✨ برای ثبت نام گروهی میتوانید عضو گروه اسپایچت شوید.

با اضافه کردن آیدی خودتون به لیست درصورتی که اعضای لیست به حدنصاب برسه میتونید با ماکسیمم تخفیف ممکن ثبت نام کنید.👍

🔗 لینک گروه اسپایچت

⚠️ امروز آخرین مهلت ثبت نام کلاس "ریاضیات هوش مصنوعی: ورودی به دنیای هوش مصنوعی" میباشد.

درصورتی که قصد ثبت نام دارید تا قبل ۱۲ شب ثبت نا خود را قطعی کنید.

اسمش نسرین بود… دوست دوران کودکی‌ام. چند سالی از من بزرگ‌تر بود، اما مهر و صمیمیت بی‌حدش فاصله‌ی سنی‌مان را کمرنگ می‌کرد. عروسک‌هایمان را می‌آوردیم توی حیاط، زیر همان درخت آلبالوی همیشگی. همان درختی که هنوز من را یاد خاطرات و بازی‌هایمان در عالم کودکی می‌اندازد… یاد خنده‌های بی‌دلیل و لحظات شاد و بی‌دغدغه. تا غروب خورشید بازی می‌کردیم و تا طلوعی دوباره برای غرق شدن در دنیای کودکی‌مان انتظار می‌کشیدیم… انتظاری شیرین و ممکن…

در یکی از روزهای گرم تابستان، نسرین با لبخندی کم‌رنگ و نگاهی خسته کنارم نشست؛ انگار که چیزی در وجودش آرام‌آرام رنگ می‌باخت. سرگیجه‌های شدید امانش را بریده بود و می‌گفت که چند روز است به‌طرز عجیبی همه‌جا را تار می‌بیند. من که هنوز کودک بودم، درک درستی از بیماری و نگرانی‌های او نداشتم. فقط می‌دیدم که چهره‌ی همیشه خندان و نگاه پر فروغش دیگر آن درخشش همیشگی را ندارد.

مدتی بعد، متوجه شدم که نسرین یکی از پاهایش را کمی روی زمین می‌کشد. ابتدا فکر می‌کردم شاید زخمی شده باشد، اما با گذر زمان، این مشکل بیشتر و بیشتر شد. لرزش‌های بدنش آرام‌آرام پدیدار شدند، اول خفیف و بعد آن‌قدر شدید که گاهی حتی نمی‌توانست قاشق را در دستان ظریف و نحیفش نگه دارد. هنگام صحبت کردن، صدایش دیگر آن صدای رسا و پرانرژی گذشته نبود. می‌لرزید و کلمات با فاصله‌ی زیادی از هم بیان می‌شدند… انگار هر جمله‌ای که می‌گفت، برایش یک نبرد کوچک بود.

یک روز مادرش گفت: نسرین ام‌اس دارد.

آن کلمه برای منِ کودک گنگ و نامفهوم بود، اما از حالت غمگین چشمان مادرش فهمیدم که مسئله جدی است. بعدها وقتی بزرگ‌تر شدم، فهمیدم که این بیماری چطور آهسته و بی‌صدا می‌تواند بر روی زندگی سایه بیندازد… سایه‌ای آنچنان تاریک که تصور رسیدن به رویاهای آدمی را ناممکن کند…
نسرین سال‌ها با این بیماری جنگید. با همان روحیه‌ی مهربان و خنده‌های آرام، اما حالا کمی خسته‌تر. گاهی درد به سراغش می‌آمد، ضعف عضلات و خستگی مزمن به تلخی روزهایش اضافه می‌کرد، اما او هنوز هم امید داشت. هنوز هم می‌گفت: "زندگی یعنی جنگیدن و ادامه دادن، حتی وقتی قدم‌ها سست می‌شوند و جسم آن توان همیشگی را ندارد."

اما متأسفانه در آن سال‌ها عدم وجود داروهای مؤثر، درمان‌های ناکافی و نبود آگاهی، نسرین را به نقطه‌ای رساند که دیگر تاب مقاومت نداشت… و او پرکشید.

حالا، سال‌ها از آن روزهای تلخ و تاریک گذشته… پیشرفت علم، روش‌های درمانی جدید، داروهای مؤثر، حمایت‌های گسترده‌تر، و فناوری‌هایی که تا چند سال قبل رویایی بیش نبودند، امید تازه‌ای برای افراد مبتلا به ام‌اس به ارمغان آورده‌اند. امروز، دیگر ام‌اس به معنای پایان راه و سایه‌ای بی‌رحم و تاریک نیست که آرام‌آرام تمام روشنایی‌های زندگی را به خاموشی تبدیل کند. پیشرفت‌های علوم اعصاب نویدبخش امیدی تازه در دل میلیون‌ها نفر بوده‌اند. مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند به پزشکان در تشخیص زودهنگام این بیماری و انتخاب درمان‌های کارآمد یاری رسانده و حتی در آینده راهی برای متوقف کردن این بیماری بیابند. شاید روزی برسد که دیگر هیچ کودکی با نگرانی به جسم ناتوان عزیزش نگاه نکند، قلب هیچ دوستی از لرزش صدای رفیقش نلرزد، و هیچ مادری با چشمانی نگران نام "ام‌اس" را زمزمه نکند.

نسرین، این دختر رنج‌دیده، نمادی از رنج‌های بی‌شمار مبتلایان به ام‌اس در گذشته است. او دیگر در میان ما نیست اما شاید رسالت ما این باشد که با تکیه بر دانش، عشق و آگاهی، آینده‌ای را رقم بزنیم که دیگر هیچ نسرینی در این مسیر دشوار، تنها نماند.

✏️ این متن به مناسبت ماه مارس، ماه آگاهی از بیماری ام‌اس، توسط یاسمن ابطحی در لینکدین اسپایک به رشته تحریر درآمده و منتشر شده بود.


برای پست های مشابه لینکدین اسپایک را دنبال کنید:

📱 لینک لینکدین اسپایک

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

پارکینسون؛ فراتر از لرزش دست‌ها | نگاهی به تاثیرات پنهان این بیماری بر ذهن و حافظه

📣به مناسبت ماه آگاهی از بیماری پارکینسون (آپریل)، در این پست نگاهی داریم به یکی از اپیزودهای شنیدنی پادکست The Secret Life of Parkinson’s؛ برنامه‌ای که در آن افراد مبتلا به پارکینسون از تجربه زیسته‌ی خود و چالش‌های مواجهه با این بیماری می‌گویند و با متخصصان حوزه مغز و اعصاب به گفتگو می‌نشینند.

🎙در این قسمت، مجری برنامه، جس، با صداقتی قابل توجه از تجربه‌ی شخصی خود می‌گوید؛ از زمانی که احساس کرد توان ذهنی و خلاقیتش رو به کاهش است، تمرکز برایش دشوار شده و ذهنش دیگر مانند قبل ایده‌پرداز و خلاق نیست. علائمی که معمولاً توسط دیگران نادیده گرفته شده و یا به افسردگی و خستگی ذهنی نسبت داده می‌شوند. اما آیا ماجرا فقط روان‌شناختی است یا تغییرات عمیق‌تری در مغز در جریان است؟

✅ مهمان این اپیزود، دکتر مگنوسن، عصب‌روان‌شناس مرکز تخصصی OhioHealth، توضیح می‌دهد که چگونه ارزیابی‌های دقیق شناختی می‌توانند به شناسایی تغییرات مغزی در مراحل اولیه بیماری کمک کنند. این ارزیابی‌ها به‌ویژه پیش از انجام عمل DBS (تحریک عمقی مغز) اهمیت مضاعفی پیدا می‌کنند، چرا که تصمیم‌گیری برای انجام چنین جراحی‌هایی نیازمند درک دقیق‌تری از وضعیت عملکرد شناختی فرد است.

💡 وی در ادامه، با اشاره به تعریف دقیق‌تر استرس، آن را نه‌تنها به‌عنوان یک عامل محیطی، بلکه به‌عنوان تجربه‌ای ذهنی و فردی معرفی می‌کند که می‌تواند تأثیر مستقیمی بر عملکرد حافظه، تمرکز و تصمیم‌گیری داشته باشد. همچنین، او با تاکید بر نقش آرامش ذهنی در این بیماری اشاره می‌کند که چطور کاهش سطح استرس می‌تواند به بهبود علائم پارکینسون کمک نماید.

✅ در بخش‌های پایانی اپیزود، موضوعی بسیار مهم مطرح می‌شود: شباهت میان علائم افسردگی و دمانس (زوال عقل). این مسئله به‌ویژه در بیماران مسن‌تر با پارکینسون، می‌تواند تشخیص صحیح را دشوار کند. به همین دلیل، دکتر مگنوسن بر ارزش انجام تست‌های پایه‌ای عصب‌روان‌شناختی تأکید دارد؛ تست‌هایی که می‌توانند به‌عنوان مرجعی برای مقایسه در طول زمان استفاده شوند و به پزشکان و خود فرد کمک کنند که تغییرات احتمالی در عملکرد مغز را بهتر پیگیری نمایند.

🔖این اپیزود، با رویکردی انسانی و علمی، تصویری روشن از رابطه‌ی پیچیده میان پارکینسون و عملکرد شناختی ارائه می‌دهد؛ موضوعی که شاید کمتر درباره‌ی آن شنیده‌ایم، اما دانستن آن می‌تواند مسیر بهتری برای مدیریت بیماری و حفظ کیفیت زندگی افراد فراهم آورد.

🔗 لینک اپیزود در Castbox

✍️نویسنده: یاسمن ابطحی


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

💎💡 وقتی علم، هنر را به تصویر می‌کشد: نقشه‌برداری بی‌سابقه از قشر مغز و افق‌های نوین در علوم اعصاب

📣 گروهی از پژوهشگران موسسه آلن، دانشگاه پرینستون و مرکز علوم اعصاب دانشگاه بیلور در پروژه‌ای چشمگیر و تلاشی خیره‌کننده موفق به تصویربرداری و بازسازی سه بعدی یک میلی‌متر مکعب از قشر مغز موش شدند. گرچه در نگاه اول این‌ حجم ناچیز به نظر می‌رسد، اما آنچه در درون آن‌ نهفته است، جهان پیچیده و شگفت‌انگیزی شامل بیش از ۱۰۰،۰۰۰ نورون، بالغ بر ۴ کیلومتر آکسون، و بیش از ۵۰۰ میلیون سیناپس می‌باشد!

💥 این پروژه علم، هنر، زیبایی، و ظرافت را با یکدیگر می‌آمیزد و نه تنها دستاوردی برجسته در تصویربرداری میکروسکوپی و پردازش داده.های حجیم‌ محسوب می‌شود، بلکه با فراهم آوردن نوعی بازنمایی شاعرانه از معماری حیرت‌انگیز مغز و جزئیات آن، احساس شگفتی انسان را به مثابه نگریستن به تصاویر بی نظیر کهکشان‌ها در اعماق فضا برمی‌انگیزد!

🔍 در این مسیر پژوهشی، فعالیت نورونی در این حجم مغز به صورت بی‌وقفه انجام گردیده و با انتقال نمونه به موسسه آلن، بیش از ۱۰۰ میلیون تصویر میکروسکوپی تهیه شده است. سپس با استفاده از پیچیده‌ترین مدل‌های یادگیری ماشین به هم‌‌ترازی و بازسازی سه بعدی این تصاویر پرداخته شده و ارتباطات عصبی در سطحی که پیش‌تر هرگز ممکن نبوده است ترسیم شده‌اند.

☄️ این پروژه گامی بزرگ در جهت ساخت مدل‌های بنیادین از مغز به‌شمار می‌رود. مدل‌هایی که نه فقط ساختار و فعالیت نورونی، بلکه لایه‌های پیچیده‌تری چون رفتار، نمایش‌های ذهنی، و تعاملات بین‌سلولی را نیز در بر می‌گیرند. ترکیب داده‌های عملکردی (چه کسی چه می‌گوید) با داده‌های ساختاری (چه کسی با چه کسی صحبت می‌کند) همانند تکه‌های یک پازل است که با کنار هم قرار گرفتن، تصویری کامل و معنادار از پردازش‌های مغزی فراهم می‌آورند.

✔️ شناخت دقیق ساختار و عملکرد این ناحیه از قشر مغز، که در بسیاری از عملکردهای شناختی انسانی نقش کلیدی دارد، می‌تواند پایه‌ای علمی برای درک بهتر بیماری‌های نورودژنراتیو نظیر آلزایمر، اختلالات روان‌پزشکی، و همچنین اثرات داروها و محرک‌های عصبی فراهم سازد. همچنین این داده‌ها، مسیر پژوهشی در حوزه‌هایی چون نوروکامپیوتیشن، نوروپلاستیسیتی، و تعامل مغز و ماشین را هموار خواهند کرد.

✨ در نهایت، این پروژه نه‌تنها یک شاهکار علمی محسوب میشود، بلکه یادآور این نکته است که علم قادر است ابزاری برای شناخت، و پلی برای شگفتی و زیبایی باشد.

📌 این ویدئوی کوتاه تنها نیمی از این پروژه بزرگ را به نمایش می‌گذارد. پیشنهاد می‌کنم که برای دیدن ویدئوی کامل‌تر به صفحه لینکدین اسپایک مراجعه نمائید.

✏️ نویسنده: یاسمن ابطحی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

همراه با دیوید کمرر | مغز چگونه زبان را پردازش می‌کند؟

✔️ آیا تا به حال فکر کرده‌اید که مغز ما چطور موفق می‌شود زبان را درک کند؟
✔️ یا چرا برخی افراد پس از آسیب مغزی، توانایی گفتار یا نوشتار را از دست می‌دهند؟
✔️ آیا مغز، زبان اشاره را هم مثل زبان گفتاری پردازش می‌کند؟
✔️ و مغز یک فرد دوزبانه چگونه بدون ایجاد تداخل، دو زبان را به‌طور همزمان پردازش و مدیریت می‌کند؟

💥 کتاب "علوم اعصاب شناختی زبان" نوشته‌ی دیوید کمرر، یکی از جامع‌ترین منابع در زمینه‌ی نوروزبان‌شناسی است که با زبانی روشن و علمی، به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد.

🔴 در این کتاب، نویسنده با تکیه بر مدل‌های نظری برجسته و پژوهش‌های تجربی، مباحث مختلفی را از جمله سازوکارهای عصبی مربوط به درک و تولید زبان، زبان‌پریشی و درک گفتار، مفاهیم انتزاعی، جمله‌سازی، روایت‌پردازی، مهارت‌های نوشتاری، زبان اشاره و مغز دوزبانه‌ها بررسی می‌کند.

