Blue Butterfly – Telegram
«روژه مارتن دوگار - کتاب خانواده تیبو»

انقلابی که با بیدادگری، با دروغ، با قساوت صورت بگیرد، برای انسان‌ها پیروزی دروغین است. چنین انقلابی نطفه فساد را در خودش دارد. آنچه با چنین وسایلی به دست می‌آورد پایدار نمی‌ماند. و خود این انقلاب هم دیر یا زود محکوم به فناست. خشونت سلاح ستمگر است! هرگز آزادی حقیقی برای ملت‌ها نمی‌آورد. فقط باعث پیروزیِ ستم تازه‌ای می‌شود.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly🦋
باید بگویم، که ما بسیار وقت‌شناس بودیم، بفرما باز تمام شدیم و رفت،
چه بهتر،
چه بهتر..‌.


#متن‌هایی_برای_هیچ
#ساموئل_بکت

@SustainedBlueButterfly🦋
«هنریت کلاسر - کتاب بنویس تا اتفاق بیفتد»

زمانی که اهداف‌‌تان را می‌نویسید، از مغزتان انواع مطالب جدید، عقاید انرژی‌زا و طرح‌های مختلف تراوش خواهد کرد. این‌ها خبرهای خوبی هستند، اما اگر آنها را ضبط یا مرور نکنید، بهترین نقشه‌ها و طرح‌های شما به دست فراموشی سپرده خواهند شد.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly🦋
روزی که دلی را به نگاهی بنوازند
از عمر حساب است، همان روز
و دگر هیچ...


#ملک_الشعرا_بهار

@SustainedBlueButterfly🦋
«جان بنویل - کتاب دریا»

اتاق‌های هتل، حتی بهترین‌شان، بی‌نشان است. توی آنها چیزی نیست که به مهمان اهمیتی بدهد، نه تخت، نه یخچال مینی بار، نه حتی میز اتویی که به حالت خبردار، پشت به دیوار چسبانده شده باشد. به رغم همه تلاش و زحمت معماران، طراحان و مدیران، اتاق‌های هتل‌ها همیشه با بی‌صبری انتظار دارد که ما مسافران برویم. اتاق‌های بیمارستان برعکس، از ما می‌خواهد که بمانیم و قانع باشیم.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly🦋
واقعه تولد آن‌چنان غیر ضروری است که اگر کمی بیش از حد معمول به آن فکر کنیم، آخرش لبخندی احمقانه خواهیم زد و بس.


#قطعات_تفکر
#امیل_سیوران



@SustainedBlueButterfly🦋
این‌که آدم دیگر خودش نباشد دردناک است، حتی دردناک‌تر از وقتی که خودش باشد.


#عشق_اول
#ساموئل_بکت

@SustainedBlueButterfly🦋
باید دربارهٔ گذشته چنین بیاندیشیم: «هرقدر رنجیده باشیم، بیایید آنچه را که رفته است بپذیریم و هرچند دشوار است، آزردگی را در دل خود رام کنیم.»

و دربارهٔ آینده باید چنین اندیشید:
«آینده از اختیار ما بیرون است و در بطن خدایان پرورده می‌شود.»

اما دربارهٔ زمان حال باید چنین اندیشید: «به هر روز چنان بنگر که به همهٔ عمر می‌نگری.»


#در_باب_حکمت_زندگی
#آرتور_شوپنهاور

@SustainedBlueButterfly🦋
«آرتور شوپنهاور - کتاب جهان و تأملات فیلسوف»

شاید درست‌تر آن باشد که مقصود جهان را بدبختی خود بدانیم نه خوشبختی خود زیرا انسان هرچه بیشتر رنج ببرد غایت حقیقی زندگی زودتر حاصل می‌شود و هرچه خوش‌تر زندگی کند، هدف دورتر می‌رود. سنگا می‌گوید: پس خیر شخصی خود را نگاه خواهی داشت آنگاه که ببینی که خوشبختان ناشادترین همگان هستند.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly
«آلبر کامو - کتاب یادداشت‌ها»

‍ آدم‌های مبتلا به رنجی عمیق وقتی که شاد هستند رنجشان فاش می‌شود: طوری به شادی می‌چسبند که انگار از سر حسد می‌خواهند بغلش کنند و خفه‌‌اش کنند.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly🦋
«استیو تولتز/کتاب جزء از كل»

گوش کن! آدما شبیه زانویی می‌مونن که یه چکش کوچولوی لاستیکی بهشون می‌خوره. نیچه یه چکش بود. شوپنهاور یه چکش بود. داروین یه چکش بود. من نمی‌خوام چکش باشم چون نمی‌دونم زانو چه واکنشی نشون میده. دونستنش هم ملال‌آوره. این رو می‌دونم چون می‌دونم که مردم اعتقاد دارن. مردم به اعتقاداتشون افتخار می‌کنن. این غرور لوشون میده. این غرور مالکیته...

