ShnText – Telegram
رادیکال

توده‌ها زیر کودتا
کو که تا، کوره‌ها
گُر بگیره از بغض ما
بابا قرار نیست نون بده
اینجا هر زن واسه نون جون میده
منو خط بزن بنویس از نو، همنوع
هر روز ایده‌ی انقلاب و
از سرنگِ بابا،
تا چادر مادر،
از ریه‌ی خراب،
تجاوز به خواهر!

از خون، از خونه، خون‌بازی قاضی راضی با چوبه‌ی دار
از پول از جونی که دوزار
خرخره‌ها رو جویدن تو بازار
کار من نیست به تو درمون دادن
مسخره‌س به مُرده خون دادن
خیلیا تو این راه جون دادن
از زندگی بریدن و تاوون دادن
سینه‌م سوخته مث سیستان،
رستم دردم نیگا کن به دستام
از خواب خشم من، خون می‌چکه
باس طوفان کنم این خاکسترو
دور نیس تاریخ بالا مینشونه
طبقه‌ی حقه‌ی ما فرودستا رو
کار، میشه مساوی با سهم مردم
تا، نون بچرخه تو سفره‌هامون
غم، نزنه سایه بازم رو سرمون،
کم، نشه یکی یکی از جوونامون
زن؛ زن باشه نه عروسکِ زنده
مَرد، دیدی قاب بگیر
حاشیه کافیه، قافیه مرد، نافیِ اصلِ کلمه انالباقی، اسمِ اعظم؛ منم!
تن پر باروت.. تهش توی تابوت..
صدا.. پَر! ندا.. پَر! هُدا.. پر! خدا…پر و پر!

لا اله الا لا لا لا.. لا اله الا لا لا لا..
حرفات چیه تنهایی؟ همه گُم‌ان؟
دشمن اصلیِ مردم، مردم‌ان!؟
نه! مردم مُرده‌ی محرومیم،
تاریخی همگی محکومیم
از ابتدای “شصت“ کُشتن
یک جزوه‌ی مجاهدین اعدام
تا تک تک سلولای اوین
پیکارِ چپ و فدایی اعدام!
خرداد همیشه خون داد
شهرام و سعید و موسی اعدام
"حزب توده" هم اون لا ماها
به تبر درختا رو لو می‌داد!
هر روز از ما یکی توی بنده
نعره‌مون اسمش میشه خشونت!
فکر کن متجاوز حمله کرده،
اشتباهه بکشیش توی خونت؟!
نه! بچه‌ی معدن آق‌دره رو شلاق بزنن توی ملاء عام
من خفه خون بگیرم و کام از کام…؟! زهی خیالِ خام!!!
نون خشکو سَق می‌زنم تا خیسش کنم به خونم
نفرین کن منو اگه یک روز، جز از این عشق چیزی بخونم
من اشکِ مادر ستارم!
مصلوب لَعینِ بر دارم!
توی چشم خرافیت من خارم!
من شاهینِ دولتِ اَحرارم!
من خاک عبوس خاورانو
ریختم توی چشمام، یادم نره
من از هیچ دیواری نپریدم،
جا امید به کلید، ساختم پنجره
حنجره می‌سوزه از درد
من مغزم دستای کارگره
این دستا یه روز کار دستت میده...!
#رادیکال
ShnText.t.me
همه جاکشید

