شناسایی و تحول زبان تحقیرآمیز در حرفه مددکاری اجتماعی

تحلیل جامع اخلاقی، راهبردها و استانداردهای مستندسازی تخصصی

*کاری از پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان

زبان در حرفه مددکاری اجتماعی نه تنها وسیله‌ای برای انتقال اطلاعات، بلکه تجلی عینی ارزش‌های بنیادین، کرامت انسانی و تعهد اخلاقی است که مرز میان مداخله حرفه‌ای و آسیب‌زایی را تعیین می‌کند.

طبق بند ۱.۱۲ منشور اخلاقی انجمن ملی مددکاران اجتماعی (NASW)، استفاده از زبان تحقیرآمیز در تمامی اشکال ارتباطی اعم از کتبی، شفاهی و الکترونیکی، نقض صریح اخلاق حرفه‌ای تلقی شده و مددکاران موظف‌اند همواره از زبانی دقیق، محترمانه و مبتنی بر کرامت انسانی استفاده کنند.

شناخت دقیق ماهیت زبان تحقیرآمیز و توانایی تبدیل آن به زبانی توانمندساز، ضرورتی است که نه تنها کیفیت خدمات را ارتقا می‌دهد، بلکه از حقوق قانونی و انسانی مددجویان در برابر پیش‌داوری‌های ساختاری محافظت می‌کند.

مشروح مقاله در سایت

https://iraniansocialworkers.ir/?p=23809

رسانه تاب‌آوری ایران؛ فراتر از مارکتینگ

رسانه تاب‌آوری ایران و مرجعیت در آموزش‌های عملیاتی و علمی

در دنیای پرچالش امروز، واژه «تاب‌آوری» (Resilience) به یکی از کلیدی‌ترین مفاهیم در حوزه‌های سلامت روان، مدیریت بحران و مددکاری اجتماعی تبدیل شده است. با این حال، مرز باریکی میان «آموزش‌های زرد و شعارگونه» و «تاب‌آوری علمی و عملیاتی» وجود دارد. رسانه تاب‌آوری ایران (ResilienceMedia.ir)، به عنوان نخستین هلدینگ تخصصی تاب‌آوری در کشور، مسیر خود را بر پایه نفی شعارگرایی و تمرکز بر نیازهای واقعی نهادها و سازمان‌ها بنا نهاده است.
در این مقاله، به بررسی چرایی اهمیت این رسانه به عنوان منجی نیازهای آموزشی کشور و تفاوت بنیادین آن با رویکردهای تجاری و مارکتینگ‌محور می‌پردازیم.

رسانه تاب‌آوری ایران: از یک پایگاه اطلاع‌رسانی تا هلدینگ تخصصی

رسانه تاب‌آوری ایران صرفاً یک وب‌سایت خبری نیست؛ این نهاد مجموعه‌ای سازمان‌یافته از متخصصان، پژوهشگران و کنشگران حوزه تاب‌آوری است که تحت نظارت علمی و با همکاری شبکه‌های گسترده مددکاری اجتماعی ایران فعالیت می‌کند.
هدف اصلی این هلدینگ، بومی‌سازی مفاهیم تاب‌آوری و تبدیل آن‌ها به پروتکل‌های اجرایی برای سازمان‌هایی است که با جوامع هدف آسیب‌پذیر یا شرایط بحرانی سر و کار دارند.

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102145

امنیت شبکه و تحلیل تاب‌آوری زیرساخت‌های ملی

ارزیابی راهبردی امنیت شبکه و تحلیل تاب‌آوری زیرساخت‌های ملی در برابر تهدیدات و نفوذهای کلان

در جهان معاصر، فضای سایبری از یک بستر جانبی برای تبادل داده به زیربنای حیاتی تمدن نوین تغییر ماهیت داده است. امنیت شبکه ملی و تاب‌آوری زیرساخت‌های دیجیتال دیگر صرفاً موضوعاتی فنی در قلمرو متخصصان فناوری اطلاعات نیستند، بلکه به مؤلفه‌های اصلی امنیت ملی، ثبات اقتصادی و صیانت از حاکمیت کشورها تبدیل شده‌اند.

