بعضی روزها هست برمیگردی به خودت نگاه می‌کنی و میبینی هیچ حرف مشترکی با آدمایی که زمانی خیلی بهشون نزدیک بودی نداری چون اونا خیلی از تو جلوترن و تو هنوز سرجات وایستادی بدون هیچ دستاورد خاصی

مامانم همیشه میگه تو آدمی نیستی که یک کار رو شروع کنی و تا تهش بری و خب راست میگه جلوم هزارتا چاله هست که به امید گنج کندمشون اما وقتی یکم جلو رفتم خسته شدم و می‌ترسم انقدری پیش برم که دیگه حتی برای راه رفتن هم یه مسیر هموار نباشه اما مشکل بزرگ ترم این‌جاست که فقط میترسم همین...

آدم حسودی نیستم اما به اراده و تلاش بقیه خیلی حسودیم میشه به اینکه یه هدف دارن و میخوان بهش برسن چیزی که برای من یه رویای دوره که منتظرم خودش جلوم سقوط کنه

آیا این اتفاقیه؟

دلم میخواد به چشم تقدیر بهش نگاه کنم 😔🤌

نمی‌دونم قبلا چطور کارها رو انجام می‌دادم چون هی دارن برام سخت و سخت‌تر میشن

چرا سریال ترکی ها انقدر جذاب شدن :|

یه هفته مریض بودم کلی میوه تو یخچال مونده

تو این خونه اگه من میوه نخورم دیگه کسی دست بهش نمیزنه

کشور خیلی فانی داریم رییس جمهور مملکت مرد به هیچ جای هیچ کس نبود فردا رفتن سرکارشون واسه رهبر حزب الله لبنان پنج روز عزای عمومی اعلام کردن

منیجر کیم زنده ست؟

خیلی مسخره ست این وضعیتا

دو روزه تو چنل ممد افشار، علی و مانی چادر زدم فقط دارم ویدیوهاشون رو میبینم از کار و زندگی افتادم

ارباب شمالی که به ترسناک بودن و خونخوار بودنش معروفه.
شاهزاده‌ای که درایت و هوشش کشور رو از هر بحرانی بیرون می‌کشه.
شوالیه‌ی مخصوص شاهزاده که وحشی‌گریش بیشتر از ارباب شماله اما‌ بدون دستور شاهزاده هیچ کاری نمیکنه.

دلم میخواد وانشاتم رو پروموت کنم چون عاشق ایدشم اما نمیدانم کجا

عه گویا جنگه هیچی پس کنسله