لبخند تو جون دوباره‌ی زندگیمه.
دلم میخواد فقط بخندونمت و از خوشیت خوشحال بشم. تا وقتی ماه توی آسمونمه، شبای منم مهتابی میمونه.

پاشو
نجات بده
خودتو،
هیشکی
قرار نیست
نجاتت بده.

دیوونه‌ی نگاه کردنتم.
دیوونه‌ی چشمات و‌خنده‌هات.
تمام اخلاقای خوب و بدت برای من شیرینه.
دلم میخواد بپرستمت.

یادی کنیم از اولین دفعه‌ای که دستش رو میگیری.
اون صاعقه‌ی رعدآسایی که از نوک انگشتات شروع میشه تا میرسه به قلبت و اون رو سرشار از حس‌های خوب میکنه.

من آخرش برای تو میمیرم پسره🫠♥️

من یه موقع هایی بهت فکر میکنم که حتی خودتم به فکر خودت نیستی.

اینجوری دوست دارم که بعضی وقتا ساعت ها شب تا دم صبح بهت فکر میکنم، وقتی میرم بیرون چیزایی که دوست داریو میبینم یاده تو میوفتم و همش توی فکرتم، وقتی تنهام بهت فکر میکنمو اون لبخند غیر ارادی رو لبام ته ته حسای خوبه ، وقتی خوشحالم دلم میخواد اولین نفر به تو بگم، وقتی حالم بده فقط با تو اروم میشم، و تو انگار برای من واجب تر از هر چیز دیگه ای شدی؛"

میمیرم برای چشمات

تو اولین پناهگاهی نبودی که رو سرم آوار شدی، اما اولین پناهگاهی بودی که با تموم وجود امید داشتم امن و استوار بمونی.

بقیه؟ بقیه یه مشت آدمن، تو قلب منی.

امشب یه دقیقه بیشتر دلتنگتم.

دوباره آسمون زار زد و من پرت شدم به شبی که زیرِ بارون بوسیدمت. پرت شدم به جایی که دست کردم توی موهای خیست. پرت شدم به عشقی که بینِ نگاه‌هامون رد و بدل میشد، وقتی که اشک و بارونِ روی صورتمون از هم قابلِ تشخیص نبود. دوباره آسمون زار زد و من مُردم با یادآوریِ دوسِت دارمی که زیرِ بارون دمِ گوشت زمزمه‌‌ش کردم

تو عشقمی، دوستمی، ذوقمی، خندمی، خونمی، همه‌ چیزمی، دلیلِ تپش قلبمی.

علاقم بهت، زیر پوستم، توی رگام، حرکت می‌کنه

تو موهات مشکی باشه، مشکی قشنگه.
تو لاغر باشی، لاغر بودن قشنگه.
تو بخندی،خنده قشنگه.
هر حرفی بزنی، اون حرف قشنگه.
هر لباسی بپوشی، همون لباسا قشنگ میشن.
چیزای زشتو بپسندی، دقیقا همون چیزا زیبا میشن
می بینی؟ همه چیز وقتی مربوط به توئه قشنگه.
تو تنها معیار زیبایی برای منی.