جمهوری اسلامی ایران، به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک و راهبردی خود، همواره در کانون حملات سایبری پیچیده و هدفمند قرار داشته است؛ حملاتی که از جاسوسی‌های سنتی فراتر رفته و به سمت تخریب زیرساخت‌های فیزیکی و ایجاد اختلال در نظم اجتماعی حرکت کرده‌اند.

نفوذهای کلان، به ویژه در قالب تهدیدات پیشرفته و مستمر (APT)، نشان‌دهنده تغییر پارادایم از “خرابکاری‌های پراکنده” به “جنگ‌های تمام‌عیار سایبری” است که هدف آن‌ها فلج کردن ارکان حیاتی کشور شامل انرژی، بانکداری، حمل‌ونقل و ارتباطات است.

این گزارش توسط رسانه تاب آوری ایران اولین رسانه تاب آوری اجتماعی کشور، به بررسی جامع اهمیت امنیت شبکه، تحلیل ساختارهای تاب‌آوری ملی و کالبدشکافی مکانیسم‌های دفاعی در برابر نفوذهای کلان می‌پردازد.

کاری از رسانه تاب آوری ایران

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102152

اصول ده گانه مددکاری اجتماعی نوین

تحلیل جامع و استراتژیک اصول ده گانه مددکاری اجتماعی نوین در پارادایم‌های جهانی و بومی

مقدمه و تبیین فلسفه تحول در مددکاری اجتماعی معاصر

مددکاری اجتماعی در قرن بیست و یکم از یک فعالیت خیریه‌محور و مبتنی بر شهود، به یک حرفه علمی، استراتژیک و مبتنی بر حقوق بشر تغییر ماهیت داده است.

این تحول بنیادین که تحت عنوان مددکاری اجتماعی نوین شناخته می‌شود، تلاشی هدفمند برای ایجاد تعادل میان فرد و جامعه، کاهش نابرابری‌های ساختاری و ارتقای کیفیت زندگی انسان‌ها در بستر پیچیدگی‌های جهان معاصر است.

در این پارادایم، مددکاری دیگر محدود به ارائه کمک‌های حمایتی سنتی یا حل مقطعی مشکلات فردی نیست، بلکه به عنوان یک بازوی مداخله‌گر علمی در نظام‌های سلامت و رفاه عمل می‌کند.

ضرورت بازتعریف اصول مددکاری اجتماعی ناشی از تغییرات شگرف در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و تکنولوژیک است.

مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان

https://iraniansocialworkers.ir/?p=23820

تاب‌آوری شبکه بانکی و زیرساخت‌های مالی در برابر تهدیدات

راهبرد جامع تاب‌آوری شبکه بانکی و زیرساخت‌های مالی در برابر تهدیدات نوین سایبری و عملیات خرابکارانه

در نظام‌های مالی معاصر، مفهوم امنیت دیگر به معنای حصارکشی به دور دارایی‌های دیجیتال نیست؛ بلکه به توانایی بقا و تداوم خدمت‌رسانی در میان یک محیط متخاصم و غیرقابل پیش‌بینی اطلاق می‌شود.

گذار از پارادایم «امنیت سایبری سنتی» به «تاب‌آوری سایبری» نشان‌دهنده یک بلوغ استراتژیک در درک ماهیت تهدیدات در شبکه بانکی است.

در حالی که امنیت سایبری بر پیشگیری از نفوذ و محافظت از مرزهای شبکه تمرکز دارد، تاب‌آوری سایبری بر این پیش‌فرض استوار است که وقوع یک رخنه یا اختلال سیستمی در نهایت اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

این تغییر رویکرد، موسسات مالی را ملزم می‌کند تا فراتر از ابزارهای دفاعی، بر قابلیت‌های پیش‌بینی، مقاومت، بازیابی و انطباق سرمایه‌گذاری کنند.

با توجه به پیش‌بینی افزایش هزینه جهانی جرایم سایبری به حدود ۱۳.۸۲ تریلیون دلار تا سال ۲۰۲۸، تاب‌آوری دیگر نه یک انتخاب فنی، بلکه یک ضرورت برای حفظ ثبات اقتصادی و اعتماد عمومی به شبکه بانکی تلقی می‌شود.

