خدایا بسه دیگه *قسمت اول رو پلی می‌کنه*

این یه کتابه که ۶۰۰ سال پیش نوشته‌ شده و هیچکس نمی‌دونه چی می‌گه و درمورد چیه.
حتی اسمش رو هم از روی اولین خریدارش برداشته، ویلفرید وینیچ. که تبدیل شد به دست‌نوشته‌های وینیچ.

در کل ۲۳۴ صفحه داره(بعضی از صفحاتش گم شدن پس احتمال می‌دن بیشتر باشه) که تماما روی پوست گاو نوشته و با کلماتی پر شده که متعلق به هیچ زبانی نیست‌. تخمین می‌زنن که چیزی بین ۱۴۰۴ تا ۱۴۳۸ باشه ولی خیلی مطمئن نیستن.
اول از همه دست رادلف دوم، امپراتور مقدس روم بوده که فکر کرده اوه چه چیز خفتیه بیا یه عالمه بابتش پول بدیم ببینیم چی توشه. و خب هیچ وقت نفهمید.

و اونقدر دست به دست چرخید تا اینکه سال ۱۹۱۲ توسط وینیچ خریداری شد. حالا چرا انقدر مهمه؟

این کتاب از شش بخش تشکیل شده.

۱- بخش اول، گیاهشناسی:
گیاهانی که توی کتاب به تصویر کشیده شدن هیچ تطابقی با گیاهان واقعی ندارن. کسانی که روی این کتاب کردن نتونستن هیچ گیاهی با مشخصات داده رو پیدا کنن.

۲- بخش دوم، اخترشناسی:
بعضی از اشکال قابل تشخیصن‌. نمودارهای خورشیدی و صور فلکی و... ولی بعضیاشون یا اشتباهن یا کاملا غیرواقعی و با چیزی که ما می‌دونیم تفاوت دارن. بعضی جاها نشانه‌های زودیاک رو می‌بینیم و بعضی جاها زنانی که برهنه روی سیارات و ستاره‌ها معلقن

۳- بخش سوم، زیست‌شناسی:
تعداد زیادی زن برهنه که انگار بدن‌هاشون در هم گره خورده و توی لوله‌ها یا حوضچه‌هایی که حاوی مایع سبزرنگی هستن شنا می‌کنن که تعدادیشون شبیه اندام‌هایی از بدن هستن.

۴- بخش چهارم‌، کیهان‌شناسی:
این یکی رو خیلی مطمئن نیستن. صرفا از روی نقاشی ۹ مدالیونی که داخلشون ستاره‌ها و اشکال دیگه کشیده شده حدس می‌زنن.

۵- بخش پنجم، داروسازی:
تصاویر گیاهان و ریشه‌هاشون، ظروفی که گفته می‌شه ظروف آزمایشگاهی هستن و ترکیب‌هایی که نوشته شده و انگار دستور تهیه‌ان.

۶- بخش ششم، دستورالعمل/دستورتهیه:
این صفحات فقط متن دارن و بعضی جملات (کلمات؟) با ستاره و اشکال دیگه بولد شدن و از روی این حدس زده می‌شه که یه فهرست باشه‌. ف
حالا فهرست چی؟ خدا می‌دونه.

حالا چرا من امشب رفتم سراغش؟ چون جنگ جهانی دوم دعوا بود سرش! بامزه‌ها فکر کرده بودن می‌شه از توش چیزی پیدا کرد که زودتر به جنگ پایان بدن.

داستانش چیه؟
ویلیام فریدمن یکی از بزرگ‌ترین رمزنگارهای تاریخ آمریکاست. وسط جنگ جهانی دوم دولت آمریکا کتاب رو به فریدمن داد و گفت "بیا ببین چی توشه شاید بخت رو کرد یه چیزی پیدا کردیم." فریدمن هم که تازه دستگاه رمزنگارهای ژاپن "پرپل" رو رمزگشایی کرده بود گفت "هه"

از اونور هم می‌خواستن کره بگیرن دیگه CIA دید این آدم چقدر باهوشه بیاین اینم بهش بدیم سنگ مفت گنجیشک مفت.

ولی خب فریدمن و تیمش علیرغم تمام تلاشی که برای رمزگشایی این کتاب کرده بودن شکست خوردن. چرا؟ چون یک) هیچ چیز مشابهی با زبان‌های زنده/مرده دنیا توش پیدا نکردن. نه دستور زبان و نه حروفش هیچ چیز مشابهی نداشتن. دو) ساختار بیش از حد منظمی داره. انقدر منظم که انگار یه جای کار مشکل داره. سه) شاید اصلا زبان نیست و ما داریم مثل یه زبان باهاش برخورد می‌کنیم.

اینجا می‌رسیم به تئوری توهم در معنا.

تئوری توهم در معنا توی این کتاب می‌گه که متن هیچ معنی‌ای نداره. فقط طوری نوشته شده که خواننده/بیننده تصور کنه با یه چیز نظام‌مند و با ساختار منسجم روبه‌روعه ولی در واقعیت؟ هیچی.
مغز ما تصور می‌کنه که با یه زبان/کد روبه‌روعه چون با یه الگوی زبانی طرفه. کلماتی که تکرار می‌شن و ساختاری که انسجامش حفظ شده‌.
ولی.‌‌.. انسجامش بیش از حد حفظ شده‌. هیچ زبانی انقدر نظم نداره انقدر مرتب نیست!

ولی حتی این هم مشخص نیست.
آیا کاردستی نویسنده بوده؟ یا سر مردم کلاه می‌ذاشته؟ یا واقعا معنا داره و اگه کشفش کنیم به خیلی چیزها می‌رسیم؟
هیچکس. هیچ چیز. نمی‌دونه.

خلاصه که انقدر مردم درگیرشن که دانشگاه Yale یه نسخه‌ی شیک و باکیفیت اسکن شده‌ش رو گذاشت و گفت آقا هرکی تونست دمش گرم ما داریم دیوانه می‌شیم =)

ببینم نتم می‌کشه آپلودش کنم

خب نه خیلیییی حجمش بالاست. از اینجا می‌تونید ببینیدش کامل گذاشته شده‌‌.

مرسی بهم گوش دادید امشب~
خوب بخوابید عزیزانم.

سال ۱۹۰۰ گروهی از غواصان یونانی که دنبال اسفنج دریایی توی آب‌های مدیترانه بودن نزدیک یه جزیره به اسم آنتیکیترا که بین کرت و پلوپنز قرار گرفته لاشه‌ی یه کشتی رو پیدا کردن.

یکی از اون غواص‌ها (الیاس استادیاتوس) جز اولین کسایی بود که دیدش. تو عمق چهل متری دفن شده بود و به محض دیدنش و چیزایی که با خودش حمل می‌کرده با هیجان بالا اومد و خبر داد که چی دیده و کجا دیده.
محموله‌ی اون کشتی شامل مجسمه‌ها، ظروف طلایی و آثار هنری دیگه و سکه‌هایی بود که احتمالا به سمت روم می‌رفت.

کشف رسمی و اصولیش و بیرون کشیدنش توی سال ۱۹۰۱ انجام شد. خیلی از اشیا رو تونستن نجات بدن. بین این همه آثار هنری و گرون‌قیمت یه تیکه‌ی فلزی زنگ زده هم بود که کسی خیلی بهش توجهی نکرد.
تا اینکه توی سال ۱۹۰۲ وقتی که توی موزه به نمایش گذاشته بودنشون، اسپیریدون استایس که یه سیاستمدار یونانی بود اون تکه‌ی فلزی رو دید و متوجه دندانه‌های روش شد. و فهمید که این تیکه فلز در واقع یه چرخدنده‌ست!

ولی خب اون موقع کار زیادی رو نمی‌تونستن پیش ببرن چون تکنولوژی لازم رو نداشتن و خودشون هم نمی‌دونستن دارن باهاش چکار می‌کنن. فقط می‌دونستن یه سازوکار مکانیکیه که خیلی پیشرفته‌تر از اونیه که فکرش رو می‌کردن و خیلیا همچنان اصرار داشتن که استایس توهم زده.

اسمش شد مکانیزم آنتیکیترا Antikythera Mechanism و بالاخره توی دهه‌ی ۱۹۵۰ یه دانشمند بریتانیایی به اسم درک در سولا پرایس و تیمش و شروع کردن به تحقیق و آزمایش.

حالا چطوری رسید دست این آدم؟
پرایس وقتی درحال بازدید از موزه‌ی آتن بود این قطعه رو دید و باورش نمی‌شد همچین چیزی وجود داشته باشه. چون اصلا امکان نداره همچین چیز پیچیده‌ای توی دنیای باستان به وجود اومده باشه.

پس تیمش رو جمع و شروع کرد.
چه کارایی انجام داد؟
- تصویربرداری ایکس-ری:
با کمک یه فیزیک‌دان یونانی به اسم نوگلو تا بتونن قطعات داخلش رو بدون اینکه آسیب ببینه و دستکاری بشه بررسی کنن و حداقل ۳۰ چرخدنده توش پیدا کردن‌.

پرایس فهمید که این دستگاه می‌تونه موقعیت خورشید و ماه رو با توجه به زودیاک به شکل عجیبی دقیق نشون، فاز‌های ماه رو کامل نمایش و چرخه‌هایی مثل متونیک و ساروس رو دنبال کنه و زمان‌های بازی‌های المپیک رو نشون بده.

این چرخه‌ها چین؟
- چرخه‌ی متونیک: بنیانگذارش متون بوده. ۵۰۰ سال قبل از میلاد.
حالا این چرخه چی می‌گه؟ می‌گه هر ۱۹ سال خورشیدی با هر ۲۳۵ماه قمری برابره. و اگه ما ماه‌ها رو بر اساس این چرخه تنظیم کنیم دیگه تقویم قمری و خورشیدی معنی نداره چون باهم برابر و یک شکل می‌شن.
توی تقویم یونان از این چرخه برای مشخص کردن جشن‌ها استفاده می‌شده.

-چرخه‌ی کالیپیک: این چرخه‌ی اصلاح شده‌ی متونه که سازنده‌ش کالیپوس بوده. حدود ۳۳۰ سال قبل از میلاد.
این چیه؟ کالیپوس می‌گفت چرخه‌ی متونیک خوبه! خیلی خوبه! ولی یکم مشکل داره. اگه ما بیایم ۴ تا چرخه‌ی متونیک (۱۹ سال) رو (۷۶ سال) در نظر بگیریم و یه روز ازش کم‌ کنیم تاریخ خیلی خیلی خیلی دقیق‌تری به دست میاریم.
چون تطابق فصل‌ها و جشن‌ها برای یونانی‌ها خیلی مهم‌ بوده و نیازداشتن دقیقا هرچیزی سر زمان مشخصش انجام بشه.

- چرخه‌ی ساروس:
این چرخه ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت طول می‌کشه و برای اینه که ماه‌گرفتی و خورشیدگرفتی رو بتونن پیش‌بینی کنن. اینطوری که اگه خورشیدگرفتگی اتفاق بیفته. ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت بعد دوباره اتفاق میفته.