💡 انسانیت‌زدایی چیست؟
و چرا و چگونه باید در برابر آن مقاومت کنیم؟
✍ دیوید لیوینگستون اسمیت و ترجمه‌ی عرفان ثابتی

در نسل‌کشی سال ۱۹۹۴ رواندا، طی سه ماه، شبه‌نظامیان هوتو، قمه به دست گرفتند و کمر به نابودی اقلیت توتسی‌تبار بستند. به تعقیب آنها پرداختند و تقریبا ۱ میلیون نفر از آنها را به قتل رساندند. پیش از این نسل‌کشی و در جریان آن، رسانه‌های هوتو، توتسی‌ها را سوسک و می‌خواند. عاملان نسل‌کشی می‌گفتند توتسی‌ها را به چشم یک آدم نمی‌دیدیم، آنها حتی مخلوق خدا هم نبودند. آنها در هنگام حمله دچار توهم نبودند؛
به عقیده‌ی آنها، قربانیان‌شان واقعاً انسان نبودند. چیز دیگری بودند. چیزی بد و نفرت‌انگیز. چیزی که باید آن را از بین برد.

نسل‌کشی نگران‌کننده‌ترین نمونه‌ی قدرت مخرب انسانیت‌زدایی است. نسل‌کشی همیشه از الگوی مشخصی پیروی می‌کند. ابتدا اکثریت غالب یک اقلیت قومی یا نژادی را نوعی تهدید جلوه می‌دهد. آنها را آدمکش، متجاوز یا انگل‌هایی می‌خوانند که سربارِ جامعه‌اند و خون مردم را می‌مکند. سپس، به تبعیض و بدرفتاری با آنها می‌پردازند، آنها را از بقیه جدا و تحقیر می‌کنند. سرانجام قربانیان را دیگر انسان نمی‌شمارند و با آنها مثل آدم رفتار نمی‌کنند بلکه آنها را موجوداتی بد و پست‌تر از انسان می‌خوانند که باید آنها را از بین برد، حیواناتی درنده که باید آنها را شکار یا رام کرد یا به بیگاری کشید.

انسانیت‌زدایی نوعی نگرش است ــ نوعی طرز فکر درباره‌ی دیگران. «انسانیت‌زدایی از دیگران یعنی اینکه آنها را موجوداتی پست‌تر از انسان بدانیم.»

مردم اغلب انسانیت‌زدایی را با تأثیراتش بر رفتار انسان اشتباه می‌گیرند. وقتی مردم دیگران را پست‌تر از انسان بدانند، اغلب با آنها به شیوه‌ای بی‌رحمانه و تحقیرآمیز رفتار می‌کنند و به آنها دشنام می‌دهند. اما بدرفتاری و دشنام‌های تحقیرآمیز پیامدهای انسانیت‌زدایی‌اند نه خودِ انسانیت‌زدایی. این‌ها، به تعبیری، نشانگان بیماری‌اند، و نه خودِ بیماری. صرفاً با پرداختن به نشانه‌های بیماری نمی‌توان آن را درمان کرد.

🔖 برای مطالعه متن کامل از InstantView در پیوست یا سایت انگاره استفاده کنید.


🔁  بازنشر از آسو

🎺 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

[ شبکه جامعه‌شناسی ✉️| واتساپ 📱|  رویدادنگار علوم انسانی 🗓 | کاریابی علوم اجتماعی 🤝 | ‌انگاره 🔍]

🇵🇸 مستند «غزه؛ پزشکان زیر آتش» [با زیرنویس فارسی]

روایت حمله‌های سیستماتیک اسرائیل به کادر درمان و بیمارستان‌های غزه

📹 #مستند «غزه؛ پزشکان زیر آتش»، تحقیقی است در مورد ادعاهایی مبنی بر هدف قرار دادن پزشکان و بیمارستان‌های غزه توسط ارتش اسرائیل که به صورت سیستماتیک انجام شده است. طبق گزارش سازمان ملل، حمله به هر ۳۶ بیمارستان غزه، الگوی مشخصی را دنبال می‌کند: ابتدا یک بیمارستان بمباران می‌شود، سپس محاصره می‌شود. پس از آن، با تانک‌ و بولدوزر مورد حمله قرار می‌گیرد و کادر پزشکی آن بازداشت و تعدادی کشته می‌شوند.

