#عمومی
مغز انسان چطور از زمان آگاه میشود؟
-----
خبرگزاری ایرنا: محققان دانشگاه MIT چگونگی اندازهگیری زمان توسط مغز را دریافتند. بر اساس این تحقیقات مجموعهای از نورونها که مسئول انجام یک عمل خاص هستند بسته به فواصل زمانی موردنیاز مراحل انجام عمل را کوتاه یا طولانی میکنند.
مهرداد جزایری عضو انستیتوی مک گاورن ام آی تی برای تحقیقات مغز که سرپرستی این تحقیقات را بر عهده دارد در این رابطه میگوید: «این یک فرآیند بسیار فعال است و نشان میدهد مغز بهطور منفعل در انتظار فرا رسیدن یک زمان خاص نمینشیند.»
زمانبندی برای تنظیم حرکت عضلات بهمنظور انجام فعالیتهای روزانه انسان دارای اهمیت بسیار زیادی است و متخصصان اعصاب برای درک چگونگی کنترل زمان توسط مغز، مدلهای مختلفی را ارائه کردهاند. برای مثال بر اساس یکی از این مدلها مغز دارای یک ساعت مرکزی است که زمان را در اختیار تمام اجزای آن قرار میدهد. بر اساس یک مدل دیگر مغز به جای ساعت مرکزی از طریق ردگیری همسانسازی فرکانسهای مختلف مغزی، زمان را کنترل میکند. اما این مدلها قادر نیستند آنچه را که واقعا در مغز رخ میدهد توجیه کنند.
از نقطه نظر جزایری دلیلی ندارد که مغز انرژی و زمان زیادی را صرف تولید و نگهداری یک ساعت درونی کند، در حالی که این ساعت همواره موردنیاز آن نیست. بنابر این موثرترین شیوه کنترل زمان این است که هرگاه بخشی از مغز فعالیتی را انجام میدهد، بتواند زمان مربوط به آن را نیز کنترل کند. محققان MIT با این رویکرد، فعالیت نورونها را در سه نقطه مختلف از مغز حیواناتی که فعالیتهایی را در فواصل زمانی مختلف 800 یا 1500 میلی ثانیه انجام میدادند، ثبت کردند.
در این بررسیها معلوم شد نورونها عملکرد پیچیدهای نشان میدهند. برخی از آنها زودتر فعال میشدند و برخی دیگر دیرتر شروع به ارسال سیگنال میکردند و برخی دیگر که نوسان میکردند، این کار را با سرعت کمتر یا بیشتر انجام میدادند. اما نکته مهمی که در این بررسیها مشخص شد این بود که صرفنظر از وظیفهای که نورونها بر عهده دارند، همواره آهنگ فعالیت آنها با فواصل زمانی موردنیاز، سازگاری دارد. در واقع نورونها برای انجام وظیفه خود همواره یک الگوی رفتاری ثابت دارند و از نقطه شروع به نقطه پایان میرسند، اما آنچه با تغییر زمان موردنیاز برای انجام وظیفه نورون تغییر میکند، نحوه انجام وظیفه نیست بلکه آهنگ انجام رفتار نورون بر اساس فاصله زمانی موردنیاز است. بدین ترتیب سرعت انجام وظیفه نورون بر اساس زمانی که در اختیار دارد، تغییر میکند و با زمان منطبق میشود.
نتیجه این تحقیقات نشان میدهد مغز زمان را با استفاده از یک مکانیزم شبیه به ساعت کنترل نمیکند، بلکه برای این منظور به تکانههای ذاتی مدارهای عصبی نورونها اتکا دارد و با افزایش یا کاهش این تکانهها جانوران سریعتر یا کندتر حرکت میکنند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Neuroscience منتشر شده است.
مغز انسان چطور از زمان آگاه میشود؟
-----
خبرگزاری ایرنا: محققان دانشگاه MIT چگونگی اندازهگیری زمان توسط مغز را دریافتند. بر اساس این تحقیقات مجموعهای از نورونها که مسئول انجام یک عمل خاص هستند بسته به فواصل زمانی موردنیاز مراحل انجام عمل را کوتاه یا طولانی میکنند.
مهرداد جزایری عضو انستیتوی مک گاورن ام آی تی برای تحقیقات مغز که سرپرستی این تحقیقات را بر عهده دارد در این رابطه میگوید: «این یک فرآیند بسیار فعال است و نشان میدهد مغز بهطور منفعل در انتظار فرا رسیدن یک زمان خاص نمینشیند.»
زمانبندی برای تنظیم حرکت عضلات بهمنظور انجام فعالیتهای روزانه انسان دارای اهمیت بسیار زیادی است و متخصصان اعصاب برای درک چگونگی کنترل زمان توسط مغز، مدلهای مختلفی را ارائه کردهاند. برای مثال بر اساس یکی از این مدلها مغز دارای یک ساعت مرکزی است که زمان را در اختیار تمام اجزای آن قرار میدهد. بر اساس یک مدل دیگر مغز به جای ساعت مرکزی از طریق ردگیری همسانسازی فرکانسهای مختلف مغزی، زمان را کنترل میکند. اما این مدلها قادر نیستند آنچه را که واقعا در مغز رخ میدهد توجیه کنند.
از نقطه نظر جزایری دلیلی ندارد که مغز انرژی و زمان زیادی را صرف تولید و نگهداری یک ساعت درونی کند، در حالی که این ساعت همواره موردنیاز آن نیست. بنابر این موثرترین شیوه کنترل زمان این است که هرگاه بخشی از مغز فعالیتی را انجام میدهد، بتواند زمان مربوط به آن را نیز کنترل کند. محققان MIT با این رویکرد، فعالیت نورونها را در سه نقطه مختلف از مغز حیواناتی که فعالیتهایی را در فواصل زمانی مختلف 800 یا 1500 میلی ثانیه انجام میدادند، ثبت کردند.
