📜 کارگاه آشنایی با بخش حفاظت و مرمت اسناد و کتب خطی کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران دیروز 8 اسفند 1396 در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برگزار شد.
https://goo.gl/SMbdWB
🔎 سال 2017 توسط نهاد بین المللی کمیته ملی موزه ها (ایکوم) سال گفتگو های مناقشه انگیز در موزه ها نامگذاری شد. همین نامگذاری علتی شد برای خلق ایده ای به نام خواندن در موزه با رویکرد کتاب و کتابخوانی در موزه ها که بهانه ای برای گفتگو در موزه ها باشد. در همین راستا گروهی از علاقه مندان با حمایت معنوی کمیته ملی موزه ها هر هفته در یک موزه گردهم می آیند و به صورت بلند خوانی بخش هایی از کتاب انتخاب شده در مجاورت اشیا تاریخی مرتبط با موضوع خوانده می شود. به این ترتیب از یکسو با آن موزه آشنا می شوند و از سوی دیگر با یک کتاب. در جلسه هفته جاری کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران میزبان این برنامه بود که طی آن ابتدا مهمانان با بخش حفاظت و مرمت اسناد و کتب خطی آشنا شدند. سپس در سالن شورای کتابخانه مرکزی، کتاب «آستر بدرقه» نوشته خانم لیلا کفاش زاده که در واقع بهانه اصلی آشنایی مهمانان با بخش حفاظت و مرمت بود، خوانده شد.
@UT_Central_Library

دريافت فايل اسکن نسخ خطی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، از طريق تلگرام.
@UT_Central_Library

مراسم نکوداشت ایرج افشار، اولین رییس کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران و بنیان گذار کتابداری جدید در ایران- شنبه 19 اسفند 1396 ساعت 14:30 در کتابخانه مرکزی
@UT_Central_Library

کارگاه آموزش پایگاه اطلاعات علمی پروکوئست با تدریس آقای علی نظری مدرس ارشد شرکت پروکوئست، دیروز 8اسفند 1396 در سالن شورای کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برگزار شد.
@UT_Central_Library

از کارهای قابل توجه مرکز نور نرم‌افزار تاریخ تشیع عرضه شد
در این نرم افزار 300 عنوان کتاب و حدود 1200 مقالۀ تخصصی ارزشمند با قابلیت جستجو و .... در زمینۀ تاریخ تشیع ارائه شده است.

@UT_Central_Library

#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۰ اسفند ۱۳۹۶

۸۵ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۱۱، یدالله ثمره ـ ادیب و زبان‌شناس ـ به دنیا آمد.
یدالله ثمره در ۱۰ اسفند ۱۳۱۱ در کرمان متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در سیرجان و کرمان به پایان رساند و در ۱۳۲۹ به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد. ثمره در ۱۳۴۰ در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران، گواهی‌نامه‌ی لیسانس گرفت. او در این دوره محضر استادانی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، ابراهیم پورداوود، محمد معین، جلال‌الدین همایی، ذبیح‌الله صفا و صادق کیا را درک کرد.
یدالله ثمره در سال ۱۳۴۲ با استفاده از بورس تحصیلی به انگلستان رفت و در رشته‌ی زبان‌شناسی دانشنامه‌ی فوق لیسانس گرفت. او تحصیلات خود را ادامه داد و در ۱۳۴۸ دوره‌ی دکتری رشته‌ی زبان‌شناسی همگانی و فونتیک در دانشگاه لندن را به پایان رساند و در همین سال تدریس در دانشگاه را آغاز کرد. دکتر ثمره همچنین از اعضای پیوسته‌ی «فرهنگستان زبان و ادب فارسی» و نخستین رئیس «انجمن زبان‌شناسی ایران» است. تألیف «آواشناسی زبان فارسی، آواها و ساخت آوایی هجاها»، «دریچه‌ای به زبان فارسی» و ترجمه‌ی کتاب «زبان‌های خاموش» با همکاری دکتر بدرالزمان قریب، از آثار وی است.
دکتر یدالله ثمره ـ ادیب و زبان‌شناس ـ امروز ۸۵ساله شد.
goo.gl/Dmmngi
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی

@UT_Central_Library

مرحوم افشار در این نامه، از وزیر ارشاد می خواهد جایزه کتاب او را صرف خرید نسخ خطی برای کتابخانه مرکزی دانشگاه کند، جایی که دوست دارد خادم آنجا شناخته شود.

