یه انیمه پر از رنگ، طرح، نون، شیرینی، سیاست، دوستی و خیانت. چیزی که تونست اونقدر توجهم رو جلب کنه که بعد از مدت‌ها یه انیمه رو کامل و پشت سر هم نگاه کنم و حتی یک لحظه حس نکنم خسته شدم.

و نینوی عزیزم. شخصیتی نه چندان مهمی (!) که تا لحظه‌ی آخر نمی‌تونید درکش‌ کنید و حتی اهمیتی بهش نمی‌دید که بخواید تلاشی برای درکش کنید. ولی بعد از اون اونقدر ذهنتون رو درگیر می‌کنه که فقط می‌تونید بگید: اوه! چرا؟

این همه حرف زدم که بگم ACCA 13 ببینید.

خب دیگه زیاد حرف زدم.
Kolorowych snów عزیزانم :>

جمعه‌ی قشنگی نیست.

دارم با موی نم‌دار می‌خوابم و امیدوارم سرما نخوردم. که مطمئنم می‌خورم.

Proud ~

هنوز بعضی وقت‌ها باورم نمی‌شه دیگه عینک ندارم. شب‌ها موقع خواب ناخوداگاه دستم می‌ره سمت چشمم که برش دارم و موقع فیلم می‌خوام بدمش عقب. برای خیلیا عینک چیز خاصی نیست ولی منی که نمره‌ی چشمم ۱۳ و ۱۱ بود واقعا زندگیم عوض شد.

هویج

هویجم خرگوش ندارم

میزان توجه من به حنجره‌م مثل استاروارز دیدن ساراست. هیچ وقت اتفاق نمیفته.