۲۰ هزارتا چکار کنم؟ سامرکمپ بزنم؟

جنگ بشه من واتیکانم عزیزانم خودتون حلش کنین

عزیزم اون unknown مدل خشم شب طوره من الجزایرم چیو با چی مقایسه می‌کنی فوت کنی نصف پیاده‌هام پرت می‌شن😭

همراهیم کنه؟ نمی‌دونم من ذوق هرچیزی رو می‌کنم وقتی ببینم طرف میلی نداره ناخوداگاه خودمو کنار می‌کشم.

و اینکه زیاد ازم سوال نپرسه
من اصلا درمورد خودم صحبت نمی‌کنم (اینجا هم متوجه شدید فکر کنم) و برام سخته بتونم اعتماد کنم و سوال پرسیدن زیاد فقط حس بدی بهم می‌ده.

بیشتر سوالای خیلی شخصی و خصوصی منظورمه.
دوست دارم سوالای مربوط به خودم رو جواب بدم چون هیچ وقت اونقدر به خودم فکر نمی‌کنم و چیزی که می‌خوام بگم. و یطورایی چالشه واسه‌م برای همین سوالای سطحی و جالب رو دوست دارم .

من دارم
می‌تونی ذهنت و افکارت رو به یه شخصیت تبدیل کنی؟ بدون اینکه اون افکار و ذهن رو توضیح بدی؟

دلم می‌خواد از مغزم یه شخصیت بسازم و درموردش بنویسم.

+ناراحتت کردم؟
- بله. به اندازه‌ی وقتی که Asterin گفت live Manon, live.

+ناراحتت کردم؟
- بله. به اندازه‌ی وقتی که Lorcan عربده می‌کشید To me to me to me!

+ناراحتت کردم؟
- بله. به اندازه‌ی وقتی که once upon a time in a land long since burned to ash there lived a young princess who loved her kingdom.

+ناراحتت کردم؟
- بله. به اندازه‌ی وقتی که my name is Sam Cortland and I will not be afraid.

+ناراحتت کردم؟
- بله. به اندازه‌ی وقتی که close the gate Aedion.

بچه‌ها با کدوم بخش از throne of glass بیشتر از همه جا ناراحت شدین؟

The Yielding

کتاب رو گذاشتم کنار و با تمام وجودم گریه کردم.

+ناراحتت کردم؟
- بله. به اندازه‌ی وقتی که Buck به Eddie گفت People like me. Maybe they like me a lot, at first. And then they kinda get used to me, you know? They get used to whatever they like about me. And then, after a while, they move on. They stop liking me so much, or they realize I’m not what they actually wanted؟