‍ @RememberTheOldMe
میدونی این روزا دلم چی میخواد؟ خودم و! راستش یه جورایی حس اینو دارم که از خودم غافل شدم. یادم رفته کی بودم کی هستم چرا هستم دارم چیکار میکنم. انگار لحظه ها دارن فارغ از من میگذرن و من دیگه من نیستم. ینی هستم ولی انگار من یه جایی بین مسیر گم شده و برنگشتم که دستش و بگیرم. میشه تو بیای دستم و بگیری؟ لطفا.

‍ @tarous
بعضیا معتقدن I don't fit in with people. خب باید بگم این یه حقیقته. حقیقتی که از ابرازش ابایی ندارم. بعضی از حسای مزمن و دائمی من از دید بقیه عادی نیستن. عجیبن. انگار اشتباهن و نباید باشن. اما من با این حس ها اخت گرفتم. نمی‌خوام نباشن. من از این حسا ساخته شدم.

‍ @P_Selenophile_A
معمولا به نظر میرسه برام مهم نیست. ولی راستش خیلی دوست دارم بهترین باشم. بهترین تلاشم و بکنم و بهترین نتیجه هارو بگیرم. دوست ندارم عقب باشم. اون حس بهترین بودن ذهنم و آروم می‌کنه و باعث میشه حس نکنم کافی نیستم. میخوامش. می‌خوام که بهترین باشم.

‍ @SomeOneLikeHan
نمی‌خوام بگم ضعیفم. نه نیستم. همین که تا اینجا تونستم رو پای خودم وایستم این و تایید می‌کنه که به هیچ وجه ضعیف نیستم. ولی راستش انقد احساس اینسکیور بودن میکنم که یه موقعایی به خاطرش حالت تهوع بهم دست می‌ده. و کاش یکی باشه که اون موقع بهم یادآوری کنه منم دارم به اندازه کافی تلاش میکنم. و قرارم به اندازه کافی حاصل تلاشام و ببینم.

‍ @FudoHeart
دوست دارم یه تابلو اخطار رو خودم بزنم با این عنوان که "اگر ظرفیت رعایت حد خود را ندارید، نزدیک نشوید". نمیدونم چرا مردم توقع دارن وقتی برام عزیز میشن، دیگه خیلی عزییییز بشن. دوست عزیز! درسته که شما برای من محترم و ارزشمند هستی، اما اولویت بنده خودم هستم. از من توقع نداشته باش که خودم و وقفت کنم. من خیریه نیستم.

(بای د وی سلام! من و یادته؟)

‍ @artmisdeluna
می‌خوام یه رازی راجب خودم و بگم. من شاید از یه جهاتی آروم یا کمی خجالتی به نظر بیام. ولی شک نکن که یه ساید خیلی شیطون و خبیث دارم که اگه رو کنم مغزت منفجر میشه! دلیلی که تا الان ندیدیش احتمالا این بوده که نخواستم بهت نشونش بدم. درسته. از رو ظاهرم قاضی نشو!

‍ @iamnightt
قسم میخورم که ذهن من از آتشفشانای ژاپن هم فعال تره. و همه افکارم حول محور "نمیدونم" می‌چرخن. حالا چرا "نمیدونم"؟ چون هر لحظه و هر صدم ثانیه ذهنم درگیر پیدا کردن دلیلی برای زندگیه. دلیلی برای ادامه دادن. دلیلی که به خاطرش هرکاری کنم. کجایی دلیل عزیزم؟

‍ @Calminsilence
راستش، من اونقدری که به نظر می‌رسه منزوی و تودار نیستم. من فقط... من فقط از بروز اون فعل و انفعالات تو مغزم میترسم. از این میترسم که صبح از خواب بیدار شم و تو آینه به خودم بگم "چرا دیشب اون حرفارو زدی؟". پس وقتی ازم می‌پرسی چیشده و نمیتونم بهت بگم، میشه درکم کنی؟

‍ @querenciahsu
تا حالا شده تنها نباشی، یعنی میون کلی آدم باشی، ولی احساس کنی تنهاترینی؟ من همیشه این احساس و دارم. نه نمی‌خوام اغراق کنم... نه همیشه... ولی خب یه جور عادت شده و نمیتونم انجامش ندم. حس میکنم بقیه من و نمیبینن. انگار نامرئی شدم. البته... شایدم واسه اینه که من هیچوقت اون بین نیستم و ذهنم یه جای دیگه‌س؟

‍ @hermatilda
راستش یه وقتایی خسته میشم. از تلاش کردن. از دویدن رو به جلو اونم وقتی مقصدم تاریکه و نمیشه هیچی دید. خسته میشم و می‌خوام تسلیم شم. شاید گاهی وقتا حرفای بقیه باعث بشه که ادامه بدم با اینکه واقعا سختمه. اما حقیقت اینه که یه جایی تو اعماق، خودم میدونم که من، از همون اولم واسه حرف بقیه نبوده که ادامه دادم. رقیب من از اول خودم بودم. هنوزم، همینه!

خب، بالاخره بعد مدتی چالش؛
این پیام و فور کنین تو دیلی‌تون و تایپ ام‌بی‌تی‌آی و ضمیرتون رو بگید. (فقط دیلی های پابلیک + پرایوت‌هایی که خودم جوین هستم.) من براتون یه سناریو می‌نویسم و با یه آهنگ بهتون می‌دم. تا فردا ده صبح فور کنین. من چند نفر و بصورت کاملا رندوم انتخاب میکنم، و براشون می‌نویسم. (شایدم بیشتر نوشتم معلوم نیست، اگه حال و وقت داشتم.) لطفا صرفا واسه چالش اینجا جوین نشید، چون جوابارو تو این چنل می‌زارم نه اینجا. بسه مرسی🤍