یکی دیگر اما بلند می‌شود. خاک از تن می‌تکاند و راهش را می‌رود. انگار که هر از دست دادنی، فقط یک جور تازه از بودن را یاد آدم می‌دهد.

بازی زندگی این‌گونه است. زنجیره‌ای از داشتن‌ها و از دست دادن‌ها. اما هر فقدانی، اگر تاب آورده شود، چیزی را درون ما دگرگون می‌کند، نه لزوما آنچه می‌خواستیم، بلکه آنچه برای ادامه نیاز داریم.

می‌خوام یک کاری رو شروع کنم اما ترس از شکست همین الان اومده سراغم

برای اولین بار در طول زندگیم بین لاته و آمریکانو آمریکانو رو انتخاب کردم

طرف کل عکساش رو از زاویه‌ی پایین میگیره جوری که از سوراخ دماغش میشه مغزش رو دید و هنوزم خوشگله من یکم زاویه‌ی دوربین رو عوض کنم شبیه عکس کارت ملی میشه

اون دنیا قطعا یقه‌ی کسی که باعث شد انقدر بدعکس باشم رو میگیرم با خودم میبرم تو آتیش جهنم روزی چهار وعده کبابش میکنم

از انسیه ده تا عکس یهویی گرفتم حتی یکیش هم زشت نشد از خودم پنجاه تا عکس با ژست ها و زوایای مختلف گرفتم همشون رو باید پاک کنم

اگه منم خوش عکس بودم همتون رو با سلفی های وقت و بی وقتم خسته میکردم

خیلی یهویی یادم اومد یک فن پیجی می‌گفت رزالیا بعد فیتش با لیسا توی کیپاپ معروف شد

یه دختری اومد سمتم با هم احوال پرسی کردیم حرف زدیم وقتی رفت هرچی فکر کردم یادم نبود کی بود و از کجا من رو می‌شناخت

هنوز دارم فکر میکنم و هنوز یادم نیست

این دادهای ثورفین مو به تنم سیخ می‌کنه

یکی از بهترین انیمه هاییه که دیدنش واقعا حس و حال عجیبی داره

وسط زمستونیم‌ اما هوا هوای آخر تابستونه

فوروارد کنید براتون نامه‌ی خداحافظی بنویسم.

سنا دست به قلم شد باز؟

2:50

من از اون دور دیدم رقص بدن‌ها رو
دیدم آتیش عدالت گرفته فضا رو
اشک شوقم چکید رو یال اسبم
وقتی بوی گوشت سوخته پر کرد هوا رو
دیدم منقار لاشه‌خوار کلاغ‌ها رو
دلم واسه مردم این دِه که نسوخت هیچ
یه آتیش کوچیک روشن کردم
و تماشا کردم زیباییِ انتها رو

Do you want a sword thorfin?
A sword is a tool meant to kill. Whose life do you intend to take? Your enemies?
Listen to me my son. You don't have enemies. The truth is that nobody has them.

وقتایی که خودم آشپزی میکنم خیلی بهم خوش میگذره حتی چند مدل غذای مختلف درست میکنم اما وقتی مامانم زنگ میزنه و میگه پاشو غذا درست کن نیمرو درست کردن هم برام سخت و عذاب اوره