من یه رِفیق دارم
که سَر هرچی نقاشه
اصن انتهاشه
قلمو تو دستشه همه جا می‌پاشه
همه چی فیلمه واسش، مث جیم جارموشه
اَ همه بریده، فِک میکنه دالی باباشه
مثِ ماس وقتی که اَ این و اون بدی می‌دید
فقط کشید و فحش و خورد و عقب نکشید
زدن بوماشو جر دادن و تابلوهاشو سوزوندن و اون کشید یکی دوباره از نو
دادن رنگو با قیف ریختن تو حلقش،
خفه شد؟ نه! همون صحنه شد یه تابلو
مثِ تنِ تیزی خورده که هرچی که فرو میره زیر درد و تحت تعقیب اَ رو نمیره
می‌گیره زیرخَم و پُررو چِغَر هر روز
یارو یه خط نو رو بازو تپل روپا هنو
فیشنگه باج سیبیل نمیده به سگ سیبیلا
واسش اُفت داره کَل با این شیتیل بگیرا
همه چی رو باخت، کار، کف خیابون کشید
رنگو گرفت و قاط زد همه جا پاشید
رو در و دار و درخت و همه دیوارا کشید
رو من و تو و اینا اونا همه جا کشید
رو بنر صدا و سیما و صدا آمریکا
واسه اونا که خراب و خوابن و بیدارا کشید
واسه لَش و لوش و لات و لوطی و بیکارا کشید
رو هرچی که بود و نبود همه جا کشید
اون گفت به شما بگم همه جا کشید
همه جا کشید.. اون همه جا کشید.. همه جا کشید
آره همه جا کشید.. همه جا کشید
اون همه جا کشید.. همه جاکشید.. همه جاکشید.. همه جاکشید.. آره همه جاکشید...
#همه_جا_کشید
ShnText.t.me
زهراب

فرهنگِ پارادوكسیكال،
در عصر ابتذال،
با یک ملت خوشحال،
فدای تو یا زهراب!
صب کله‌پاچه با دار،
گشنه پا سفره‌ى افطار،
سلفی با کودکِ کار،
فدای تو یا زهراب!
زامبیای بازاری،
تنفس اجباری،
کارگر انتحاری،
فدای تو یا زهراب!
فاشیسمِ آمریکایی،
اسپرم آریایی،
عرق به جای چایی،
فدای تو یا زهراب!

فدای تو، زندگى و وجود و عمر و جان ما
سگ کوی تُربت و تویی تو آب و نان ما
فدای تار موی تو همه کس و شعور ما
تویى تو ثروت و سیاست و همه غرور ما
زهراب.. زهراب.. زهراب.. زهراب.. زهراب..

دیالكتیک كربلایى،
فلسفه عاشورایی،
بورژوازىِ خدایی،
فداى تو یا...
كوروش با چفیه‌ی رهبر،
سكس توی حرم مطهر!
مجلس شورای عنتر،
فدای تو یا زهراب!
فوتبالیست سیاسی،
هنر یعنی آغاسی،
دلواپسان عاصی،
فدای تو یا زهراب!
فاحشه‌ى انقلابی،
روشنفكر قلابی،
دموكراسى با زور لابی،
فدای تو يا..

فدای تو زندگى و وجود و عمر و جان ما
ما سگ کوی تُربت و تویی تو آب و نان ما
فدای تار موی تو همه کس و شعور ما
تویى تو ثروت و سیاست و همه غرور ما
زهراب.. زهراب.. زهراب.. زهراب.. زهراب..
#زهرآب
ShnText.t.me
حضرت نان

حضرت «نان»
حضرت «نان»
حضرت «نان»!
کجاست بوی خوشت؟
بریده شد به کجا برکت تو؟
چرا شدی چو محنت من؟
کشیدم نه مگر زحمت تو..؟

به صبحِ بی‌پنیری، به این اعصاب کیری
نمازم را قضا کن، سحر شاید تو سیری
کجایی تا ببینی، مرا در چاه خویشم
به ذره ذره مُردن، جُدا از قوم و خویشم
بساطم در خیابان، شهیدِ حضرت «نان»
به سگ دوهای ممتد، به این پایانِ پایان
کسی باید بیاید، مرا در خود بمیرد
کسی که حق نان را، دوباره پس بگیرد

بِدَرَم، پدرم، بدرم، پدرم، بدرم، پدرم.. پدرم.. پدرم..
بزنم به رگم که رها بشوی
به زنی که تو مبتلا بشوم
بزنم.. بزنم.. بزنم.. بزنم.. بزنم.. بزنم..
به تو حلقه شوم
تو دعا بشوی
به تو سجده کنم و خدا بشوم...
#حضرت_نان
ShnText.t.me
آله

