این بار دومیه که دارن این رو بهم میگن!
ای اهالی هنر که در چنل بنده‌اید، بفرمایید این سبک چیه و من چرا شبیهشم-

خط‌خطی! ضربات قلموی خشمگینی که کل احساسات نقاش رو توی خودشون جا می‌دن. خطوط شکسته و درهم و سختی که هیچ وقت توی یک نقاشی دیگه تکرار نمی‌شن.
تکه‌های رنگ پخش شده‌ای که مثل اشک روی سنگ و مثل خون روی شیشه شکل می‌گیرن.
غم، درد، حرص، خشم و رنج دست‌هایی که قلمو رو گرفته به بوم منتقل می‌کنن.
و در نهایت می‌شن... اثر هنری‌.

یوکی خیلی شبیه منه.
همیشه بیمار، بی‌اعتماد، خسته.

یائوی هندز توی وان پیس انقدر زیاده که دیگه هر وقت می‌بینمشون بغض می‌کنم.

کاش یه گرگ واقعی بودم که شکار و دریدن براش امکان‌پذیره..

کاش یه گرگ مادر بودم تو جزیره‌ی الزمیری که حتی نگاهم به انسان‌ها نیفتاده و ازشون نمی‌ترسم چون با تفنگ‌هاشون آشنایی ندارم. به بچه‌هام شکار یاد بدم و همراه با گرگ‌های دیگه گاو مشک شکار کنم و همراه کلاغ‌ها بدوم.