✨ ویرایش جدید این اثر شامل فصلی مستقل درباره‌ی دوزبانگی و بازنگری کامل سایر فصل‌هاست و با در نظر گرفتن تازه‌ترین یافته‌های علمی، یکی از منابع ضروری برای علاقه‌مندان به زبان، مغز و علوم شناختی محسوب می‌شود.

🙂 اگر به این‌گونه مطالب علاقه‌مند هستید، صفحه‌ی لینکدین ما را دنبال کرده و برداشت‌های یاسمن را در سری پست‌های "همراه با دیوید کمرر" از دست ندهید!

🌸 در آینده‌ای نزدیک با شما همراه هستیم.

📱 لینک لینکدین اسپایک

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

🔍 شواهدی از توانایی نوزادان در استنباط معنای واژگان ناآشنا از طریق بافت زبانی

📣 پژوهشگران دانشگاه نورث‌وسترن و هاروارد در مطالعه‌ای نوآورانه نشان داده‌اند که نوزادان از سن ۱۵ ماهگی قادرند صرفاً با تکیه بر شواهد زبانی و بدون نیاز به مشاهده مستقیم، معنای اولیه واژگان جدید را دریابند. این یافته‌ها، درک ما از نحوه پردازش زبانی و شکل‌گیری بازنمایی‌های ذهنی در اوایل رشد را گسترش می‌دهد.

💡 در این پژوهش، ۱۳۴ نوزاد در دو گروه سنی ۱۲ و ۱۵ ماهه مورد بررسی قرار گرفتند. روند آزمایش به سه مرحله تقسیم شد:

1️⃣ در مرحله‌ی اول، نوزادان با واژگان آشنا (مانند "سیب" یا "موز") و تصویر مربوطه مواجه شدند تا پیوند کلمه و شیء در ذهن آن‌ها تثبیت شود.

2️⃣ در مرحله‌ی دوم، واژه‌ای ناآشنا (نظیر نام میوه‌ای کمیاب) در قالب گفت‌وگویی درباره میوه‌ها به نوزاد ارائه شد، در حالی‌که شیء مورد اشاره عمداً از دید پنهان شده بود.

3️⃣ در مرحله‌ی سوم، دو شیء ناآشنا—یکی از نوع میوه و دیگری از نوع ابزار—در معرض دید نوزاد قرار گرفت. سپس از نوزاد خواسته شد شیئی را که با واژه ناآشنا مطابقت دارد، نشان دهد.

✔️ نتایج نشان داد که تنها نوزادان ۱۵ ماهه توانستند با دقت بیشتر به شیء مرتبط نگاه کنند، که نشان از آن دارد که آن‌ها موفق به شکل‌دهی بازنمایی ذهنی از معنای واژه شده‌اند—بدون آن‌که تجربه‌ی دیداری قبلی از آن شیء داشته باشند.

✨ این توانایی، که به نوعی شکل‌گیری «جوهر معنایی» یا *semantic gist* نامیده می‌شود، حکایت از عملکرد پیشرفته‌ی سیستم شناختی نوزاد در این سن دارد. بر خلاف تصور رایج که یادگیری واژه مستلزم حضور همزمان واژه و شیء است، این پژوهش نشان می‌دهد مغز نوزاد می‌تواند با اتکا به سرنخ‌های زبانی و زمینه گفت‌وگو، ساختار معنایی اولیه‌ای برای واژه بسازد.

🟢 دکتر ساندرا واکسمن، استاد روان‌شناسی و سرپرست این پژوهش، می‌گوید:
«در زندگی روزمره، بسیاری از واژه‌هایی که نوزادان می‌شنوند به اشیایی مربوط می‌شوند که در آن لحظه حضور ندارند. پرسش ما این بود که آیا نوزادان می‌توانند تنها از طریق شنیدن، معنایی ابتدایی برای چنین واژگانی بسازند؟ یافته‌های ما پاسخ مثبت می‌دهند.»

💥 این مطالعه دریچه‌ای تازه به سوی درک سازوکارهای زبانی و شناختی در نخستین مراحل رشد می‌گشاید، و جایگاه زبان را به‌عنوان ابزاری بنیادین در سازمان‌دهی تجربه و ساخت مفاهیم حتی پیش از شکل‌گیری گفتار فعال، تأیید می‌کند.

🔗مطالعه بیشتر

✏️نویسنده: آتنا شیدایی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

🧠⚡️رویکردی نوین در درمان آفازی پیش‌رونده اولیه (PPA)

🛡 آفازی پیش‌رونده اولیه یا Primary Progressive Aphasia (PPA) یک بیماری نورولوژیکی نادر است که به طور تدریجی بر توانایی فرد در برقراری ارتباط اثر می‌گذارد. برخلاف آفازی ناشی از سکته یا آسیب مغزی که ناگهانی بروز می‌کند، در PPA، تضعیف مهارت‌های زبانی به صورت آهسته و پیوسته طی سال‌ها اتفاق می‌افتد. این بیماری یکی از انواع زوال شناختی است که در مراحل اولیه به طور اختصاصی زبان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در ادامه می‌تواند سایر عملکردهای شناختی را نیز درگیر کند. افراد مبتلا ممکن است در یافتن واژه‌ها، ساختن جملات، نوشتن، خواندن یا حتی درک زبان دچار مشکل شوند. متأسفانه تاکنون درمانی برای معکوس کردن یا توقف پیشرفت این بیماری وجود نداشته و تمرکز بر روی گفتاردرمانی برای حفظ توانایی‌های ارتباطی بیمار بوده است.

💡 اخیراً تیمی از پژوهشگران دانشگاه آریزونا، رویکرد درمانی جدیدی را معرفی کرده‌اند که نویدبخش تغییراتی در مدیریت PPA است. این روش ترکیبی از گفتاردرمانی سنتی و تحریک غیرتهاجمی مغز از طریق تکنیک تحریک جریان مستقیم مغزی (tDCS) است.

✅ این تکنیک شامل اعمال جریان الکتریکی بسیار ضعیفی از طریق الکترودهایی است که روی پوست سر قرار می‌گیرند تا نواحی خاصی از مغز تحریک شوند. در این مطالعه، محققان با استفاده از تصویربرداری عصبی (نوروایمیجینگ)، مناطق مغزی سالم و درگیر در پردازش زبان را شناسایی کرده و با دقت آن‌ها را تحریک نمودند تا از اثرگذاری روی نواحی تحلیل‌رفته جلوگیری شود.

💭 در این تحقیق، دوازده بیمار مبتلا به PPA نوع لوگوپنیک، که عمدتاً در یافتن واژه‌ها و تکرار جملات مشکل داشتند، شرکت کردند. هر فرد دو مرحله درمان را طی کرد: در یک مرحله، گفتاردرمانی به همراه تحریک واقعی مغزی دریافت کرد و در مرحله دیگر همان گفتاردرمانی با تحریک ساختگی (پلاسبو) انجام شد. ترتیب این مراحل تصادفی بود و بین آن‌ها دو ماه فاصله وجود داشت. نتایج نشان داد که هرچند هر دو روش بهبودی‌هایی ایجاد کردند، درمان ترکیبی با تحریک واقعی مغزی اثرات به مراتب قوی‌تر و پایدارتری داشت. شرکت‌کنندگانی که پیش از درمان در املا، جمله‌بندی و بیان صحیح افکار دچار مشکل بودند، پس از درمان قادر شدند جملاتی معنادارتر، با ساختار گرامری صحیح‌تر و خطاهای املایی کمتر تولید کنند.