دنیا به درَک رفت و دِه بی سر و سامان شد
سهم من و تو از آن یک سفره‌ی بی نان شد

از چشم کبود ما، هی اشک به راه افتاد
آنقدر که باریدیم، تبدیل به باران شد
هر دوست که با ما بود، دشمن شد و خنجر زد
با قافله پیمان بست، هم‌کاسه‌ی دزدان شد
پشت همه‌ی درها، دیوار کشیدند و
هی سقف فروپاشید، هی پنجره سیمان شد
هی شهد و شکر دادند! هی سکه‌ی زر دادند!
آرام بساط شعر، تبدیل به دُکان شد!
هر کس که دلش می‌خواست، نیزه به زمین کوبید،
هی کُشت و تجاوز کرد، تا قاریِ قرآن شد

دنیا به درک رفت و دِه بی سر و سامان شد
سهم من و تو از آن یک سفره‌ی بی نان شد

جنگل شده بود این شهر، با منظره‌های بِکر
یک جنگلِ خر تو خر! علامه و روشنفکر!
دنیای بدونِ در، دنیای پر از بن‌بست،
دنیای فقط در خواب، دنیای سراپا مست
از دهکده‌ی خونین، از حمله‌ی آپاچی
یک کوه جسد ماند و، یک مشت تماشاچی
که سوخت و ساکت ماند! با فاجعه بار آمد
هی فصل زمستان شد، هی گفت: بهار آمد...
دندان به جگر داد و آرام لبش را دوخت،
با پای خودش پای، هر چوبه‌ی دار آمد
سر خوش شده از تاوَل، معتاد به هر لَخته
در خشم نمک‌دان‌ها، با زخم کنار آمد..

دنیا به درک رفت و دِه بی سر و سامان شد
سهم من و تو از آن یک سفره‌ی بی نان شد
دنیا به درک رفت و ده بی سر و سامان شد
سهم من و تو از آن یک سفره‌ی بی نان شد..
#آله
ShnText.t.me
مصدق

احمدآباد من را به من پس بده
مصدق کجایی؟
دو دست لباست کو مرد؟ دو دست لباست کو؟
نفس تنگی از جنگ و ننگِ سیاستخو
آه.. مصدق..

پس از تو کِرامت درخت شد..!
پس از تو اَرَس در صمد غرق شد..!
پس از تو روی تپه‌های خون
بیژن، بی‌جان،
شکفته شد
قلم‌ها شکسته شد!
نه سود بود
نه رود بود
سه چیز بود: گلوله بود، گلوله بود، گلوله بود!
#مصدق
ShnText.t.me
آرام

جوراباتونو دربیارین، پاهاتون بو میدن!
لباساتونو دربیارین، بدن‌هاتون بو میدن!
کله‌هاتونو دربیارین، مغزهاتون بو میدن!
چشم‌هاتونو دربیارین، نگاه‌هاتون بو میدن!
آسمونتونو دربیارین، ستاره‌هاتون بو میدن!
دهان‌هاتونو دربیارین، حرف‌هاتون بو میدن!

همین که راست است این خاطرات، خاطرَت جمع باشد از پاشیدنم، پاشدم از انتهای خود،
با زندگی جنگیدم و مرگ آخرین سنگرم
نه مادر درد ما خواند و جان داد
جُلجُتا تا کجا جار زد
ببین رویش بغضِ ویرانگرم
که آرام، خون تو را می‌خرم!
به شب‌های بی پنجره
به این وحشت مسخره
به چشمت پشت میله‌ها
به دنیای بی‌حنجره...
به اسمم روی لب‌های خیس تو
به عشق‌بازی و جنگل گیس تو
که ماهی شوم توی رود تنت
زمینی شوم زیر تندیس تو
گرفتار دنیای ممنوعه‌ها
تفنگ نگاه جماعت سوی ما
ما پشت هم رو به آیینه عاشق شدیم
و بی‌بهانه دل به آسمان زدیم!