@UT_Central_Library

#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۰ اسفند ۱۳۹۶

۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۲، علی‌اکبر شعاری‌نژاد ـ استاد علوم تربیتی و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
علی‌اکبر شعاری‌نژاد در سال ۱۳۰۴ در تبریز متولد شد. پدرش در محافل درسی قرآن شرکت می‌کرد و از آن‌جا که او نیز در کنار پدر به مجالس وعظ و خطابه می‌رفت، از همان اوان کودکی با قرآن مأنوس شد. سپس تحصیل علوم دینی و فراگیری زبان عربی را ادامه داد و صرف میر، صمدیه، سیوطی و چندین کتاب فقهی و حدیثی را به زبان عربی خواند. شعاری‌نژاد پس از به پایان رساندن پایه‌ی نهم، در امتحان رسمی آموزش و پرورش شرکت کرد و پذیرفته شد. بعدها در دبستان ملی شمس تبریز به کار پرداخت. در همین دوره در دانشسرای مقدماتی تبریز تحصیلات خود را پی گرفت و بعد از فارغ‌التحصیلی، به استخدام آموزش و پرورش درآمد. در ۱۳۳۴ در رشته‌ی فلسفه و علوم تربیتی با رتبه‌ی اول فارغ‌التحصیل شد و موفق به دریافت گواهی‌نامه‌ی دیپلم و مدال فرهنگی آن زمان از شورای عالی آموزش کشور گردید. در همان سال، تدریس روان‌شناسی در دانشسرای مقدماتی را به عهده گرفت و مجله‌ی «معلم امروز» را تأسیس کرد که انتشار آن تا ۱۳۴۴ ادامه یافت.
شعاری‌نژاد در سال ۱۳۳۶ به دنبال تأسیس کالج تربیت معلم، در این مرکز فرهنگی به تدریس پرداخت. در ۱۳۴۴ تحصیلات عالی را در دانشگاه تهران در رشته‌ی روان‌شناسی آغاز کرد و در ۱۳۴۷ به پایان برد. از مهر ماه همان سال در دانشگاه سپاهیان انقلاب و دانشسرای عالی تهران (دانشگاه تربیت معلم فعلی) به کار پرداخت و در ۱۳۵۲ استادیار دانشگاه سپاهیان انقلاب شد. در نخستین سال‌های تأسیس آموزش عالی مکاتبه‌ای (آموزش از راه دور)، به مدیریت گروه آموزش ابتدایی انتخاب گردید و در ۱۳۵۶ به ریاست دانشکده‌ی ادبیات و علوم انسانی همین دانشگاه منصوب شد و تا ۱۳۵۷ در این سمت باقی ماند.
دکتر شعاری‌نژاد با پیروزی انقلاب اسلامی افزون بر تدریس در دانشکده‌ی روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، مدیریت گروه روان‌شناسی تربیتی را نیز عهده‌دار شد. استاد دکتر شعاری‌نژاد در سال ۱۳۵۷ بازنشسته گردید. آثار متعددی از این استاد علوم انسانی منتشر شده، از آن میان؛ «روان‌شناسی رشد»، «روان‌شناسی یادگیری و کاربرد آن در آموزش»، «نقش فعالیت‌های فوق برنامه در تربیت نوجوانان»، «نقش آموزش و پرورش در فرهنگ عمومی»، «فرهنگ علوم رفتاری» و «فلسفه‎ی آموزش و پرورش». انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سال‌ها خدمات علمی و فرهنگی، استاد دکتر علی‌اکبر شعاری‌نژاد را به عنوان یکی از مفاخر فرهنگی ایران معرفی کرده است. علی‌اکبر شعاری‌نژاد، استاد علوم تربیتی و از مفاخر فرهنگی ایران، در ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ در ۸۸سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
goo.gl/MNUzm1

گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library

#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۱ اسفند ۱۳۹۶

۱۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۳، ساختمان جدید «کتابخانه‌ی ملی جمهوری اسلامی ایران» گشایش یافت. این کتابخانه، واقع در زمین‌های عباس‌آباد تهران است. مراسم گشایش ساختمان جدید کتابخانه‌ی ملی، با حضور رئیس جمهور وقت، تعدادی از نویسندگان، ناشران و سفیران کشورهای خارجی، در ۱۱ اسفند ۱۳۸۳ برگزار شد.
ساختمان جدید کتابخانه‌ی ملی نزدیک به ده‌هزار متر مربع زیربنا دارد که در ۸ طبقه ساخته شده است. کتابخانه‌ی ملی افزون بر بخش‌های گوناگون و متعدد، دارای ۱۱ تالار است.
ساختمان قدیم کتابخانه‌ی ملی ایران در تابستان ۱۳۱۶ در خیابان قوام‌السلطنه‌ی آن زمان و سی تیر فعلی در تهران، راه‌اندازی شده بود.
در روزنامه‌ی اطلاعات ۱۸ خرداد ۱۳۱۸ درباره افتتاح کتابخانه‌ی ملی ایران می‌خوانیم: «عمارت جدید کتابخانه‌ی ملی ایران که در شمال عمارت موزه‌ی ایران باستان در خیابان رفائیل ساختمان شده است، از هر حیث آماده شد و از روز دوم تیرماه افتتاح و تالار مطالعه‌ی کتابخانه همه‌روزه به‌استثنای ایام تعطیل، از ساعت هفت صبح تا یکساعت بعدازظهر برای استفاده‌ی مراجعه‌کنندگان دایر خواهد بود».
این ساختمان قدیمی را آندره گدار باستان‌شناس و معمار فرانسوی طراحی کرده بود. نخستین رئیس کتابخانه‌ی ملی، مهدی بیانی ـ نسخه‌شناس نامدار ـ بود که از ۱۳۱۶ تا ۱۳۴۰، به مدت ۲۴ سال ریاست کتابخانه‌ی ملی را بر عهده داشت. امسال هشتادمین سال تأسیس کتابخانه‌ی ملی ایران است.
goo.gl/FAJh78
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی

@UT_Central_Library

آینده نگاری ‌آموزش ‌علم‌اطلاعات ‌و ‌دانش ‌ شناسی‌ایران ‌با‌رویکرد‌‌ ‌تحلیل ‌تأثیرات ‌متقابل

@UT_Central_Library

آموزش پایگاه‌های الزویر توسط مدرس ارشدالزویر، ۱۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ از ساعت ۹ الی ۱۱ در محل کتابخانه مرکزی - تالار جانبی ، طبقه منفی یک - همراه با ارائه گواهی ، برگزار می گردد.
@UT_Central_Library

#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۲ اسفند ۱۳۹۶

۹۳۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۵۰۵ هجری، امام محمد غزالی طوسی ـ عالم دینی، متفکر و دانشمند پرآوازه‌ی مسلمان ـ چشم از جهان فرو بست.
ابوحامد محمد غزالی در سال ۴۵۰ هجری، در روستای طابران طوس به دنیا آمد. پس از تحصیلات مقدماتی، برای تکمیل اندوخته‌های خود و استفاده از محضر استادان دیگر، رهسپار جُرجان (گرگان) شد. در ۲۳سالگی از طوس به نیشابور عزیمت کرد و از محضر امام‌الحرمین جوینی کسب فیض نمود. امام محمد غزالی در ۳۴ سالگی چنان اوج گرفت که بر کرسی تدریس «نظامیه‌ی بغداد»، ۳۰۰ تن از فضلای وقت از تعلیمات او استفاده می‌کردند و در اندک زمانی افزون بر آن مقام علمی، در امور سیاسی نیز نفوذ فوق‌العاده‌ای به دست آورد. غزالی پس از آگاهی از آرای فرقه‌های گوناگون دوران خود، به تمام علائق دنیوی پشت پا زد. وی در ۴۸۸ هجری، به سبب انقلاب حالی که در درونش روی داد، تدریس را رها کرد و بغداد را به قصد زیارت مکه‌ی معظمه ترک نمود. غزالی پس از بازگشت از حج در بیت‌المقدس مسکن گزید و در همین ایام کتاب ا«ِحیاء علوم‌الدّین» را نوشت. «کیمیای سعادت»، «نصیحه‌ُالملوک» و «تهاقه‌الفلاسفه» از کتاب‌های دیگر اوست. تعداد تألیفات غزالی بیش از ۶۰ عنوان است.
امام محمد غزالی در ۱۴ جمادی‌الثانی ۵۰۵ هجری، در ۵۵ سالگی در زادگاهش طوس درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد.
goo.gl/as9qoW

گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library

▫️فهرست مجلات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
از آغاز تا پایان 1385
جلد اول (الف-د)
(فایل PDF)
@UT_Central_Library

▫️فهرست مجلات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
از آغاز تا پایان 1385
جلد دوم (ذ-ی)
(فایل PDF)
@UT_Central_Library

کارگاه آموزشی امروز شنبه 96/12/12 آشنایی با پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) و سایر پایگاه های فارسی می باشد. این کارگاه از ساعت 12:30 الي 14 در دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران واقع در ابتدای خیابان آزادی تقاطع خیابان قریب برگزار می گردد .
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library

🔰"شیرازه فرهنگ، اسفند 1396"
ویژه نامه هشتادمین سالگرد تاسیس کتابخانه ملی ایران
@UT_Central_Library

🎓 لیست پایان نامه های تحویل داده شده به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در هفته اول اسفند ماه 1396
(فايل Excel)
@UT_Central_Library

