پیتزا می‌خوام
لاته و کروسان می‌خوام
قارچ سوخاری می‌خوام
فسنجون می‌خوام
ماهی شکم پر می‌خوام
ماکارونی می‌خوام
قرمه سبزی می‌خوام
تازه بستنی هم می‌خوام

ای کاش مثل اون داستان قابلمه‌ی جادویی یه ظرف داشتم هر غذایی دلم میخواست توش ظاهر میشد برام

نمی‌دونم چقدر تاریخ اروپا خصوصا برای قرون وسطا رو میدونین اما این دوره از هر نظر فرهنگی، سیاسی، دینی و اقتصاد وحشتناک ترین دوره بود.
هیچی مثل فیلم های خوشگلی که تو هالیوود ساخته میشه نبود و عملا اون دوره جهنم روی زمین سقوط کرده بود

واقعا خوشحال و خوش شانسم که توی این دوره (هرچقدر هم مزخرف) متولد شدم

همین الان یه چیز جالب درمورد دئودورانتم فهمیدم اگه اون ماسماسکی که میپیچی رو بکشی بیرون فقل میشه دیگه نمیتونی بیرون بیاری

یه جوری توضیح دادم فقط خودم میفهمم چی گفتم 😐😂

رابطم با مامان بابام زیادی تاکسیکه
به این صورت که وقتی پیششونم مدام غر میزنن چرا از جلوی چشمون نمیری و همش اینجایی وقتی هم میرم هر روز زنگ میزنن بیا تو بدون ما نمیتونی از پس چیزی بربیای

بعضی وقت ها که مشق نوشتن بردیا رو میبینم، میفهمم مامانم چه حرصی میخورد وقتی ابتدایی بودم

بعضی روزها هست برمیگردی به خودت نگاه می‌کنی و میبینی هیچ حرف مشترکی با آدمایی که زمانی خیلی بهشون نزدیک بودی نداری چون اونا خیلی از تو جلوترن و تو هنوز سرجات وایستادی بدون هیچ دستاورد خاصی

مامانم همیشه میگه تو آدمی نیستی که یک کار رو شروع کنی و تا تهش بری و خب راست میگه جلوم هزارتا چاله هست که به امید گنج کندمشون اما وقتی یکم جلو رفتم خسته شدم و می‌ترسم انقدری پیش برم که دیگه حتی برای راه رفتن هم یه مسیر هموار نباشه اما مشکل بزرگ ترم این‌جاست که فقط میترسم همین...

آدم حسودی نیستم اما به اراده و تلاش بقیه خیلی حسودیم میشه به اینکه یه هدف دارن و میخوان بهش برسن چیزی که برای من یه رویای دوره که منتظرم خودش جلوم سقوط کنه

آیا این اتفاقیه؟

دلم میخواد به چشم تقدیر بهش نگاه کنم 😔🤌

نمی‌دونم قبلا چطور کارها رو انجام می‌دادم چون هی دارن برام سخت و سخت‌تر میشن

چرا سریال ترکی ها انقدر جذاب شدن :|

یه هفته مریض بودم کلی میوه تو یخچال مونده

تو این خونه اگه من میوه نخورم دیگه کسی دست بهش نمیزنه