#پاراگراف
@SustainedBlueButterfly🦋
«جین آستین/کتاب منسفلید پارک»

اگر قرار باشد یک خصوصیت را در آدمیزاد نام ببریم که واقعاً شگفت‌انگیز‌تر از هر خصوصیت دیگری باشد، به نظر من همان حافظه و خاطره است! قدرت‌ها، ضعف‌ها و نابرابری‌های حافظه از هر چیز دیگری در ما غیر قابل درک‌تر است. حافظه گاهی خیلی قدرتمند است، فوری به سراغ آدم می‌آید، گوش به فرمان است، گاهی گیج و سرگشته، و خیلی ضعیف و در مواقعی هم خودسر و غیرقابل مهار. ما آدم‌ها از هر لحاظ معجزه خلقتیم! اما قوه یادآوری و فراموشی، دیگر واقعاً غیر قابل درک است...

#پاراگراف
@SustainedBlueButterfly🦋
«چنین گفت زرتشت/فردریش نیچه»

زندگی چشمه‌ی لذت است. اما آنجا كه فرومايه نيز آب می‌نوشد، چاه‌ها همه زهرآگين‌اند.
من دوستار پاكی‌های‌ام. باری خوش نمی‌‌دارم ديدار پوزه‌های گشاده به نيشخند را و تشنگی ناپاكان را.
آنان در چاه نگاه انداخته‌اند و اكنون لبخند نفرت‌انگیزشان از ته چاه به سوی من بَرمی‌تابد.
آب مقدس را با شهوت‌بارگی خويش زهرآلود كرده‌اند و چون روياهای پليدشان را «لذت» ناميدند، واژه‌ها را نیز به زهر آلودند.

#پاراگراف
@SustainedBlueButterfly🦋
«روژه مارتن دوگار/کتاب خانواده تیبو»

آیا می‌دانی در سرمایه داری چه چیز بیشتر باعث طغيان من می‌شود؟ اینکه کارگر را از هر آنچه مایه انسان بودنِ اوست محروم می‌کند. با ایجاد واحدهای متراکم صنعتی، کارگر را از زادبودمش، از خانواده‌اش، از همه خصوصیت‌های انسانی زندگیش جدا می‌کند. او را بی‌ریشه کرده است. همه شادی‌های والایی را که کار برای پیشه ور فراهم می‌آورد از او گرفته است. او را به صورت جانور تولیدکننده در لانه موریانه کارخانه در آورده است!

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly
«حسن نراقی/کتاب جامعه‌شناسی‌خودمانی »

خیلی از درس‌خوانده‌ها، تقصیر نابسامانی‌ها و عقب ‌افتادگی‌ها را به گردن امثال اسکندر، اعراب، چنگیز، تیمور و بالاخره سیاست خارجی و استعمار قرن اخیر که تماما از خارج وارد شده است می‌اندازند! در قدیم نیز پای قسمت و تقدیر یا فلک غدار را پیش می‌کشیدند!

اگر صدبار حکومتت را از بیخ و بن عوض کنی، اگر تمامی دشمنان فرضی و حقیقی خارجی‌ات را از روی زمین محو کنی، اگر تمامی افلاک و سماوات را به خدمت درآوری، تا ریشه‌ی مشکل را در خودمان خشک نکنیم، تمامی این عوامل احتمالاً مسکن‌هایی خواهند بود و درد، پس از مدتی به نحو و شکل دیگری باز هم گریبانت را خواهد گرفت!

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly
| روژه مارتن دوگار - کتاب‌ خانواده تیبو |

برای درک طبیعتِ باطنی انسان‌ها نباید به رفتار عادی آن‌ها رجوع کرد، بلکه اعمالِ غیرمترقّب و ظاهراً توضیح‌ناپذیر و گاهی هم زننده‌ای را که بی‌اختیار از آن‌ها سر می‌زند باید در نظر گرفت. در همین وقت‌هاست که «طبیعتِ اصیل» رُخ می‌نماید.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly
| ویکتور فرانکل - کتاب انسان در جستجوی معنی |

انگیزه اصلی و هدف زندگی گریز از درد و لذت بردن نیست، بلکه معنی جویی زندگی‌ست که به زندگی مفهوم واقعی می‌بخشد، به همین دلیل انسان‌ها درد و رنجی را که معنی و هدفی دارد با میل تحمل می‌کنند.‌

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly
| اروین یالوم - کتاب دروغگویی روی مبل |

وقتی کسی می‌گوید حالم خوش نیست، دنبال اتفاقات بزرگ نگردیم و نگوییم این که چیز مهمی نیست، به دلایل متعدد بازتاب یک اتفاق بیرونی در درون ممکن است بسیار بزرگ باشد.

به رسمیت شناختن هرازگاهِ «حق کم آوردن» برای دوست، امنیت‌بخش‌ترین قسمت دوستی است و شناخت این حق برای خود، نشان از صلح با خود دارد در عمیق‌ترین لایه‌های وجود.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی برِ دشمنان نشستی؟

@SustainedBlueButterfly
| رولومی - کتاب شجاعت خلاقیت |

در جامعه‌ی ما لُخت کردنِ بدن راحت‌تر از عُریان کردن روانی یا روحی است. عرضه کردن بدنمان آسان‌تر از عرضه کردن تخیّلات، امیدها، ترس‌ها و الهامات‌مان است که احساس می‌شود شخصی‌ترند و مطرح کردن آن‌ها به دیگران موجب آسیب‌پذیری بیشتری برایمان می‌شود.

به دلایل عجیب و غریبی ما از برملا کردن چیزهایی که برایمان خیلی اهمیّت دارند خجالت می‌کشیم.

#پاراگراف

@SustainedBlueButterfly