بگذریم، دامن می‌خوام.

ببخشید ولی زوروش انقدر زیبا بود نتونستم به بقیه‌ش دقت کنم.

از نودهایی که درباره‌ی بدن هستن خوشم می‌آد. بیشتر نودهایی که در توییتر می‌بینم، در حال انکار بدن هستن.

قبلا یه چیزی گفته بودما

اینجا

دیدن انیمه‌هایی که زیر بقیه‌ی انیمه‌ها گم شدن و کسی بهشون توجه نکرده رو دوست دارم. یه مدت سرگرمیم این بود که بچرخم توی سایت‌ها و انیمه‌های ناآشنا و شناخته نشده رو دانلود کنم. و خب بعضی وقت‌ها چیزهایی رو می‌دیدم که به قسمت قشنگی از زندگیم تبدیل می‌شدن. و حتی خوشحال بودم که اونقدر دیده نشدن چون می‌تونم برای خودم داشته باشمشون.

انیمه‌ی ACCA 13 یکی از همونا بود. پادشاهی Dowa که به ۱۳ منطقه با شرایط نظامی، اقتصادی، فرهنگی و آب‌ و هوایی مختلف تقسیم شده و همه چی عادی به نظر می‌رسه. تا اینکه شایعه شورش و اعتراض به سیستم پادشاهی و کودتاه کم کم شکل می‌گیره و بازرس جین مسئول رسیدگی به این اعتراضات و شایعات می‌شه.

یه انیمه پر از رنگ، طرح، نون، شیرینی، سیاست، دوستی و خیانت. چیزی که تونست اونقدر توجهم رو جلب کنه که بعد از مدت‌ها یه انیمه رو کامل و پشت سر هم نگاه کنم و حتی یک لحظه حس نکنم خسته شدم.

و نینوی عزیزم. شخصیتی نه چندان مهمی (!) که تا لحظه‌ی آخر نمی‌تونید درکش‌ کنید و حتی اهمیتی بهش نمی‌دید که بخواید تلاشی برای درکش کنید. ولی بعد از اون اونقدر ذهنتون رو درگیر می‌کنه که فقط می‌تونید بگید: اوه! چرا؟

این همه حرف زدم که بگم ACCA 13 ببینید.

خب دیگه زیاد حرف زدم.
Kolorowych snów عزیزانم :>

جمعه‌ی قشنگی نیست.

دارم با موی نم‌دار می‌خوابم و امیدوارم سرما نخوردم. که مطمئنم می‌خورم.