کارگاه آموزشی فردا یک شنبه 96/12/13 آشنایی با پایگاه استنادی WEB of science. این کارگاه از ساعت 13 الي 14:15 در کتابخانه مرکزی، طبقه اول کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library

#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ اسفند ۱۳۹۶

۷۰ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۶، فاطمه سیاح ـ ادیب و مترجم ـ درگذشت.
فاطمه رضازاده محلّاتی معروف به فاطمه سیّاح، در سال ۱۲۸۱ در خانواده‌ای دانش‌پرور در مسکو به دنیا آمد. پدرش میرزا جعفر خان، ۴۵ سال در دانشکده‌ی زبان‌های شرقی در مسکو در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی تدریس می‌کرد.
فاطمه سیاح تحصیلات متوسطه و عالیه را در زادگاهش گذراند و گواهی‌‌نامه‌ی دکتری را در رشته‌ی ادبیات اروپایی از دانشگاه ادبیات مسکو گرفت. رساله‌ی دکتری او درباره‌ی آناتول فرانس بود. وی مدت ۴ سال در دانشگاه‌های روسیه تدریس کرد و در سال ۱۳۰۰، برای اولین بار، همراه خانواده به ایران آمد. او از اواخر ۱۳۱۲ در ایران ماندگار شد. دکتر فاطمه سیاح به زبان‌های روسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی تسلط داشت. این امر سبب شد که در حوزه‌ی ادبیات تطبیقی آثار ماندگاری تألیف کند. از این رو وی را می‌توان «پیشگام پژوهش‌های ادبیات تطبیقی در ایران» دانست. نوشته‌های او در زمینه‌ی ادبیات غرب به ویژه چخوف، بالزاک، داستایوسکی، شولوخف، پوشکین و مارسل پروست، نشان از اطلاعات عمیق او دارد.
این ادیب و مترجم پرتلاش مقالات گوناگونی هم نوشته که در سال ۱۳۵۴ به کوشش محمد گلبن منتشر شد.
دکتر فاطمه سیاح ـ ادیب و مترجم ـ در ۱۳ اسفند ۱۳۲۶ در ۴۵سالگی بر اثر بیماری قند درگذشت و در ابن بابویه به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر فاطمه سیاح را به عنوان یکی از مفاخر ایران‌زمین معرفی کرده است.
goo.gl/8odu3U
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library

📌 اولین کتاب استاد ایرج افشار در کتابخانه مرکزی (زمانی که در سن 25 سالگی بوده اند)
@UT_Central_Library

🔸سخنی از استاد شفیعی کدکنی دربارهٔ عرفان و تصوف

 پدیدهٔ عرفان و تصوف، در طول تاریخ، هواداران و دشمنانی خود را همیشه داشته است و می‌توانم بگویم همیشه خواهد داشت. بر روی هم مخالفان تصوف دو گروه‌اند. آن‌ها که تصوّف را بدعتی در شریعت می‌شمارند و از دید عقاید مذهبی با آن دشمنی می‌ورزند؛ گروه دیگر آن‌ها که از دیدگاه اجتماعی و سیاسی با آن مخالف‌اند و برآنند که عامل اصلی عقب‌ماندگی جوامع اسلامی، عرفان و تصوف است.
برای گروه اول نیازی به آوردن نمونه وجود ندارد. ولی از گروه دوم اگر یک تن را در عصر خودمان بخواهیم انتخاب کنیم بی گمان باید سید احمد کسروی (۱۲۹۹- ۱۳۲۶ ھ ش) مورّخ بزرگ و زبان‌شناس عظیم‌الشّأن ایران در نیمهٔ اوّل قرن بیستم را مورد توجه قرار دهیم؛ کسی که جانش را بر سر عقایدش نهاد ولی موجی را که در تاریخ فرهنگی و اجتماعی ایران به وجود آورد، هیچ کسی نمی‌تواند نادیده بگیرد.
من نیز با کسروی، درین نکته، موافقم که یکی از علل، و شاید هم تنها علت، در عقب ماندگی جوامع اسلامی، تصوّف است؛ اما به مانند کسروی نمی‌خواهم این علت بدبختی را با دشنام و ستیزه‌جویی از میان بردارم، زیرا برای من به مانند روز روشن است که عرفان و تصوّف، با مخالفت‌هایی از نوع مخالفت کسروی هرگز از میان برداشته نخواهد شد. ابن جوزی (متوّفی ۵۹۷) هشتصد سال قبل از او این کار را به بهترین وجهی انجام داد و به هیچ نتیجه‌ای نرسید.

زبان شعر در نثر صوفیه، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص ۱۸-۱۹
@UT_Central_Library

https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw