من: سم مازل می‌خوام
سمن: O____o

امروز توی خیابون که بودم و داشتم برمی‌گشتم با محدثه خوابگاه یهو یه مرده صدام کرد. اولش نشناختمش یهو بهم گفت شما بیمارستان کاشانی پرستار بودید گفتم آره گفت من مریضتون بودم که تصادف کرده بودم پام شکسته بود.
یهو شناختمش و حالش اینا رو پرسیدم اونم صحبت کرد باهام و گفت که می‌خواسته فقط ازم تشکر کنه و چهره‌ام تو ذهنش مونده بوده و شماره‌ام و اینا رو گرفت.
و خب واقعا نمی‌‌تونم بگم که چقدر حس خوبی بود، اون هم بعد این مدت کار توی ICU که اکثر مریضا توی کما و بیهوشی عمیقن. حس این‌که واقعا کار من و فردی که توی محیط کارم هستم ارزش داره که من یه خاطره و چیز ارزشمند توی ذهن افرادی هستم که بهشون کمک کردم وقتی که توی اون حال بدشون بودن.
نمی‌تونم توصیف کنم که چقدر بهش احتیاج داشتم و واقعا الان که اینو می‌نویسم یه بغض شیرینی دارم.

شما نمی‌دونید من چقدر بهش افتخار می‌کنم

فقط من می‌تونم رندوم توی پی وی یکی ارتش نروژ رو سیمپ کنم و بگم نظامی می‌خوام

ولی.....

ولی....

کلا فکر کنم کشورهای عضو ناتو فقط خوشگل‌ها رو توی ارتششون راه می‌دن. زیبا نباشی به درد نمی‌خوری

ولی من اطلاعات نظامی مزخرفی دارم که به هیچ دردی نمی‌خورن (به قول یکی گاربج دیتای من پره)

Military time with Bandar

خب رنگ مو رو تست می‌کنیم
به امید حق تعالی و اون ۵ نفری که زیر کرسی بودن اسمشون یادم نیست ایشالا که رنگ بگیره

گررررررررفت

خب هفته دیگه رنگ می‌کنم که تو عید بمونه

توی عید برنامه‌ی "در تاریخ چه گذشت" با حضور بندر داریم. می‌خوام بشونمش جلوم فقط زر بزنم.