در راستای همین باید بگم که وقتی می‌خوایم به مقالات هم استناد کنیم توی یه مسئله‌ای مقالات مرور نظام‌مند و مقالاتی که جامعه آماری بالاتری دارن برای ما توی اولویتن

یه بحثی دیدم درمورد فاکتورهایی بود که با هورمون‌تراپی تغییر می‌کنن خب حالا که اونور ماجرا رو گذاشتین منم اینور ماجرا رو می‌ذارم درمورد فاکتورهایی که با هورمون‌تراپی تغییر نمی‌کنن

توی این تصویر به طور خلاصه‌ نمونه‌های از این‌ها رو می‌شه دید که توی مقاله هم اومده

خب اول از مغز شروع می‌کنیم، همون تصور عام که مردا از زنا باهوش‌ترن که خب به وضوح اشتباهه پس وجهه‌ی علمیش چی می‌گه؟

در واقع هورمون تستسترون توی مردا باعث تغییر مورفولوژی سلولای مغز مردان و ارتباط بینشون می‌شه و دقیقا هورمون‌های زنانه‌ هم تاثیر خاص خودشو روی سلول‌های مغز زنان داره
ام ار عای و تحقیقات انجام شده توی این زمینه نشون می‌ده که به طور کلی تحت تاثیر هورمون تستسترون مغز مردان توانایی بیشتری توی
هماهنگی درک محرک‌ها و واکنش بهشون
سرعت واکنش و درک شنوایی و بینایی
تحلیل و پروسه‌های شناختی و کنترل و تحلیل موقعیت‌های پیچیده
داره
این در حالیه که توی زنان به دلیل خصوصیات خاصشون
حافظه
درک اجتماعی
و منطق غیرکلامی
بهتری دارن

که خب واضحه به نظرم کدوم از اینا توی ورزش‌ حرفه‌ای بیشتر مد نظره

مورد دوم می‌خوایم به حجم عضلانی بپردازیم
به طور میانگین تو مردا میزان عضلات و حجمشون سی درصد بیشتر از زناست
حالا توجیهی که این وسط یه سری به کار می‌برن چیه؟
که زنان ترنس‌جندر بعد هورمون تراپی این برتری تستسترون رو از دست می‌دن و عضلاتشون مثل زنان عادی می‌شه، که تحقیقات نشون می‌ده این ماجرا غلطه
چون علی‌رغم این‌که تستسترون توی ایجاد عضلات مردانه نقش داره ولی توی حفظشون نقش حیاتی‌ای نداره و نقشش کمه به خصوص اگر سن ورزشکار بیشتر باشه نقش تستسترون هم کمتر می‌شه
در واقع یعنی شما با هورمون‌تراپی نمی‌تونی اون عضلاتی که به واسطه تستسترون به دست آوردی رو از دست بدی و این برتری رو داری ذاتا

اما درمورد استخوان
چرا اصلا استخوان مهمه
استرادیول(هورمون زنانه) و تستسترون هر دوشون توی رشد استخوان نقش دارن ولی نقش تستسترون بیشتره و مردا رشد استخوانشون ده درصد بیشتره و شکل عضلانیشون هم متفاوت‌تره
دلیل اهمیت این ماجرا به خاطر اینه که وقتی استخوان بزرگتر باشه استقامت فرد بیشتر می‌شه و برای حرکات انفجاری مثل پرش، دویدن ناگهانی و امثال این حرکات فرد قدرت بیشتری داره
به علاوه که سطح بیشتر استخوان اجازه می‌ده رشته عضلات بیشتری به استخوان متصل بشن و شرایط بهتری برای رشد عضلات فراهم باشه
بارزترین مثال این درمورد شونه‌ست
اصطلاح چهارشونه رو شنیدین؟
مردا به خاطر هورمون‌هاشون معمولا شونه‌های پهن‌تری دارن و عضلات این بخش‌هاشون معمولا توانایی رشد بیشتری داره
یکی دیگه از تفاوت‌های استخوانی که احتمالا همتون می‌دونید تفاوت لگن مردان و زنانه، لازم به ذکره بازم تاکید کنم توی بحث‌های این‌جوری تمرکز ما روی جامعه کلی ماست نرید الان برای من بیارید که چهار مدل لگن داریم و لگنا فقط مردونه و زنونه نیستن، این تفاوت لگن و زاویه‌ی لگن مردان بهشون توانایی‌های ورزشی بیشتری تو فعالیت‌های کششی می‌ده و تاثیرش توی رشته‌هایی که شامل پرتاب و ضربه زدن با چوب می‌شن خیلی مشهوده