در این بررسیها معلوم شد نورونها عملکرد پیچیدهای نشان میدهند. برخی از آنها زودتر فعال میشدند و برخی دیگر دیرتر شروع به ارسال سیگنال میکردند و برخی دیگر که نوسان میکردند، این کار را با سرعت کمتر یا بیشتر انجام میدادند. اما نکته مهمی که در این بررسیها مشخص شد این بود که صرفنظر از وظیفهای که نورونها بر عهده دارند، همواره آهنگ فعالیت آنها با فواصل زمانی موردنیاز، سازگاری دارد. در واقع نورونها برای انجام وظیفه خود همواره یک الگوی رفتاری ثابت دارند و از نقطه شروع به نقطه پایان میرسند، اما آنچه با تغییر زمان موردنیاز برای انجام وظیفه نورون تغییر میکند، نحوه انجام وظیفه نیست بلکه آهنگ انجام رفتار نورون بر اساس فاصله زمانی موردنیاز است. بدین ترتیب سرعت انجام وظیفه نورون بر اساس زمانی که در اختیار دارد، تغییر میکند و با زمان منطبق میشود.
نتیجه این تحقیقات نشان میدهد مغز زمان را با استفاده از یک مکانیزم شبیه به ساعت کنترل نمیکند، بلکه برای این منظور به تکانههای ذاتی مدارهای عصبی نورونها اتکا دارد و با افزایش یا کاهش این تکانهها جانوران سریعتر یا کندتر حرکت میکنند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Neuroscience منتشر شده است.
#عمومی
یک حالت جدید ماده کشف شد
-----
خبرگزاری مهر: به گزارش نیوزویک، پس از ۵۰ سال تلاش و نظریه پردازی محققان دانشگاه ایلینویز بالاخره موفق شدند وجود یک حالت دیگر ماده را اثبات کنند.
برت هالپرین فیزیکدان نظریه پرداز دانشگاه هاروارد در دهه ۱۹۶۰ میلادی این حالت ماده را اکسیتونیوم نام گذاری کرده بود.
در هر حال اکسیتونیم نوعی کاندنسیت است. به عبارت دیگر محققان آن را حالت جامد ردیابی کرده اند. اکسیتونیم از ذراتی به نام اکسیتون ساخته شده و ماهیتی مانند آلومینیوم دارد.
در حقیقت اکسیتونیم از ذراتی به نام اکسیتون تشکیل شده که از الکترون های فراری و جای خالی آنها به وجود می آید.
هنگامیکه الکترونی در ماده دچار جنبش می شود، در جای خالی آن یک حفره باقی می ماند. این سوراخ رفتاری مانند ذره و با شارژ مثبت از خود نشان می دهد. از آنجا که شارژ آن مثبت است، حفره جای الکترون ها جذب و آنها را کنار هم می چیند تا یک ماده ترکیبی یا بوزون بسازد که به نام اکسیتون نیز مشهور است.
در آزمایش های جدید محققان کریستال های شارژ نشده TMD دیزلناید تیتانیوم را برای وجود این حالت مورد بررسی قرار دادند. برای کشف این حالت ماده محققان روش جدیدی ابداع کردند که M-EELS نام گرفته و نسبت به تحرک حساستر است.
در هر حال هنوز دانشمندان ویژگی های ماده در حالت اکسیتونیوم را نمی دانند. برخی معتقدند این حالت مانند یک عایق است و نمی تواند انرژی را حمل کند. عده ای دیگر معتقدند ماده در این حالت مشابه ابرمایع است، بنابراین گام بعدی کشف ویژگی های حالت اکسیتونیوم است.
یک حالت جدید ماده کشف شد
-----
خبرگزاری مهر: به گزارش نیوزویک، پس از ۵۰ سال تلاش و نظریه پردازی محققان دانشگاه ایلینویز بالاخره موفق شدند وجود یک حالت دیگر ماده را اثبات کنند.
برت هالپرین فیزیکدان نظریه پرداز دانشگاه هاروارد در دهه ۱۹۶۰ میلادی این حالت ماده را اکسیتونیوم نام گذاری کرده بود.
در هر حال اکسیتونیم نوعی کاندنسیت است. به عبارت دیگر محققان آن را حالت جامد ردیابی کرده اند. اکسیتونیم از ذراتی به نام اکسیتون ساخته شده و ماهیتی مانند آلومینیوم دارد.
در حقیقت اکسیتونیم از ذراتی به نام اکسیتون تشکیل شده که از الکترون های فراری و جای خالی آنها به وجود می آید.
هنگامیکه الکترونی در ماده دچار جنبش می شود، در جای خالی آن یک حفره باقی می ماند. این سوراخ رفتاری مانند ذره و با شارژ مثبت از خود نشان می دهد. از آنجا که شارژ آن مثبت است، حفره جای الکترون ها جذب و آنها را کنار هم می چیند تا یک ماده ترکیبی یا بوزون بسازد که به نام اکسیتون نیز مشهور است.
در آزمایش های جدید محققان کریستال های شارژ نشده TMD دیزلناید تیتانیوم را برای وجود این حالت مورد بررسی قرار دادند. برای کشف این حالت ماده محققان روش جدیدی ابداع کردند که M-EELS نام گرفته و نسبت به تحرک حساستر است.
