من سلیقه‌ی ظاهری نسبتا متفاوتی دارم یعنی اینجوری نیست که بگم اوه فلانی از نظر همه خوشگله پس از نظر منم خوشگله
برای همین خیلی از سلبریتی های هالیوودی یا کره ای که همه مدام از ظاهرشون تعریف میکنن که خیلی خوشگله بهترین ویژوال رو داره و این حرفا رو وقتی میبینم به نظرم حتی متوسط هم نیستن

و زیبایی یه چیز نسبی و سلیقه ایه و من هیچ وقت نمیتونم با اینکه یه سری ها چرا انقدر از نظر زیبایی تمجید میشن و ازشون تعریف میشه درحالی که بعضی ها واقعا خوشگلن و بهشون بی‌توجهی میشه کنار بیام

تا فردا میتونم نام ببرم
و این جایی به ذهنم رسید که خیلی رندوم با خودم فکر کردم چرا به هایلی که هم بازیگر خیلی خوبیه هم خواننده‌ی عالی اونقدری که باید توجه نمیشه

یه مگس نیم ساعت این احمق رو سرگرم کرد تا دست از جویدن موبایل من برداره

تلاشش برای گرفتنش و موفق نشدنش ستودنیه

هنوز درگیر مگسه 😂

با سر رفت تو دیوار و بازم نتونست مگس رو بگیره

ناراحت شد اومد بغل من نشست

خب بازم صدای مگس اومد و رفت سراغش

اگه تو زندگیم کسی انقدری که همایون به یه مگس اهمیت میده به من اهمیت میداد دنیا خیلی خوشگل تر میشد

من از چین خوشم نمیاد اما هر برهه‌ای از تاریخ رو میبینم این بدبختا داشتن عذاب می‌کشیدن حالا یا به خاطر عوامل بیرونی یا جمعیت زیاد خودشون
و نمی‌دونم چقدر درمورد حادثه‌ی نانجینگ می‌دونین ولی بذارین براتون تعریف کنم

حس میکنم این فکتای رندومی که میگم رو هیچ کس نمیخونه اما خب دلم میخواد یه جا درموردش حرف بزنم 😂

داستان از این قراره که ژاپن برای اینکه چین رو کامل به زانو در بیاره (انگار جنایت های دیگه و یونیت ۷۳۱ کافی نبود) تصمیم میگیرن پایتختش اون موقعش رو بگیرن
در اون زمان حدود شیشصد یا هشتصد هزار جمعیت داشت که یک سومشون مسلح بودن اما نظامی نبودن خیلی هاشون
ژاپن یه فرمانده‌ی با سابقه رو برای این ماموریت می‌ذاره اما طرف مریض میشه و به جاش یه نفر دیگه قرار بود بره به هرحال شصت هزار سرباز ژاپنی بودن و یه شهر بزرگ که باید کامل تصرف می‌شد اما سربازها تصمیم گرفتن همه رو بکشن چرا؟ چون به شدت نژادپرست بودن و به نظرشون جز ژاپنی ها باقی همسایه هاشون انسان نیستن