مورد آخر از این دسته تفاوت‌های قلبی و ریوی عه
به طور میانگین حجم ریوی و قلبی زنان نسبت به بدنشون 15 درصد از مردها کمتره که اینا قابل تغییر نیست
از اون سمت یه فاکتور قابل تغییره اونم هموگلوبینه که بهش رفرنس داده شده بود که با هورمون‌تراپی تقریبا به سطح زنان سیس‌جندر می‌رسه بعد از چهار ماه اما نباید از این نکته غافل شد که ظرفیت تنفسی قلبی مردان نسبت به زنان کلا 15-30 درصد بیشتره و فقط وابسته به هموگلوبین نیست

خب حالا در ادامه می‌خوایم ببینیم تاثیر هورمون‌تراپی روی تغییر این برتری فیزیولوژیک و آناتومیک چطوره

اولین نکته‌ای که باید بهش اشاره کرد اینه که رسیدن به این میزان تستسترون توی زنان ترنس‌جندر به شدت سخته(به نظر شخصیم همین نشون میده که تفاوت بارز وجود داره بین زنان ترنس‌جندر و سیس‌جندر از لحاظ فیزیکی ولی خب بحثمون شخصی نیست) و به همین دلیل توی همون مرحله‌ی اول اکثرشون نمی‌تونن به این فاکتور دست پیدا کنن اما بحث ما اینه که حتی اگر دست پیدا کنن بازم این برتری فیزیولوژیک و آناتومیک از بین نمی‌ره

اگر بخوایم یه نگاه آماری و تحقیقی داشته باشیم
تحقیقات نشون می‌ده که یک چهارم از زنان ترنس‌جندری که استروژن‌تراپی می‌شدن هیچ مهار معنی‌داری از تستسترون از خودشون نشون ندادن

تحقیقات نشون می‌ده یک سوم از زنان ترنس‌جندر تحت درمان با استروژن علیرغم رسیدن به میزان مناسب استرادیول مهار میزان تستسترون نداشتن

تحقیقات نشون دادن که تنها 49 درصد از زنان ترنس‌جندر بعد از استروژن‌تراپی اونم به همراه درمان‌های ضد اندروژنی تونستن کاهش سطح و مهار ترشح تستسترون داشته باشن

تحقیقات نشون می‌دن که حتی توی اون افرادی که هورمون‌تراپی روشون اثر بخش بودا و تستسترون به طور معنی‌داری کاهش پیدا کرده تقریبا همشون سطوح تستسترون بالاتری از زنان سیس‌جندر داشتن

مورد دوم درمورد مغزه
تقریبا تمام تحقیقات انجام شده در این زمینه نشون می‌دن که هورمون‌تراپی تقریبا هیچ تاثیری روی تفاوت‌های مغزی اون نواحی ارتباطی و موارد مربوط به ورزش توی زنان و مردان نداره

و این تحقیقات هم هستن که نشون می‌دن اون برتری‌های مفید برای ورزش حرفه‌ای که توی فیزیولوژی مغزی مردان بهش اشاره کردیم توی زنان ترنس‌جندر هم وجود داره همچنان

