🖌 مقدمه ی دکتر رسول جعفریان بر کتاب تازه انتشار یافته فهرست کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران:
🔹 کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، بزرگترین کتابخانه دانشگاهی کشور است، و این بزرگی، نه فقط در کمیت، بلکه در کیفیت و محتوای آثار موجود در این کتابخانه نیز هست. حجم وسیعی کتاب خطی، شمار فراوانی عکس، در کنار صدها هزار جلد کتاب لاتین، عربی و فارسی، شاهدی بر اعتبار و ارزش این مجموعه عظیم است، مجموعهای که یادگار تلاش مردان بزرگی است که طی چندین دهه این آثار را گرد آوردهاند.
🔹 در کنار میراث یاد شده، اوراق زیادی به عنوان اسناد در کتابخانه مرکزی نگهداری میشود، اسنادی که غالباً توسط شماری از شخصیتهای سیاسی و چهرههایی از خانوادههای دراز دامن و پرنفوذ ادوار اخیر تاریخ ایران به کتابخانه اهدا شده است. این اسناد منحصر به فرد، برگهایی از تاریخ ایران عزیز ما و گوهری شبچراغ برای شناسایی رویدادهایی است که در حوزه سیاست، اقتصاد و فرهنگ بر مردم ما رفته است.
🔹 معالاسف بهرغم تلاشی که توسط مردانی مانند دانشپژوه و افشار و دیگران برای شناسایی میراث خطی موجود در کتابخانه مرکزی انجام گرفته و فهارس نسخ خطی منتشر شده، در زمینه اسناد، کار کمتری صورت گرفته و هنوز حجم عظیمی از اسناد در این کتابخانه وجود دارد که میبایست فهرست شود.
🔹 پیش از این، در زمینه فهرستنگاری اسناد کارهایی صورت گرفته که شرح آن را در مقدمه نویسنده، ملاحظه خواهید کرد، اما این تلاش میبایست دنبال شده و با سرعت بیشتری دنبال شود.
🔹 کتاب حاضر که به کوشش سرکار خانم تقوایی آماده شده، گامی است در ادامه فعالیتهای گذشته که با همت و دقت و پیگیری ایشان به انجام رسیده است. مقدمه مفصل ایشان، گویای اهمیت این اسناد و روشی است که در ادامه کارهای پیشین، در زمینه فهرستنگاری اسناد موجود در کتابخانه مرکزی صورت گرفته است.
🔹 در اینجا و پس از گذشت یازده ماه از مسئولیت مدیریت کتابخانه مرکزی، باید عرض کنم، معالاسف، و به عکس شرایطی که در دوره ریاست کتابخانه مجلس طی سالهای 87 تا 91 داشتم، در کتابخانه مرکزی، از امکانات لازم برای برداشتن قدمهایی در آن حد و اندازه که هیچ، حتی عُشر آن را ندارم. این مشکل، هم به لحاظ مالی و هم از جهت اختیارات است، مشکلی که بخش عمده آن به سیستم اداری دانشگاه و پیچیدگی آن باز میگردد. متأسفانه به نظر میرسد، با وضعیت موجود، هیچ نشانی از تغییر و طبعاً پیشرفت دیده نمیشود. با این حال، تولید این مجلد از فهرست اسناد کتابخانه مرکزی را به فال نیک گرفته، امیدوارم به همت کارمندان فعال کتابخانه، بتوان گامهای بعدی را برداشت. یکی از این گامها، تأسیس بخش اسناد دانشگاه تهران در کتابخانه مرکزی بود که چند ماه قبل افتتاح شد و امیدواریم با حمایت مسئولان بتوانیم بر غنای آن بیفزاییم.
🔹 در اینجا، از سرکار خانم تقوایی که طی این ماهها بیوقفه کار کرد، و نیز مدیریت بخش اسناد کتابخانه مرکزی سرکار خانم اصیلی که خود در حال تهیه مجلدی دیگر از فهرست اسناد کتابخانه هستند، سپاسگزاری کرده و آرزوی توفیق بیشتر برای این پژوهشگران را دارم.
