوزف مایکل آکابا"(Joseph Michael Acaba) فضانورد ۵۰ ساله عضو ناسا است که اولین فضانورد این سازمان با اصالت پورتوریکویی محسوب میشود.
وی یک معلم و متخصص در حوزه زمینشناسی است و با ۵۰ سال سن سابقه ۶ سال خدمت در نیروی تفنگداران دریایی آمریکا با درجه سرجوخگی را در کارنامه خود دارد.
وی در سال ۲۰۱۲ در قالب ناوگروه اعزامی ۳۱/۳۲ به مدت چهار ماه به عنوان مهندس پرواز در ایستگاه فضایی بینالمللی مشغول به خدمت بوده است.
4- "مارک توماس واندههی"(Mark Thomas Vande Hei) سرهنگ دوم سابق ارتش آمریکا و استادیار فیزیک در آکادمی علوم نظامی ارتش آمریکا بوده است.
وی اکنون ۵۰ ساله است و حدود ۱۱ سال است که در "سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) به عنوان مسئول برقراری ارتباط با ایستگاه فضایی بینالمللی مشغول به کار بوده است و این اولین ماموریت فضایی وی محسوب میشود.
اثبات قانون اول نیوتن با اسپینر در ایستگاه فضایی
-----
ایسنا: فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بینالمللی در اقدامی جالب با استفاده از اسپینر قانون اول نیوتن موسوم به قانون لختی یا اینرسی را مورد بررسی قرار دادند.
این فیلم از سوی "رندی برزنیک" (Randy Bresnik) فضانورد "سازمان فضایی آمریکا" (ناسا) و فرمانده ایستگاه فضایی بینالمللی ارسال شده است.
طبق قانون اول نیوتن تا زمانی که به یک جسم نیرویی وارد نشود و یا برایند نیروهای وارد بر آن صفر باشد، تغییری در وضعیت آن بوجود نیامده و در وضعیت قبلی خود باقی خواهد ماند. به این قانون اصطلاحا قانون لختی و یا اینرسی نیز میگویند.
"رندی برزنیک" در توضیح این فیلم نوشته است: من نمیدانم چرخش اسپینر در فضا چقدر طول میکشد، اما این وسیله یک سوژه خوب برای آزمایش قانون اول نیوتن است.
نبود نیروی خارجی و اصطکاک و جاذبه این امکان را به اسپینر میدهد که تمام اجزای آن با سرعت یکسانی گردش کنند و تا زمانی که نیرویی به آن وارد نشود، این وضعیت ادامه پیدا میکند.
در این آزمایش چهار فضانورد به کار با اسپینر و انجام حرکات چرخشی میپردازند.
1- "راندالف برسنیک" که عضو "سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) است و تجربه انجام ماموریت با شاتل "آتلانتیس" را در سال ۲۰۰۹ در کارنامه خود دارد. وی همچنین سرهنگ خلبان نیروی دریایی آمریکاست و ۴۹ سال سن دارد.
2- "پائولو نسپولی" که عضو "آژانس فضایی اروپا"(ایسا) است و پیش از این در ماموریت "ناوگروه اعزامی ۲۷/۲۸" در ایستگاه فضایی بینالمللی حضور داشته است. وی ۶۰ ساله است و عضو ارتش ایتالیا نیز بوده است.
3- "جوزف مایکل آکابا"(Joseph Michael Acaba) فضانورد ۵۰ ساله عضو ناسا است که اولین فضانورد این سازمان با اصالت پورتوریکویی محسوب میشود.
وی یک معلم و متخصص در حوزه زمینشناسی است و با ۵۰ سال سن سابقه ۶ سال خدمت در نیروی تفنگداران دریایی آمریکا با درجه سرجوخگی را در کارنامه خود دارد.
وی در سال ۲۰۱۲ در قالب ناوگروه اعزامی ۳۱/۳۲ به مدت چهار ماه به عنوان مهندس پرواز در ایستگاه فضایی بینالمللی مشغول به خدمت بوده است.
4- "مارک توماس واندههی"(Mark Thomas Vande Hei) سرهنگ دوم سابق ارتش آمریکا و استادیار فیزیک در آکادمی علوم نظامی ارتش آمریکا بوده است.
وی اکنون ۵۰ ساله است و حدود ۱۱ سال است که در "سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) به عنوان مسئول برقراری ارتباط با ایستگاه فضایی بینالمللی مشغول به کار بوده است و این اولین ماموریت فضایی وی محسوب میشود.
