حالا که حرف از دلتنگی شد...

اکسوداس با اختلاف بهترین آلبوم اکسوعه و بقیه زیرشن. حالا شما تا فردا فایت می.

Suho Playboy >>>

He feels like a heavenly written, completed, slow burn fanfiction.

بعضی‌ها فکر می‌کنن چون من سینما خوندم باید بشینم به تخصصی‌ترین حالت ممکن یه فیلم رو تحلیل کنم و درموردش نظر بدم. از کلمات سنگین، انگلیسی و بعضا فرانسوی استفاده کنم و درمورد هر کارگردانی نظر بدم.

و یه دسته هم هستن یه فکر می‌کنن چون من سینما خوندم خودم رو توی شناخت این صنعت بالاتر می‌بینم و حرف هیچکس رو قبول ندارم. و آدمی ادایی، نچسب و هنری هستم.

ولی بچه‌ها! من فن فیکشن تین وولف می‌خونم.
این کارو نکنین با من.

آره من از بحث تخصصی لذت می‌برم ولی فیلم دیدن یعنی این که ببینی و بعدش بیای غر بزنی چرا شخصیت مرد اصلی وقتی لبش رو گاز گرفت اونقدر‌ که باید دلم رو پیچ نداد.

من تا وقتی مجبور نباشم اونقدر به جزئیات تخصصی یک فیلم دقت نمی‌کنم.
دقت در‌ پیدا کردن نقص‌های یک اثر باعث از بین رفتن حس لذت در دیدن زیبایی‌‌هاش می‌شه.

خلاصه که هرچیزی رو دوست دارین بخونین هر فیلمی رو دوست دارین ببینین هرکی هم گفت چرا این کارو می‌کنین ایشالا پاش بره روی لگو

اگه دوستان و آشنایان و دکترهای محترم بنده اجازه بدن، فردا مقداری از این کتاب رو می‌خونم و بعدش می‌چسبم به ملیکنت عزیزم و تمومش می‌کنم.