طبق آخرین آمار، بیش از ۱۵۰۰ نفر از کادر درمان غزه در این حملات کشته شده‌اند. بر اساس گزارش وزارت بهداشت #فلسطین، هدف قرار دادن مراکز بهداشتی و بیمارستان‌ها توسط ارتش اسرائیل منجر به تعطیلی ۲۵ بیمارستان از ۳۸ بیمارستان موجود شده و تنها ۱۳ بیمارستان با ظرفیت محدود به فعالیت خود ادامه می‌دهند.  همچنین ۶۴ مرکز درمانی از ۹۰ مرکز موجود تعطیل شده‌اند. بیش از ۱۳۰ آمبولانس نیز نابود شده که خط اول امدادرسانی را با چالش جدی مواجه کرده است.

آمار ثبت شده نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۳۰۰ مورد حمله مستقیم به سیستم درمانی در غزه و کرانه باختری انجام شده که معادل میانگین روزانه ۳.۶ حمله به زیرساخت‌های بهداشتی محسوب می‌شود. بیمارستان‌ها و مراکز باقی‌مانده با کمبود شدید داروهای اساسی، خون، لوازم جراحی، اتاق‌های عمل مجهز و امکانات مراقبت‌های ویژه مواجه هستند. حدود ۵۰۰۰۰ زن باردار فاقد امکانات زایمان هستند.

در این شرایط، بخش قابل توجهی از کارکنان بهداشتی در حالی که در چادرهای موقت زندگی می‌کنند یا در خود بیمارستان‌ها پناه گرفته‌اند، به فعالیت خود ادامه می‌دهند. آنها در شرایط وخیم و بدون دسترسی به تجهیزات حیاتی مانند داروهای بیهوشی، آنتی‌بیوتیک‌های ضروری یا برق پایدار فعالیت می‌کنند.

مستند «غزه؛ پزشکان زیر آتش» به کارگردانی کریم شاه، شامل ویدئوها و تصاویری از بیمارستان‌های و فضاهای درمانی غزه و روایت‌های تکان‌دهنده‌ی پزشکان غزه از جمله دکتر عدنان البرش است که توسط ارتش اسرائیل دستگیر و «قبل از مرگش در زندان اسرائیل مورد خشونت جنسی قرار گرفته است». همچنین روایت‌های تکان‌دهنده‌ای از شکنجه در زندان اسرائیلی سدی‌تیمان که از زبان پزشک اسرائیلی گفته می‌شود.

این فیلم که به سفارش بی‌بی‌سی ساخته شد به دلیل عقب نشستن این شرکت در نمایش آن، توسط زِتِئو Zeteo خریداری و منتشر شد.

▶️ برای مشاهده این مستند  و خواندن جزییات بیشتر به همراه اطلاعات تکمیلی در مورد حملات اسرائیل به زیرساخت‌های سلامت و بهداشت غزه به لینک زیر سر بزنید⬇️

🔗 d-mag.ir/p21301

🔁 بازنشر از مجله تحلیلی دقیقه

🎺 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

[ شبکه جامعه‌شناسی ✉️| واتساپ 📱|  رویدادنگار علوم انسانی 🗓 | کاریابی علوم اجتماعی 🤝 | ‌انگاره 🔍]

📝 نقد روضه اجتماعی؛ تحلیل گرفتار روایت
✍️ میلاد یزدچی

چرا گفتمان غالب در سینما و علوم اجتماعی ایران، به جای «تحلیل رنج» به «روایت رنج» بسنده کرده است؟ یزدچی در این نوشتار،  استدلال می‌کند که چگونه نیت خیرِ «صدای فرودستان شدن» به ضد خود بدل شده و با حذف تحلیل، به تعطیلی اندیشه و حتی نفی عاملیت خودِ سوژه فرودست انجامیده است.

پرسش نویسنده از آنجا شروع می‌شود که اگر اندیشیدن امری طبیعی و همگانی است، چه عاملی این ارتباط را قطع کرده و این ناتوانی یا کم‌توانی را ایجاد می‌کند؟ در پاسخ به این سوال به نقد چند متن منتشر شده در علوم اجتماعی می‌پردازد که آنها را «روضه اجتماعی» می‌نامد. «روضه اجتماعی» متن‌هایی هستند که به ضعف فرآیند اندیشیدن می‌انجامند؛ پدیده‌ای که در آن، اندیشه قربانی صرفاً دچار درگیری  احساسی می‌شود و در نهایت  با تقلیل یافتن به بازگویی صرفِ روایت، از کارکرد اصلی خود یعنی «تولید دانش» فاصله گرفته و ناخواسته به حذف سوژه و فروکاستن رنج به کالایی احساسی برای تسکین وجدان مخاطب دامن می‌زند...