#عمومی
ناسا تلویحا وجود «سیاره 9» را تایید کرد
پس از بحثهای فراوان در جامعه علمی جهان در رابطه با وجود یا عدم وجود سیاره 9، "سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) تلویحا وجود این سیاره را تایید کرد.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/615799/
ناسا تلویحا وجود «سیاره 9» را تایید کرد
پس از بحثهای فراوان در جامعه علمی جهان در رابطه با وجود یا عدم وجود سیاره 9، "سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) تلویحا وجود این سیاره را تایید کرد.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/615799/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
ناسا تلویحا وجود «سیاره 9» را تایید کرد
پس از بحثهای فراوان در جامعه علمی جهان در رابطه با وجود یا عدم وجود سیاره 9،
#عمومی
ظهور «ابر انسانها» طی 20 سال آینده
-----
ایسنا: نانو رباتهای هوش مصنوعی که در بدن کاشته میشوند میتوانند ظرف 20 سال آتی موجب ایجاد ابر انسانها شوند.
به نقل از تک تایمز، هوش مصنوعی در آینده نزدیک بسیار پیشرفت خواهد کرد. نانورباتهایی که به داخل بدن وارد میشوند، ممکن است انسانها را دارای قدرتهای ابر انسانی کند.
این تکنولوژی همچنین میتواند انسانها را قادر به کنترل اشیای محیط اطراف خود تنها با استفاده از مغز کند.
یک مخترع ارشد در مرکز نوآوری "IBM Hursley" پیشبینی کرد که نانوماشینهای هوش مصنوعی به زودی طی دو دهه آینده به منظور تعمیر و تقویت سلولها، استخوانها و عضلات بدن وارد بدن انسان میشوند.
نانو رباتها ماشینهای بسیار کوچک هستند. هزاران نانو ربات میتواند به اندازه قطر موهای یک انسان باشد.
محققان مطالعاتی در مورد پتانسیل این رباتهای کوچک در بهبود سلامت انسان انجام دادهاند. آنها در یک مطالعه که در مجله Nature در 30 اوت منتشر شده است، دریافتند که نانو رباتهایی که در مناطق تحت تاثیر سرطان کار گذاشته میشوند، میتوانند سلولهای سرطانی را تنها در یک دقیقه از بین ببرند.
"ویکتور گارسیا لوپز"، پژوهشگر موسسه شیمی دانشگاه "رایس" در هیوستون تگزاس آمریکا و همکارانش در مطالعه خود نوشتند: ما نشان میدهیم که ماشینهای مولکولی میتوانند از طریق دولایههای سلولی با استفاده از عملکردهای مقیاس مولکولی خود، بویژه اقدام نانومکانیکی، وارد بدن شوند.
در حال حاضر آزمایشهایی در حال انجام است که در نهایت میتواند به آزمایشات بالینی مربوط به انسان منجر شود و ممکن است راه را برای نجات جان بیماران مبتلا به سرطان هموار کند.
نانو رباتها در بدن انسان کار گذاشته میشوند و ممکن است حتی قدرت ابر انسانی و توانایی کنترل اشیا با ذهن را در آینده به ارمغان آورند.
"جان مکنامارا" از مرکز نوآوری "IBM Hursley" گفت که فناوری هوش مصنوعی ممکن است ظرف 20 سال آینده تا حدی پیشرفت کند که انسانها و ماشینها بتوانند به طور موثر به صورت ترکیبی با هم عمل کنند.
مکنامارا گفت که این نانوماشینهای هوش مصنوعی وارد بدن انسان میشوند و مزایای پزشکی فراوانی را شامل میشوند که میتوانند سلولها و اندامهای آسیب دیده را بهبود بخشند و احتمالا حتی آنها را تقویت کنند.
وی افزود که این فناوری زمانی که در انسان و در محیط اطرافش جاسازی شود، انسانها را قادر خواهد ساخت تا تنها با فکر و حرکات خود همه چیز را کنترل کنند.
مکنامارا گفت: ما شاهد ایجاد یک فناوری هستیم که میتواند با تکنولوژی بیولوژیکی ادغام شود و بنابراین بتواند توانایی شناختی انسان را به طور مستقیم افزایش دهد.
با این حال برخی از مسئولین در مورد پیامدهای ناخواسته هوش مصنوعی نگران هستند. برای مثال یک انسان ممکن است تصمیمات ماشین را بیشتر از خودش بپذیرد.