✨ محققان معتقدند تحریک مغزی باعث افزایش نوروپلاستیسیته یا انعطاف‌پذیری عصبی شده و مغز را به بازسازی مسیرهای ارتباطی جدید و یادگیری مجدد مهارت‌های زبانی تحریک کرده است. به گفته‌ی دکتر آنِتا کیلار، تحریک الکتریکی می‌تواند شکل‌گیری سیناپس‌ها، یعنی اتصال‌های جدید بین نورون‌ها، را تقویت کند و این عامل در یادگیری و حفظ مهارت‌های زبانی حیاتی است.

💎 این مطالعه، چشم‌اندازهای تازه‌ای را برای درمان آفازی پیش‌رونده اولیه و حتی دیگر بیماری‌های نورودژنراتیو ترسیم می‌کند. محققان قصد دارند که در آینده به بررسی نقش ژنتیک، ویژگی‌های شناختی و شاخص‌های عصبی در روند بهبودی بیماران بپردازند و راهکارهای درمانی دقیق‌تری طراحی نمایند. همچنین با توجه به هزینه پایین، ایمنی بالا و سادگی اجرای tDCS، وجود موانع برای استفاده بالینی گسترده از این روش نسبتاً اندک خواهد بود.

✔️ دکتر کاتلین نیکلز، نویسنده‌ی اصلی مقاله، تأکید می‌کند: "باور رایجی وجود دارد که در بیماری‌های تحلیل‌برنده مغز هیچ کاری از دست ما ساخته نیست. اما پژوهش ما نشان می‌دهد که حتی در چنین شرایطی می‌توان عملکردهای از دست رفته را بازگرداند و روند پیشرفت بیماری را کند کرد."

🔗 مطالعه بیشتر

✍️ نویسنده: یاسمن ابطحی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

☄️بازهم ساخت یک تراشه برای ثبت نورونی
در یک پیشرفت چشمگیر در حوزه علوم اعصاب، پژوهشگران دانشگاه هاروارد موفق به طراحی تراشه‌ای سیلیکونی شده‌اند که قادر است به‌صورت هم‌زمان و با دقت بالا، فعالیت‌های الکتریکی داخل نورون‌ها را ثبت کند. این فناوری نوین از آرایه‌ای متراکم از microhole electrodes بهره می‌برد؛
🔥الکترودهایی با سوراخ‌هایی در مقیاس میکرونی که امکان دسترسی مؤثر و کم‌تهاجمی به درون سلول‌های عصبی را فراهم می‌کنند.

🔝بر خلاف روش‌های پیشین که متکی بر الکترودهای سوزنی یا تجهیزات پیچیده‌ای مانند patch-clamp بودند، طراحی microhole نه تنها اتصال بهتر و پایدارتر به فضای داخل‌سلولی ایجاد می‌کند، بلکه از نظر ساختاری نیز ساده‌تر و اقتصادی‌تر است. همین ویژگی باعث می‌شود که این فناوری برای مطالعات گسترده‌تر و کاربردی‌تر در حوزه‌های نوروساینس و مهندسی عصبی بسیار مناسب باشد.

🔜نتایج آزمایش‌ها نشان داده‌اند که بیش از ۹۰ درصد از ۴۰۹۶ microhole electrodes به‌طور موفقیت‌آمیز به نورون‌های قرارگرفته روی تراشه متصل شده‌اند. این دسترسی گسترده به داده‌های داخل‌سلولی باعث شد تا پژوهشگران بتوانند حدود ۷۰ هزار اتصال سیناپسی را شناسایی کنند؛ رقمی که در مقایسه با طراحی‌های پیشین (با حدود ۳۰۰ اتصال)، جهشی چشمگیر به شمار می‌آید.

💯همچنین، کیفیت بالای داده‌های به‌دست‌آمده امکان طبقه‌بندی دقیق سیناپس‌ها را بر اساس ویژگی‌های عملکردی و شدت آن‌ها فراهم کرد. یکی از عناصر کلیدی موفقیت این فناوری، بهره‌گیری از سیستم‌های الکترونیکی یکپارچه در داخل تراشه است که به‌طور دقیق جریان‌های لازم برای باز کردن سلول‌ها را اعمال کرده و به‌صورت هم‌زمان سیگنال‌های داخل‌سلولی را ثبت می‌کنند.

اعضای تیم تحقیقاتی اشاره کرده‌اند که پس از موفقیت در ثبت گسترده، بزرگ‌ترین چالش آن‌ها تحلیل حجم عظیم داده‌ها بوده است. اما با پیشرفت در روش‌های پردازش، اکنون به درک عمیق‌تری از ساختارهای ارتباطی نورون‌ها دست یافته‌اند. در حال حاضر، تلاش‌ها بر طراحی نسخه‌ای از این فناوری متمرکز است که بتواند در محیط زنده و داخل مغز نیز به کار گرفته شود.

🔍این پروژه با حمایت مالی مؤسسه تحقیقات پیشرفته سامسونگ (Samsung Advanced Institute of Technology) اجرا شده و می‌تواند راهگشای تحول در مطالعات مغز و درمان‌های عصبی باشد.

❗️مطالعه بیشتر
✍️نویسنده: آتناشیدایی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

✨ رقص با تاریکی: استقامت در برابر ALS و صدای نابغه‌ای که خاموش نشد

✅ بیماری ALS یا اسکلروز جانبی آمیوفتریک نوعی بیماری نادر عصبی است که به‌دلیل تحلیل رفتن تدریجی و مرگ نورون‌های حرکتی اتفاق می‌افتد. در واقع، با از بین رفتن سلول‌های عصبی که از مغز به نخاع و عضلات سراسر بدن گسترش می‌یابند، فرآیند پیام‌رسانی به عضلات متوقف شده و در نهایت فرد مبتلا با آتروفی عضلانی و از دست رفتن توانایی مغز در انجام و کنترل حرکات ارادی مواجه خواهد شد. اغلب افراد مبتلا به این بیماری حدودا بین 3 تا 5 سال پس از بروز علائم اولیه، جان خود را از دست می‌دهند و تنها نزدیک به 10 درصد افراد به مدت 10 سال و یا بیشتر زنده می‌مانند.

📅 ماه May، ماه آگاهی از این بیماری و گرامی‌داشت استیون هاوکینگ، فیزیک‌دان و کیهان‌شناس برجسته‌ی بریتانیایی است. کسی که سال‌ها با ALS مبارزه کرد..او نه تنها یک دانشمند بزرگ، بلکه نمادی از ایستادگی در مقابل بیماری‌ای ست که آهسته و خاموش پیش رفته و آدمی را در جسم خویش محبوس و ناتوان می‌سازد.

🔴 در سال ۱۹۶۳، استیون هاوکینگ ۲۱ ساله، که به تازگی از دانشگاه کمبریج فارغ التحصیل شده بود، روزی متوجه شد که تغییرات عجیبی در بدنش در حال رخ دادن است..گاهی تعادلش را از دست می‌دهد و کلماتش نامفهوم ادا می‌شوند. پس از بررسی‌های دقیق، پزشکان برای او تشخیص ALS دادند و وی را با حقیقتی تلخ مواجه کردند: "اینکه تنها دو سال دیگر زنده می‌ماند."

💎 اما هاوکینگ، با بدنی که علیه وی شوریده بود و عضلاتی که به تدریج از او گرفته می‌شد، همراه شد و از درون سیاه چاله‌ای که بیماری برایش ساخته بود، جهانی تازه و آثاری ماندگار خلق کرد..با پیشرفت بیماری، توانایی حرکتی‌اش بشدت کاهش یافت..دیگر نتوانست راه برود، نتواست بنویسد و حتی صحبت کند..اما ذهنش درخشان‌تر از همیشه باقی ماند و با استفاده از یک عضله‌ی گونه و یک دستگاه گفتار مصنوعی، دوباره شروع به حرف زدن کرد..

🟨 این دستگاه ابتدا شامل یک رایانه‌ی شخصی به همراه نرم‌افزار تولید گفتار بود که توسط شرکت Words Plus طراحی شده بود و بر روی یک کامپیوتر Apple II اجرا می‌شد. رابط کاربری این سیستم، مجموعه‌ای از گزینه‌ها را بر روی صفحه نمایش نشان می‌داد که هاوکینگ می‌توانست با استفاده از یک سوئیچ دستی، کلمات مورد نظرش را انتخاب کند.
با پیشرفت بیشتر بیماری و ناتوانی در کنترل دست‌ها، کنترل دستگاه به عضله‌ی گونه‌ی سمت راست صورتش منتقل شد. یک حسگر نوری روی عینک او نصب شد که حرکت بسیار اندک عضله‌ی گونه را تشخیص می‌داد و به سیستم اجازه می‌داد تا کلمات را انتخاب کند. این کلمات پس از انتخاب، از طریق یک مبدل صوتی (Speech Synthesizer) با صدای خاص الکترونیکی بیان می‌شدند.
هرچند صدای تولیدشده مصنوعی بود، اما به بخشی جدانشدنی از هویت او تبدیل شد؛ صدایی که جهان علم، رسانه و انسانیت، آن را به عنوان "صدای هاوکینگ" شناختند.

✨ او در همان سال‌ها، کتاب "تاریخچه‌ای مختصر از زمان" را نوشت. این کتاب به ۴۰ زبان مختلف ترجمه و میلیون‌ها نسخه از آن فروخته شد. در مستندها و برنامه‌های علمی حضور یافت و با شوخ‌طبعی، نگاهی نافذ، و آرامشی شگفت انگیز برای همه از پیچیدگی‌های جهان گفت و از زیبایی‌های آن.

⭐️ هاوکینگ بیش از پنجاه سال با ALS زندگی کرد..او در سکوتی مطلق و در میان تاریکی، ستاره‌ای شد برای کسانی که با این بیماری می‌جنگند و مسیری را روشن نمود که همواره در نظر غیرممکن می‌آمد.. مسیر زیستن با بدنی ناتوان، اما ذهنی آگاه.. مسیر ادامه دادن، حتی وقتی امید در چشم پزشکان به خاموشی تبدیل شده بود.. مسیر تبدیل ضعف به الهام، بیماری به معنا، و درد به نور.

⌛ شاید هنوز درمان قطعی برای ALS پیدا نشده باشد، اما جرقه‌هایی روشن در دل تاریکی دیده می‌شوند. علم هر روز گامی به پیش برمی‌دارد و امروز هوش مصنوعی به یاری انسان آمده تا از طریق الگوریتم‌های معین؛ لرزش‌ها، مکث‌ها، یا خطاهای حرکتی کوچک را در گفتار یا نوشتار تحلیل کرده و به علائم اولیه‌ی بیماری پی ببرد. به علاوه، این دانش نوین می‌تواند در طراحی ابزارهای ارتباطی هوشمند نقشی حیاتی ایفا کرده و از طریق سامانه‌هایی که با حرکات چشم، امواج مغزی یا حتی فرمان‌های عصبی کار می‌کنند، به بیماران بی‌صدا امکان سخن گفتن دوباره دهد. همچنین، این فناوری خواهد توانست با تحلیل میلیون‌ها داده‌ی ژنتیکی، الگوهای پنهان و جهش‌های موثر را کشف کند تا مسیرهای درمانی ویژه‌ای برای هر فرد طراحی شود.

🌸 بیاییم همان‌طور که هاوکینگ می‌گفت، سربلند کرده و به ستاره‌های زیبای آسمان بنگریم..آینده ممکن است روشن‌تر از آنچه باشد که امروز می‌پنداریم.

✍️ نویسنده: یاسمن ابطحی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

👀ارتباطات گسترده ی مغزی هوش انسان را پیش بینی می‌کند
پژوهشی جدید به سرپرستی دانشمندان دانشگاه وورتسبورگ آلمان دیدگاه‌های سنتی درباره منشأ هوش در مغز انسان را به چالش کشیده و رویکردی کاملاً نو را معرفی می‌کند. برخلاف نظریه‌هایی که سال‌ها بر نقش نواحی خاصی از مغز مانند قشر پیش‌پیشانی تأکید داشتند، این مطالعه نشان می‌دهد که هوش به‌عنوان یک ویژگی شناختی، از مجموعه‌ای از ارتباطات گسترده و توزیع‌شده در سراسر مغز نشأت می‌گیرد. پژوهشگران با استفاده از داده‌های تصویربرداری مغزی بیش از ۸۰۰ نفر از پروژه Human Connectome در ایالات متحده، تلاش کردند تا با تحلیل الگوهای ارتباطی بین نواحی مختلف مغز، میزان هوش افراد را پیش‌بینی کنند.

⚠️در این مطالعه، تصویربرداری fMRI نه تنها در حالت استراحت بلکه در حین انجام فعالیت‌های شناختی مختلف انجام شد تا تصویری دقیق و جامع از چگونگی ارتباط میان بخش‌های مختلف مغز به دست آید. پژوهشگران این ارتباطات را به‌صورت شبکه‌هایی از تعاملات بررسی کردند و با استفاده از آن‌ها توانستند سه نوع هوش را پیش‌بینی کنند: هوش سیال که مربوط به توانایی حل مسئله و پردازش اطلاعات جدید است، هوش متبلور که نشان‌دهنده دانش و مهارت‌های کسب‌شده در طول زندگی است، و هوش کلی که ترکیبی از این دو به‌شمار می‌رود.

🔥نکته قابل توجه در یافته‌های این تحقیق این است که مدل‌هایی که بر اساس توزیع وسیع و جامع اتصال‌های مغزی ساخته شدند، توانستند هوش افراد را با دقت بیشتری پیش‌بینی کنند. در واقع، نه فقط نواحی خاص بلکه تنوع و گستردگی اتصال‌ها در سراسر مغز نقش کلیدی در پیش‌بینی هوش داشتند. به‌ویژه، مشخص شد که صرف‌نظر از اینکه این اتصال‌ها دقیقاً بین کدام نواحی قرار دارند، خودِ تعداد و پراکندگی آن‌ها عامل مهم‌تری در قدرت پیش‌بینی مدل‌ها بوده است. به این ترتیب، این یافته‌ها به وضوح نشان می‌دهند که هوش پدیده‌ای شبکه‌ای است و نمی‌توان آن را صرفاً به فعالیت چند ناحیه خاص محدود کرد.