در هر حال هنوز دانشمندان ویژگی های ماده در حالت اکسیتونیوم را نمی دانند. برخی معتقدند این حالت مانند یک عایق است و نمی تواند انرژی را حمل کند. عده ای دیگر معتقدند ماده در این حالت مشابه ابرمایع است، بنابراین گام بعدی کشف ویژگی های حالت اکسیتونیوم است.
program.pdf
366 KB
نقش مهم فیزیک بنیادی در تحولات آیندۀ علوم، ۲۸ و ۲۹ آذر ۱۳۹۶
Forwarded from Sepid Jahan
Quantum Simulation Could Shed Light on the Origins of Life
https://www.technologyreview.com/s/609696/quantum-simulation-could-shed-light-on-the-origins-of-life/
https://www.technologyreview.com/s/609696/quantum-simulation-could-shed-light-on-the-origins-of-life/
MIT Technology Review
Quantum Simulation Could Shed Light on the Origins of Life
For decades computer scientists have created artificial life to test ideas about evolution. Doing so on a quantum computer could help capture the role quantum mechanics may have played.
Team maps magnetic fields of bacterial cells and nano-objects for the first time
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-12-team-magnetic-fields-bacterial-cells.amp
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-12-team-magnetic-fields-bacterial-cells.amp
phys.org
Team maps magnetic fields of bacterial cells and nano-objects for the first time
A research team led by a scientist from the U.S. Department of Energy's Ames Laboratory has demonstrated for the first time that the magnetic fields of bacterial cells and magnetic nano-objects in liquid ...
Researchers chart the 'secret' movement of quantum particles
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-12-secret-movement-quantum-particles.amp
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-12-secret-movement-quantum-particles.amp
phys.org
Researchers chart the 'secret' movement of quantum particles
Researchers from the University of Cambridge have taken a peek into the secretive domain of quantum mechanics. In a theoretical paper published in the journal Physical Review A, they have shown that the ...
#عمومی
دورترین و قدیمیترین کهکشان جهان کشف شد!
-----
وبسایت کلیک - روژان سری: فضانوردان کهکشانی را کشف کردهاند که احتمالا اولین شئ موجود در جهان هستی و قدیمی ترین کهکشان جهان درست پس از انفجار بزرگ محسوب می شود.
یک کهکشانِ تازه کشفشده مربوط به ستارهای که ۱۲.۸ ملیون سال نوری از ما فاصله دارد، اطلاعات جالبی در مورد اولین روزهای پیدایش جهان پس از انفجار بزرگ (حدود ۱۳.۷ ملیون سال پیش) به دست میدهد.
فضانوردان به تازگی دورترین و قدیمی ترین کهکشان جهان را کشف کردهاند که ۱۲.۸ ملیارد سال نوری از ما فاصله دارد. دانشمندان بر این باورند این شی کیهانی یک میلیارد سال پس از انفجار بزرگ (Big Bang) شروع به شکلگیری کرده است.
این کهکشان که با نام G09 83808 شناخته میشود، ابتدا توسط تلسکوپ فضایی هرشل، اما به شکلی تار و غیر واضح ردیابی شد. از آنجایی که فضانوردان نیاز به اطلاعات بیشتری داشتند، دادهها را به یک تیم حرفهای واگذار کردند که از تلسکوپ میلیمتری بزرگتری استفاده میکردند که دارای بزرگترین بشقاب قابل هدایت در جهان (بزرگتر از قله سیرانگرا در گالاپاگوس) بود.
فضانوردان با استفاده از بشقاب LMT (لنزهای میلیمتر بزرگِ پنجاه متر-دیامتری)، دریافتند که این کهکشان، قدیمیترین شئ یافته شده با تلسکوپ است. تنها یک شئ دیگر به این قدمت (یک کهکشان مشابه که کمی قدیمیتر و دورتر است) توسط تلسکوپهای دیگر رصد شده است.
نتایج این تحقیقات همچنین در مجله فضانوردی طبیعی (Nature Astronomy) نیز به چاپ رسیده است.
این شی کهکشانی را احتمالا باید یکی از اولین کهکشانهای تشکیل شده در جهان هستی دانست.
مین یون، یکی از فیزیکدانان فضایی در دانشگاه ماساچوست در خصوص قدیمی ترین کهکشان جهان گفت:
یافتن کهکشانی که مربوط به یک میلیارد سال ابتدای آفرینش است، خود دستاوردی بزرگ محسوب می شود، زیرا در آن زمان جهان کاملا یونیزه، داغ و یکدستتر از آن بوده که در ۴۰۰ میلیون سال ابتدایی کهکشانی شکل گیرد. محکمترین نظریه ما این است که اولین ستارهها، کهکشانها و چالههای سیاه فضایی در نیم میلیارد سال ابتدای آفرینش شکل گرفتهاند. این شی جدید یکی از اولین کهکشانهای شکل گرفته است.
اشیائی مانند G09 83808 به سختی در فضا دیده میشوند، زیرا ابرهای بزرگ غبار روی آنها را میپوشانند. از همین رو، حتی تلسکوپهای بزرگی مانند هابل، که در طول موجهای مرئی و مادون قرمز نیز کار میکنند، نمیتوانند آنها را رصد کنند. دیدن این اشیا با LMT راحتتر است، زیرا در آن از طول موجهای میلیمتری استفاه میشود. این طول موجها با غبارِ پوشاننده یکی شده و به رویت کهکشان کمک میکنند.
لنزهای جاذبهای نیز یکی از ابزارهایی هستند که به فضانوردان در اکتشافات کمک میکنند. این لنزها نور را در حال عبور از اجسام بزرگ، بیشتر و درشتتر خواهند کرد و با این کار، اجسام دور را بزرگتر نشان خواهند داد. با استفاده از این لنزها G09 83808 تا 10 برابر بزرگتر و نورانیتر از خود واقعیاش نشان داده شد، چرا که کهکشان بزرگی میان آن و زمین قرار داشت که کهکشان را در لنز جاذبهای درشت نمایان می کرد.
