I don't read to pass time and i don't read for fun or just to have a good time. I read because i want to feel the pain. I read for anguish i read for agony i want the author to gut me with their words i want to see characters choke on their pain and wail and cry with them. with a happy ending of course

I think i need help

I need him to be a main character
↳「#NineOneOne」

خب دیگه برم داکتر هومو ببینم

می‌دونستید اگه توی روم باستان اگه یه مرد بدونه زنش داره خیانت می‌کنه و کاری براش نکنه و جار نزنه که زن من داره خیانت می‌کنه انگ جاکشی بهش می‌خورده؟

و تازه بعدش که مشخص شد، می‌تونه کسی که زنش و کسی باهاش خیانت کرده رو بکشه ولی قتل محسوب و مجرم شناخته می‌شه.
اما! پدر دختر می‌تونه جفتشون رو بکشه و هیچ اتفاقی براش نیفته ^^

البته خیلی هم راحت می‌تونه طلاق بگیره ولی خب men are dramatic

آها بعد تازه اگه همون موقع اینا رو روی کار ببینه باید مرده رو توی خونه نگهداره و یه مدت زمان خاص (چند روز) وقت داره تا شاهد جمع کنه و بگه بیاید ببینید این آقا زن منو ک-

البته! هرکسی رو هم نمی‌تونی بکشی. اگه از طبقات پایین مثل بازیگرها و فاحشه‌ها و رقصنده‌ها و برده‌ها باشه کشتنش مجازه ولی طبقات بالاتر نه. طلاق بگیر بره خودتو توی دردسر ننداز.

چرا دارم قانون Adultery روم باستان رو می‌خونم واقعا؟ تیام برو گمشو دیگه

Grave of a Suicide Victim, 1900
Wilhelm Kotarbiński

صبح بخیر امروزم فقط برای تو

وفاداری به تم و داستان؟ ۱۰۰

نمی‌دونم چرا همه سمت گل و گیا و باغ رفتن در صورتی که تم کاملا درمورد زمان بود

اما چمبرلین هم :>

فقط فرق اما اینه که کاملا سمت دیگه‌ی تم رو انتخاب کرد و من بخاطرش دوستش دارم. آره! حمله کن به باغچه‌های مت گالا!

انی وی