✨از سوی دیگر، این مطالعه نشان داد که اگرچه مدل‌های موجود که بر نواحی مشخصی از مغز مانند قشر پیش‌پیشانی تمرکز دارند، عملکرد نسبتاً خوبی در پیش‌بینی هوش دارند، اما افزودن اتصال‌های مکمل و فراتر رفتن از چارچوب‌های سنتی باعث بهبود چشمگیر عملکرد این مدل‌ها می‌شود. این بدان معناست که جنبه‌های ناشناخته و جدیدی از هوش هنوز وجود دارد که از نگاه نظریه‌های پیشین پنهان مانده‌اند و اکنون به کمک دیدگاه شبکه‌ای قابل شناسایی‌اند.

📎رهبر این پژوهش، دکتر کرستن هیلگر، در مصاحبه‌ای اعلام کرده است که هدف آن‌ها صرفاً پیش‌بینی هوش افراد نبوده، بلکه درک عمیق‌تر و بنیادی‌تر از کد عصبی و ساختارهای مغزی مؤثر بر تفاوت‌های فردی در توانایی‌های شناختی مدنظر بوده است. او تأکید می‌کند که تمرکز آینده علوم اعصاب باید به سمت تفسیرپذیری و درک مکانیزم‌های زیربنایی حرکت کند، نه صرفاً ساخت مدل‌هایی با دقت بالا و عملکرد پیش‌بینانه.

😮در نهایت، این پژوهش نه‌تنها درک ما از هوش انسان را گسترش می‌دهد، بلکه ما را به سمت بازنگری در مدل‌های عصبی‌ـ‌شناختی سوق می‌دهد و افق‌هایی تازه برای مطالعه عملکرد مغز و توانایی‌های شناختی می‌گشاید. از نگاه این مطالعه، هوش چیزی فراتر از عملکرد یک ناحیه خاص است؛ هوش در تار و پود ارتباطی مغز تنیده شده، در شبکه‌ای عظیم از تعاملات پویا که همچنان بخش زیادی از آن ناشناخته باقی مانده است.

❗️مطالعه بیشتر
✍️نویسنده:آتناشیدایی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

🤔 صدای شلوغی یا پژواک زوال؟ نگاهی تازه به رابطه شنوایی و مغز

❗️برای بسیاری از ما، شنیدن صدای دوست‌مان در یک کافه شلوغ یا فهمیدن صحبت افراد در جمع‌های پر هیاهو کار ساده‌ای نیست. اما برای برخی افراد، این مشکل به‌مراتب جدی‌تر است.

💡 پژوهش اخیر از دانشگاه بوفالو نشان داده است که بخشی از مغز به نام اینسولا (insula) در افرادی که در درک گفتار در محیط‌های پر سر و صدا دچار مشکل‌اند، دستخوش تغییرات قابل‌توجهی می‌شود. نکته جالب اینجاست که این تغییرات حتی زمانی که مغز در حال استراحت است نیز دیده می‌شوند؛ یعنی زمانی که فرد هیچ محرک شنوایی مشخصی دریافت نمی‌کند.

🧠 اینسولا بخشی عمیق در مغز است که در دریافت و ترکیب اطلاعات حسی، احساسی و شناختی نقش دارد و با نواحی مهمی مانند لوب پیشانی، که مرکز تصمیم‌گیری و عملکردهای سطح بالا است، در ارتباط است.
نکته جالب توجه اینکه طبق تحقیقات انجام شده، تغییرات در این ناحیه با زوال عقل در مراحل ابتدایی نیز مرتبط می‌باشد.

✔️ محققان با استفاده از تصویربرداری مغزی در حالت استراحت (resting-state fMRI) مغز ۴۰ مرد و زن بین ۲۰ تا ۸۰ سال را بررسی کردند. در ابتدا، آزمون‌هایی برای بررسی میزان توانایی در شنیدن گفتار در محیط‌های شلوغ (مثل رستوران یا خیابان) انجام شد. سپس مغز آن‌ها در حالتی که هیچ محرک خاصی دریافت نمی‌کرد، مورد بررسی قرار گرفت.

✨ بر اساس یافته‌ها، در افرادی که در شنیدن گفتار در نویز مشکل داشتند، اتصال بین ناحیه اینسولا و نواحی شنوایی مغز قوی‌تر شد؛ حتی در حالتی که مغز در حال فعالیت خاصی نبود. این افزایش ارتباط به معنای «بازسیم‌کشی دائمی» شبکه‌های مغزی در واکنش به چالش‌های شنوایی است.

💭 دکتر دیوید واک، استاد دانشگاه بوفالو و نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید:

"مغز همواره و حتی در حالت استراحت فعال است. وقتی شنوایی فرد کاهش می‌یابد، مغز برای جبران این ضعف از مناطق دیگر کمک می‌گیرد. اما این تلاش مستمر و بی‌وقفه می‌تواند باعث تغییر در شبکه‌های ارتباطی مغز شود، که شاید در درازمدت آسیب‌های شناختی را به همراه داشته باشد."

💎 سال‌هاست که پژوهشگران رابطه‌ای میان کاهش شنوایی و افزایش خطر ابتلا به زوال عقل پیدا کرده‌اند. اما تا کنون، مکانیسم دقیق این ارتباط کاملاً واضح نبوده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که شاید دلیل این ارتباط، افزایش بار پردازشی روی مغز و تغییرات ساختاری در مناطقی مثل اینسولا باشد.

✔️ به گفته دکتر واک:

"شنوایی ضعیف باعث می‌شود مغز برای تفسیر صداهای ناقص، از بخش‌های شناختی بیشتری استفاده کند. این فرایند شبیه به تکمیل یک پازل ناقص با تکه‌هایی از حافظه و حدس است. این تلاش اضافی می‌تواند به مرور، توان مغز را فرسوده کند."

‼️ یکی از جالب‌ترین یافته‌های تحقیق، مشاهده‌ی عملکرد فوق‌العاده یک شرکت‌کننده با شنوایی ضعیف ولی توانایی بالا در درک گفتار در نویز بود. بررسی‌ها نشان داد این فرد در محیطی بسیار پر سر و صدا کار می‌کرد.

🔍 این موضوع نشان داد که قرار گرفتن در محیط‌های چالش‌برانگیز ممکن است مغز را آموزش دهد تا بهتر با نویز کنار بیاید. این یافته، راهی جدید برای کمک به افرادی با مشکلات شنوایی باز می‌کند؛ راهی فراتر از سمعک و دارو.

⭐️در نهایت، این پژوهش بار دیگر نشان می‌دهد که مغز انسان دارای ساختاری زنده، پویا و قابل انعطاف است. شاید بتوان با رویکردهایی مانند تمرین و تحریک مغزی، فعالیت‌های منظم ذهنی و فیزیکی، یا مواجهه هدفمند با محیط‌های شلوغ، به تقویت اتصالات عصبی و بهبود عملکرد شناختی کمک بسیاری نمود.