فیزیکدان نظریه پرداز، "استیون هاوکینگ" هشدار داده است که توسعه بیش از حد هوش مصنوعی ممکن است منجر به نابودی نژاد بشر شود.
ظهور «ابر انسانها» طی 20 سال آینده
-----
ایسنا: نانو رباتهای هوش مصنوعی که در بدن کاشته میشوند میتوانند ظرف 20 سال آتی موجب ایجاد ابر انسانها شوند.
به نقل از تک تایمز، هوش مصنوعی در آینده نزدیک بسیار پیشرفت خواهد کرد. نانورباتهایی که به داخل بدن وارد میشوند، ممکن است انسانها را دارای قدرتهای ابر انسانی کند.
این تکنولوژی همچنین میتواند انسانها را قادر به کنترل اشیای محیط اطراف خود تنها با استفاده از مغز کند.
یک مخترع ارشد در مرکز نوآوری "IBM Hursley" پیشبینی کرد که نانوماشینهای هوش مصنوعی به زودی طی دو دهه آینده به منظور تعمیر و تقویت سلولها، استخوانها و عضلات بدن وارد بدن انسان میشوند.
نانو رباتها ماشینهای بسیار کوچک هستند. هزاران نانو ربات میتواند به اندازه قطر موهای یک انسان باشد.
محققان مطالعاتی در مورد پتانسیل این رباتهای کوچک در بهبود سلامت انسان انجام دادهاند. آنها در یک مطالعه که در مجله Nature در 30 اوت منتشر شده است، دریافتند که نانو رباتهایی که در مناطق تحت تاثیر سرطان کار گذاشته میشوند، میتوانند سلولهای سرطانی را تنها در یک دقیقه از بین ببرند.
"ویکتور گارسیا لوپز"، پژوهشگر موسسه شیمی دانشگاه "رایس" در هیوستون تگزاس آمریکا و همکارانش در مطالعه خود نوشتند: ما نشان میدهیم که ماشینهای مولکولی میتوانند از طریق دولایههای سلولی با استفاده از عملکردهای مقیاس مولکولی خود، بویژه اقدام نانومکانیکی، وارد بدن شوند.
در حال حاضر آزمایشهایی در حال انجام است که در نهایت میتواند به آزمایشات بالینی مربوط به انسان منجر شود و ممکن است راه را برای نجات جان بیماران مبتلا به سرطان هموار کند.
نانو رباتها در بدن انسان کار گذاشته میشوند و ممکن است حتی قدرت ابر انسانی و توانایی کنترل اشیا با ذهن را در آینده به ارمغان آورند.
"جان مکنامارا" از مرکز نوآوری "IBM Hursley" گفت که فناوری هوش مصنوعی ممکن است ظرف 20 سال آینده تا حدی پیشرفت کند که انسانها و ماشینها بتوانند به طور موثر به صورت ترکیبی با هم عمل کنند.
مکنامارا گفت که این نانوماشینهای هوش مصنوعی وارد بدن انسان میشوند و مزایای پزشکی فراوانی را شامل میشوند که میتوانند سلولها و اندامهای آسیب دیده را بهبود بخشند و احتمالا حتی آنها را تقویت کنند.
وی افزود که این فناوری زمانی که در انسان و در محیط اطرافش جاسازی شود، انسانها را قادر خواهد ساخت تا تنها با فکر و حرکات خود همه چیز را کنترل کنند.
مکنامارا گفت: ما شاهد ایجاد یک فناوری هستیم که میتواند با تکنولوژی بیولوژیکی ادغام شود و بنابراین بتواند توانایی شناختی انسان را به طور مستقیم افزایش دهد.
با این حال برخی از مسئولین در مورد پیامدهای ناخواسته هوش مصنوعی نگران هستند. برای مثال یک انسان ممکن است تصمیمات ماشین را بیشتر از خودش بپذیرد.
فیزیکدان نظریه پرداز، "استیون هاوکینگ" هشدار داده است که توسعه بیش از حد هوش مصنوعی ممکن است منجر به نابودی نژاد بشر شود.
#عمومی
کشف حس لامسه در باکتریها
-----
ایرنا: مطالعات جدید نشان میدهد میکروارگانیسمها علاوه بر پاسخ به سیگنالهای شیمیایی، حس لامسه دارند و میتوانند سطوح را تشخیص داده و به آن ها پاسخ دهند.
