شنیدم دوسم داری و پارتی بازی؟

بنویسید " if you leave me " و بذارید کیبوردتون ادامه‌ش بده.

if you leave me with a smile on your face

نمی‌دونستم کدومو انتخاب کنم :>

گفتم سید تو خانممو ندیدی؟
مندی تو چی؟ تو هم اونو ندیدی؟
گفتن فقط یه سنجابو دیدیم که دستش یه بلوط بود

دلم می‌خواد درمورد فالس کالرینگ باهاتون صحبت کنم ولی حوصله‌مو خوردن

منم می‌تونم درمورد رنگ‌آمیزی باکتری‌ها و تاثیر خیلی مهمش در زندگی انسان صحبت کنم

لطفا انجامش بده
منم اونو فردا می‌گم

عه استقبال شد؟
یکم دیگه میام می‌گم😂😐

میدونستید این قضیه علمی ثابت شده، که وقتی چیزی ذهتونو درگیر کرده، یا نگرانی دارید یا هدفی گذاشتید و از قبایل مسائل، اگر روی کاغذ بنویسیدش مکسیموم تا ۸۰ درصد میتونه حالتونو بهتر کنه؟

Studies have shown that journalling has the potential to reduce stress, improve your mood, promote better sleep, and even increase self-confidence. Writing about challenging experiences can also help you process them in a constructive way, making it easier to handle difficult emotions.

پس تا شایان بیاد اینو بگم که
میشه گفت پرومیلک کاله حاصل یک تکنولوژی خفنه
به اینور و اونورتون که ۵۲ تومن قیمتشه
تا ناموس خفنه

تو صنعت خوراکی
میشه گفت حساس ترین و سخت ترین صنعت صنعت لبنیاته
و کاله واقعا گاهی حس میکنم تو ایران گیر افتاده:)))

بعدا اگر بازم لذت جنسی از محصولات کاله بردم و استاد بزرگ شایان نبودن میام براتون میگم چقد خفنه همین ۳۰۰ سی سی مایع:)))

خب دوستان صحبت امشب درمورد باکتریه
همین موجودات ریزه میزه که ما فکر می‌کنیم تکامل خاصی پیدا نکردن و چیز خاصی ندارن اما در حقیقت وقتی صحبت از تکامل همراه می‌شه باکتری‌ها و ویروس‌ها یکی از پیشرفته‌ترین و تکامل‌‌یافته‌ترین موجودات زنده‌ان
صحبت امشبمون ولی درمورد شناسایی باکتری‌ها و به خصوص رنگ‌آمیزی‌شونه

#ScienceWithShayan

آقا سوال اول اینه که دلیل این‌که اصلا ما نیاز داریم رنگ کنیم باکتری‌ها رو چیه؟
ببینید موضوع این‌جاست که زیر میکروسکوپ تقریبا تمام اجزای سلولی و میکروارگانیسم‌ها بی‌رنگن و ما نمی‌تونیم اینا رو از هم تشخیص بدیم و هر دانشمندی که تونسته راهی برای رنگ‌آمیزی یه جز پیدا کنه موفق شده اون جز رو شناسایی کنه
مثلا جسم گلژی یکی از اجزای سلولیه که اسمش از روی کامیل گلژی انتخاب شده، دانشمندی که اولین بار این بخش از سلول رو کشف کرد

خب حالا باکتری‌ها
باکتری‌ها در حقیقت خیلی انواع مختلفی دارن
و این‌که ما بفهمیم این باکتری‌ها چه ویژگی‌ای دارن خیلی به ما کمک می‌کنه که بدونیم از چه آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهایی می‌تونیم استفاده کنیم برای از بین بردنش و این خیلی حائز اهمیته چون یه سری باکتری‌ها هستن که دیواره‌ی ضخیمی دارن مثلا و به یه سری آنتی بیوتیک‌های خاص حساسن و یه سری دیگه هستن دیواره‌ی نازکی دارن ولی به اون آنتی بیوتیک‌های قبلی مقاومن

داستان رنگ آمیزی باکتری‌ها از یه دانشمند باکتری‌شناس دانمارکی به اسم هانس کریستین گرم(Hans Christian Gram) شروع می‌شه که توی دهه‌ی سی‌ام زندگیش توی سردخونه‌ی بیمارستان برلین کار می‌کرد و کار آزمایش و کالبدشکافی اجساد رو انجام می‌داد.
کسی که روش‌ رنگ‌آمیزی گرم رو ابداع کرد که نزدیک به دو قرنه مورد استفاده‌ست و حتی امروزه اساس شناخت سیستماتیک باکتری‌ها شناخته می‌شه(با این‌که دسته‌هایی از باکتری‌ها هستن که کلا با این روش قابل شناسایی نیستن)

بخش جالب ماجرا این‌جا بود که گرم اصلا این روش رو برای تفکیک و شناسایی باکتری‌ها از هم استفاده نکرد فقط می‌خواست باکتری‌هایی که توی بافت ریه‌ی مرده هستن رو بهتر ببینه(آره اون زمان اخلاق مخلاق نداشتیم می‌مردی احتمالش زیاد بود تیکه تیکه بری زیر میکروسکوپ و آزمایش این اخلاقیات و ماجراها همه از عهدنامه‌ی هلسینکی شروع شد که خودش ماجرای طولانی‌ای داره.) روشش چی بود؟
میومد یه رنگی به اسم کریستال ویوله(بنفش بود) رو می‌ریخت روی لامی که روش باکتری داشتیم این‌جوری همه‌ی باکتری‌ها بنفش می‌شدن.
بعدش میومد با آب همون لام رو می‌شست و بعد با استفاده از یه ماده‌ای به اسم ید لوگول این رنگ بنفش رو تثبیت می‌کرد روی باکتری‌ها.
و در نهایت مهمترین مرحله جایی بود که میومد این باکتری‌ها رو تحت یه ماده به اسم استون(یا همون لاک‌پاک‌کن) خودمون قرار می‌داد، این ماده توی باکتری‌هایی که دیواره‌ی نازکی داشتن باعث می‌شد رنگ بنفش رو از دست بدن به این باکتری‌ها می‌گفتن باکتری‌های گرم منفی و توی باکتری‌هایی که دیواره‌ی ضخیمی داشتن استون نمی‌تونست این رنگ رو کامل پاک کنه و اونا بنفش می‌موندن که بهشون می‌گن باکتری‌های گرم مثبت