💡 برای مطالعه متن به انگاره سر بزنید ⬇️
🔗 Engare.net/social-lamentation

🤝 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

🧠 آدرس‌های انگاره🔽
☝سایت   🌐تلگرام   👨‍💻اینستاگرام

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

🔖گزارش وضعیت #عدالت_اجتماعی ۲۰۲۵ چند روزی هست که توسط سازمان جهانی کار International Labour Organization منتشر شده

این گزارش، ارزیابی تقریبا جامعی از پیشرفت‌ها و چالش‌های باقی‌مانده در حوزه عدالت اجتماعی در سی سال گذشته (از اعلامیه کپنهاگ ۱۹۹۵) ارائه میده و بر چهار محور جلو میره که هر کدام عنوان یک فصل هست:
حقوق و قابلیت‌های انسانی اساسی، دسترسی برابر به فرصت‌ها، توزیع عادلانه و گذار عادلانه نهادها برای تقویت عدالت اجتماعی

💡 خلاصه نکات رو میگم،‌ دوست داشتید با جزییاتش رو توی گزارش بخونید:

* ۸۰۰ میلیون نفر با کمتر از ۳ دلار در روز زندگی می‌کنند.
* اگر چه نرخ کار #کودک از ۲۰/۶٪ در ۱۹۹۵ به ۷/۸٪ در ۲۰۲۴ کاهش یافته است اما جمعیت فعلی کودکان کار، ۱۳۸ میلیون نفر است که نیمی در شرایط خطرناک فعالیت می‌کنند.
* نسبت درآمد #زنان به مردان ۷۸٪ است که با روند فعلی، رفع کامل این شکاف تا ۱۰۰ سال دیگر ممکن است طول بکشد.
* از سال ۲۰۲۳، بیش از نیمی از جمعیت جهان نوعی حمایت اجتماعی دریافت می‌کنند.
* و البته «یک درصد #ثروتمندان، ۲۰٪ درآمد و ۳۸٪ #ثروت جهان را در اختیار دارند.»

گزارش میگه که اگر چه پیشرفت‌هایی در زمینه کاهش #فقر و بهبود شاخصه‌های رفاهی انجام شده اما نابرابری‌های ساختاری، تبعیض و حذف اجتماعی همچنان پابرجا هستند.

📖 فایل pdf گزارش
🔗 گزارش در سایت ILO

📱 Alireza Chamanzar

🎺 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

[ شبکه جامعه‌شناسی ✉️| واتساپ 📱|  رویدادنگار علوم انسانی 🗓 | کاریابی علوم اجتماعی 🤝 | ‌انگاره 🔍]

💡 نقدی دلوزی بر رویکرد پدیدار شناختی هوسرلی
✍️ ایمان نمدیان‌پور

در این گفتار کوتا قصد ندارم به طور مفصل و پایه ای به نقد دلوز به هوسرل بپردازم ولی به مناسبت چاپ اول کتاب بحران علم اروپایی تلاش دارم نشان دهم که این ایده خواسته و یا ناخواسته در برابر تغییر و شدن که بنیاد دموکراسی است قرار می گیرد.

بحران علوم اروپایی به طور خلاصه چه می گوید؟ هسته اصلی این کتاب بر چند اصل استوار است. بحران معنا و غافل شدن از جهان زندگی. جهان زندگی چیست؟ جهان زندگی همان جهان پیشا تجربی، پیشا علمی و پیشا فلسفی است. این جهان همان جهانی است که انسانها در آن بدون واسطه دست به تجربه ورزی می زنند. به گمان هوسرل علم و گفتمان علمی و جهان علم زده این جهان را به علوم ریاضی و سنت های کمی پیوند زده است و برای تحلیل آن به علم ریاضی و یا رویکردهای پوزیتیویستی متوسل می شود. می توان گفت این علم ذات ذهنی و امر معنا را و جهان تاریخی را نادیده می گیرد و انسان را چونان یک موجودی خطی و پیش بینی پذیر تفسیر می کند.

راه کار هوسرل چیست؟ بازگشت به سوژه استعلایی و پدیده شناسی. سوژه استعلایی کیست؟ این سوژه همان است که منشع امر معنا دهی تمام علوم است. اساسا این سوژه در برابر سوژه تجربی قد علم می کند. این سوژه امکان پیشینی همه تجربیات را در خود نهفته دارد، یعنی ساختار کلی آگاهی که در آن جهان به یک سوزه معنا دار تبدیل می شود.
به طور کلی هدف هوسرل نجات علم و تمدن غربی از بی معنایی و بحران وجودی انسانها است. دلوز نقد مستقیمی به هوسرل ندارد ولی می توان با رویکرد پساساختارگرایی دلوزی هوسرل را مورد نقد بنیادین قرار داد.

از نگاه دلوزی هر چند هوسرل معتقد است به خود چیزها باید برگشت ولی او در دام یک منطق بازنمایی می افتد. هوسرل تلاش می کند چیزی را توصیف کند که در آگاهی بازنمود می شود(نوئما). از نگاه دلوز فلسفه و فلسفیدن باید از از توصیف امر حاضر فراتر رود و به خلق مفاهیم جدید بپردازد.

دلوز معتقد است، ایده زیست جهان هوسرلی در تخت و بند انسانی محصور است و به زبانی یک نوع انسان محوری در آن غلبه دارد. جهان دلوزی یک جهان متکثر و متاثر از یک هستی شناسی متنوع است که تمام موجودات در آن به مثابه یک نیرو حضور دارند.
سوژه استعلایی و تمرکز بر چنین سوژه ای، یعنی تمرکز بر ساختارهای ثابت آگاهی، یعنی نیروهای ناب تفاوت، نادیده انگاشته خواهند شد. برای دلوز آنچیزی که واجد اهمیت است، شدن ها، شدت و رویدادها است. برای دلوز آنچیزی که اهمیت دارد و واجد اولویت هست، ایده معنا نیست، بلکه سازمان یابی نیروها مورد توجه واقع می شود. سوژه استعلایی هوسرل منشا نهایی معنا و نقطه مرکزی و بنیادین تجربه محسوب می شود. ولی دلوز سوژه را محصول نیروهای پیشا فردی می داند. معنا نه از دل سوژه بلکه از برخورد امیال، زبان و قدرت ساخته می شود.

از نگاه دلوزی پدیدار شناسی تلاش دارد تا با کنکاش در ذات و ساختارهای ثابت آگاهی، رخ دادهای سیال و متکثر را به یک وحدت و ثبات تقلیل دهد. با این امر تفکر رادیکال و تفاوت به امتناع می رسد. سوژه از نگاه دلوز محصول نیروهای اجتماعی است نه منشا آن.
برای دلوز سوژه یک توهم و قصه تمام شده است، آنچه وجود دارد، شدن دائمی و تفاوت بنیادین است. تفاوت امکان رهایی نیروهای متکثر را ممکن می سازد. در فلسفه هوسرلی ما به دنبال یک وحدت آگاهی و یا ثابت ها هستیم ولی در رویکرد دلوز آنچیزی که به شدت و خلاقیت کمک می کند حضور امر متفاوت و دیگری های متکثر است. بنیان و موتور دموکراسی نه در توافق و وحدت بلکه در تمایز و کثرت بنا شده است. از این حیث ایده هوسرلی در بنیادهای خود نه تنها به با روح دموکراسی نسبتی ندارد بلکه با بنیادهای دموکراسی که همان تفاوت و شدن است در تضاد قرار دارد.

با رویکرد هوسرلی امکان سیاست رادیکال به امتناع نزدیک می شود چون تغییر بنیادین نیازمند گسست و رها شدن از ساختارهای ثابت است. در دستگاه هوسرلی جهان در قامت سوژه محبوس می شود، در صورتی که فلسفه باید بازنمایی را بگسلد تا تفاوت ها خود را به نمایش بگذارند. بنابراین ایده بحران علوم هوسرل نه راه حل بحران بلکه در نفس خود قسمتی از بحران متافیزیک غرب است.

🤝 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.


✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

[شبکه جامعه‌شناسی 🔵| واتساپ 📞|  اینستاگرام 😎]
[رویدادنگار علوم انسانی 📆 | کاریابی علوم اجتماعی 💻 | ‌انگاره 🖥]

📚 معرفی و مرور کتاب فریبکاری بزرگ

چگونه صنعت مشاوره کسب‌وکارها را تضعیف می‌کند، دولت‌ها را کودکانه می‌سازد و اقتصادها را منحرف می‌کند

✍️علی ارومیه‌ای

کتاب «فریبکاری بزرگ» نوشته ماریانا مازوکاتو و رُزی کلینگتون به بررسی نقش پنهان و تأثیرگذار شرکت‌های مشاوره در اقتصاد مدرن می‌پردازد. نویسندگان با ارائه نمونه‌های واقعی از پروژه‌های بزرگ و بحرانی، نشان می‌دهند که وابستگی بی‌رویه دولت‌ها و شرکت‌ها به مشاوران نه تنها منجر به اتلاف منابع و کاهش استقلال نهادی می‌شود، بلکه مسیر نوآوری و یادگیری سازمانی را نیز تضعیف می‌کند. کتاب با رویکردی تحلیلی و مستند، مخاطب را به بازاندیشی درباره نقش صنعت مشاوره در ساختار اقتصادی و سیاسی جهان معاصر دعوت می‌کند.

این اثر با تمرکز بر رانت‌جویی، تضاد منافع و نبود شفافیت در روابط مشاوران با دولت و بخش خصوصی، ضرورت احیای ظرفیت‌های داخلی و ایجاد نظام شفاف و پاسخگو برای خدمات مشاوره‌ای را برجسته می‌سازد. «فریبکاری بزرگ» مطالعه‌ای مهم برای همه علاقمندان به اقتصاد، سیاستگذاری و حکمرانی محسوب می‌شود و دیدگاهی تازه نسبت به چالش‌های وابستگی به مشاوران ارائه می‌کند.

💡 معرفی کامل این کتاب با مروری بر آن را در سایت انگاره بخوانید⬇️
🔗 Engare.net/thebigcon-review

🤝 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

🧠 آدرس‌های انگاره🔽
☝سایت   🌐تلگرام   👨‍💻اینستاگرام

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

🚨 یادداشتی علیه «میدان»
✍️زهرا صباغی  و جلال‌الدین آجودانی

در یکی از روزهای سرد زمستان، گروهی از پژوهشگران علوم اجتماعی با دفتر یادداشت و ضبط‌صوت، زیر پلی در حاشیه تهران گرد می‌آیند تا به «میدان» بروند؛ اما آنچه می‌بینند، نه میدان است و نه فقر. آن‌ها با نگاه‌های پر از آه‌وافسوس، چند سؤال می‌پرسند، متن‌ها را پیاده می‌کنند، نظریه‌ها را احضار می‌کنند و مقاله‌ای می‌نویسند تا در قبیله دانشگاهی‌شان پذیرفته شود. اما کسی نمی‌پرسد این مردم چه رؤیایی داشته‌اند؟ چه سازوکارهایی آن‌ها را به حاشیه رانده؟ و این حاشیه‌نشینی به سود چه کسانی‌ست؟

کسی که تنها مشاهده‌گر است، نه مترجم دردها...

💡 متن کامل یادداشت را می‌توانید در انگاره بخوانید
🔗 Engare.net/against-field/

🤝 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

🧠 آدرس‌های انگاره🔽
☝سایت   🌐تلگرام   👨‍💻اینستاگرام

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)

🗣️ جورچین بلندمدت خاورمیانه
✍️ محمدرضا تهمک

به بهانه سقوط دولت در سوریه

با سقوط دولت در سوریه و تحولات اخیر «خاورمیانه» چنین پرسش‌هایی اذهان را به خود مشغول ساخته است: چرا اسد سقوط کرد؟ تحولات سیاسی خاورمیانه به چه سمتی می‌رود؟ امریکا، روسیه، قدرت‌های منطقه‌ای چون ایران، ترکیه و عربستان در این میان چه جایگاهی دارند؟ و ... این‌ها بهانه بحثی است برای فراتر رفتن از صرف سقوط بعث سوری و پرداختن به دیگر تحولات و قطعات مشابه آن که در جورچین قریب به یک قرنی خاورمیانه رقم زده می‌شوند.

در نگاه اول، بشار اسد که در ۲۰۱۱ و آغاز جنگ داخلی مشروعیتی اکثریتی نداشت، در شرایط فرسودگی دولت‌اش و ضعف شدید آن در حکمرانی بر قلمرو سرزمینی سقوطش در ۲۰۲۴ عجیب نیست. تولید ناخالص داخلی سوریه که پیش از جنگ ۲۰۱۱ رقم ۶۷/۵ میلیارد دلار بود در ۲۰۲۳ به حدود ۱۷/۵ میلیارد دلار کاهش یافت و همزمان ۷۱ درصد جمعیت کشور به زیر خط فقر رسید. از طرف دیگر مهمترین ابرقدرت حامی‌اش روسیه خود درگیر جنگ طولانی فرساینده‌ای در اوکراین شده و حتی از حفظ حیات خلوتش در قفقاز ناتوان است. برخی گمانه می‌زنند که روسیه‌ی آچمزشده توسط ناتو وقتی خود را ناتوان از حفظ دولت بعث سوریه دیده و به امید گرفتن امتیازی در اوکراین آن را معامله کرده باشد؛ بعید نیست ثروت خانواده اسد را مصادره و آنها را نیز معامله کند مانند کارهای عجیبی که روس‌ها با پناهجویان چپ ایرانی کرده‌اند. همچنین، رژیم اسد در سال‌های اخیر به‌ویژه سال گذشته با وعده‌های اتحادیه عرب از دولت ایران فاصله گرفت. نیز این مهمترین حامی‌اش در منطقه خود در چنبره تحریم‌ها و مشکلات اقتصادی و سیاسی داخلی و خارجی گرفتار است و با محاصره زمینی و هوایی سوریه توسط امریکا و اسرائیل نتوانست کمکی به سوریه برساند. به علاوه، دولت ترکیه با سازماندهی نظامی و تقویت گروه‌های معارض سوری و فرستادن اسلامگرایان اویغور به کمک آنان شتافت. بی‌تردید چنین عللی در اضمحلال ارتش بی‌رمق و سقوط دولت در حال احتضار سوریه نقش داشته است. با وجود این، همان‌گونه که خواهیم دید، سقوط بعث سوری قطعه‌ای در پازل جهانی مناسبات قدرت و پیاده‌سازی منطقه‌ای آن بوده است و همه اینها را باید در روند تحولات زمانی-مکانی کلان‌تری دید تا بتوان به مسیرنمای روشنتر و فهمی عمیق‌تر از وقایع رخ‌داده و محتمل پیش‌رو دست یافت.

سوریه استثناء نبوده است، چنین جدالی بر سر مصر ناصریست، ایران دوره ملی‌گرایی تا مذهب‌گرایی کنونی، عراق بعث، لبنان، افغانستان انقلاب ثور و پس از آن و ملت-دولتهایی دیگر در خاورمیانه نیز به مثابه تکه‌های این جورچین ژئوپلیتیکی-ژئواکانومیکی مورد کشمکش وجود داشته است. آنگاه که از منظر جامعه‌شناسی سیاسی نظام بین‌الملل به چنین جدال‌هایی بنگریم بهتر رؤیت می‌شوند. سقوط دولت اسد ادامه روند جدال ممتدی است که از جنگ بین‌الملل دوم و جایگزینی ابرقدرتی امریکا با بریتانیا و نیز تلاش شوروی برای سیطره بر این منطقه و نتیجتاً ادامه جدال میان روس‌ها و امریکا است. باید صریحاً گفت، پایان‌یافتن جبهه‌بندی‌های جنگ سرد با فروپاشی شوروی، در خاورمیانه، تصوری نادقیق است، از دهه ۱۹۹۰ به بعد با اندک تغییراتی در قالب جدال امریکا(ناتو) با روسیه تداوم یافته است و ما در آن وضعیت به‌سر می‌بریم. در ادامه‌ی همین روند، نبرد ادامه دارد خانه به خانه تا تسخیر خاورمیانه؛ و با استمرار مسیر سیاسی کنونی عرصه بر دولت‌های غرب‌ستیز این منطقه تنگ‌تر گشته، یکی پس از دیگری سقوط می‌کنند. این است عرصه قدرت و سیاست! وقایع خاورمیانه تا ۱۴۱۰ برای محققان دیدنی است ...

💡 برای مطالعه متن به انگاره سر بزنید ⬇️
🔗 Engare.net/middle-east-puzzle

📖 دانلود نسخه PDF یادداشت

🤝 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

🧠 آدرس‌های انگاره🔽
☝سایت   🌐تلگرام   👨‍💻اینستاگرام

✔️ عضویت سریع در کانال‌های شبکه‌جامعه‌شناسی (add list)