Yes I love it when women cry

And men

Specially men

این صحنه نقطه‌ی اوجش بود.
بعد از این دو دقیقه و سی و پنج ثانیه سورئال‌ترین چیزی که دیدم کارهای سالوادور دالی بوده.

Kasper is Kaspering

می‌شه تلگرام دیگه آپدیت نده و اول باگ‌هاش رو درست کنه؟من نصف چنلم رو نمی‌تونم ببینم هنوز.

خط به خط این کتاب غم داره.
و غمش انقدر قشنگه که دلم می‌خواد تا ابد ادامه داشته باشه و هیچ وقت تموم نشه.

✎#TheInvisibleLifeOfAddieLaRue

⌜⭒𝐇𝐢𝐬 𝐡𝐞𝐚𝐫𝐭 𝐡𝐚𝐬 𝐚 𝐝𝐫𝐚𝐟𝐭.
𝐈𝐭 𝐥𝐞𝐭𝐬 𝐢𝐧 𝐥𝐢𝐠𝐡𝐭.
𝐈𝐭 𝐥𝐞𝐭𝐬 𝐢𝐧 𝐬𝐭𝐨𝐫𝐦𝐬.
𝐈𝐭 𝐥𝐞𝐭𝐬 𝐢𝐧 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠.⌟

✎#TheInvisibleLifeOfAddieLaRue

می‌شه هنری مال من باشه؟

نیاز به یک ریتم یکنواخت و سکوت دارم.
پس می‌شینم یک فانتزی فرانسوی درمورد دختر هشت ساله‌ای که داره با سوگ از دست دادن مادربزرگش کنار میاد رو نگاه می‌کنم و سیب زمینی می‌خورم.

نلی، دختر بچه‌ی هشت ساله‌ای که مادربزرگش رو از دست داده و همراه با پدر و مادرش برای تخلیه‌ی خونه‌ی مادربزرگش برای آخرین بار به اونجا سر می‌زنن.
و یک روز که بیدار می‌شه، مادرش رفته.
و همون روز توی جنگل یک درخت بچه‌ی هم‌سن خودش رو مشغول چوب جمع کردن برای ساخت خونه می‌بینه.

درام‌های فرانسوی معمولا دیالوگ محور نیستن. کارگردان اصراری بر این نمی‌بینه که احساسات شخصیت توی حرف‌ها و صداش نمایش داده بشه. باید خودتون توجه کنید و ببینید که توی چهره، نحوه‌ی لباس پوشیدن، نگاه کردن و حتی حرکات دست بازیگر چه چیزی قایم شده.
فرانسوی‌ها نور می‌خوان قاب می‌خوان رنگ می‌خوان و کلمات آخر لیست خواسته‌هاشون قرار می‌گیره. برای همین خیلیا به فیلم‌های فرانسوی به عنوان فیلم‌های بدون پلات نگاه می‌کن، براشون کنده و خسته‌کننده به نظر می‌رسه.
ولی فیلم‌های فرانسوی جادوی آمبیانس نور و صوتن. ترکیب رنگ‌ها و ریتم‌های آرومی که باعث می‌شن بدون هیچ دغدغه‌ای فیلم رو نگاه کنی، حتی اگه ضربان قلبت رو از هیجان بالا نبرن. ظرافت، وقار و آرامشی که توی جاهای دیگه پیداش نمی‌کنی.
پس... ببینیدش و لذت ببرید.