دیگه بغل و بوسیدنت راضیم نمیکنه، باید بیام تو تک‌تک سلولات.

بغلت میکنم، وقتی که کلمه‌ای برای بیان احساساتت نداری. حرفای نگفتتو از توی چشمات میخونم و پیشت میمونم. نمیذارم تسلیم بشی. نمیذارم عقب بکشی. وقتی زمین خوردی و نای بلند شدن نداری؛ دستتو میگیرم و رو به جلو هلت میدم. نمیذارم توی تاریکی گم بشی. نور میشم، فانوس میشم و راهتو بهت نشون میدم. ازت دور نمیشم. باهم درستش میکنیم؛ ما به هم نیاز داریم.

هرجا برم باز نمیشه که تورو فراموشت کنم
هرجا بری تو ، محاله از قلب خودم دورت کنم

تنهام نذار منو با این خیابونا و این زخمای کاری
تنهام نذار ، یکم گوش بده حرفامو مگه تو دل نداری؟

یه روزی از خواب بیدار میشی و میفهمی حتی یادت نمیاد شاد بودن چی هست .

انقدر ناراحتی و غم دارم که دیگه اصلا نمیدونم از کجا میان و اصلا چرا باید با این حجم وجود داشته باشن. انگار غم و اندوه تنفس میکنم و برای آزرده بودن به وجود اومدم.

چون من تونستم خوب هضمش کنم و باهاش کنار بیام به این معنی نیست که سخت نبود و اذیت نشدم.

‏حس عنکبوتی رو دارم که نمیدونه چیتار کنه.

مرسی که قلبی رو درست کردی که حتی خودت هم نشکسته بودیش .

داشتن آدم درست تو زندگی خیلی به خوب بودن حالتون کمک میکنه

مثلا الان پسره خوابیده ولی من هی عکسامونو نگاه میکنم و از ذوقِ الکی در حال پاره شدنم

هیچوقت اولین وایبی که از یه آدم گرفتم بهم دروغ نگفت

حتی خورشید نمیده این حسُ به زمین

فقط بذار این امتحانا تموم شه؛ جوری می‌خوابم که مرده تو قبر نخوابیده.

‏این مدلی که نوید محمدزاده تو فیلماش عاشق دخترا میشه دقیقا مدل مورد علاقه منه. روانی، پیگیر و یا مال منی یا مال خدا .

پسره برام کلی خوراکی و یه دسته گل خریده و از پنجره اتاقم بهم داده :)))
اخه من به تو چی بگم .