البته! هرکسی رو هم نمی‌تونی بکشی. اگه از طبقات پایین مثل بازیگرها و فاحشه‌ها و رقصنده‌ها و برده‌ها باشه کشتنش مجازه ولی طبقات بالاتر نه. طلاق بگیر بره خودتو توی دردسر ننداز.

چرا دارم قانون Adultery روم باستان رو می‌خونم واقعا؟ تیام برو گمشو دیگه

Grave of a Suicide Victim, 1900
Wilhelm Kotarbiński

صبح بخیر امروزم فقط برای تو

وفاداری به تم و داستان؟ ۱۰۰

نمی‌دونم چرا همه سمت گل و گیا و باغ رفتن در صورتی که تم کاملا درمورد زمان بود

اما چمبرلین هم :>

فقط فرق اما اینه که کاملا سمت دیگه‌ی تم رو انتخاب کرد و من بخاطرش دوستش دارم. آره! حمله کن به باغچه‌های مت گالا!

انی وی

من و چه به فشن

بین سال‌های ۱۵۶۰ و سال ۱۶۱۴ ما الیزابت باثوری رو داریم. می‌خواستم دوباره توضیحش بدم ولی آیسای قشنگم خیلی بهتر از من انجامش داده پس اول این پست رو بخونید و دوباره برگردید تا ادامه بدیم!

توی سال ۱۶۴۵ یکی از کتابدارهای واتیکان به اسم Leo Allatiusی یونانی متنی رو(De Graecorum hodie quorundam opinationibus) برای دوست پزشکش Paulus Zacchias نوشت و برای اولین بار نحوه‌ی برخورد و رفتار کردن با خون‌آشام‌ها رو توضیح داد.

خیلی‌ها با ومپایر صدا زدن موجوداتی که لئو توی نوشته‌هاش ازشون گفته بود مشکل دارن چون طبق گفته‌ها این موجودات رفتار و حالات یکسانی با خون‌آشام‌ها ندارن پس معمولا از کلمه‌ی vrikolakas استفاده می‌کنن که به همون معنی undead بوده.

طبق گفته‌هاش این موجود انقدر ترسناک بوده که فقط حضورش توانایی نابودی و فروپاشی یک روستای کامل رو داشته. vrikolakasها با توجه به زمان مرگشون (که معمولا زیاد نبوده) ظاهر تقریبا انسانی‌ای داشتن. موها و ناخن‌ها دندون‌هاشون هنوز جاشون و پوستشون هنوز به مرحله‌ی تجزیه نرسیده بوده‌. و انسانی بوده که شیطان بعد از مرگ وارد بدنش شده و تسخیرش کرده.

کلیسا تلاش زیادی برای مبارزه با این موجودات می‌کرد ولی چون دلیل ورود شیطان به جسدها رو نمی‌دونست تلاشش تقریبا نتیجه‌ای نداشت چون هیچ الگوی خاصی رو برای دنبال کردن نداشتن.