رام مرا راه نیست
من مینم.. من مینم.. منفجر کن مرا..
نه مورفینم که رگ به رگ
خون به خون
برگ برگ بر زمینم
منزجر کن مرا..
قرار من کجاست که فرار من تویی و انتحار من تویی و سگ در رگم می‌دَوَم روی شانه‌های تو
هی چکه چکه چکه می‌ریختم که تو جان بگیری و دوباره روی پا
بوسه‌های ممنوع و همنوع.. هی..
خوشه خوشه بمب بود دورمان
جان من بمیرد و اشک روی گونه‌های تو
نری، زد توی گوشمان
نری که تُف شد روی هوشمان
خون آغوشمان
برهنه سه نقطه راه مانده بود تا آن سوی مرزهای بی بند و باری که روی دوشمان
قدم قدم مین بود زیر پایمان...
#آرام
ShnText.t.me
فو

اونقد قلبم قبره که راز تو توش دفن،
نفس، حبس و ترسِ مُمتد هس پس

تو تنهاییاتو بزار رو دوش من
صداى تو لالایى میشه تو گوش من

تو شاهد شب و تب و تاب منى
تو شب نارفیقى تو مهتاب منى...

کدوم لیلی مث تو مجنون بود؟
مجنون تویى، تویى علتِ وجود

تو اون کوهى که باد به تو تکیه کرد
با اسم تو تفسیر شده واژه‌ی مَرد

قد قامت صلاة اگه رو لبمه
به حرمت حضور تو بى‌واهمه
بی‌واهمه.. بی‌واهمه.. بی‌واهمه..
#فو
ShnText.t.me
1
رکسانا

زخم بر کف دستام
صلیبم روی دوشم
یهودا زیر گوشم
به مریم که مادرم مرد،
خدای را در خروشم
سر می‌روم از سرم..
که با جاده‌ها گریه های.. های.. های.. های.. های می‌شوم به حال و فرارو.. رو.. رو.. رو.. رو..
تا بگیری یه امنِ ناکجا
تا بمیری.. بمیری.. بمیری.. بمیری..
آرام بگیری..

چشم‌ها خنجرند!
دهان‌ها بی‌پدر مادرند!
امن تنها کفن است،
غربتِ حقیقی وطن است...!

کسی دیگر چرا باید بماند؟
بر این گور تُهی مرثیه خواند؟
#رکسانا
ShnText.t.me
شو

لری:
یه شویی نصمه شویی، نیمه دِ شوگار
دل گریبونم گرِت، سی دییَنه یار
(یه شبی در نیمه‌های شب
دل گریبونم گرفت برای دیدن یار)

بی‌وفا تو نکشم بَل موتم بیا
نازنین حشکم کردی چو تَلِ گیا
(بی‌وفا تو منو نکش بذار تا موقع مرگم برسه
نازنین مثل برگ درختی خشکم کردی)

عزیزم مَ وا تونم، مَ واتونم، تو نی حکیمم
غم و غصه ای دنیا نکو نصیوِم
غم و غصه ای دنیا کردی نصیوِم
(عزیزم من با تو هستم ، من با توهستم ، تو درمان منی
غم و غصه این دنیا رو نصیبم نکن
غم و غصه این دنیا رو نصیبم کردی)


بی‌وفا تو نکشم بَل موتم بیا
نازنین حشکم کردی چو تَلِ گیا
(بی‌وفا تو منو نکش بگذار تا موقع مرگم برسه
نازنین مثل برگ درختی خشکم کردی)
#شو
ShnText.t.me
🫡2
دهانی جریده از فریاد

با دو تا هندوانه زیر بغل، با همین جان لاغر و زردم
فکر کردم که میشود جنگید، فکر کردم فقط خودم مَردم
مَرد بیزار خسته از بیداد...
از همه سمت نیزه می‌بارید، به خودم آمدم تنم خارید
گفتم از شهر دست بردارید، شب شد و سینه را سپر کردم
مثل یک کوهِ سخت از فولاد...

خواستم مثل آسمان باشم، منجیِ شهر نیمه جان باشم
آشیانِ پرندگان باشم، با همین دست خالی و سردم..
نعره برداشتم که ماه آمد، مرد جنگاور سپاه آمد!
چگوارای بی‌کلاه آمد، گرچه یک بی‌چراغِ شبگردم

همچنان با زبان شعر و غزل، همچنان مثل گنده لات محل
همچنان هندوانه زیر بغل، شور این قصه را درآوردم
با دهانی جریده از فریاد...
یک طرف اجتماع ترسوها، یک طرف دوستان و چاقوها
روبرویم سپاه پرروها، باید از راه رفته برگردم
راستی هندوانه ها افتاد...

