اوه عالی شد الان دلم Theo می‌خواد.

بچه‌ها این قشنگ‌ترین انمیز تو لاورزیه که می‌تونه وجود داشته باشه. یعنی آخه! لیام رسما جز کسایی بود که فرستادنش جهنم!
فاکینگ جهنم.

و بعدش چی؟ تنها کسی بود که یادش موند تئویی هم وجود داره و تصمیم گرفت آزادش کنه و مسئولیت حضورش رو قبول کرد.

و تئویی که با استرس به شمشیر نگاه می‌کرد و هر شب با کابوس بیرون کشیده شدن قلبش از خواب می‌پرید و می‌دید خودش نزدیکه انجامش بده. و باز هم هیچکس مثل لیام این بچه رو نشناخت چون هیچکس حتی وقت نذاشت که باهاش صحبت کنه بفهمه مشکل از کجاست.

↳「#TeenWolf 🐺」

قیافه‌ی وات د فاک این دوتا =) اسکات داشت از خجالت آب می‌شد.

اون موقعی که من شروع کردم تین وولف رو فصل چهارش تازه اومده بود. چرا این چهارتا احمق رو نمی‌تونم ول کنم من.

⌜⭒"𝐈'𝐦 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐨𝐥𝐝𝐞𝐧 𝐫𝐚𝐭𝐢𝐨 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐢𝐟𝐢𝐞𝐝."⌟

✎#DMATMOOBIL

امشب به یکی از دوست/آشناهای دوران نوجوانیم پیام دادم. و اصلا نمی‌دونم چه واکنشی نشون می‌ده و حس جالبیه. چون ممکنه با مشت بزنه تو دهنم. و یا بغلم کنه.

خفه شدم

امشب The Invisible Life of Addie LaRue رو شروع کردم و... واو؟

کلماتش انگار دارن نوازشت می‌کنن انقدر که نرم نوشته شدن. امیدوارم همینطوری پیش بره و نوازشش تبدیل به سیلی نشه.

داستان درمورد ادلاینه، دختری که دعا می‌کنه که آزاد باشه، زمان داشته باشه و بتونه دنیا رو ببینه. دعاش توسط تاریکی جواب داده می‌شه ولی در ازاش، هرکس ادلاین رو ببینه فراموشش می‌کنه. ادلاین به هیچکس و هیچ‌کجا تعلق نداره.
و من فقط سه چپتر خوندم ولی نویسنده انگار کلماتش رو قبل از نوشتن صیقل می‌ده. طوری که دوست داری بلند یخونیشون فقط برای اینکه بتونی روی زبونت مزه مزه‌ کنی و ببینی واقعا همینقدر نرم هستن یا نه.
واقعا امیدوارم ناامیدم نکنه.

⌜⭒“𝐀 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦𝐞𝐫,” 𝐬𝐜𝐨𝐫𝐧𝐬 𝐡𝐞𝐫 𝐦𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫.
“𝐀 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦𝐞𝐫,” 𝐦𝐨𝐮𝐫𝐧𝐬 𝐡𝐞𝐫 𝐟𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫.
“𝐀 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦𝐞𝐫,” 𝐰𝐚𝐫𝐧𝐬 𝐄𝐬𝐭𝐞𝐥𝐞.⌟

✎#TheInvisibleLifeOfAddieLaRue