LMT احتمالا در زمستان آینده برای دیدن اشیا دورتر و با انتقال قرمز بالاتر مورد استفاده قرار خواهد گرفت. انتقال قرمز به سرعتی اطلاق میشود که جهان با آن سرعت در حال گسترش است. اشیای دورتر انتقال قرمز بالاتری دارند.
انتقال قرمز G09 83808 از طریق مشاهداتی مبنی بر خطوط طیفی کربنمونوکسید تایید شد. خطوطی که به انتهای قرمز طیف متمایل بودند.
شایان ذکر است؛ انتقال قرمز به شکلی مستقل، توسط زیرمیلیمتر اسمیتسونیان در هاوایی، با همکاری فضانوردان مرکز هاروارد-اسمیتسونیان تایید شد.
دورترین و قدیمیترین کهکشان جهان کشف شد!
-----
وبسایت کلیک - روژان سری: فضانوردان کهکشانی را کشف کردهاند که احتمالا اولین شئ موجود در جهان هستی و قدیمی ترین کهکشان جهان درست پس از انفجار بزرگ محسوب می شود.
یک کهکشانِ تازه کشفشده مربوط به ستارهای که ۱۲.۸ ملیون سال نوری از ما فاصله دارد، اطلاعات جالبی در مورد اولین روزهای پیدایش جهان پس از انفجار بزرگ (حدود ۱۳.۷ ملیون سال پیش) به دست میدهد.
فضانوردان به تازگی دورترین و قدیمی ترین کهکشان جهان را کشف کردهاند که ۱۲.۸ ملیارد سال نوری از ما فاصله دارد. دانشمندان بر این باورند این شی کیهانی یک میلیارد سال پس از انفجار بزرگ (Big Bang) شروع به شکلگیری کرده است.
این کهکشان که با نام G09 83808 شناخته میشود، ابتدا توسط تلسکوپ فضایی هرشل، اما به شکلی تار و غیر واضح ردیابی شد. از آنجایی که فضانوردان نیاز به اطلاعات بیشتری داشتند، دادهها را به یک تیم حرفهای واگذار کردند که از تلسکوپ میلیمتری بزرگتری استفاده میکردند که دارای بزرگترین بشقاب قابل هدایت در جهان (بزرگتر از قله سیرانگرا در گالاپاگوس) بود.
فضانوردان با استفاده از بشقاب LMT (لنزهای میلیمتر بزرگِ پنجاه متر-دیامتری)، دریافتند که این کهکشان، قدیمیترین شئ یافته شده با تلسکوپ است. تنها یک شئ دیگر به این قدمت (یک کهکشان مشابه که کمی قدیمیتر و دورتر است) توسط تلسکوپهای دیگر رصد شده است.
نتایج این تحقیقات همچنین در مجله فضانوردی طبیعی (Nature Astronomy) نیز به چاپ رسیده است.
این شی کهکشانی را احتمالا باید یکی از اولین کهکشانهای تشکیل شده در جهان هستی دانست.
مین یون، یکی از فیزیکدانان فضایی در دانشگاه ماساچوست در خصوص قدیمی ترین کهکشان جهان گفت:
یافتن کهکشانی که مربوط به یک میلیارد سال ابتدای آفرینش است، خود دستاوردی بزرگ محسوب می شود، زیرا در آن زمان جهان کاملا یونیزه، داغ و یکدستتر از آن بوده که در ۴۰۰ میلیون سال ابتدایی کهکشانی شکل گیرد. محکمترین نظریه ما این است که اولین ستارهها، کهکشانها و چالههای سیاه فضایی در نیم میلیارد سال ابتدای آفرینش شکل گرفتهاند. این شی جدید یکی از اولین کهکشانهای شکل گرفته است.
اشیائی مانند G09 83808 به سختی در فضا دیده میشوند، زیرا ابرهای بزرگ غبار روی آنها را میپوشانند. از همین رو، حتی تلسکوپهای بزرگی مانند هابل، که در طول موجهای مرئی و مادون قرمز نیز کار میکنند، نمیتوانند آنها را رصد کنند. دیدن این اشیا با LMT راحتتر است، زیرا در آن از طول موجهای میلیمتری استفاه میشود. این طول موجها با غبارِ پوشاننده یکی شده و به رویت کهکشان کمک میکنند.
لنزهای جاذبهای نیز یکی از ابزارهایی هستند که به فضانوردان در اکتشافات کمک میکنند. این لنزها نور را در حال عبور از اجسام بزرگ، بیشتر و درشتتر خواهند کرد و با این کار، اجسام دور را بزرگتر نشان خواهند داد. با استفاده از این لنزها G09 83808 تا 10 برابر بزرگتر و نورانیتر از خود واقعیاش نشان داده شد، چرا که کهکشان بزرگی میان آن و زمین قرار داشت که کهکشان را در لنز جاذبهای درشت نمایان می کرد.
LMT احتمالا در زمستان آینده برای دیدن اشیا دورتر و با انتقال قرمز بالاتر مورد استفاده قرار خواهد گرفت. انتقال قرمز به سرعتی اطلاق میشود که جهان با آن سرعت در حال گسترش است. اشیای دورتر انتقال قرمز بالاتری دارند.
انتقال قرمز G09 83808 از طریق مشاهداتی مبنی بر خطوط طیفی کربنمونوکسید تایید شد. خطوطی که به انتهای قرمز طیف متمایل بودند.
شایان ذکر است؛ انتقال قرمز به شکلی مستقل، توسط زیرمیلیمتر اسمیتسونیان در هاوایی، با همکاری فضانوردان مرکز هاروارد-اسمیتسونیان تایید شد.
