دو روزه تو چنل ممد افشار، علی و مانی چادر زدم فقط دارم ویدیوهاشون رو میبینم از کار و زندگی افتادم

ارباب شمالی که به ترسناک بودن و خونخوار بودنش معروفه.
شاهزاده‌ای که درایت و هوشش کشور رو از هر بحرانی بیرون می‌کشه.
شوالیه‌ی مخصوص شاهزاده که وحشی‌گریش بیشتر از ارباب شماله اما‌ بدون دستور شاهزاده هیچ کاری نمیکنه.

دلم میخواد وانشاتم رو پروموت کنم چون عاشق ایدشم اما نمیدانم کجا

عه گویا جنگه هیچی پس کنسله

قشنگ دارم خاورمیانه رو توم حس میکنم

نمی‌دونم بقیه چرا از ایرانی بودنشون خوشحالن برای من یکی فقط عذاب و درد بوده چه دیروز چه امروز چه فردا
هیچوقت هیچی خوب نشد و قرار هم نیست بشه کلا ایرانی بودن و زندگی توی خاورمیانه یه عذابه بی پایانه

ولی یه فانتزی از موقع دیدن گات داشتم که جنگ اخردنیایی چیزی بشه برم یه پسر خوشگل رو بکشونم یه جایی بگم بیا من و بکن وقتشه رسمیش کنم

حرفم با اون یه نفری که دیسلایک داده
عزیزم از ایرانی بودنت تا الان که از خدا عمر گرفتی چی بهت رسیده؟ این دولت کجا کمکت کرده؟ مردمش کی به دادت رسیدن؟
نمیگم بقیه جاها ریدنا ولی خب متاسفانه توی ایران خیلی ریدن

دقیقا زندگی اصلا خسته کننده نمیشه کدوم کشوری رو دیدی هر روز با یک بگایی جدید سورپرایزت کنن؟ خیلی به فکر اینن که زندگیمون کسل کننده نشه

ولی بعد از اینکه رییس جمهور رو خرس خورد فکر نمی‌کردم دیگه هیچی باعث بشه بشینم پای خبرا

این موضوع واسه اروپایی ها و آمریکایی های بی درد جذابه ما فعلا باید شل کنیم چون گویا مسیر قدس از باسن ما رد میشد

نه مثل اینکه جدی جدی بگا رفتیم

آقا من نزدیک مرز افغانستانم لامصب توی کشور همسایه هم شانس نداریم موقع جنگ دلم به این خوش باشه کل خاورمیانه یه دست کصشره

الان فقط ایران می‌تونه به لبنان بگه برای چشای تو جنگ راه میندازم

خیلی عجیبه سر صبح داشتم درمورد اینکه فیلم جق زدن یه آخوند تو مسجد در اومده می‌خوندم شبش راجع به جنگی که یه آخوند دیگه شروع کرده

شگفتی آخوند ها توی ایران تا کی؟