🔗 مطالعه بیشتر

🌸نویسنده: یاسمن ابطحی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

🚀 Insight-AI Series is COMING SOON! 🚀

یک مجموعه وبینار جدید و هیجان‌انگیز در دنیای هوش مصنوعی! 🧠

✨ به زودی با سری جدید وبینارهای تخصصی Insight-AI Series در کنار شما خواهیم بود!
✨ برای شروع، دو سخنران فوق‌العاده و متخصص را در کنار خود خواهیم داشت.🤩

🎁 خبر خوب اینکه شرکت در تمامی وبینارهای این سری کاملاً رایگان خواهد بود!

منتظر خبرهای تکمیلی و رونمایی از اولین برنامه ما باشید… 😉

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

✨ Insight-AI Series #1✨

🚀از ایده تا محصولِ هوش‌مصنوعی در پزشکی🚀

👥 مهمانان این برنامه:

1️⃣ محمدجواد احمدی
• متخصص هوش مصنوعی و نرم‌افزار
• مدیر گروه هوش مصنوعی و نرم‌افزار ارس (ARAS)
• مدیر ارشد فناوری (CTO) شرکت MediversAI

2️⃣ سینا منصوری
• دانشجوی کارشناسی‌ارشد علوم‌کامپیوتر، دانشگاه George Mason
• دستیار پژوهشگر، دانشگاه delaware
• فارغ‌التحصیل کارشناسی مهندسی کامپیوتر، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

⏰ زمان برگزاری: چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ساعت ۱۹:۳۰

🎁هزینه ثبت‌نام: رایگان!🎁

🔗برای حضور در وبینار فرم ثبت‌نام را پر کنید:
لینک فرم ثبت نام رایگان

⚠️ برای اطلاع و همراهی با ما در سری‌های بعدی Insight-AI، ما را دنبال کنید:

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

📣 لطفاً این پیام را با دوستان و علاقه‌مندان به اشتراک بگذارید!

⭕️ تا ساعت آینده لینک حضور در جلسه برای دوستانی که ثبت نام کردن ارسال میشه.

اگر هنوز ثبت نام نکردید این آخرین فرصت رو از دست ندید.

قسمت اول سری وبینار Insight AI هم با همراهی گرم شما برگزار شد!✨

در این قسمت، دکتر محمدجواد احمدی و مهندس سینا منصوری مهمان ما بودند و همراه با شرکت‌کنندگان، سفری جذاب از دل ایده‌های نو تا رسیدن به محصول واقعی در حوزه‌ی هوش مصنوعی پزشکی رو آغاز کردند.🔥

این وبینار با تمرکز بر چالش‌ها و راهکارهای واقعی در مسیر توسعه محصولات هوش مصنوعی پزشکی، به این سؤالات کلیدی پرداخت:

1️⃣چطور می‌تونیم یک مسئله بالینی ارزشمند و واقعی پیدا کنیم؟

2️⃣داده‌های پزشکی رو چطور باید جمع‌آوری و آماده‌سازی کرد؟

3️⃣معیارهای مناسب طراحی مدل چی هستن؟

4️⃣چطور باید اعتبار مدل هوش مصنوعی رو سنجید؟

و مهم‌تر از همه:

☄️این همه تلاش چطور در نهایت به یک محصول واقعی، کاربردی و قابل اعتماد برای محیط بالینی تبدیل می‌شه؟


✍️با روایت تجربی و صمیمی مهمانان، شرکت‌کننده‌ها با روند کامل توسعه‌ی هوش مصنوعی در دنیای واقعی پزشکی آشنا شدن؛ از ایده‌پردازی و تحلیل نیازها تا پیاده‌سازی، تست بالینی و استقرار نهایی.

از حضور و همراهی فوق‌العاده‌تون بی‌نهایت ممنونیم!🙏

اگر در این وبینار شرکت کردین، خیلی خوشحال می‌شیم برامون بنویسید که چه بخشی براتون جالب‌تر بود یا چه چیزی یاد گرفتید. Insight AI تازه شروع شده و قراره در قسمت‌های بعدی، سراغ موضوعات هیجان‌انگیزتری بریم.

پس حتماً همراه ما بمونید و اگر هنوز عضو کانال اسپایک نیستید، همین حالا عضو بشید تا رویدادهای بعدی رو از دست ندید.

راستی!🍀
شما دوست دارید در آینده درباره‌ی چه موضوعاتی بیشتر بدونید؟
نظراتتون رو با ما در میون بذارید، ما مشتاق شنیدنشون هستیم!🤔

🧠 بررسی اثر روان‌گردان‌ها بر محور ایمنی-مغز در پاسخ به استرس مزمن

⚡مطالعه‌ای نوین که نتایج آن به‌تازگی در مجله معتبر Nature منتشر شده است، دریچه‌ای تازه به فهم ما از ارتباط میان سیستم ایمنی، مغز و اختلالات روان‌پزشکی می‌گشاید. بر اساس یافته‌های این تحقیق، استرس مزمن نه‌تنها واکنشی روانی است، بلکه موجب فعال‌سازی مسیرهای ایمنی خاصی می‌شود که در نهایت بر عملکرد مغز تأثیر می‌گذارند. پژوهشگران دریافتند که در شرایط استرس طولانی‌مدت، نوعی از سلول‌های ایمنی به نام مونوسیت‌ها از بافت‌های محیطی به سمت مغز مهاجرت کرده و در لایه‌های اطراف آن، موسوم به مننژها، مستقر می‌شوند. این سلول‌ها با تقویت سیگنال‌های التهابی، موجب تحریک نورون‌های ناحیه آمیگدالا ـ که مرکز پردازش ترس در مغز است ـ شده و پاسخ‌ به ترس  را تشدید می‌کنند.

✍️آنچه این مطالعه را متمایز می‌سازد، بررسی نقش داروهای روان‌گردان در مهار این فرایند پاتولوژیک است. ترکیباتی چون MDMA و سیلوسایبین، که پیش از این عمدتاً به دلیل تأثیرات ادراکی و تغییردهنده حالت هوشیاری شناخته می‌شدند، در این پژوهش توانستند از مهاجرت سلول‌های ایمنی به مغز جلوگیری کرده، التهاب عصبی را کاهش دهند و در نتیجه از شدت پاسخ‌های ترس‌محور در موش‌های آزمایشگاهی بکاهند. از منظر بیولوژیکی، این داروها به‌نوعی مسیر ارتباطی معیوب میان سیستم ایمنی و نورون‌های مغزی را قطع یا بازتنظیم کرده‌اند.

💡نکته‌ی قابل توجه آن است که الگوهای زیستی مشابهی نیز در بافت‌های انسانی و داده‌های ژنتیکی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی مشاهده شد. این هم‌پوشانی نشان می‌دهد که تعاملات ایمنی-عصبی مشاهده‌شده در مدل‌های حیوانی، به‌احتمال قوی در پاتوفیزیولوژی برخی اختلالات روانی در انسان نیز نقش دارند. به همین سبب، محققان بر این باورند که روان‌گردان‌ها، فراتر از اثرات سنتی خود، می‌توانند به‌عنوان ابزاری نوین برای مداخله در مسیرهای نورونی مختل‌شده مورد استفاده قرار گیرند.