Forwarded from پویش ملی دوباره دانشگاه
اساتید خیابانی و بیابانی
دکتر کوروش عشقی، استاد دانشگاه صنعتی شریف (قسمت اول)
💢 اساتيد خياباني: همكاراني كه به بهانه «ارتباط با صنعت» شب و روز در خيابانها و از طريق زد و بندهايي كه دارند مشغول عقد قراردادهاي كلان با سازمانها و نهادهاي خاصي مي باشند. اين همكاران كمترين حضور را در سطح دانشگاه داشته و وظايف اموزشي خود را اكثرا از طريق دانشجويان دكتري و ارشد خود انجام مي دهند. نتيجه كار آنان نيز براي مملكت در نهايت منجر به چند جلد گزارش كتبي سرهم بندي شده گرديده و معمولا فاقد هرگونه نتيجه ملموس و واقعي است. البته جيب اين عزيزان هر روز پر پول تر مي گردد. برخورد دانشگاه با چنين افرادي اگر جنبه تشويقي نداشته باشد در نهايت خنثي است زيرا معمولا اين افراد اگرچه از نظر تعداد درصد كمي هستند ولي داراي پشتوانه قوي و بيرون از دانشگاه بوده و مديران دانشگاهها از برخورد با آنان واهمه دارند.
💢 اساتید بیابانی: روز و شب مشغول تدريس در هر دانشگاهي و موسسه ای هستند: اعم از آزاد؛ غيرانتفاعي و پرديس و ... در داخل و خارج شهر. اين عزيزان دايم در تردد بوده و از محلي به محل ديگر و از شهري به شهر ديگر در حال سفر مي باشند. بهانه اين عزيزان نيز معمولا كمبود هاي مالي ناشي از حقوق هيات علمي است. اين عزيزان در واقع نقش نوارهاي کاست پادار را بازي مي كنند. با اين همكاران نيز دانشگاه تا زماني كه بحراني ايجاد نكنند، كاري ندارد.
💢 اساتید تکثیری: اين همكاران عزيز با كمك و همراهي سيل دانشجويان مشتاق چاپ مقاله؛ تمام هم و غم خود را بر چاپ مقاله گذاشته اند. براي اينان فرقي ندارد كه چه چيزي را براي چه منظوري و در كجا چاپ مي كنند بلكه تعداد مقالاتشان هرچه بيشتر بهتر. اصل كلي بر توليدات مقالات نيز اصل پايستگي مقاله است؛ يعني مقاله نه خلق مي شود و نه از بين مي رود بلكه از شكلي به شكل ديگر تبديل مي شود. از ديد اين دسته از اساتید، دانشجو به مثابه كارگري است كه بايد در سريعترين زمان مقاله بعدي را بچاپد. اگر از يك پاراگراف يا رابطه موجود در يكي از اين مقالات منتشره از ايشان سوال كنيد، اكثرا شما را به دانشجويي كه آن را تهيه كرده است ارجاع مي دهند؛ چون اغلب حتي اطلاعي از متن مقاله نيز ندارند. البته حساب آن دسته از همكاراني كه تحقيقات و كارهاي بنيادين علمي انجام داده و با وسواس و دقت كارهاي خود را در مجلات معتبر چاپ مي كنند از اين طيف جداست. اين گروه؛ در هر درس، به بهانه انجام تحقيق؛ دانشجو را وادار می سازند كه ده ها مقاله تكثير كنند. اين طيف معمولا بشدت مورد حمايت مديريت دانشگاهها هستند و اغلب مورد تقدير و تشويق هاي متعدد قرار مي گيرند زيرا براي مديران دانشگاه، هرچقدر مقاله بيشتري به وزارت علوم گزارش شود؛ بهتر است.
💢 اساتيد گوشه نشين: اينها همكاراني هستند كه هر روز در ساعت معيني به دانشگاه امده و در ساعت معيني نيز مي روند. معمولا هم درس مي دهند و هم تحقيق و مقالاتي محدودي را در جاهاي معتبر منتشر مي كنند. اينها اكثرا افرادي هستند كه در گذشته، پايه و اساس درستي را برای دانشگاه شكل داده اند و معلم هاي برجسته ايي در زمينه علم و اخلاق هستند. اينها به نوعی مثل كبوترهاي حرم جذب دانشگاه هستند و زندگي و جواني خود را در آن سپري كرده اند. اينها نظاره گر وقايع و اتفاقات درون دانشگاه بوده ولي از حلقه تصميم گيري بدورند. جمعيت اين قبيل همكاران رو به زوال است و مثل سربازان برگشته از جنگ مي مانند كه در زمان لازم فداكاري كرده اند و الان ديگر براي كسي نفعي ندارند و كسي حالشان را نمی پرسد. اینان هر چه زودتر صحنه را ترك كنند باعث شادكامي ديگر همكاران و مسئولين دانشگاه مي شوند؛ چون بعضا خاطراتي از زمان هاي گذشته و دوران رونق دانشگاه دارند كه تعريف كردن انها گوش و چشم همكاران جوان را باز مي كند.