مشروح مقاله پژوهشی در رسانه تاب آوری ایران

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102165

روز ملی مددکاری اجتماعی ایران

سیر تحول و تکوین حرفه مددکاری اجتماعی در ایران: از مبانی الهی تا تخصص‌گرایی مدرن

کاری از تیم پژوهش رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان

مددکاری اجتماعی در ایران فراتر از یک تخصص آکادمیک، ریشه در اعماق فرهنگ، مذهب و تاریخ این مرز و بوم دارد.

این حرفه که امروز به عنوان یکی از ارکان اصلی سلامت اجتماعی و توسعه انسانی شناخته می‌شود، مسیری طولانی را از اقدامات داوطلبانه و خیریه‌ای سنتی تا رسیدن به جایگاه یک دانش علمی و حرفه‌ای طی کرده است.

در این گزارش جامع، به بررسی دقیق تاریخچه مددکاری اجتماعی در ایران، فلسفه نام‌گذاری روز ملی مددکاری اجتماعی، سابقه فعالیت‌های آکادمیک و ضرورت‌های قانونی و اجتماعی ثبت این روز در تقویم رسمی کشور پرداخته خواهد شد.

تحلیل حاضر نشان می‌دهد که چگونه پیوند میان سیره ائمه اطهار، به ویژه امام علی (ع)، و اصول نوین مددکاری، هویتی منحصر به فرد به این رشته در ایران بخشیده است.

ریشه‌های تاریخی و نهادین مددکاری اجتماعی در ایران

مددکاری اجتماعی در بستر فرهنگی و اجتماعی ایران، اگرچه بر پایه‌های سنتی و اسلامی حمایت متقابل و امور خیریه بنا نهاده شده است، اما طی یک قرن گذشته به عنوان یک رشته حرفه‌ای و علمی تکامل یافته است.

این تحول بازتاب‌دهنده تغییرات مداوم در شرایط اقتصادی و اجتماعی کشور و افزایش پذیرش نیاز به روش‌های ساختارمند و علمی برای رسیدگی به مسائل پیچیده اجتماعی است.

مشروح مقاله در رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان

https://iraniansocialworkers.ir/?p=23853

پیام تبریک روز ملی مددکاری اجتماعی
موضوع: همبستگی؛ کلید عبور از چالش‌ها و ترسیم افق‌های روشن

به قلم: دکتر جواد طلسچی یکتا سردبیر پایگاه خبری مددکار نیوز

به نام گشاینده‌ی گره‌های دشوار

فرا رسیدن روز ملی مددکاری اجتماعی، فرصتی مغتنم برای بازخوانی هویت حرفه‌ای و ارج نهادن به تلاش‌های بی‌وقفه سفیران سلامت اجتماعی در ایران عزیز است. مددکاری اجتماعی در ایران، امروز نه تنها یک شغل، بلکه ستون فقرات نظام رفاه و عدالت اجتماعی محسوب می‌شود. ما در دورانی به سر می‌بریم که این حرفه، فراتر از رویکردهای سنتی حمایتی، به سمت مددکاری اجتماعی مدرن، تخصصی و مبتنی بر شواهد علمی گام برداشته است.

نگاهی به تحولات اخیر نشان می‌دهد که جامعه مددکاری اجتماعی ایران در مسیر بلوغ قرار دارد. گسترش کلینیک‌های مددکاری، تقویت نهادهای صنفی، حضور پررنگ مددکاران در عرصه‌های مدیریت بحران و سیاست‌گذاری‌های اجتماعی، و همچنین رشد کیفی آموزش‌های دانشگاهی، همگی نویدبخش حرکتی رو به جلو است. ما آموخته‌ایم که برای حل مسائل پیچیده عصر حاضر، باید مسلح به دانش روز و مجهز به رویکردهای تاب‌آورانه باشیم.

با این وجود، به عنوان خادم کوچکی در حوزه رسانه مددکاری، نمی‌توانم و نباید چشم بر چالش‌های جدی و مطالبات برحق همکارانم ببندم. ما به خوبی می‌دانیم که “فرسودگی شغلی”، “عدم تناسب درآمد با سختی کار”، “ناشناخته ماندن جایگاه تخصصی مددکار در برخی سازمان‌ها” و “خلاءهای قانونی در حمایت از امنیت شغلی مددکاران” واقعیت‌هایی غیرقابل انکار هستند. مددکار اجتماعی که خود التیام‌بخش دردهای جامعه است، گاه در زیر بار سنگین این چالش‌ها، تنها و بی‌پناه می‌ماند.