البته شایان ذکره که هورمون‌تراپی و تغییر جنسیت کاملا بی‌تاثیر نیست و تاثیرات خودشو روی ساختارهای مغزی و یه سری واسطه‌های مغزی به وضوح داره و مغز فرد رو از جهاتی نزدیک می‌کنه به مغز یه زن سیس‌جندر ولی مقصود اینه که این تغییرات توانایی‌هایی رو که مغز یه زن ترنس‌جندر رو به دلیل هورمون‌های مردونه‌اش یا قبل شروع هورمون‌تراپی و تغییر جنسیت داشته رو ازش نمی‌گیره

اما درمورد مباحث عضلانی و اسکلتی

اولین نکته‌ای که هست اینه که تحقیقات نشون داده که هورمون‌تراپی باعث کاهش حجم یک سری خاص از عضلات توی زنان ترنس‌جندر می‌شه و قدرتشون رو می‌تونه در یه سری معیارها تا حدودی کاهش بده
اما چیزی که مدنظر ماست اینه که علی‌رغم این کاهش زنان ترنس‌جندر هنوز هم قدرت عضلانی و میزان عضلات بیشتری دارن و این برتریشونو از دست نمی‌دن

این تحقیق نشون می‌ده که حتی بعد یک دوره‌ی دو و نیم تا سه ساله هورمون تراپی زنان ترنس‌جندر هدف مطالعه که در ابتدا 12 درصد برتری داشتن توی حیطه‌ی ورزشی مورد نظر این برتری با این همه درمان به 9 درصد کاهش پیدا کرده یعنی تفاوت بعد یک دوره‌ی درمان سه ساله 3 درصد بوده

یه مقاله جالب در رابطه با ریپورت‌های تفاوت بین زنان و مردان ترنس‌جندر که نشون می‌ده علیرغم کاهش عملکرد بازم آمار زنان ترنس‌جندر خیلی بهتر بوده

در واقع اگر آماری صحبت کنیم برتری عضلانی اسکلتی مردان نسبت به زنان نزدیک 50-75 درصده!

و هورمون‌تراپی طی یک تا دو سال در بهترین شرایط تونسته به طور میانگین یه کاهش 5-10 درصدی توی این عدد نشون بده

خب دوستان لینکای رفرنسا مشکل داره انگار به خاطر mdpi من پاکشون می‌کنم در نهایت یه رفرنس لیست می‌ذارم

در حقیقت برای این‌که بخوام بهتون بگم چقدر این ماجرا واقعی و ملموسه یه نگاه می‌تونیم داشته باشیم به تحقیقی که روی افراد دچار سرطان پروستات انجام شد!
توی این افراد سطح تستسترون به خاطر مشکلات جدی‌ای که براشون پیش میاد شدیدا کاهش پیدا می‌کنه یعنی حتی به سطوحی می‌رسه که توی زنان دیده می‌شه ولی حتی این بیماران هم توی 12 ماهی که تحت نظر بودن تنها 2-4 درصد از حجم عضلانی کلیشون رو از دست دادن!

یه موردی هم شایان ذکره اینه که تحقیقات نشون دادن حتی اگر ما بتونیم حالت عضلانی اسکلتی رو به فرض محال مشابه زنان سیس‌جندر بکنیم یه مورد هست که هیچ‌کاریش نمی‌شه کرد و اون muscle memory عه که توی مردان به خاطر اون مسیرهای عصبی خاصی که داشتن تقویت می‌شه و می‌مونه و یه برتری ذاتی باقی‌ می‌مونه

خب دوستان درمورد سیستم قلبی و تنفسی هم بالاتر گفتم فقط یه نکته نهایی باید اضافه کنم اینه که هموگلوبین به سطوح تستسترون شدیدا حساسه و این درمان هورمونی باید مداوم انجام بشه که هموگلوبین توی اون سطح بمونه و این خیلی فاکتور مهمیه که ممکن در طول مسابقات miss بشه یا کنترلی روش نباشه که دائما آزمایش گرفته بشه از افراد و همین عدالت بین شرکت‌کننده‌ها رو از بین می‌بره