💢 اساتید محترم دانشگاه برای حمایت از پویش ملی دوباره دانشگاه، بیانیه آن را که در نشانی زیر درج شده است، تأیید فرمایید.
http://dobaredaneshgah.ir
🆔 https://news.1rj.ru/str/dobarehdaneshgah
dobaredaneshgah
لطفا جهت ارتباط با ما از آدرس تلگرام زیر استفاده بفرمایید
دکتر کوروش عشقی، استاد دانشگاه صنعتی شریف (قسمت اول)
💢 اساتيد خياباني: همكاراني كه به بهانه «ارتباط با صنعت» شب و روز در خيابانها و از طريق زد و بندهايي كه دارند مشغول عقد قراردادهاي كلان با سازمانها و نهادهاي خاصي مي باشند. اين همكاران كمترين حضور را در سطح دانشگاه داشته و وظايف اموزشي خود را اكثرا از طريق دانشجويان دكتري و ارشد خود انجام مي دهند. نتيجه كار آنان نيز براي مملكت در نهايت منجر به چند جلد گزارش كتبي سرهم بندي شده گرديده و معمولا فاقد هرگونه نتيجه ملموس و واقعي است. البته جيب اين عزيزان هر روز پر پول تر مي گردد. برخورد دانشگاه با چنين افرادي اگر جنبه تشويقي نداشته باشد در نهايت خنثي است زيرا معمولا اين افراد اگرچه از نظر تعداد درصد كمي هستند ولي داراي پشتوانه قوي و بيرون از دانشگاه بوده و مديران دانشگاهها از برخورد با آنان واهمه دارند.
💢 اساتید بیابانی: روز و شب مشغول تدريس در هر دانشگاهي و موسسه ای هستند: اعم از آزاد؛ غيرانتفاعي و پرديس و ... در داخل و خارج شهر. اين عزيزان دايم در تردد بوده و از محلي به محل ديگر و از شهري به شهر ديگر در حال سفر مي باشند. بهانه اين عزيزان نيز معمولا كمبود هاي مالي ناشي از حقوق هيات علمي است. اين عزيزان در واقع نقش نوارهاي کاست پادار را بازي مي كنند. با اين همكاران نيز دانشگاه تا زماني كه بحراني ايجاد نكنند، كاري ندارد.
💢 اساتید تکثیری: اين همكاران عزيز با كمك و همراهي سيل دانشجويان مشتاق چاپ مقاله؛ تمام هم و غم خود را بر چاپ مقاله گذاشته اند. براي اينان فرقي ندارد كه چه چيزي را براي چه منظوري و در كجا چاپ مي كنند بلكه تعداد مقالاتشان هرچه بيشتر بهتر. اصل كلي بر توليدات مقالات نيز اصل پايستگي مقاله است؛ يعني مقاله نه خلق مي شود و نه از بين مي رود بلكه از شكلي به شكل ديگر تبديل مي شود. از ديد اين دسته از اساتید، دانشجو به مثابه كارگري است كه بايد در سريعترين زمان مقاله بعدي را بچاپد. اگر از يك پاراگراف يا رابطه موجود در يكي از اين مقالات منتشره از ايشان سوال كنيد، اكثرا شما را به دانشجويي كه آن را تهيه كرده است ارجاع مي دهند؛ چون اغلب حتي اطلاعي از متن مقاله نيز ندارند. البته حساب آن دسته از همكاراني كه تحقيقات و كارهاي بنيادين علمي انجام داده و با وسواس و دقت كارهاي خود را در مجلات معتبر چاپ مي كنند از اين طيف جداست. اين گروه؛ در هر درس، به بهانه انجام تحقيق؛ دانشجو را وادار می سازند كه ده ها مقاله تكثير كنند. اين طيف معمولا بشدت مورد حمايت مديريت دانشگاهها هستند و اغلب مورد تقدير و تشويق هاي متعدد قرار مي گيرند زيرا براي مديران دانشگاه، هرچقدر مقاله بيشتري به وزارت علوم گزارش شود؛ بهتر است.
💢 اساتيد گوشه نشين: اينها همكاراني هستند كه هر روز در ساعت معيني به دانشگاه امده و در ساعت معيني نيز مي روند. معمولا هم درس مي دهند و هم تحقيق و مقالاتي محدودي را در جاهاي معتبر منتشر مي كنند. اينها اكثرا افرادي هستند كه در گذشته، پايه و اساس درستي را برای دانشگاه شكل داده اند و معلم هاي برجسته ايي در زمينه علم و اخلاق هستند. اينها به نوعی مثل كبوترهاي حرم جذب دانشگاه هستند و زندگي و جواني خود را در آن سپري كرده اند. اينها نظاره گر وقايع و اتفاقات درون دانشگاه بوده ولي از حلقه تصميم گيري بدورند. جمعيت اين قبيل همكاران رو به زوال است و مثل سربازان برگشته از جنگ مي مانند كه در زمان لازم فداكاري كرده اند و الان ديگر براي كسي نفعي ندارند و كسي حالشان را نمی پرسد. اینان هر چه زودتر صحنه را ترك كنند باعث شادكامي ديگر همكاران و مسئولين دانشگاه مي شوند؛ چون بعضا خاطراتي از زمان هاي گذشته و دوران رونق دانشگاه دارند كه تعريف كردن انها گوش و چشم همكاران جوان را باز مي كند.
💢 اساتید محترم دانشگاه برای حمایت از پویش ملی دوباره دانشگاه، بیانیه آن را که در نشانی زیر درج شده است، تأیید فرمایید.
http://dobaredaneshgah.ir
🆔 https://news.1rj.ru/str/dobarehdaneshgah
dobaredaneshgah
لطفا جهت ارتباط با ما از آدرس تلگرام زیر استفاده بفرمایید
Telegram
پویش ملی دوباره دانشگاه
لطفا جهت ارتباط با ما از رایانامه زیر استفاده بفرمایید:
dobaredaneshgah@gmail.com
dobaredaneshgah@gmail.com
#عمومی
کشف مادهای که توسط فیزیک قابل توجیه نیست!
-----
وبسایت تابناک باتو: یک تیم بین المللی از فیزیکدانان، موفق شدند تا ماده کاملاً جدیدی را به صورت اتفاقی کشف کنند و آنها این ماده را «شبه فلز وِیل–کوندو» (Wely-Kondo semimetal) نامگذاری کردند.
عناصر شبه فلز مربوط به گروهی از عناصر موجود در جدول تناوبی هستند که از آنها به عنوان مواد کوانتومی نیز یاد میشود.
مواد کوانتومی خواص متنوع و تغییر پذیری دارند که برخی از این خواص میتوانند در نوآوریهای آینده تکنولوژی مانند محاسبات کوانتومی مشارکت داشته باشند.
هم اکنون محققانی که مشغول کار روی این مواد کوانتومی هستند، تلاش می کنند تا به فهم درستی از عملکرد این مواد و در صورت امکان، به چگونگی تولید نوع مؤثرتری از این مواد دست یابند.
دکتر آمالیا کولویا یکی از محققان مواد کوانتومی از دانشگاه آکسفورد که در این مطالعات شرکت نداشته است، میگوید: «کلمه کوانتوم در مواد کوانتومی به این معناست که این مواد خواصی را در اختیار دارند که نمیتوان آنها را به وسیلهی فیزیک کلاسیک توجیه کرد؛ از این رو برای مطالعه این مواد باید از فیزیک کوانتوم کمک بگیریم.
اغلب ما، این مواد را به عنوان موادی میشناسیم که در بین اجزای آنها عکس العملهای قوی و محکمی دیده میشود اما نمیتوان به این مسئله پی برد که آنها چه خواصی خواهند داشت و حتی نمیتوان آنها را به شکل دقیقی پیش بینی کرد.»
به دلیل اینکه دانشمندان لزوماً دلیل خاصی برای طرح یک تئوری برای پیش بینی ویژگیها و خواص مواد کوانتومی نمیبینند؛ از این رو، اغلب آنها در ابتدا این مواد را به صورت تجربی مورد بررسی و اندازهگیری قرار میدهند تا خواص و ویژگیهای آنها را دریابند.
این یافتهها که در مجلهی «تازههای علوم آکادمی ملی» (Proceedings of the National Academy of Sciences) منتشر شده است؛ توسط تیمی از دانشگاه تکنولوژی وین که امور تجربی را بر عهده داشت و تیم دیگری از دانشگاه رایس که امور تئوری و نظری را دنبال میکردند، به دست آمده است.
پروفسور سیلک بوهلر پاشن، سرپرست گروه تحقیقاتی دانشگاه وین گفت: «در این پروژه، هم ماده و هم نظریهها به موازات یکدیگر به پیش رفتند.»
پروفسور بوهلر پاشن به همراه گروه خود، ساختارهایی را مورد آزمایش قرار دادند که از مواد سریم، بیسموت و پالادیم با ترکیبات بسیار ویژه ساخته شدهاند.
این پروژهی علمی سپس توسط دکتر هسین هوآ لای و تیم وی که توانستند متوجه وجود پتانسیل تشکیل یک ماده کاملاً جدید بشوند، در دانشگاه رایس به وسیله ی امور نظری مورد بررسی قرار گرفت.
دکتر لای افزود:«ما واقعاً به صورت اتفاقی به مدلی از مواد دست یافتیم که ما را ناگهان متوجه جرمی معادل 1000 برابر جرم یک الکترون کرد که از بین رفت و جرم آن به صفر رسید». این ویژگی یکی از خواص ذرات فرمیون ویل است. ذرات فرّار و گریزانی که 80 سال پیش برای اولین بار مطرح شدند.
دانشمندان دریافتند که این ذرات به واسطهی یک اثر طبیعی به نام اثر کوندو ایجاد شدهاند؛ از این رو این مواد تازه کشف شده را «شبه فلزات وِیل-کوندو» (برگرفته از نام این ذرات) نامگذاری کردند.
در حالی که این تحقیق هم چنان به عنوان اولویت اول دیگر محققان کونتوام قرار دارد اما پروفسور بوهلر پاشن از نتیجهای که در نهایت به آن خواهند رسید، آگاه است.
دکتر بوهلر پاشن گفت: «هم اکنون این مواد را ساختهایم تا بتوانیم به اثرات جدیدی دست پیدا کنیم. به دلیل اثراتی که میتوان آنها را به واسطهی کاربردهای تکنولوژی مانند محاسبات کوانتومی کشف کرد، ما همچنان در حال تحقیق روی این مواد هستیم.»
کشف مادهای که توسط فیزیک قابل توجیه نیست!
-----
وبسایت تابناک باتو: یک تیم بین المللی از فیزیکدانان، موفق شدند تا ماده کاملاً جدیدی را به صورت اتفاقی کشف کنند و آنها این ماده را «شبه فلز وِیل–کوندو» (Wely-Kondo semimetal) نامگذاری کردند.
عناصر شبه فلز مربوط به گروهی از عناصر موجود در جدول تناوبی هستند که از آنها به عنوان مواد کوانتومی نیز یاد میشود.
مواد کوانتومی خواص متنوع و تغییر پذیری دارند که برخی از این خواص میتوانند در نوآوریهای آینده تکنولوژی مانند محاسبات کوانتومی مشارکت داشته باشند.
هم اکنون محققانی که مشغول کار روی این مواد کوانتومی هستند، تلاش می کنند تا به فهم درستی از عملکرد این مواد و در صورت امکان، به چگونگی تولید نوع مؤثرتری از این مواد دست یابند.
دکتر آمالیا کولویا یکی از محققان مواد کوانتومی از دانشگاه آکسفورد که در این مطالعات شرکت نداشته است، میگوید: «کلمه کوانتوم در مواد کوانتومی به این معناست که این مواد خواصی را در اختیار دارند که نمیتوان آنها را به وسیلهی فیزیک کلاسیک توجیه کرد؛ از این رو برای مطالعه این مواد باید از فیزیک کوانتوم کمک بگیریم.