خواستم مثل آسمان باشم، منجی شهر نیمه جان باشم
آشیان پرندگان باشم، با همین دست خالی و سردم
نعره برداشتم که ماه آمد، مرد جنگاور سپاه آمد!
چگوارای بی‌کلاه آمد گرچه یک بی‌چراغ شبگردم
#دهانی_جریده_از_فریاد
ShnText.t.me
🔥1
متحد شوید

خانه به دوشان جهان متحد شوید!
فاحشگان بی‌نشان متحد شوید!
كولبران بی‌مادیان متحد شوید!
كو..كودكان خیابان متحد شوید!
كو..كوروشان رنجبران متحد شوید!

خواب ننگ است، متحد شوید!
تاره چوفنگ است، متحد شوید!
عرش كور است، متحد شوید!
اشک زور است، متحد شوید!
شعر پشم است
واقعه خشم است
درد نان است!
مفت جان است!

تُنبان بدرید از شادی، از اين همه آزادی!
در این شب رويایی..
بانک‌ها را بزنید
بانک‌ها را بزنید
منفجر شوید!
منزجر شوید!

با قلبی كوچک‌تر از مشت
با چشمانی مشتعل
من قافیه‌اى سرگردانم
من قافیه‌اى سرگردانم
می‌خوانم می‌خوانم می‌خوا..
از دود از تو دویدم از تو..
شلیک می‌شوم در مغزم..
می‌دانم می‌دانم می‌دانم می‌دا..
هیچ راهی
هیچ چاهی
هیچ آهی
#متحد_شوید
ShnText.t.me
2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📋 لیست تکست آهنگ‌های آلبوم «متافریجین»


01 - 🏷 گیــــله لــوی

02 - 🏷 مـاســال(بی‌کلام)

03 - 🏷 وفـــــا

04 - 🏷 چــه کـنـم

05 - 🏷 بــــیــــا

06 - 🏷 دیـلـمــان


© Channel: ShnText.t.me
👍2
گیله لوی

دامونه گوده مَره تنگ بومای، گیله لوی
{شانه‌های جنگل برایم تنگ شده است، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

دارونه خال‌جی مره سنگ بومای، گیله لوی
{از شاخه‌های درخت برایم سنگ سرازیر شده است، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

می‌ چیلیفَ مار (برار) می جنگ بومای، گیله لوی
{مار کور(دشمن قدیمی) من به جنگم آمده است، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

مره تو بزن، مره تو بزن، گیله لوی
{بر سرم فریاد بزن، فریاد بزن، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

تی خو ‌رگه دِ داز بزن، دِ داز بزن، گیله لوی
{رگ خوابت را با داس بزن، با داس بزن، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

نه تنها می چوم وارون به وارس، گیله لوی
{نه فقط از چشمانم باران اشک بارید، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

مرغ و ماهی مره زار به نالس، گیله لوی
{مرغ و ماهی هم برای‌ام زار زار نالیدند، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

دارونه خال‌جی خون به کالس، گیله لوی
{از شاخه‌های درخت هم خون سرازیر می‌شد، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

مره تو بزن، مره تو بزن، گیله لوی
{بر سرم فریاد بزن، فریاد بزن، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

تی خو ‌رگه دِ داز بزن، دِ داز بزن، گیله لوی
{رگ خوابت را با داس بزن، با داس بزن، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

مو خواستم تره خوشبخت بوكونم، گیله لوی
{می‌خواستم تو را خوشبحت بكنم، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

تی جونه تازه رخت دوکونم، گیله لوی
{لباس تازه‌ای به تنت بپوشانم، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

تی فاکونَکَه سقفا کونم، گیله لوی
{روی کلبه‌ات سقفی بزنم، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

مره تو بزن، مره تو بزن، گیله لوی
{بر سرم فریاد بزن، فریاد بزن، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