اما نقطه تلاقی دانش و تجربه به ما می‌گوید که بن‌بستی وجود ندارد.

باور قلبی من این است که راه خروج از این چالش‌ها، نه در انتظار نشستن برای تغییر از بیرون، بلکه در “وحدت، همدلی و همیاری” از درونِ خانواده بزرگ مددکاری اجتماعی نهفته است. قدرت ما در انسجام ماست. زمانی که صدای ما از طریق رسانه‌های تخصصی، نهادهای مدنی و انجمن‌های علمی به صورت یکپارچه شنیده شود، هیچ دیواری در برابر اصلاحات ساختاری پایدار نخواهد ماند.

ما باید با تکیه بر “سرمایه اجتماعی” درون‌حرفه‌ای، دانش خود را به اشتراک بگذاریم، از یکدیگر حمایت کنیم و با رویکردی مطالبه‌گرانه اما علمی، جایگاه واقعی مددکاری اجتماعی را در اسناد بالادستی تثبیت کنیم. آینده از آنِ جوامعی است که پیوندهای انسانی را ارج می‌نهند و ما، معماران این پیوندها هستیم.

در پایان، ضمن تبریک این روز خجسته به تمامی اساتید، پیشکسوتان، همکاران تلاشگر در اقصی نقاط کشور و دانشجویان عزیز، آرزو می‌کنم با همتی جمعی، روزی را جشن بگیریم که در آن، هیچ مددکاری نگران معیشت و جایگاه خود نباشد و جامعه ایران، بیش از هر زمان دیگری از ثمرات تخصص ما بهره‌مند گردد.

با ایمان به فردایی روشن‌تر و انسانی‌تر.

https://www.madadkarnews.ir/?p=26701

مدل‌سازی تاب‌آوری (Resilience Modeling)

مدل‌سازی تاب‌آوری (Resilience Modeling) یکی از حیاتی‌ترین حوزه‌ها در مدیریت بحران، مهندسی سیستم‌ها و علوم اجتماعی مدرن است.

این مفهوم فراتر از «پایداری» است و به توانایی یک سیستم برای جذب تنش، بازیابی خود و تکامل در برابر شوک‌های پیش‌بینی نشده اشاره دارد.

در این مقاله، بر اساس منابع معتبر بین‌المللی مانند ASCE (انجمن مهندسان عمران آمریکا)، NIST و مقالات دانشگاهی Elsevier، به بررسی اصول و مبانی این علم می‌پردازیم.

تعریف تاب‌آوری در مدل‌سازی مدرن

در متون علمی بین‌المللی، تاب‌آوری اغلب با چهار ویژگی اصلی که به ۴Rs معروف هستند (برگرفته از مدل Bruneau et al., 2003) شناخته می‌شود:

Robustness (صلابت): توانایی سیستم برای مقاومت در برابر فشار بدون از دست دادن عملکرد.

Redundancy (افزونگی): وجود اجزای جایگزین که در صورت شکستِ بخشی از سیستم، وظایف آن را بر عهده می‌گیرند.

Resourcefulness (ابتکار عمل): توانایی شناسایی مشکلات و اولویت‌بندی منابع برای حل آن‌ها.

Rapidity (سرعت): توانایی بازگشت به سطح عملکرد مطلوب در کمترین زمان ممکن.

چارچوب ریاضی مدل‌سازی تاب‌آوری

مدل‌سازی تاب‌آوری معمولاً بر اساس منحنی عملکرد-زمان (Performance-Time Curve) انجام می‌شود. زمانی که یک رخداد مخرب (t0​) رخ می‌دهد، عملکرد سیستم (Q) افت می‌کند.

شاخص کمی تاب‌آوری

یکی از متداول‌ترین روش‌ها برای محاسبه تاب‌آوری (R)، استفاده از انتگرال زمانی کاهش عملکرد است:
R=∫t0​th​​Q(t)dt/(th​−t0​)

در این فرمول، th​ افق زمانی مورد نظر و Q(t) کیفیت عملکرد سیستم در طول زمان است. هرچه سطح زیر منحنی بیشتر باشد، تاب‌آوری سیستم بالاتر است.

مراحل اصلی در مدل‌سازی تاب‌آوری سیستم‌ها

برای طراحی یک مدل جامع، محققان بین‌المللی (مانند Linkov و دیگران) یک چرخه چهار مرحله‌ای را پیشنهاد می‌دهند:

مشروح مطلب در رسانه تاب آوری ایران

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102193

راهبردهای خودمراقبتی در مددکاری اجتماعی

مددکاری اجتماعی یکی از حرفه‌هایی است که با بالاترین سطح استرس شغلی، «فرسودگی هیجانی» و «خستگی ناشی از همدردی» (Compassion Fatigue) روبروست.

برای یک مددکار، خودمراقبتی (Self-Care) نه یک تجمل، بلکه یک ضرورت اخلاقی و حرفه‌ای است.

در این مقاله، بر اساس استانداردهای انجمن ملی مددکاران اجتماعی آمریکا (NASW) و فدراسیون بین‌المللی مددکاران اجتماعی (IFSW)، به بررسی جامع راهبردهای خودمراقبتی می‌پردازیم.

درک مفهوم خودمراقبتی در مددکاری اجتماعی

بر اساس دیدگاه Dr. Christina Maslach (پژوهشگر پیشرو در حوزه فرسودگی شغلی)، خودمراقبتی در مددکاری به معنای مدیریت عامدانه انرژی و سلامت روان برای حفظ کیفیت خدمات به مراجعان است.

طبق اصلاحیه کد اخلاقی NASW در سال ۲۰۲۱، خودمراقبتی اکنون به عنوان یک تعهد اخلاقی برای مددکاران شناخته می‌شود تا از آسیب به مراجعان ناشی از نقص در عملکرد مددکار جلوگیری شود.

ابعاد پنج‌گانه راهبردهای خودمراقبتی

یک مدل جامع که توسط دانشگاه Buffalo (پیشرو در ترویج خودمراقبتی) ارائه شده، این راهبردها را به پنج حوزه تقسیم می‌کند:

الف) خودمراقبتی جسمانی (Physical Self-Care)

جسم سالم زیربنای روان تاب‌آور است. راهکارهای کلیدی عبارتند از:

بهداشت خواب: حفظ ریتم شبانه‌روزی برای ترمیم سلول‌های عصبی.

تغذیه هوشمند: پرهیز از مصرف بیش از حد کافئین و شکر که اضطراب را تشدید می‌کنند.

فعالیت بدنی منظم: ورزش به عنوان ابزاری برای تخلیه کورتیزول (هورمون استرس) انباشته شده در بدن.

ب) خودمراقبتی هیجانی و روانی (Emotional Self-Care)

مددکاران روزانه با تروماهای دست‌اول و دست‌دوم روبرو هستند.

شفقت با خود (Self-Compassion): پذیرش این نکته که مددکار «ابرقهرمان» نیست و محدودیت‌های انسانی دارد.

مرزگذاری (Boundary Setting): توانایی نه گفتن و جدا کردن هویت فردی از هویت حرفه‌ای.

تخلیه هیجانی: استفاده از درمان فردی یا گروه‌های حمایتی همتایان.

ج) خودمراقبتی حرفه‌ای (Professional Self-Care)

این بعد مستقیماً با محیط کار در ارتباط است:

نظارت (Supervision): جلسات منظم با ناظر بالینی برای بررسی تاثیر مراجعان بر روان مددکار.

آموزش مداوم: یادگیری تکنیک‌های جدید تروما-آگاه (Trauma-Informed) که احساس کارآمدی را افزایش می‌دهد.

تنوع در کیس‌ها: پرهیز از تمرکز صرف بر موارد بسیار سنگین و تقسیم انرژی بین کیس‌های مختلف.

د) خودمراقبتی اجتماعی (Social Self-Care)

شبکه‌سازی با همکاران: ایجاد فضایی که در آن چالش‌های شغلی بدون قضاوت به اشتراک گذاشته شوند.

روابط غیرکاری: گذراندن وقت با دوستان و خانواده‌ای که هیچ ارتباطی با دنیای مددکاری ندارند تا ذهن از فضای حرفه‌ای فاصله بگیرد.

ه) خودمراقبتی معنوی (Spiritual Self-Care)

این به معنای مذهب نیست، بلکه به معنای یافتن معناست:

مشروح مطلب در پایگاه خبری مددکار نیوز

https://www.madadkarnews.ir/?p=26707

مدل‌سازی تاب‌آوری اجتماعی: رویکردها، شاخص‌ها و استراتژی‌های نوین

در جهان معاصر که با چالش‌های فزاینده‌ای همچون تغییرات اقلیمی، بحران‌های اقتصادی و پاندمی‌ها روبروست، مفهوم تاب‌آوری اجتماعی (Social Resilience) به یکی از ارکان اصلی سیاست‌گذاری‌های کلان تبدیل شده است.

مدل‌سازی تاب‌آوری اجتماعی به ما کمک می‌کند تا توانایی یک جامعه را در جذب تنش‌ها، انطباق با تغییرات و بازگشت به وضعیت مطلوب پس از وقوع بحران، به‌صورت کمی و کیفی تحلیل کنیم.

در این مقاله، به بررسی عمیق ابعاد مختلف مدل‌سازی تاب‌آوری اجتماعی بر اساس معتبرترین منابع علمی بین‌المللی می‌پردازیم.

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102203

مدل‌سازی آموزش تاب‌آوری

راهنمای جامع بر اساس استانداردهای بین‌المللی

تاب‌آوری ($Resilience$) تنها به معنای جان سالم به در بردن از مشکلات نیست، بلکه توانایی «بازگشت به عقب» ($Bounce\,Back$) و حتی رشد کردن در مواجهه با ناملایمات است.

در دنیای پرچالش امروز، مدلسازی آموزش تاب‌آوری به یک ضرورت در حوزه‌های سلامت روان، مدیریت سازمانی و آموزش تبدیل شده است.

در این مقاله، به بررسی ابعاد علمی و تکنیک‌های عملی این حوزه بر اساس رفرنس‌های معتبر جهانی می‌پردازیم.

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102212

مددکاری اجتماعی و اقتصاد چرخشی محله‌محور

راهبردی نوین در توانمندسازی جوامع حاشیه‌نشین

در دهه‌های اخیر، مدل‌های سنتی مددکاری اجتماعی که بر توزیع منابع و خدمات حمایتی تمرکز داشتند، جای خود را به مدل‌های استراتژیک و ساختاری داده‌اند.

یکی از نوآورانه‌ترین این رویکردها، تلاقی مددکاری اجتماعی (Social Work) با اقتصاد چرخشی (Circular Economy) در سطح محله است.

این مدل نه تنها به پایداری زیست‌محیطی کمک می‌کند، بلکه با ایجاد سیستم‌های «اشتراک‌گذاری منابع» و «بازیافت ثروت»، تاب‌آوری اقتصادی و روانی مناطق پرخطر را به طرز چشم‌گیری افزایش می‌دهد.

تبیین مفهوم اقتصاد چرخشی محله‌محور

اقتصاد چرخشی محله‌محور به معنای طراحی سیستمی است که در آن ضایعات یک بخش، به ماده اولیه بخش دیگر تبدیل می‌شود و سرمایه‌ها (اعم از مالی، انسانی و ابزاری) به جای خروج از محله، در داخل آن به گردش در می‌آیند.

اشتراک‌گذاری منابع (Resource Sharing): استفاده اشتراکی از ابزارها، فضاها و مهارت‌ها برای کاهش هزینه‌های زندگی.
بازتولید ثروت: تبدیل پسماندها یا کالاهای بلااستفاده محله به محصولات دارای ارزش افزوده توسط نیروی کار محلی.

توانمندسازی جوامع حاشیه‌نشین از طریق اکوسیستم‌های اشتراکی

در مناطق حاشیه‌نشین، بزرگترین چالش «کمبود منابع» نیست، بلکه «عدم مدیریت و اتصال منابع» است. مددکاری اجتماعی در این لایه، نقش تسهیل‌گر اکوسیستم را ایفا می‌کند.

الف) بانک‌های زمان و اشتراک مهارت

مددکاران اجتماعی با ایجاد «بانک‌های زمان»، سیستمی را طراحی می‌کنند که در آن افراد محله مهارت‌های خود را (مثلاً خیاطی، تعمیرات، آموزش) با یکدیگر مبادله می‌کنند بدون آنکه نیاز به نقدینگی داشته باشند. این کار باعث می‌شود ارزش تولید شده در محله باقی بماند.

ب) کتابخانه ابزار (Tool Libraries)

بسیاری از خانواده‌ها توان خرید ابزارهای گران‌قیمت برای تعمیرات یا مشاغل خانگی را ندارند.

ایجاد یک مرکز اشتراک ابزار محله‌محور زیر نظر تعاونی‌های محلی، هزینه‌های تولید را کاهش داده و همکاری‌های اجتماعی را تقویت می‌کند.

نقش تعاونی‌های محلی در کاهش بزهکاری و ارتقای سلامت روان

تمرکز تخصصی این مقاله بر مدل‌سازی تاثیر تعاونی‌های چرخشی بر کاهش آسیب‌های اجتماعی است. تعاونی‌ها در مناطق پرخطر، سه کارکرد کلیدی دارند:

هویت‌بخشی و حذف برچسب (Stigma)

بزهکاری اغلب ریشه در فقدان احساس تعلق و بیکاری دارد. وقتی یک جوان در یک تعاونی بازیافت مدرن یا کارگاه اشتراکی مشغول به کار می‌شود، از یک «فرد آسیب‌پذیر» به یک «تولیدکننده ثروت و حافظ محیط‌زیست» تبدیل می‌شود. این تغییر نقش، مستقیماً بر عزت‌نفس و سلامت روان او تاثیر می‌گذارد.

مشروح در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=26717

جدیدترین مطالب انتشاریافته در رسانه تاب‌آوری ایران

امنیت شبکه و تحلیل تاب‌آوری زیرساخت‌های ملی

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102152

تاب‌آوری شبکه بانکی و زیرساخت‌های مالی در برابر تهدیدات

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102165

معرفی جدیدترین کتاب‌های تاب‌آوری رسانه‌ای

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102180

مفهوم تاب‌آوری فرهنگی و چگونگی شکل‌گیری آن در جوامع مدرن

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102170

مدل‌سازی تاب‌آوری

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102193

تاب‌آوری رسانه‌ای در برابر جنگ‌افزارسازی اطلاعات

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102199

مدل‌سازی تاب‌آوری اجتماعی

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102203

تاب‌آوری الگوریتمیک

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102209

مدل‌سازی آموزش تاب‌آوری

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102212

تحلیل جامع تاب‌آوری رسانه‌ای

ابعاد ساختاری، امنیت اطلاعات و تحولات تکنولوژیک در چشم‌انداز ۲۰۲۵

مفهوم تاب‌آوری رسانه‌ای در سال‌های اخیر از یک اصطلاح نظری به یک ضرورت راهبردی در مدیریت فضای اطلاعاتی و حفظ پایداری فرهنگی تبدیل شده است.

این گزارش با اتکا به داده‌های نهادهای بین‌المللی نظیر یونسکو، مؤسسه رویترز، اید‌دیتا (AidData) و گزارش‌های پژوهشی سال ۲۰۲۵، به واکاوی ساختار و اهمیت تاب‌آوری سیستم‌های رسانه‌ای در مواجهه با مداخلات تکنولوژیک و نابرابری‌های جهانی در توزیع اطلاعات می‌پردازد.

تحلیل‌های نوین نشان می‌دهد که تاب‌آوری رسانه‌ای فراتر از تولید محتوا، به ظرفیت یک جامعه در شناسایی مسئولانه روایت‌های نفوذ و انطباق با شوک‌های زیرساختی وابسته است.

چارچوب نظری و ابعاد تاب‌آوری رسانه‌ای

در ادبیات پژوهشی سال ۲۰۲۵، تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان میزان توانایی مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان رسانه برای شناسایی آگاهانه و پاسخگویی به محتواهای تحت تأثیر عوامل مخرب خارجی تعریف می‌شود.

بر اساس شاخص MRMI، تاب‌آوری یک اکوسیستم رسانه‌ای بر سه پایه اصلی استوار است:

مصرف‌کنندگان محتوا: این بعد بر ظرفیت شهروندان در تشخیص اخبار جعلی و دسترسی به منابع متنوع تأکید دارد. سواد رسانه‌ای و سرمایه اجتماعی از محرک‌های اصلی این بخش هستند.

تولیدکنندگان محتوا: شامل استانداردهای حرفه‌ای، اخلاق رسانه‌ای و ظرفیت فنی خبرنگاران برای مقاومت در برابر “تسخیر رسانه‌ای” توسط جریان‌های سرمایه‌داری یا گروه‌های فشار است.

محیط نهادی: چارچوب‌های قانونی و سیاست‌های حمایتی که بستر لازم را برای فعالیت پایدار رسانه‌ها فراهم می‌کنند.

مشروح مقاله در رسانه تاب آوری ایران

https://www.resiliencemedia.ir/?p=102226

واکاوی انتقادی ساختار حرفه‌ای مددکاری اجتماعی در ایران
تقابل رویکردهای همایشی با واقعیت‌های استخدامی، رفاهی و منزلت شغلی

مقدمه: ساختار حرفه‌ای مددکاری اجتماعی در ایران، پس از گذشت بیش از شش دهه از حیات آکادمیک خود، امروزه در نقطه‌ای حساس و پارادوکسیکال ایستاده است. از یک سو، شاهد تورم رویدادهای علمی، همایش‌های سالانه و مناسبت‌های تقویمی هستیم که با مشارکت گسترده نهادهای حاکمیتی، دانشگاهی و سازمان‌های رفاهی برگزار می‌شوند و از سوی دیگر، بدنه اجرایی این حرفه در سطوح عملیاتی با چالش‌های بنیادین در زمینه‌های معیشتی، استخدامی و هویت مستقل صنفی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

این گزارش با رویکردی تحلیل‌گرانه، به بررسی این پرسش می‌پردازد که چرا همایش‌های سالانه، علی‌رغم تکرار و تداوم، در تحقق مطالبات واقعی مددکاران اجتماعی ناکام مانده‌اند و آیا ارتقای جایگاه این حرفه از طریق رویکردهای تشریفاتی میسر است یا نیازمند بازنگری ساختاری در میدان عمل و قوانین استخدامی کشور است.

جمع بندی نهایی: تحلیل جامع وضعیت مددکاری اجتماعی در ایران نشان می‌دهد که علی‌رغم رشد آکادمیک و تداوم برگزاری همایش‌های پرزرق‌وبرق، مطالبات بنیادین این قشر در زمینه‌های معیشتی، رفاهی و استخدامی همچنان در تعلیق باقی مانده است. همایش‌های سالانه، هرچند در تثبیت نام “مددکار اجتماعی” در تقویم رسمی کشور موثر بوده‌اند، اما به دلیل رویکرد تشریفاتی و عدم پیوند با نهادهای تصمیم‌ساز، تاثیر مستقیمی در بهبود شرایط کاری مددکاران نداشته‌اند.

وضعیت ردیف‌های استخدامی نشان می‌دهد که مددکاری همچنان در حصار “رسته عمومی امور اجتماعی” گرفتار است و فقدان رسته مستقل و اختصاصی، منجر به تضعیف هویت حرفه‌ای و نفوذ غیرمتخصص‌ها شده است. عدم تحقق ردیف استخدامی اختصاصی، بیش از آنکه یک مانع قانونی باشد، معلول فقدان اراده سیاسی و عدم اولویت‌دهی به تخصص‌گرایی در حوزه اجتماعی است.

در نهایت، ارتقای جایگاه مددکاران اجتماعی نیازمند عبور از “پارادایم همایش” به “پارادایم مطالبه‌گری ساختاری” است. تا زمانی که انرژی جامعه مددکاری صرف رویدادهای نمایشی شود و عزم جدی برای تشکیل سازمان نظام مستقل و انحصاری کردن پست‌های شغلی برای دانش‌آموختگان این رشته شکل نگیرد، نمی‌توان انتظار تغییر معناداری در واقعیت‌های میدانی این حرفه داشت. کار میدانی واقعی در این حوزه، به معنای تدوین پیش‌نویس‌های قانونی، چانه‌زنی با سازمان‌های برنامه‌وبودجه و ایستادگی بر سر انحصار تخصص مددکاری در تمامی سطوح اداری و استخدامی کشور است.

مشروح مقاله در پایگاه خبری مددکار نیوز

https://www.madadkarnews.ir/?p=26726