مطالعات جدید محققان دانشگاه بازل نشان میدهد باکتری ها با وجودیکه سیستم عصبی مرکزی یا حسی ندارند، میتوانند به طور فیزیکی محیط پیرامون خود را احساس کنند. حس لامسه یک ابزار مهم برای زندگی در جهان هستی است. این احساس کمک می کند که از خطرات مهمی اجتناب کنیم.
حس لامسه در مورد تعیین سطح تماسی به باکتری ها کمک می کند. باکتری ها با حس لامسه تشخیص می دهند که برای مثال سطح تماسی غشای مخاطی یا دیواره روده است و از این طریق میتوانند به سلول های میزبان حمله کنند. این مکانیسم رویکردی است که باکتری ها در چند ثانیه اول پس از تماس با یک سطح و احساس نیاز به عفونت اتخاذ می کنند.
محققان برای بررسی این مکانیسم، یک گونه بی ضرر از باکتری ها به نام Caulobacter crescentus را مورد مطالعه قرار دادند. محققان تا قبل از این مطالعه، اطلاعات اندکی در مورد چگونگی تحریک باکتریها توسط محرکهای مکانیکی و نحوه رفتار آنان در پاسخ به این نشانهها داشتند.
با مطالعه مدل Caulobacter محققان دریافتند که باکتری ها دارای حس لامسه هستند و این توانایی به آنان کمک می کند تا سطوح را تشخیص دهند و رفتار لازم را انجام دهند. ادامه این مطالعه نشان میدهد بعضی باکتری ها زائدهای مانند یک پرچم (تاژک کوچک) دارند. در برخی از باکتری ها تعداد این تاژک ها بیشتر است. باکتری ها با استفاده از این زوائد از میان مایعات عبور می کنند.
این یافته در درک بیماری های عفونی و نحوه عملکرد باکتری ها و مکانیسم آنان بسیار موثر است.
نتایج این مطالعه در نشریه Science منتشر شده است.
کشف حس لامسه در باکتریها
-----
ایرنا: مطالعات جدید نشان میدهد میکروارگانیسمها علاوه بر پاسخ به سیگنالهای شیمیایی، حس لامسه دارند و میتوانند سطوح را تشخیص داده و به آن ها پاسخ دهند.
مطالعات جدید محققان دانشگاه بازل نشان میدهد باکتری ها با وجودیکه سیستم عصبی مرکزی یا حسی ندارند، میتوانند به طور فیزیکی محیط پیرامون خود را احساس کنند. حس لامسه یک ابزار مهم برای زندگی در جهان هستی است. این احساس کمک می کند که از خطرات مهمی اجتناب کنیم.
حس لامسه در مورد تعیین سطح تماسی به باکتری ها کمک می کند. باکتری ها با حس لامسه تشخیص می دهند که برای مثال سطح تماسی غشای مخاطی یا دیواره روده است و از این طریق میتوانند به سلول های میزبان حمله کنند. این مکانیسم رویکردی است که باکتری ها در چند ثانیه اول پس از تماس با یک سطح و احساس نیاز به عفونت اتخاذ می کنند.
محققان برای بررسی این مکانیسم، یک گونه بی ضرر از باکتری ها به نام Caulobacter crescentus را مورد مطالعه قرار دادند. محققان تا قبل از این مطالعه، اطلاعات اندکی در مورد چگونگی تحریک باکتریها توسط محرکهای مکانیکی و نحوه رفتار آنان در پاسخ به این نشانهها داشتند.
با مطالعه مدل Caulobacter محققان دریافتند که باکتری ها دارای حس لامسه هستند و این توانایی به آنان کمک می کند تا سطوح را تشخیص دهند و رفتار لازم را انجام دهند. ادامه این مطالعه نشان میدهد بعضی باکتری ها زائدهای مانند یک پرچم (تاژک کوچک) دارند. در برخی از باکتری ها تعداد این تاژک ها بیشتر است. باکتری ها با استفاده از این زوائد از میان مایعات عبور می کنند.
این یافته در درک بیماری های عفونی و نحوه عملکرد باکتری ها و مکانیسم آنان بسیار موثر است.
نتایج این مطالعه در نشریه Science منتشر شده است.
#عمومی
سیارهای که نظریههای نجومی را نقض میکند
-----
ایسنا: محققان یک سیاره فراخورشیدی در ابعاد مشتری کشف کردهاند که به دور ستارهای با ابعاد نصف خورشید میچرخد.
یک تیم بینالمللی از محققان در دانشگاه "وارویک"(Warwick) سیاره جدیدی را شناسایی کردهاند که نظریههای شکلگیری سیارات را با چالش جدی مواجه میکند.
این سیاره که ابعادی مشابه با سیاره مشتری دارد به دور ستارهای از نوع کوتوله سرخ نوع M میگردد که جرم و ابعاد آن نصف خورشید است. چرخش چنین سیاره غولپیکری به دور یک ستاره کوچک فرضیههای پیشین را به چالش کشیده است.
پیش از این تصور میشد که این ستارهها فقط قادر به ایجاد سیارات سنگی و کوچک هستند و نمیتوانند سیارات نوع غول گازی مشابه مشتری ایجاد کرده و در مدار خود حفظ کنند.
محققان دانشگاه وارویک با بررسی دادههای رصدخانه آژانس فضایی اروپا در شیلی و استفاده از مجموعه 12 تلسکوپ موسوم به آرایه رصدی NGTS موفق به کشف این سیاره شدهاند.
بسیاری از اجرام فضایی رصد شده بوسیله این تلسکوپ بوسیله تلسکوپهای فضایی با جزئیات بیشتری رصد شدهاند.
این سیاره NGTS-1b نام گرفته و پس از عبور آن از برابر ستاره میزبانش، در زمین مشاهده شد.
بررسیها نشان میدهد که این غول گازی با ابعادی مشابه مشتری و جرمی حدود 80 درصد آن در فاصله بسیار نزدیکی از ستاره خود قرار گرفته است.
فاصله این سیاره تا ستارهاش تنها سه درصد فاصله زمین تا خورشید است و دمای سطح آن به 530 درجه سانتیگراد میرسد.
دکتر "دنیل بیلیس"(Daniel Bayliss) یکی از محققان این پروژه گفت: کشف این سیاره به طور کامل ما را شگفتزده کرد و تصور نمیکردیم چنین سیاره غولپیکری به دور ستارهای کوچک بگردد.
وی افزود: این سیاره اولین سیاره فراخورشیدی است که با استفاده از این تلسکوپ کشف شده است و ما قصد داریم بتوانیم با استفاده از قابلیتهای آن نمونههای بیشتری را رصد کنیم.
یک ستاره کوتوله سرخ ستارهای کوچک و سرد و سرخ رنگ است که در رده M یا K جای میگیرد و غالبا به ستارهای گفته میشود که جرمی کمتر از نصف جرم خورشید داشته باشد(کمتر از ۰٫۰۷۵ جرم خورشید را کوتوله قهوهای گویند) و دمای سطحی آن کمتر از ۳٬۵۰۰ درجه کلوین باشد.
اجرام زیستپذیر اطراف ستارههای کوتولههای قرمز بهترین نامزد برای میزبانی زیست فرازمینی هستند. درواقع بهترین جای کیهان برای یافتن حیات فرازمینی محسوب میشوند.
کوتولههای قرمز فراوانترین نوع ستاره در جهان هستند و هر یک از آنها احتمالا دارای سیارهای هستند که در ناحیه زیستپذیرشان قرار گرفته است. این ناحیه بهترین شانس برای وجود حیات بیگانه را داراست.
کوتولههای قرمز که ستارههای کوتوله M نیز خوانده میشوند، بیش از ۵٠ برابر تاریکتر از خورشید بوده و فقط ١٠ تا ٢٠ درصد آن جرم دارند. این اجرام کیهانی ٧٠ درصد ستارگان جهان را تشکیل میدهند.
فراوانی کوتولههای قرمز دانشمندان را به این فکر واداشت که شاید آنها بهترین مکان برای کشف حیات بیگانه احتمالی باشند.
منجمان به طور فزایندهای در حال کشف سیارات مدارگرد در اطراف این ستارهها هستند و پژوهشهای جدید فضاپیمای کپلر نیز نشان داده دستکم نیمی از این ستارگان، سیارات صخرهای دارند که اندازهشان نصف تا چهار برابر زمین است.
پیش از این دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در لسآنجلس با استفاده از مدلهای رایانهای شکلگیری سیارهای دریافتند کوتولههای قرمز احتمالا جهانهای زمینمانندی را توسعه میدهند و اینکه سیارات موجود در ناحیه زیستپذیر آنها به اندازه کافی برای داشتن آب مایع، گرم هستند.
پژوهشگران دریافتند سیاراتی که در نواحی زیستپذیر ستارگان کوتوله قرمز قرار دارند، میتوانند مقادیر قابلتوجهی از آب را انباشت کنند و در واقع هر یک از آنها احتمالا دارای ٢٥ برابر آب بیشتری نسبت به زمین باشد.
نتایج این تحقیق در ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شده است.
سیارهای که نظریههای نجومی را نقض میکند
-----
ایسنا: محققان یک سیاره فراخورشیدی در ابعاد مشتری کشف کردهاند که به دور ستارهای با ابعاد نصف خورشید میچرخد.
یک تیم بینالمللی از محققان در دانشگاه "وارویک"(Warwick) سیاره جدیدی را شناسایی کردهاند که نظریههای شکلگیری سیارات را با چالش جدی مواجه میکند.
این سیاره که ابعادی مشابه با سیاره مشتری دارد به دور ستارهای از نوع کوتوله سرخ نوع M میگردد که جرم و ابعاد آن نصف خورشید است. چرخش چنین سیاره غولپیکری به دور یک ستاره کوچک فرضیههای پیشین را به چالش کشیده است.
پیش از این تصور میشد که این ستارهها فقط قادر به ایجاد سیارات سنگی و کوچک هستند و نمیتوانند سیارات نوع غول گازی مشابه مشتری ایجاد کرده و در مدار خود حفظ کنند.
محققان دانشگاه وارویک با بررسی دادههای رصدخانه آژانس فضایی اروپا در شیلی و استفاده از مجموعه 12 تلسکوپ موسوم به آرایه رصدی NGTS موفق به کشف این سیاره شدهاند.
بسیاری از اجرام فضایی رصد شده بوسیله این تلسکوپ بوسیله تلسکوپهای فضایی با جزئیات بیشتری رصد شدهاند.
این سیاره NGTS-1b نام گرفته و پس از عبور آن از برابر ستاره میزبانش، در زمین مشاهده شد.
بررسیها نشان میدهد که این غول گازی با ابعادی مشابه مشتری و جرمی حدود 80 درصد آن در فاصله بسیار نزدیکی از ستاره خود قرار گرفته است.
فاصله این سیاره تا ستارهاش تنها سه درصد فاصله زمین تا خورشید است و دمای سطح آن به 530 درجه سانتیگراد میرسد.
دکتر "دنیل بیلیس"(Daniel Bayliss) یکی از محققان این پروژه گفت: کشف این سیاره به طور کامل ما را شگفتزده کرد و تصور نمیکردیم چنین سیاره غولپیکری به دور ستارهای کوچک بگردد.
وی افزود: این سیاره اولین سیاره فراخورشیدی است که با استفاده از این تلسکوپ کشف شده است و ما قصد داریم بتوانیم با استفاده از قابلیتهای آن نمونههای بیشتری را رصد کنیم.
یک ستاره کوتوله سرخ ستارهای کوچک و سرد و سرخ رنگ است که در رده M یا K جای میگیرد و غالبا به ستارهای گفته میشود که جرمی کمتر از نصف جرم خورشید داشته باشد(کمتر از ۰٫۰۷۵ جرم خورشید را کوتوله قهوهای گویند) و دمای سطحی آن کمتر از ۳٬۵۰۰ درجه کلوین باشد.
اجرام زیستپذیر اطراف ستارههای کوتولههای قرمز بهترین نامزد برای میزبانی زیست فرازمینی هستند. درواقع بهترین جای کیهان برای یافتن حیات فرازمینی محسوب میشوند.
کوتولههای قرمز فراوانترین نوع ستاره در جهان هستند و هر یک از آنها احتمالا دارای سیارهای هستند که در ناحیه زیستپذیرشان قرار گرفته است. این ناحیه بهترین شانس برای وجود حیات بیگانه را داراست.
کوتولههای قرمز که ستارههای کوتوله M نیز خوانده میشوند، بیش از ۵٠ برابر تاریکتر از خورشید بوده و فقط ١٠ تا ٢٠ درصد آن جرم دارند. این اجرام کیهانی ٧٠ درصد ستارگان جهان را تشکیل میدهند.
فراوانی کوتولههای قرمز دانشمندان را به این فکر واداشت که شاید آنها بهترین مکان برای کشف حیات بیگانه احتمالی باشند.
منجمان به طور فزایندهای در حال کشف سیارات مدارگرد در اطراف این ستارهها هستند و پژوهشهای جدید فضاپیمای کپلر نیز نشان داده دستکم نیمی از این ستارگان، سیارات صخرهای دارند که اندازهشان نصف تا چهار برابر زمین است.
پیش از این دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در لسآنجلس با استفاده از مدلهای رایانهای شکلگیری سیارهای دریافتند کوتولههای قرمز احتمالا جهانهای زمینمانندی را توسعه میدهند و اینکه سیارات موجود در ناحیه زیستپذیر آنها به اندازه کافی برای داشتن آب مایع، گرم هستند.
پژوهشگران دریافتند سیاراتی که در نواحی زیستپذیر ستارگان کوتوله قرمز قرار دارند، میتوانند مقادیر قابلتوجهی از آب را انباشت کنند و در واقع هر یک از آنها احتمالا دارای ٢٥ برابر آب بیشتری نسبت به زمین باشد.
نتایج این تحقیق در ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شده است.
#عمومی
استفاده از تار عنکبوت برای ساخت سمعک!
-----
ایسنا: تار عنکبوت میتواند به ساخت میکروفنهای حساستر کمک کند و نقشی کلیدی در ساخت سمعکهای پیشرفتهتر ایفا کند.
به نقل از گیزمگ، طبیعت و خاصیت فوق العاده تار عنکبوت، منبع الهام دانشمندان برای ایجاد انواع جدید میکروفنهای حساس شده است.
در ادامه مسیر، این دستگاههای جدید را میتوان در سمعکهای پیشرفته و تلفنهای همراه استفاده کرد که صداهای با کمترین فرکانس را انتخاب کرده و در عین حال به طور همزمان صدای زمینه را برای عملکرد بهتر فیلتر میکنند.
تار عنکبوت یک ماده شگفت انگیز است که علاقه بسیاری از دانشمندان را در زمینههای مختلف از جمله کسانی که در الکترونیک، ژن درمانی، اکتشافات فضایی و پزشکی فعالیت میکنند، به خود جلب کرده است.
استحکام و انعطافپذیری فوق العاده آن حتی میتواند موجب استفاده از آن در سیمهای ویولن و صندلیهای خودرو شود.
اما انعطافپذیری آن است که توجه یک تیم از دانشمندان از دانشگاه بینگامتون نیویورک را جلب کرده است.
تحقیقاتی که به سرپرستی "رون مایلز" استاد برجسته در مهندسی مکانیک انجام شده است بررسی کرد که چگونه حشرات در نحوه تشخیص صداها با انسان متفاوت هستند و اینکه ما چه چیزی میتوانیم از آنها یاد بگیریم.
مایلز میگوید: ما از پرده گوشمان استفاده میکنیم که براساس فشار صدا را دریافت میکند، در حالی که اکثر حشرات با موهایشان میشنوند.
این به این دلیل است که به جای تشخیص تغییرات فشار در هوا، حشراتی مانند پشه، مگس و عنکبوت سرعت هوا را با استفاده از موهای بسیار ظریف و نازک بر روی بدنشان تشخیص میدهند.
مشاهده شده که تار عنکبوت نیز به اندازه کافی نازک است که توسط امواج صوتی حتی در فرکانسهای بسیار پایین، حرکت کنند.
این حساسیت به حدی زیاد است که دانشمندان آن را به ابزار تشخیص زمین لرزه تشبیه میکنند.
مایلز میگوید: این حتی میتواند با امواج فروصوت در فرکانسهایی با میزان 3 هرتز نیز اتفاق بیفتد.
دانشمندان برای تبدیل این جنبش به چیزی مفید در راه اهدافشان، پوششی از تار عنکبوت را روی طلا کشیده و آن را درون یک میدان مغناطیسی قرار دادند.
این کار به آنها اجازه داد که حرکت ایجاد شده توسط امواج صوتی را به یک سیگنال الکترونیکی تبدیل کنند و آنها را با یک میکروفن بسیار حساس که قابلیت تشخیص دامنه وسیعتر فرکانسها با هدایت دقیق دارد، دریافت کنند.
با توجه به این تواناییها، میکروفن ساخته شده توسط این تیم تحقیقاتی، توانایی دریافت صداهایی را که برای میکروفنهای معمولی خیلی آرام هستند، با دقت بیشتری دارد.
بنابراین اگر این میکروفن در سمعک یا گوشی هوشمند به کار گرفته شود، ممکن است صدای بسیار آرامی که از دهان مخاطب میآید را با حذف صدای پس زمینه دریافت کند.
مایلز افزود: این در واقع یک روش نسبتا ساده برای ایجاد یک میکروفن بسیار حساس است که دارای قابلیتهای ویژه هدایتی در گستره وسیعی از فرکانسها است.
تحقیق این تیم در مجله " Proceedings of the National Academy of Sciences " منتشر شده است.
استفاده از تار عنکبوت برای ساخت سمعک!
-----
ایسنا: تار عنکبوت میتواند به ساخت میکروفنهای حساستر کمک کند و نقشی کلیدی در ساخت سمعکهای پیشرفتهتر ایفا کند.
به نقل از گیزمگ، طبیعت و خاصیت فوق العاده تار عنکبوت، منبع الهام دانشمندان برای ایجاد انواع جدید میکروفنهای حساس شده است.
در ادامه مسیر، این دستگاههای جدید را میتوان در سمعکهای پیشرفته و تلفنهای همراه استفاده کرد که صداهای با کمترین فرکانس را انتخاب کرده و در عین حال به طور همزمان صدای زمینه را برای عملکرد بهتر فیلتر میکنند.
تار عنکبوت یک ماده شگفت انگیز است که علاقه بسیاری از دانشمندان را در زمینههای مختلف از جمله کسانی که در الکترونیک، ژن درمانی، اکتشافات فضایی و پزشکی فعالیت میکنند، به خود جلب کرده است.
استحکام و انعطافپذیری فوق العاده آن حتی میتواند موجب استفاده از آن در سیمهای ویولن و صندلیهای خودرو شود.
اما انعطافپذیری آن است که توجه یک تیم از دانشمندان از دانشگاه بینگامتون نیویورک را جلب کرده است.
تحقیقاتی که به سرپرستی "رون مایلز" استاد برجسته در مهندسی مکانیک انجام شده است بررسی کرد که چگونه حشرات در نحوه تشخیص صداها با انسان متفاوت هستند و اینکه ما چه چیزی میتوانیم از آنها یاد بگیریم.
مایلز میگوید: ما از پرده گوشمان استفاده میکنیم که براساس فشار صدا را دریافت میکند، در حالی که اکثر حشرات با موهایشان میشنوند.
این به این دلیل است که به جای تشخیص تغییرات فشار در هوا، حشراتی مانند پشه، مگس و عنکبوت سرعت هوا را با استفاده از موهای بسیار ظریف و نازک بر روی بدنشان تشخیص میدهند.
مشاهده شده که تار عنکبوت نیز به اندازه کافی نازک است که توسط امواج صوتی حتی در فرکانسهای بسیار پایین، حرکت کنند.
این حساسیت به حدی زیاد است که دانشمندان آن را به ابزار تشخیص زمین لرزه تشبیه میکنند.
مایلز میگوید: این حتی میتواند با امواج فروصوت در فرکانسهایی با میزان 3 هرتز نیز اتفاق بیفتد.
دانشمندان برای تبدیل این جنبش به چیزی مفید در راه اهدافشان، پوششی از تار عنکبوت را روی طلا کشیده و آن را درون یک میدان مغناطیسی قرار دادند.
این کار به آنها اجازه داد که حرکت ایجاد شده توسط امواج صوتی را به یک سیگنال الکترونیکی تبدیل کنند و آنها را با یک میکروفن بسیار حساس که قابلیت تشخیص دامنه وسیعتر فرکانسها با هدایت دقیق دارد، دریافت کنند.
با توجه به این تواناییها، میکروفن ساخته شده توسط این تیم تحقیقاتی، توانایی دریافت صداهایی را که برای میکروفنهای معمولی خیلی آرام هستند، با دقت بیشتری دارد.
بنابراین اگر این میکروفن در سمعک یا گوشی هوشمند به کار گرفته شود، ممکن است صدای بسیار آرامی که از دهان مخاطب میآید را با حذف صدای پس زمینه دریافت کند.
مایلز افزود: این در واقع یک روش نسبتا ساده برای ایجاد یک میکروفن بسیار حساس است که دارای قابلیتهای ویژه هدایتی در گستره وسیعی از فرکانسها است.
تحقیق این تیم در مجله " Proceedings of the National Academy of Sciences " منتشر شده است.