تی خو رگه د داز بزن، د داز بزن، گیله لوی
{رگ خوابت را با داس بزن، با داس بزن، ای دختر دوست داشتنی گیلان}

با ياد و خاطره جناب فريدون پوررضا آموزگار موسيقى گيلان
#گیله‌_لوی
ShnText.t.me
وفا

دیله‌ به‌ دیل، کویه‌ رایه‌؟
وفا نیافته، روسوایه
{دل به دل کجا راه داره؟ وفا ندیده رسوا میشه}

هَچین‌ تَره‌ فدا نوکون‌
فدای‌ بی‌‌وفا نوکون‌
{بیخودی خودتو فدا نکن، فدای بی‌وفایی نکن}

وفا به‌ باد بده‌ مره‌
زمانه‌ یاد بده‌ مره‌
{وفاداری منو به باد داد، اینو زمونه یادم داد}

که‌ هرکی‌ بی‌نواتره‌
محبت‌ آشناتره‌
{که هرکسی ساده‌تر و بی‌آلایش‌تره، محبت و عشق رو بیش‌تر می‌شناسه}

شعر: زنده یاد شیون فومنی
با ياد و خاطره شاعر بزرگ گيلان؛ "شيون فومنى" و صداى سبز گيلان؛ "فرامرز دعايى"
#وفا
ShnText.t.me
چه کنم

تو مرا جان و جهانی، چه کنم جان و جهان را؟
تو مرا گنج روانی، چه کنم سود و زیان را؟

نفَسی یارِ شرابم، نفَسی یارِ کبابم
چو در این دور خرابم، چه کنم دور زمان را؟

ز همه خلق رمیدم، ز همه بازرهیدم
نه نهانم نه پدیدم، چه کنم کُون و مکان را؟

منگر رنج و بلا را، بنگر عشق و ولا را
منگر جور و جفا را، بنگر صد نگران را
شعر: مولوى
#چه_کنم
ShnText.t.me
🫡1
بیا

بیه مَره یاری بَدَن، می دیلَ دیلداری بدن
[بیا یاری‌ام بده دلمو دلداری بده]

کی زیندگی همش غَمه، ای دونیا غم می همدمه
[که زندگی همه‌اش غم است، یک دنیا غم همدمم است]

نَنی چوجور غم دَرمه، تَره می وَر کم دَرمَه
[نمی‌دونی چه‌جور غم دارم، تو رو پیش خودم کم دارم]

می آرزو، می دیل‌خوشی، اَنه کی تو بایی نیشی
[آرزو و دل‌خوشیم اینه که تو بیای و نری]

اَ حَرفه باز بوگوفتمه، فارَس مره بوسوختمه بوسوختمه، چره نایی تو؟!!
[این حرف رو باز گفتم، برس به من که سوختم.. چرا تو نمیای؟!!]

بایی دوباره پا گیرم، تی دستانه حنا گیرم.. حنا گیرم.. اگه بایی تو...! چره نایی تو؟
[بیای دوباره پا میگیرم، دستاتو حنا میگیرم.. اگه تو بیای...!]

بیه مَرَه یاری بَدَن، می دیلَ دیلداری بَدَن
[بیا یاری‌ام کن دلم رو دلداری بده]

کی زیندگی همش غمه، ای دونیا غم می همدمه
[که زندگی همش غم است، یک دنیا غم همدمم است]

با یاد و خاطره شاعر بزرگ گیلان؛ "فرامرز دعایی"
#بیا
ShnText.t.me
دیلمان

دوواره آسمانه دیل پورا بو...
سیه ابرانه جیر مهتاب کورا بو...
{دوباره دل آسمان پر شد
مهتاب، پشت ابرهای سیاه کور شد}

ستاره دانه دانه رو بیگیفته
عجب ایمشب بساطِ غم جورا بو...
{ستاره‌ها، دانه به دانه -از من- روی گرفتند
امشب، بساط غم چه عجیب جور شده است}

با ياد و خاطره آموزگار موسيقى گيلان "فريدون پوررضا"
#ديلمان
ShnText.t.me
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM