و خب اینم در نظر بگیرید که جفتشون یه آدم مهم توی زندگیشون رو از دست دادن هرکدوم به یه شکل به بابی اهمیت می‌دادن. باک به عنوان پدری که هیچ وقت نداشت و ادی به عنوان کسی که تنها قسمت ثابت زندگیش بود و تنها چیزی که هیچ وقت عوض نمی‌شد. و از دست دادنش یکم روی بخش منطقی مغزشون تاثیر می‌ذاره صد در صد.

یادتونه در مورد سوگواری حرف می‌زدم اون موقع‌ها؟

و این‌ باعث شد بخوام درمورد رابطه بین گناه و سوگواری بیشتر بدونم.

گناه چیه؟
گناه پاسخ ما به بررسی و نتیجه‌گیری منفی یه موقعیته. کاری که می‌تونستیم انجام بدیم ولی ندادیم. تلاش بیشتری نه می‌تونیستیم بکنیم ولی نکردیم. باید و شایدهایی که توی ذهنمون می‌چرخن و همه‌ی نتیجه‌ی وجود حسی به اسم Empathy شناخته شده.
با توجه به حسی که به فردی که دلیل حضورش توی موقعیت فعلی، عمل یا رفتار ما بوده احساس گناه می‌کنیم و سعی داریم درستش کنیم.

حالا چرا ما همراه با سوگواری احساس گناه می‌کنیم؟
- واقعا کار اشتباهی انجام دادیم؟
-‌ فکر می‌کنیم کار اشتباهی انجام دادیم؟
- اگه قبول کنیم تقصیر ما نبوده باید بپذیریم بعضی حوادت فقط... اتفاق میفتن؟

این شروعش بود. درمورد اون فیکی که زندگیم به دو بخش قبل و بعدش تقسیم شد.

اگر خواستید از شروعش بخونید
کاپل: ،buddie

هنوز باورم نمی‌شه انقدر بخاطر یه فن فیکشن تحقیق کردم. زندگی ندارم.

چیزی که من از ادی متوجه شدم اینه که سوگ از دست دادن بابی‌ای که ته دلش فکر می‌کنه مقصره براش به احساس گناه و خشم تبدیل شده. چرا؟ چون حتی وقتی فهمید نتونست خودش رو خالی کنه و دستش رو گرفت جلوی دهنش که حتی صدای گریه‌ش رو بچه‌ش نشنوه. این آدم تا اون لحظه‌ی بحثش رو باک تمام مدت طوری رفتار کرد که نه من قویم من محکمم من حواسم به بقیه‌ هست طوری نشده.
و این خشم و گناه و غمش چند هفته روی هم تلنبار شدن تا بالاخره جلوی باک منفجر شد. اونم به نظرم اگر هرکس دیگه‌ای بود ادی باز عقب می‌کشید و احساساتش رو خاموش می‌کرد ولی ناخودآگاهش انقدر باک رو آدم امنی می‌بینه که تونست جلوش خرد شه بالاخره.
نه حق باک اون نبود ولی داریم درمورد دوتا انسان غمگینی حرف می‌زنیم که حس می‌کنن دنیا منصف نیست و فقط همدیگه رو برای نشون دادن احساساتی که فکر می‌کنن "اشتباهه" دارن.

بخدا اشتباه تایپی‌هامو به روم بیارین می‌خورمتون وسط جاده دارم تایپ می‌کنم.

این رو بخونید لطفا ولی
سارا به حرفم گوش نمی‌ده شما بخونید گریه کنیم باهم :(

وای وقتی این فیکو شروع کردم اینطوری بودم که: وا باک جمع کن خودتو این کارا چیه مرد صاف کن کمرتو

من صفحه ۵۰: بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم

what سلامت روان ?

https://news.1rj.ru/str/ToColoradoAndBack/46951
girl I have no idea what this is about, but I'm gonna read it as soon as my exams are over

آنون موردعلاقه‌م 🙏

سد انده مگه؟

نه اصلا فقط روند دردناکی داره
البته من بخاطر همین دوستش دارم خیلی واقعیه

همین دقیقا. این بحثا جالبن چون باعث می‌شن همه نظراتشدن رو بگن و دید خودشون رو توضیح بدن ولی نباید روی شما تاثیر داشته باشن چون آخرش شمایید که دارید رو سریال رو نگاه می‌کنید اون کتاب رو می‌خونید و فیلم رو می‌بینید. هر احساسی که نسبت به اتفاقات و شخصیت‌ها و رفتارشون داشته باشید قابل درک و منطقیه چون هرکس دید خودش رو داره.

می‌تونید از فرد موردعلاقه‌تون دفاع کنید (من از پیتر هیل دفاع می‌کنم بچه‌ها اوپن مایندتر از من پیدا نمی‌کنید من رسما 7/11 ام). در آخر اینا شخصیت خیالین و شما تاثیری روی زندگیشون ندارید. کار خودتون رو بکنید‌. (نه همیشه، لطفا از هرکسی طرفداری نکنید مرسی (داگ مثلا))

به منم خیلی اهمیت ندید من کلا حرف زدن دوست دارم شروع کنم باید با تیر ساکتم کنید.