اغلب ما، این مواد را به عنوان موادی میشناسیم که در بین اجزای آنها عکس العملهای قوی و محکمی دیده میشود اما نمیتوان به این مسئله پی برد که آنها چه خواصی خواهند داشت و حتی نمیتوان آنها را به شکل دقیقی پیش بینی کرد.»
به دلیل اینکه دانشمندان لزوماً دلیل خاصی برای طرح یک تئوری برای پیش بینی ویژگیها و خواص مواد کوانتومی نمیبینند؛ از این رو، اغلب آنها در ابتدا این مواد را به صورت تجربی مورد بررسی و اندازهگیری قرار میدهند تا خواص و ویژگیهای آنها را دریابند.
این یافتهها که در مجلهی «تازههای علوم آکادمی ملی» (Proceedings of the National Academy of Sciences) منتشر شده است؛ توسط تیمی از دانشگاه تکنولوژی وین که امور تجربی را بر عهده داشت و تیم دیگری از دانشگاه رایس که امور تئوری و نظری را دنبال میکردند، به دست آمده است.
پروفسور سیلک بوهلر پاشن، سرپرست گروه تحقیقاتی دانشگاه وین گفت: «در این پروژه، هم ماده و هم نظریهها به موازات یکدیگر به پیش رفتند.»
پروفسور بوهلر پاشن به همراه گروه خود، ساختارهایی را مورد آزمایش قرار دادند که از مواد سریم، بیسموت و پالادیم با ترکیبات بسیار ویژه ساخته شدهاند.
این پروژهی علمی سپس توسط دکتر هسین هوآ لای و تیم وی که توانستند متوجه وجود پتانسیل تشکیل یک ماده کاملاً جدید بشوند، در دانشگاه رایس به وسیله ی امور نظری مورد بررسی قرار گرفت.
دکتر لای افزود:«ما واقعاً به صورت اتفاقی به مدلی از مواد دست یافتیم که ما را ناگهان متوجه جرمی معادل 1000 برابر جرم یک الکترون کرد که از بین رفت و جرم آن به صفر رسید». این ویژگی یکی از خواص ذرات فرمیون ویل است. ذرات فرّار و گریزانی که 80 سال پیش برای اولین بار مطرح شدند.
دانشمندان دریافتند که این ذرات به واسطهی یک اثر طبیعی به نام اثر کوندو ایجاد شدهاند؛ از این رو این مواد تازه کشف شده را «شبه فلزات وِیل-کوندو» (برگرفته از نام این ذرات) نامگذاری کردند.
در حالی که این تحقیق هم چنان به عنوان اولویت اول دیگر محققان کونتوام قرار دارد اما پروفسور بوهلر پاشن از نتیجهای که در نهایت به آن خواهند رسید، آگاه است.
دکتر بوهلر پاشن گفت: «هم اکنون این مواد را ساختهایم تا بتوانیم به اثرات جدیدی دست پیدا کنیم. به دلیل اثراتی که میتوان آنها را به واسطهی کاربردهای تکنولوژی مانند محاسبات کوانتومی کشف کرد، ما همچنان در حال تحقیق روی این مواد هستیم.»
Forwarded from استاد مهدی گلشنی
🔰پژوهش یا حاشیهنویسی بر کار دیگران؟
🔎 دکتر مهدی گلشنی:
در علوم فیزیکی، بیشتر دانشجو را یک محاسبهگر یا عملگر سریع تربیت میکنند تا یک متفکر!
#تولید_علم
📝بخوانید👇
yon.ir/jdlfC
✅ @Dr_mGolshani
🔎 دکتر مهدی گلشنی:
در علوم فیزیکی، بیشتر دانشجو را یک محاسبهگر یا عملگر سریع تربیت میکنند تا یک متفکر!
#تولید_علم
📝بخوانید👇
yon.ir/jdlfC
✅ @Dr_mGolshani
Experiments show the effects of a fourth spatial dimension
http://www.sciencealert.com/experiments-show-dramatic-effects-of-fourth-spatial-dimension
http://www.sciencealert.com/experiments-show-dramatic-effects-of-fourth-spatial-dimension
ScienceAlert
Experiments Show The Effects of a Fourth Spatial Dimension
We're used to dealing with three physical dimensions and one extra dimension of time as we move through the Universe, but two teams of scientists have shown that a fourth spatial dimension could reach beyond the limits of up and down, left and righ
Has the time come for a quantum revolution in economics? | Aeon Essays
https://aeon.co/essays/has-the-time-come-for-a-quantum-revolution-in-economics
https://aeon.co/essays/has-the-time-come-for-a-quantum-revolution-in-economics
Aeon
Economics is quantum
Money and brains are both quantum phenomena – so it’s not surprising that economics is overdue for a quantum revolution
Surprising result shocks scientists studying spin
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2018-01-result-scientists.amp
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2018-01-result-scientists.amp
phys.org
Surprising result shocks scientists studying spin
Imagine playing a game of billiards, putting a bit of counter-clockwise spin on the cue ball and watching it deflect to the right as it strikes its target ball. With luck, or skill, the target ball sinks ...
Physicists create first direct images of the square of the wave function of a hydrogen molecule
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2018-01-physicists-images-square-function-hydrogen.amp
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2018-01-physicists-images-square-function-hydrogen.amp
phys.org
Physicists create first direct images of the square of the wave function of a hydrogen molecule
For the first time, physicists have developed a method to visually image the entanglement between electrons. As these correlations play a prominent role in determining a molecule's wave function—which ...