انسان خودش بخواد هم رو به انقراض نمیره، دلیلشم واضحاً میل به بقاست.
جالب ترین مثالش همین ۳ ۴ سال پیش و کروناست.
طی یه سری تحقیقا اوایل شیوع ویروس ، چون تازه بود و ناشناخته، میزان تولد خیلی افت شدیدی داشت تو آمریکا (چون تقرییا یه مدت طولانی صدر نشین مرگ و میر بود مثال میزنمش)
و بعد از یه مدت که لاک دَون (واقعاً فارسیشو یادم نیست) شد میزان زاد و ولد به طرز عجیبی افزایش پیدا کرد و این در شرایطی بود که قبل کرونا هم این قضیه رو به افول بوده.
در نتیجه حتی اون زمان هم وقتی رعد و برق میزد یا هرچیزی به خاطر عدم آگاهیشون ، درسته قربانی میدادن، ولی فکر میکردن همه چیز بعدش گل و بلبل میشه و بعدشو اینجوری میدیدن که انگار فرصت دوباره بهشون داده شده، پس سعی میکردن لذت بهتری ببرن

قابلیت انسان این بوده که می‌تونسته تو گروه‌های بزرگی همکاری کنه که انجامش برای پستانداران دیگه غیرممکن بوده.
چون جدا از زبان ساختاریافته و کامل داشتن(چون بعضی از گونه‌های دیگه هم زبان دارن) انسان قادر بوده یه کانسپت انتزاعی رو انتقال بده و کاری کنه بقیه بهش باور پیدا کنن. همون ذهنی که خدایان رو خلق کرده، کانسپت پول رو هم اختراع کرده و دوتاش یه نوع هوشمندی رو می‌خواد.

وای خیلی وقت بود اینطوری حرف نزده بودم پیشتون و حس خیلی خیلی خوبی دارم

می‌دونید یه مسئله راجع به قانون بقا که همیشه ذهنم رو درگیر کرده، اینه که قانون بقا درواقع درباره‌ی "خود" نیست، درباره‌ی خرانه ژنتیکیه. انسان یه ارگانیسم پیچیده است که توسط ژن‌ها بهش فرمان رونده می شه و این ژن‌ها به بقا و تکثیر خودشون تمایل دارن. میل به بقای خود و تولید مثل درواقع پدیده‌ی دومیه که از این بقای ژنوم نتیجه می‌گيره.
اما گاهی هم افراد یک گونه، خودشون رو برای بقیه قربانی می‌کنن، چون این درنهایت بقای ژنوم گونه است که بر حياط و اراده‌شون تاثیر می‌ذاره، نه صرفِ بقای خود.

یعنی اهمیت به جون خود، یه میل غریزیه که نتیجه‌ی برهم‌کنش ژن‌هاست، اما نوع‌دوستی هم همینطور. این که هیج گونه‌ای کنیبال نیست و هم‌گونه‌ی خودش رو نمی‌خوره تصادفي نیست.

البته کنیبالیسم بین گونه‌های دیگه خیلی زیاد دیده شده، منتها اولویت اول نیست.
حشرات که به این امر معروفن، خصوصا گونه‌های ماده‌ای که بعد از جفت‌گیری نر رو می‌خورن. معروف‌ترینشون هم همون بیوه سیاهه، ولی در بین بقیه حشرات هم زیاده.
گربه‌سانان، سگ‌سانان و خرس‌ها، نخستی‌سانان و خیلی از گونه‌های جوندگان؛ از موش‌ها گرفته تا حتی خرگوش‌ها، همگی در حال کشتن و خوردن بچه‌های خود دیده شدن. 
حتی ماهی‌ها، دوزیستان، خزندگان، و پرندگان هم در کشتن و بلعیدن بچه‌ها و شریک‌های زندگی خودشون، نقش دارن.

عکنبوتا نصف بچه های خودشونو میخورن
عقرب ماده بعد به دنیا اومدن بچه هاش، بچه هاش بدن مادرشونو و بعد همدیگه رو‌ میخورن و قوی ترینا میمونن فقط
کوسه اگه دو یا سه قلو باردار باشه بزرگترین جنین تو رحم بقیه جنین هارو میخوره

و فقط کنیبالیسم نیست که انسان تابو میدونه ولی تو خیلی گونه ها دیده شده
مثلا جفتگیری دو تا حیوان نر
توی بوفالو ها، قو ها و کفتار ها بیشتر از همه دیده شده که نر ها باهم جفتگیری کنن.

بعد بعضیا: رابطه جنسی با همجنس کاملا خلاف طبیعته، طبیعت اینکارو پس زده و قبول نکرده🫵🏻

بعد لیترالی طبیعت: از هر چهار زوجِ قو، یه زوج هر دوتا نر ان

همه‌ی این‌ رفتارها در شرایطیه که یه سودی برای اون موجود داشته باشه
مثلا همجنسگرایی برای تخلیه غریزه‌ی جنسی توی گروه‌هایی از حیواناته که جمعیتشون خیلی زیاده و شانس جفت‌گیری موفق کم می‌شه مثل خفاش‌ها یا اون مثال‌هایی که زدین
کنیبالیسم هم همینه، در شرایطیه که شانس بقا رو افزایش می‌ده، خود عنکبوت نر در خیلی موارد بعد جفت‌گیری حتی فرار نمی‌کنه چون انرژی مورد نیاز برای پرورش تخم‌ها زیاده و نره خودشو قربانی می‌کنه تا ژن‌هاش به نسل بعد انتقال پیدا کنن.
توی انسان قتل و کنیبالیسم توجیهی نداره یا به قول تیام یه مانع غریزی براش وجود داره چون اون ژنی که پایه‌ی اون رفتار رو شکل می‌ده مدت‌هاست که انتخاب اول نیست بین انسان‌ها برای بقا و علاوه بر اون اون‌چه درستی و غلطی رفتارها رو تعریف می‌کنه در جوامع انسانی به کل زیر و رو شده
#ScienceWithShayan

کلا این قضیه‌ی انتقال ژن‌ها و انتخاب طبیعی همیشه در راستای بهترین یا قویترین هم نیست، بلکه در راستای انتخاب اون چیزیه که با محیط زندگی اون موجود بیشتر هم‌راستاست.
یه مثال بارزش همینه که ایرانیا و کلا افراد هندی و خاورمیانه‌ای می‌گن آقا چرا من هر چی می‌خورم می‌ره تو شکمم چربی می‌شه چرا عضله ساختن انقدر سخته برای بدنم، چون زمان قدیم این منطقه که ما توش زندگی می‌کنیم یه منطقه بوده که کلی قحطی میومده توش!
خب چه ربطی داره؟
هیچی دیگه اونایی که شکم گنده داشتن توی قحطی زنده می‌موندن و این چربیاشون بهشون کمک می‌کرد دووم بیارن، اونا که عضله‌ی گنده داشتن؟ خدا بیامرزدشون

حالا همینو شما برو توی دانمارک و بین وایکینگا همشون گنده، هیکل گنده، قد بلند. چون هوا سرد، محیط سخت غذا به دست آوردن نیازمند شکار و توانایی فیزیکی زیاد، همینا زنده موندن و شده این.

پ ن: همین ژنی که باعث می‌شه ما وقتی چاق می‌شیم بره توی شکممون چربی شه همون ژن باعث دیابت هم می‌تونه بشه و دلیل این‌که نزدیک 20 30 درصد جمعیت ایران و عربستان یا مبتلا به دیابتن یه در خطرشن همینه :)

یه مثال دیگه از این موضوع افراد زود انزالن!😂😂

آقا توی دوران باستان که انسان توی محیط وحشی زندگی می‌کرد به قولی جفت‌گیری به معنی این بود که شما در خطری، هر چقدر بیشتر طول می‌کشید بیشتر ممکن بود یه خرس هم اضافه شه و با شما تریسام بزنه در نتیجه در طبیعت اونایی که سریع کارشون رو می‌کردن و می‌رفتن بیشتر زنده می‌موندن😂
حتی شما نگاه کنید بین حیوونا هم فرایند جفت‌گیری خیلی سریعه.

البته که زودانزالی مردهای امروزی بیشتر به دنبال موانع روانی و اضطراب‌های فکریه(که اینم خودش یه موضوع جالبیه و اساسش از وقتی شروع می‌شه که احساسات زن‌ها برای مردها ارزشمند شد) ولی خب یه بخشیشم ژنتیکیه

tell me more?

Well well where do I begin

برای این‌که حال نمی‌کنم هی بنویسم زودانزالی از این به بعد توی توضیحاتم می‌نویسم
PE(Premature Ejaculation)

خب، برای توضیح این قضیه بیاید یه نگاهی داشته باشیم به این‌که این اصطلاح دقیقا از کجا شروع می‌شه، شاید باورتون نشه دوستان ولی اولین توصیف PE خیلی نزدیک‌تر از اون چیزیه که فکرشو بکنید، سال 1970 بود که یه تعریف منطقی از این پدیده ارائه شد بر این اساس که PE به معنی "ناتوانی یه مرد از به تاخیر انداختن انزالشه" در واقع این تعریف یه نکته‌ی خیلی مهم داره اونم اینه که بخش اساسی این اختلال در جامعه‌ی امروز اینه که فرد نتونه جلوی انزالشو بگیره نه این‌که چقدر طول می‌کشه تا به انزال برسه.
ولی خب اساسا این اختلال که امروزه معمولا توی زمره‌ی اختلال‌های روانی می‌ذارنش و خیلی کم ریشه‌ی جسمی براش پیدا می‌شه از کجا میاد؟

تئوری‌های زیادی برای این قضیه وجود داره و در حقیقت هیچ دلیل دقیقی براش کشف نشده
که دوتاشون به نظرم ارزش صحبت‌کردن رو داره
یکیش خودارضایی در دوران نوجوونیه
و یکیش اهمیتی که انسان پست‌مدرن به پارتنرش می‌ده.

درمورد اولی
آقا این یکی از اون چیزای خیلی پرتکرار حداقل توی کشور ماست که به هر کی می‌خوان بگن وای خودارضایی بده می‌گن نکن زودانزالی می‌گیری.
آیا این دو تا اصلا ربطی به هم دارن؟ جواب درست اینه که هم بله هم خیر.
در واقع روان‌شناسا می‌گن توی افرادی که توی نوجوونی زیاد خودارضایی می‌کنن و هی نگرانن که گیر بیوفتن و والد سر برسه و دعواشون کنه خود فرایند انزال برای مغز به صورت یه فرایند پراسترس تعریف می‌شه که باید سریع تموم شه وگرنه بابات میاد و ...
یعنی در واقع از لحاظ فیزیولوژیک این دو تا هیچ ربطی به هم ندارن ولی از لحاظ روانی چرا در کل توی زمان انزال مردها این اضطراب و شرایط روانی خیلی مهمه
به عنوان مثال اگر نگاه کنید افراد افسرده اصلا دچار اختلال جنسی می‌شن، کلا حتی نمی‌تونن تحریک شن حتی در موارد شدید در حالی که افراد دچار مانیا عین یه خرگوش دنبال هر چیزین که پیداش کنن و بگن How you doin

اما درمورد دومی
آقا صحبت اینه که اگر مورد اولی درسته خب باید بعد یه مدت که فرد دیگه توی زندگی جنسیش به ثبات رسید و راحت و بدون استرس رابطه داشت این مانع ذهنی برداشته شه و حل شه دیگه؟
آره درسته، اتفاقا این چیزیه که خیلی هم بابه و شاید شنیدین می‌گن آره مثلا طرف جوونه به تجربه‌ست سر این PE داره بعد اوکی می‌شه. خیلیا هم اوکی می‌شن واقعا پس تئوری دوم چی می‌گه؟
آقا تئوری دوم این‌جوریه که میاد این ماجرا رو بین افرادی که توی شرایط کم استرس‌‌تری زندگی کردن و این عادات جنسی توی نوجوونی براشون تابو نبوده بررسی می‌کنه و می‌بینه دکی اینام که PE دارن، قضیه چیه؟
ماجرا روند پیچیده‌ی ارضا شدن زناست :)
موضوع اینه که توی خانواده‌های با سطح فکری فرهنگی بالاتر درسته به عادات جنسی نوجوون گیر نمی‌دن ولی این بچه از ابتدا یاد می‌گیره که به زن‌ها و پارتنرش احترام خیلی بیشتری بذاره و اصلا شبیه یه خانواده‌ی سنتی نیست که اگر بفهمن تو اتاقت چی کار می‌کنی از سقف آویزونت کنن و زن هم خونه‌داری و آشپزی جز وظایف لاینفکش باشه.
خب حالا این چه ربطی داره به PE؟
ماجرا اینه که این مردها وقتی بزرگتر می‌شن و وارد رابطه می‌شن خیلی اهمیت می‌دن به این که طرف مقابلشون چه حسی داره، خوشحاله؟ ناراحته؟ بهش خوش گذشته؟ بد گذشته؟ چطوری بوده کلا براش این تجربه؟
و خب حقیقتش کلا روند ارضای جنسی زن‌ها چه جسمی چه ذهنی خیلی پیچیده‌ست و فهمیدنشون خیلی سخته😂
حالا شاید خود زنا برگردن بگن نه بابا کاری نداره که فقط یه سر باید بری تا نوک اورست و بیای، تو اگه منو دوست داشتی می‌رفتی.
ولی خب نه واقعا پیچیده و خیلی متفاوته
مردا دقیقا یه خط صافن توی این موضوع
تحریک می‌شن-ارضا می‌شن-حالشون از بشریت و زندگی به هم می‌خوره
و این خط صاف همیشه توی زندگیشون در حال تکراره
ولی زنا متفاوتن و عملا این روند براشون قشنگ شخصی‌سازی شده‌ست و بین دو تا زن هم ممکنه متفاوت باشه.
حالا این چه نقشی توی PE این مردا داره؟
هیچی آقا این مردا هی تلاش می‌کنن و هی نمی‌تونن یا نتیجه اون چیزی که می‌خوان نمی‌شه، به خاطر همینم سرخورده می‌شن و اضطراب درونی می‌گیرن که جراتم ندارن بروزش بدن و این اضطراب درونی توشون باعث PE می‌شه :)

خب راه‌حلش چیه؟ چیز سختی نیست روانشناسی می‌گه آقا عین انسان‌های متمدن با هم حرف بزنید و انتظاراتتون از هم رو منطقی کنید، همین.

از اون بحثای متفاوت بود این یکی😂 امیدوارم براتون جالب بوده باشه

عا راستی اینم اضافه کنم، اصلی‌ترین دلیل این قضیه به خاطر زیاد پورن دیدن و سعی کردن برای اینه که به یه نتیجه شبیه اون برسی.
در حالی که اونا نود درصدش کصشعره