💡در حالی که این یافته‌ها امیدبخش‌اند، پژوهشگران با تأکید بر ماهیت مقدماتی داده‌ها خاطرنشان کرده‌اند که روان‌گردان‌ها نباید به‌عنوان درمان قطعی برای اختلالات روان‌تنی یا التهابی در نظر گرفته شوند. با این حال، این نتایج مسیر تازه‌ای را برای درمان‌های آینده‌نگر باز می‌کند؛ مسیرهایی که به جای تمرکز صرف بر علائم، مستقیماً به منشأ بیولوژیک اختلالات روانی می‌پردازند.

🌟در حال حاضر، کارآزمایی‌های بالینی برای بررسی اثرات بلندمدت و بافت‌ویژه این ترکیبات بر بیماران مبتلا به افسردگی در حال اجراست و انتظار می‌رود که نتایج آتی، نقش احتمالی روان‌گردان‌ها در تنظیم پایدار محور ایمنی-مغز را بیش از پیش روشن سازند. به نظر می‌رسد که عصر جدیدی در درک و درمان بیماری‌های روان‌تنی در راه است؛ عصری که در آن، مرز میان روان، ایمنی و عصب‌شناسی بیش از هر زمان دیگری به هم نزدیک شده است.

✍️نویسنده : آتناشیدایی

🔗 مطالعه بیشتر
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

⭐️جامعه علوم اعصاب محاسباتی اسپایک

✨🧠 تأثیر متضاد ایزوفرم‌های APOE بر عملکرد میکروگلیا در بیماری آلزایمر: یافته‌های نوین از مدل‌های انسانی-موشی

✔️ بیماری آلزایمر، شایع‌ترین علت زوال عقل در جهان به‌ویژه در جمعیت سالمندان، با تجمع پروتئین‌های آسیب‌زا همچون پلاک‌های آمیلوئید و تاو در مغز مشخص می‌شود. از میان عوامل متعددی که در بروز این بیماری نقش دارند، ژن آپولیپوپروتئین (APOE) یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین عوامل ژنتیکی شناخته شده است. این ژن سه ایزوفرم اصلی APOE2، APOE3 و APOE4 دارد که هر کدام به‌طرز چشمگیری در میزان خطر ابتلا به آلزایمر تفاوت ایجاد می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که APOE4 خطر ابتلا را افزایش و APOE2 آن را کاهش می‌دهد.

💡با این حال، مکانیسم‌های دقیق تأثیر این ایزوفرم‌ها بر سلول‌های ایمنی مغز، به‌ویژه میکروگلیا که نقش اساسی در پاکسازی مواد مضر و تنظیم پاسخ‌های التهابی (inflammatory responses) دارند، تا پیش از این به‌خوبی شناخته نشده بود. در مطالعه‌ای پیشرفته و مبتکرانه که توسط محققان موسسه تحقیقات دمانسای انگلستان و کالج کینگز لندن انجام شده است، از مدلی نوین استفاده شد که در آن میکروگلیاهای انسانی مشتق از سلول‌های بنیادی با بیان متفاوت ایزوفرم‌های APOE به مغز موش‌هایی منتقل شدند که پلاک‌های آمیلوئید در مغزشان تشکیل شده بود.

⚡️با بهره‌گیری از تکنیک‌های پیشرفته ترنسکریپتومیکس (trannoscriptomics؛ مطالعه جامع الگوهای بیان ژن) و اپی‌ژنتیک (epigenetics؛ تغییرات شیمیایی در ساختار DNA که بیان ژن را بدون تغییر توالی آن تنظیم می‌کند)، این پژوهشگران تغییرات گسترده‌ای را در بیان ژن‌ها و ساختار کروماتین میکروگلیاها متناسب با ایزوفرم APOE مشاهده کردند. میکروگلیاهای حامل APOE4، در مقایسه با APOE2، افزایش چشمگیری در تولید سایتوکاین‌های التهابی (مولکول‌های پیام‌رسان کوچک که پاسخ ایمنی و التهاب را تقویت می‌کنند) نشان دادند که منجر به ایجاد محیطی پرالتهاب در مغز می‌شود. همچنین، این سلول‌ها توانایی کمتری در مهاجرت به نواحی آسیب‌دیده و ایفای نقش‌های حفاظتی از جمله فاگوسیتوز (phagocytosis؛ بلع و هضم ذرات آسیب‌زا یا زاید) مواد زائد داشتند.

‼️در نقطه مقابل، میکروگلیاهای دارای APOE2 فعالیت‌های پروتئینی و ژنی افزایش‌یافته‌ای داشتند که منجر به تکثیر و مهاجرت بهتر این سلول‌ها و کاهش پاسخ‌های التهابی شد. از دیگر یافته‌های مهم، افزایش تعاملات DNA با گیرنده ویتامین D در میکروگلیاهای APOE2 بود؛ موضوعی که می‌تواند توضیح‌دهنده ارتباط مشاهده‌شده بین سطوح پایین ویتامین D و افزایش ریسک آلزایمر باشد.

💥 این نتایج تأکید می‌کنند که پاسخ‌های میکروگلیا به آسیب‌های آمیلوئیدی، بسته به ایزوفرم APOE متفاوت بوده و این تفاوت‌ها نقش مهمی در پیشرفت بیماری آلزایمر دارند. بنابراین، درک دقیق‌تر این مکانیسم‌ها می‌تواند راهنمای توسعه درمان‌های هدفمند و شخصی‌سازی‌شده براساس ژنوتیپ بیماران باشد.

✅ دکتر سارا مارزی، سرپرست تیم تحقیقاتی، در این باره می‌گوید: "یافته‌های ما نشان دهنده‌ی وجود تعامل پیچیده‌ای میان عوامل ژنتیکی، اپی‌ژنتیکی و محیطی است که پاسخ‌های میکروگلیا را در آلزایمر شکل می‌دهد. به علاوه، تفاوت‌های قابل توجه میان میکروگلیاهای حامل ایزوفرم‌های مختلف APOE می‌توانند اساس رویکردهای درمانی نوین قرار گیرند."

🔗 مطالعه بیشتر

✍️نویسنده: یاسمن ابطحی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)

Iran Held in peace 💚🤍❤️

ایران در آغوش آرامش 💚🤍❤️

🌱 امیدمون تو این روزهای سخت این بود بدونیم شما و عزیزانتون از اتفاقات اخیر در امان بودید و حالا دیگه این پیام رو با خیال راحت می‌خونید.

🎁 ما هم اینجا تو اسپایک، برای اینکه راحت‌تر و با کلی انرژی برگردیم سرِ مسیر رشد و یادگیری، یه هدیه کوچیک براتون داریم: دو تا مینی‌کورس آموزشی کاملاً رایگان!🤩

‏💯 این هدیه دقیقاً برای همینه که دوباره دور هم جمع بشیم و مسیر یادگیری رو پرقدرت ادامه بدیم. این مینی کورس ها پردازش سیگنال های EEG با نرم افزار EEGLAB و همچنین آموزش کتاب خونه های مهم پایتون هستن.

✅ جزئیات کاملش رو هم به زودی براتون می‌فرستیم.

خلاصه که حسابی خوشحالیم و امیدواریم دیگه هیچ‌وقت همچین روزایی رو تجربه نکنیم. دمتون گرم که همیشه هستید و هوای همو دارید.😍

به امید روزای همیشه روشن،
بچه‌های تیم اسپایکی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

📱  @Spikecnm (click)
📱  @Spikecnm (click)
🎙  @SpiChat Group (click)