@UT_Central_Library
yon.ir/wBPYF
🔹 کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، بزرگترین کتابخانه دانشگاهی کشور است، و این بزرگی، نه فقط در کمیت، بلکه در کیفیت و محتوای آثار موجود در این کتابخانه نیز هست. حجم وسیعی کتاب خطی، شمار فراوانی عکس، در کنار صدها هزار جلد کتاب لاتین، عربی و فارسی، شاهدی بر اعتبار و ارزش این مجموعه عظیم است، مجموعهای که یادگار تلاش مردان بزرگی است که طی چندین دهه این آثار را گرد آوردهاند.
🔹 در کنار میراث یاد شده، اوراق زیادی به عنوان اسناد در کتابخانه مرکزی نگهداری میشود، اسنادی که غالباً توسط شماری از شخصیتهای سیاسی و چهرههایی از خانوادههای دراز دامن و پرنفوذ ادوار اخیر تاریخ ایران به کتابخانه اهدا شده است. این اسناد منحصر به فرد، برگهایی از تاریخ ایران عزیز ما و گوهری شبچراغ برای شناسایی رویدادهایی است که در حوزه سیاست، اقتصاد و فرهنگ بر مردم ما رفته است.
🔹 معالاسف بهرغم تلاشی که توسط مردانی مانند دانشپژوه و افشار و دیگران برای شناسایی میراث خطی موجود در کتابخانه مرکزی انجام گرفته و فهارس نسخ خطی منتشر شده، در زمینه اسناد، کار کمتری صورت گرفته و هنوز حجم عظیمی از اسناد در این کتابخانه وجود دارد که میبایست فهرست شود.
🔹 پیش از این، در زمینه فهرستنگاری اسناد کارهایی صورت گرفته که شرح آن را در مقدمه نویسنده، ملاحظه خواهید کرد، اما این تلاش میبایست دنبال شده و با سرعت بیشتری دنبال شود.
🔹 کتاب حاضر که به کوشش سرکار خانم تقوایی آماده شده، گامی است در ادامه فعالیتهای گذشته که با همت و دقت و پیگیری ایشان به انجام رسیده است. مقدمه مفصل ایشان، گویای اهمیت این اسناد و روشی است که در ادامه کارهای پیشین، در زمینه فهرستنگاری اسناد موجود در کتابخانه مرکزی صورت گرفته است.
🔹 در اینجا و پس از گذشت یازده ماه از مسئولیت مدیریت کتابخانه مرکزی، باید عرض کنم، معالاسف، و به عکس شرایطی که در دوره ریاست کتابخانه مجلس طی سالهای 87 تا 91 داشتم، در کتابخانه مرکزی، از امکانات لازم برای برداشتن قدمهایی در آن حد و اندازه که هیچ، حتی عُشر آن را ندارم. این مشکل، هم به لحاظ مالی و هم از جهت اختیارات است، مشکلی که بخش عمده آن به سیستم اداری دانشگاه و پیچیدگی آن باز میگردد. متأسفانه به نظر میرسد، با وضعیت موجود، هیچ نشانی از تغییر و طبعاً پیشرفت دیده نمیشود. با این حال، تولید این مجلد از فهرست اسناد کتابخانه مرکزی را به فال نیک گرفته، امیدوارم به همت کارمندان فعال کتابخانه، بتوان گامهای بعدی را برداشت. یکی از این گامها، تأسیس بخش اسناد دانشگاه تهران در کتابخانه مرکزی بود که چند ماه قبل افتتاح شد و امیدواریم با حمایت مسئولان بتوانیم بر غنای آن بیفزاییم.
🔹 در اینجا، از سرکار خانم تقوایی که طی این ماهها بیوقفه کار کرد، و نیز مدیریت بخش اسناد کتابخانه مرکزی سرکار خانم اصیلی که خود در حال تهیه مجلدی دیگر از فهرست اسناد کتابخانه هستند، سپاسگزاری کرده و آرزوی توفیق بیشتر برای این پژوهشگران را دارم.
@UT_Central_Library
yon.ir/wBPYF
🌱 کارگاه آموزشی سه شنبه 17 مهرماه 97/07/17 آشنایی با مجموعه پایگاههای علمی نور(نورمگز) است. این پایگاه مجموعه ای غنی از مجلات فارسی و عربی را در حوزه های مختلف علوم انسانی و اجتماعی ارایه می کند. پایگاه نور علاوه بر مجلات پایگاه های سمیم نور(سامانه مشابهت یاب)، نورلایب(کتاب های الکترونیکی)و چندین پایگاه در حوزه علوم انسانی و اسلامی را شامل می شود.
کارگاه از ساعت 8:30 الی10در کتابخانه مرکزی، طبقه اول راهرو شرقی، کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
کارگاه از ساعت 8:30 الی10در کتابخانه مرکزی، طبقه اول راهرو شرقی، کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
🌿 کتاب " مساله آرتساخ(قراباغ)" در سال 1396به همت ایساک یونسیان وهمکاران ایشان، در نشر هزار کرمان تهران به چاپ رسیده است .هدف از تالیف این کتاب بررسی خطوط اصلی تاریخ ارمنستان ،آرتساخ(قراباغ)وجمهوری آذربایجان است،تدوین این کتاب با این امید انجام پذیرفته است که طرح گوشه هایی از حقایق وتاریخ منطقه قفقاز در این کتاب ،برای خواننده این امکان را فراهم کند تا خود در باره تحریف تاریخ ملت های بزرگی چون ایران وارمنستان قضاوت کند .
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
عبدالحسین نوایی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۶ مهر ۱۳۹۷
۱۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۳، عبدالحسین نوایی ـ مورخ و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت. عبدالحسین نوایی در سال ۱۳۰۲ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در مدارس تهران گذراند، سپس به دانشسرای عالی رفت و در رشتهی زبان و ادبیات فارسی دانشنامهی لیسانس گرفت. پس از این مراحل، دانشاندوزی را در رشتهی تاریخ ادامه داد و از دانشگاه سوربن فرانسه دانشنامهی دکتری گرفت.
دکتر نوایی از سال ۱۳۲۳ به معلمی پرداخت. در دانشگاههای تهران نیز مشغول تدریس شد و بعد از سالیان طولانی فعالیت در حوزهی فرهنگ، در سال ۱۳۵۶ بازنشسته گردید. دکتر نوایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در حوزههای تصحیح، تألیف و تدریس، فعالیتهای فرهنگی را ادامه داد و همچنان در دانشگاههای شهر تهران به تدریس پرداخت. «شرح حال رجال حبیبُالسیَر»، «کریم خان زند»، «فتح تهران و گوشههایی از تاریخ مشروطیت ایران»، از آثار وی است.
دکتر عبدالحسین نوایی در ۱۶ مهر ۱۳۸۳ در ۸۱ سالگی در تهران درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، استاد دکتر عبدالحسین نوایی را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۱۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۳، عبدالحسین نوایی ـ مورخ و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت. عبدالحسین نوایی در سال ۱۳۰۲ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در مدارس تهران گذراند، سپس به دانشسرای عالی رفت و در رشتهی زبان و ادبیات فارسی دانشنامهی لیسانس گرفت. پس از این مراحل، دانشاندوزی را در رشتهی تاریخ ادامه داد و از دانشگاه سوربن فرانسه دانشنامهی دکتری گرفت.
دکتر نوایی از سال ۱۳۲۳ به معلمی پرداخت. در دانشگاههای تهران نیز مشغول تدریس شد و بعد از سالیان طولانی فعالیت در حوزهی فرهنگ، در سال ۱۳۵۶ بازنشسته گردید. دکتر نوایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در حوزههای تصحیح، تألیف و تدریس، فعالیتهای فرهنگی را ادامه داد و همچنان در دانشگاههای شهر تهران به تدریس پرداخت. «شرح حال رجال حبیبُالسیَر»، «کریم خان زند»، «فتح تهران و گوشههایی از تاریخ مشروطیت ایران»، از آثار وی است.
دکتر عبدالحسین نوایی در ۱۶ مهر ۱۳۸۳ در ۸۱ سالگی در تهران درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، استاد دکتر عبدالحسین نوایی را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کارگاه آموزشی سه شنبه 17 مهرماه 97/07/17 آشنایی با مجموعه پایگاههای علمی نور(نورمگز) است. این پایگاه مجموعه ای غنی از مجلات فارسی و عربی را در حوزه های مختلف علوم انسانی و اجتماعی ارایه می کند. پایگاه نور علاوه بر مجلات پایگاه های سمیم نور(سامانه مشابهت یاب)، نورلایب(کتاب های الکترونیکی)،پژوهیار(نرم افزار مدیریت استناد دهی در مقالات فارسی) و چندین پایگاه در حوزه علوم انسانی و اسلامی را شامل می شود.
کارگاه از ساعت 8:30 الی 10در کتابخانه مرکزی، طبقه اول راهرو شرقی، کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
کارگاه از ساعت 8:30 الی 10در کتابخانه مرکزی، طبقه اول راهرو شرقی، کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
فرخ حجت کاشانی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ مهر ۱۳۹۷
۷۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۰، فرخ حجت کاشانی ـ چهرهی ماندگار مهندسی برق ـ به دنیا آمد.
فرخ حجت کاشانی در ۱۷ مهر ۱۳۲۰ در مشهد زاده شد. در سال ۱۳۴۲ از دانشکدهی فنی دانشگاه تهران در رشتهی برق، در مقطع کارشناسی فارغالتحصیل شد و برای ادامهی تحصیل به آمریکا رفت و در سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۵۰، دانشنامههای لیسانس و دکتری الکترونیک را دریافت کرد.
دکتر حجت کاشانی پس از بازگشت به میهن، در دانشگاههای تهران به تدریس در مخابرات و الکترونیک پرداخت. زمینهی تحقیقاتی وی، «پراکندگی امواج و اندازهگیری امواج پیکو ثانیه» بوده است. وی کتابهای متعددی در زمینهی دانش خود تألیف و ترجمه کرده است و در چهارمین همایش چهرههای ماندگار در رشتهی مهندسی برق به عنوان چهرهی ماندگار برگزیده شد.
دکتر فرخ حجت کاشانی از چهرههای ماندگار مهندسی برق، امروز ۷۷ساله میشود.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۷۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۰، فرخ حجت کاشانی ـ چهرهی ماندگار مهندسی برق ـ به دنیا آمد.
فرخ حجت کاشانی در ۱۷ مهر ۱۳۲۰ در مشهد زاده شد. در سال ۱۳۴۲ از دانشکدهی فنی دانشگاه تهران در رشتهی برق، در مقطع کارشناسی فارغالتحصیل شد و برای ادامهی تحصیل به آمریکا رفت و در سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۵۰، دانشنامههای لیسانس و دکتری الکترونیک را دریافت کرد.
دکتر حجت کاشانی پس از بازگشت به میهن، در دانشگاههای تهران به تدریس در مخابرات و الکترونیک پرداخت. زمینهی تحقیقاتی وی، «پراکندگی امواج و اندازهگیری امواج پیکو ثانیه» بوده است. وی کتابهای متعددی در زمینهی دانش خود تألیف و ترجمه کرده است و در چهارمین همایش چهرههای ماندگار در رشتهی مهندسی برق به عنوان چهرهی ماندگار برگزیده شد.
دکتر فرخ حجت کاشانی از چهرههای ماندگار مهندسی برق، امروز ۷۷ساله میشود.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
محمدابراهیم آیتی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ مهر ۱۳۹۷
۵۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۳، محمدابراهیم آیتی ـ مورخ، ادیب و مترجم ـ درگذشت.
محمدابراهیم آیتی در سال ۱۲۹۳ در روستایی از توابع بیرجند متولد شد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز کرد و در شهر مشهد ادامه داد. او محضر استادانی چون؛ آخوند ملّا عبدالله گازاری، حاج شیخ محمدباقر آیتی بیرجندی و ادیب نیشابوری را درک کرد. همچنین مقدمات عربی را از پدرش شیخ محمد قائنی آموخت. سپس برای ادامهی تحصیل به تهران آمد و در دانشکدهی علوم معقول و منقول به تحصیل پرداخت. محمدابراهیم آیتی در این دانشکده در رشتهی فلسفهی اسلامی دانشنامهی دکتری گرفت.
دکتر آیتی در سال ۱۳۳۴ در دانشکدهی علوم معقول و منقول مشغول به تدریس شد. کتابهای: «تاریخ حکومت مسلمین در اروپا»، «تاریخ پیامبر اسلام»، «سرمایهی سخن»، «فهرست اَبواب و فصول اَسفار» و «مرجعیت و روحانیت» از تألیفهای اوست. وی «آیینهی اسلامِ» دکتر طه حسین و «تاریخ یعقوبی» را هم به فارسی برگردانده است.
دکتر محمدابراهیم آیتی در روز جمعه ۱۷ مهر ۱۳۴۳ در حالی که برای درس تفسیر به شمیران میرفت، در اثر تصادف با خودرو، در ۵۰ سالگی درگذشت.
پیکر دکتر محمدابراهیم آیتی از مدرسهی کاظمیه تا میدان شوش تشییع گردید و پس از آن، به دستور آیتالله مرعشی در آرامگاه ابوحسین قم در ایوان اختصاصی به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۵۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۳، محمدابراهیم آیتی ـ مورخ، ادیب و مترجم ـ درگذشت.
محمدابراهیم آیتی در سال ۱۲۹۳ در روستایی از توابع بیرجند متولد شد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز کرد و در شهر مشهد ادامه داد. او محضر استادانی چون؛ آخوند ملّا عبدالله گازاری، حاج شیخ محمدباقر آیتی بیرجندی و ادیب نیشابوری را درک کرد. همچنین مقدمات عربی را از پدرش شیخ محمد قائنی آموخت. سپس برای ادامهی تحصیل به تهران آمد و در دانشکدهی علوم معقول و منقول به تحصیل پرداخت. محمدابراهیم آیتی در این دانشکده در رشتهی فلسفهی اسلامی دانشنامهی دکتری گرفت.
دکتر آیتی در سال ۱۳۳۴ در دانشکدهی علوم معقول و منقول مشغول به تدریس شد. کتابهای: «تاریخ حکومت مسلمین در اروپا»، «تاریخ پیامبر اسلام»، «سرمایهی سخن»، «فهرست اَبواب و فصول اَسفار» و «مرجعیت و روحانیت» از تألیفهای اوست. وی «آیینهی اسلامِ» دکتر طه حسین و «تاریخ یعقوبی» را هم به فارسی برگردانده است.
دکتر محمدابراهیم آیتی در روز جمعه ۱۷ مهر ۱۳۴۳ در حالی که برای درس تفسیر به شمیران میرفت، در اثر تصادف با خودرو، در ۵۰ سالگی درگذشت.
پیکر دکتر محمدابراهیم آیتی از مدرسهی کاظمیه تا میدان شوش تشییع گردید و پس از آن، به دستور آیتالله مرعشی در آرامگاه ابوحسین قم در ایوان اختصاصی به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
گفتگو با استاد داوری در باره رابطه علوم انسانی و دین
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
📚 کتاب «ساختمان مشروطه» (روایت مرمت و بازسازی عمارت مجلس شورای ملی) نوشته مهرداد بهمنی و سارا کریمی به کتابخانه مرکزی اهدا شد.
🔹 کتاب «ساختمان مشروطه» با بیانی مستند، از زوایای گوناگون بازسازی این ساختمان تاریخی را پس از آتشسوزی ویرانگر سال 1373 روایت میکند، بخش تاریخی کتاب مطالعه مفصلی از تاریخ عمارت به دست میدهد و میکوشد تا پیشینه و مراحل تکوین بنا را تا زمان مرمت در اختیار مخاطب قرار دهد.
🔹 شخصیت اصلی این کتاب عمارت مجلس شورای ملی است که در سکوت، روایتهای گوناگون را حمل میکند. (عمارت بهارستان، ساختمان مشروطه (موزه مجلس) و یا مجلس شورای ملی در واقع کاخ میرزا حسین خان سپهسالار بوده که در ۱۲۹۵ه.ق توسط مهندس بنام ایرانی میرزا مهدی خان شقاقی ملقب به ممتحن الدوله به دستور شخص سپهسالار طراحی و ساخته شد. از زمان پیروزی انقلاب مشروطه، کاخ بهارستان برای مجلس در نظر گرفته شد. از این ساختمان برای برگزاری نشستهای مجلس شورای ملی استفاده میشد. این عمارت در طول عمر خود یکبار به توپ بسته شد و سه بار نیز طعمه حریق شد.
@UT_Central_Library
yon.ir/Tsi9v
🔹 کتاب «ساختمان مشروطه» با بیانی مستند، از زوایای گوناگون بازسازی این ساختمان تاریخی را پس از آتشسوزی ویرانگر سال 1373 روایت میکند، بخش تاریخی کتاب مطالعه مفصلی از تاریخ عمارت به دست میدهد و میکوشد تا پیشینه و مراحل تکوین بنا را تا زمان مرمت در اختیار مخاطب قرار دهد.
🔹 شخصیت اصلی این کتاب عمارت مجلس شورای ملی است که در سکوت، روایتهای گوناگون را حمل میکند. (عمارت بهارستان، ساختمان مشروطه (موزه مجلس) و یا مجلس شورای ملی در واقع کاخ میرزا حسین خان سپهسالار بوده که در ۱۲۹۵ه.ق توسط مهندس بنام ایرانی میرزا مهدی خان شقاقی ملقب به ممتحن الدوله به دستور شخص سپهسالار طراحی و ساخته شد. از زمان پیروزی انقلاب مشروطه، کاخ بهارستان برای مجلس در نظر گرفته شد. از این ساختمان برای برگزاری نشستهای مجلس شورای ملی استفاده میشد. این عمارت در طول عمر خود یکبار به توپ بسته شد و سه بار نیز طعمه حریق شد.
@UT_Central_Library
yon.ir/Tsi9v
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
حبیبالله هدایت
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ مهر ۱۳۹۷
۵ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۲، پروفسور حبیبالله هدایت ـ پایهگذار مؤسسهی تغذیه و علوم غذایی و پدر علم تغذیه در ایران ـ درگذشت. حبیبالله هدایت در سال ۱۲۹۹ در شهرضا (قمشه)ی اصفهان زاده شد. او فرزند حاج علی معروف به حاج ناظم بود. دورهی ابتدایی را در زادگاهش گذراند و دورهی دبیرستان را در اصفهان به پایان برد. پس از این مراحل، تحصیلاتش را در دانشکدهی پزشکی تهران ادامه داد و دورهی انترنی را در بخش جراحی زنان و زایمان به پایان رساند. در سال ۱۳۲۷ به فرانسه رفت و در طی دورهی تخصصی زنان و زایمان، دورههای تخصصی بهداشت صنعتی و طب کار را نیز با موفقیت گذراند.
دکتر هدایت در رشتههای دکتری پزشکی در شاخهی تخصص زنان و بهداشت عمومی و صنعتی از فرانسه و علوم تغذیه از انگلستان دانش آموخت و پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۱، «انستیتو علوم تغذیه»، «انجمن دیابت ایران» و «انستیتو بهداشت کار» را تأسیس کرد. کارهای برجستهی دکتر هدایت در علوم تغذیه در طول ۵۰ سال گذشته، مورد توجه جامعهی دانشگاهی، صنعتی و سازمانهای دولتی ایران و مقامات جهانی تغذیهای ایران به رسمیت شناخته شده است. تألیف ۶ کتاب ، ۳۳ مقالهی علمی و بیش از ۵۰ گزارش تحقیقاتی بر تغذیه، و بیش از ۱۰۰ حضور در کنفرانسهای ملی و بینالمللی، در کارنامهی فعالیتهای پربار علمی دکتر هدایت دیده میشود. او پایهگذار «مجلهی تغذیه» نیز هست. مهمترین دستاورد علمی وی نظارت بر ارزیابی چگونگی تغذیه و نیازهای تغذیهای مردم ایران است. این ارزیابی در ۳۰ بخش شهری، روستایی، قبیلهای و صنعتی صورت گرفته است. نتایج این تحقیقات به فائو (سازمان خواروبار جهانی) گزارش شد که به عنوان نتایج تحقیقاتی که در جهان سوم دربارهی تغذیه به انجام رسیده، مانند یک مرجع در کشورهای در حال توسعه مورد استفاده قرار گرفت. جشنوارهی صنایع غذایی دکتر هدایت نیز به افتخار ایشان هرساله توسط انجمن علوم و صنایع غذایی ایران برگزار میشود. پروفسور حبیبالله هدایت ـ پزشک و دانشمند حوزههای بهداشت عمومی و تغذیه، پدر علم تغذیهی ایران ـ در ۱۷ مهر ۱۳۹۲ در ۹۳ سالگی شمع وجودش خاموش گشت و پس از تشییع از مقابل انستیتو تحقیقات تغذیهای و صنایع غذایی ایران، در خاک آرمید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۵ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۲، پروفسور حبیبالله هدایت ـ پایهگذار مؤسسهی تغذیه و علوم غذایی و پدر علم تغذیه در ایران ـ درگذشت. حبیبالله هدایت در سال ۱۲۹۹ در شهرضا (قمشه)ی اصفهان زاده شد. او فرزند حاج علی معروف به حاج ناظم بود. دورهی ابتدایی را در زادگاهش گذراند و دورهی دبیرستان را در اصفهان به پایان برد. پس از این مراحل، تحصیلاتش را در دانشکدهی پزشکی تهران ادامه داد و دورهی انترنی را در بخش جراحی زنان و زایمان به پایان رساند. در سال ۱۳۲۷ به فرانسه رفت و در طی دورهی تخصصی زنان و زایمان، دورههای تخصصی بهداشت صنعتی و طب کار را نیز با موفقیت گذراند.
دکتر هدایت در رشتههای دکتری پزشکی در شاخهی تخصص زنان و بهداشت عمومی و صنعتی از فرانسه و علوم تغذیه از انگلستان دانش آموخت و پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۱، «انستیتو علوم تغذیه»، «انجمن دیابت ایران» و «انستیتو بهداشت کار» را تأسیس کرد. کارهای برجستهی دکتر هدایت در علوم تغذیه در طول ۵۰ سال گذشته، مورد توجه جامعهی دانشگاهی، صنعتی و سازمانهای دولتی ایران و مقامات جهانی تغذیهای ایران به رسمیت شناخته شده است. تألیف ۶ کتاب ، ۳۳ مقالهی علمی و بیش از ۵۰ گزارش تحقیقاتی بر تغذیه، و بیش از ۱۰۰ حضور در کنفرانسهای ملی و بینالمللی، در کارنامهی فعالیتهای پربار علمی دکتر هدایت دیده میشود. او پایهگذار «مجلهی تغذیه» نیز هست. مهمترین دستاورد علمی وی نظارت بر ارزیابی چگونگی تغذیه و نیازهای تغذیهای مردم ایران است. این ارزیابی در ۳۰ بخش شهری، روستایی، قبیلهای و صنعتی صورت گرفته است. نتایج این تحقیقات به فائو (سازمان خواروبار جهانی) گزارش شد که به عنوان نتایج تحقیقاتی که در جهان سوم دربارهی تغذیه به انجام رسیده، مانند یک مرجع در کشورهای در حال توسعه مورد استفاده قرار گرفت. جشنوارهی صنایع غذایی دکتر هدایت نیز به افتخار ایشان هرساله توسط انجمن علوم و صنایع غذایی ایران برگزار میشود. پروفسور حبیبالله هدایت ـ پزشک و دانشمند حوزههای بهداشت عمومی و تغذیه، پدر علم تغذیهی ایران ـ در ۱۷ مهر ۱۳۹۲ در ۹۳ سالگی شمع وجودش خاموش گشت و پس از تشییع از مقابل انستیتو تحقیقات تغذیهای و صنایع غذایی ایران، در خاک آرمید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
سید محمد مشکوة
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۸ مهر ۱۳۹۷
۳۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۹، سید محمد مشکوة ـ نسخهشناس و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
سید محمد مشکوة در سال ۱۲۷۹ در خانوادهای روحانی از سادات جلیلالقدر شهر بیرجند به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مکتبخانه گذراند. مدتی نیز به کسب و تجارت مشغول شد و در ضمن کار، به فراگیری زبان فرانسه پرداخت. سید محمد مشکوة در سال ۱۲۹۳ در مدرسهی علمیهی بیرجند، صرف و نحو، منطق، معانی و بیان و مقدمات فقه و اصول را آموخت. پس از این مراحل، در ۱۲۹۶ راهی مشهد مقدس شد و در حوزهی علمیهی آن جا، نزد ادیب نیشابوری و آقازادهی خراسانی درس خواند. آنگاه به عتبات عالیات رفت و به تکمیل تحصیلات علوم دینی پرداخت. سید محمد مشکوة در بازگشت به وطن در ۱۳۱۱، به دعوت وزارت معارف وقت، به تدریس فلسفه در مدرسهی سپهسالار (مدرسهی عالی شهید مطهری کنونی) پرداخت. در ۱۳۱۵ از دانشگاه تهران در رشتهی زبان و ادبیات فارسی دانشنامهی دکتری گرفت و در ۱۳۱۶ نشان درجه ۲ علمی به او داده شد. در سال ۱۳۲۹ نیز به درجهی استادی در دانشگاه تهران رسید. استاد دکتر مشکوة در نسخهشناسی و کتابشناسی تبحر بسیار داشت. اهل شعر نیز بود. از کارهای ارزشمند وی، اهدای کتابخانهی شخصی مشتمل بر ۱۳۲۱ عنوان نسخهی خطی به دانشگاه تهران در سال ۱۳۲۸ است. او با این کار نام خود را در شمار بنیانگذاران کتابخانهی مرکزی دانشگاه تهران ثبت کرده است. «رگشناسی» یا «رساله در نبض» ابن سینا، «ارسطاطالیس حکیم» و «فوائد الدریه» شامل چند رساله از ابن سینا، بخشی از آثار این دانشمند علوم انسانی است که بیش از هفتاد اثر در زمینهی تصحیح متون و تألیف دارد. استاد دکتر سید محمد مشکوة در ۱۸ مهر ۱۳۵۹ در ۸۰سالگی در لندن شمع وجودش خاموش گشت و پیکرش پس از انتقال به ایران، در حرم حضرت معصومه سلامالله علیها در قم به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر ملّی، استاد دکتر سید محمد مشکوة را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۳۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۹، سید محمد مشکوة ـ نسخهشناس و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
سید محمد مشکوة در سال ۱۲۷۹ در خانوادهای روحانی از سادات جلیلالقدر شهر بیرجند به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مکتبخانه گذراند. مدتی نیز به کسب و تجارت مشغول شد و در ضمن کار، به فراگیری زبان فرانسه پرداخت. سید محمد مشکوة در سال ۱۲۹۳ در مدرسهی علمیهی بیرجند، صرف و نحو، منطق، معانی و بیان و مقدمات فقه و اصول را آموخت. پس از این مراحل، در ۱۲۹۶ راهی مشهد مقدس شد و در حوزهی علمیهی آن جا، نزد ادیب نیشابوری و آقازادهی خراسانی درس خواند. آنگاه به عتبات عالیات رفت و به تکمیل تحصیلات علوم دینی پرداخت. سید محمد مشکوة در بازگشت به وطن در ۱۳۱۱، به دعوت وزارت معارف وقت، به تدریس فلسفه در مدرسهی سپهسالار (مدرسهی عالی شهید مطهری کنونی) پرداخت. در ۱۳۱۵ از دانشگاه تهران در رشتهی زبان و ادبیات فارسی دانشنامهی دکتری گرفت و در ۱۳۱۶ نشان درجه ۲ علمی به او داده شد. در سال ۱۳۲۹ نیز به درجهی استادی در دانشگاه تهران رسید. استاد دکتر مشکوة در نسخهشناسی و کتابشناسی تبحر بسیار داشت. اهل شعر نیز بود. از کارهای ارزشمند وی، اهدای کتابخانهی شخصی مشتمل بر ۱۳۲۱ عنوان نسخهی خطی به دانشگاه تهران در سال ۱۳۲۸ است. او با این کار نام خود را در شمار بنیانگذاران کتابخانهی مرکزی دانشگاه تهران ثبت کرده است. «رگشناسی» یا «رساله در نبض» ابن سینا، «ارسطاطالیس حکیم» و «فوائد الدریه» شامل چند رساله از ابن سینا، بخشی از آثار این دانشمند علوم انسانی است که بیش از هفتاد اثر در زمینهی تصحیح متون و تألیف دارد. استاد دکتر سید محمد مشکوة در ۱۸ مهر ۱۳۵۹ در ۸۰سالگی در لندن شمع وجودش خاموش گشت و پیکرش پس از انتقال به ایران، در حرم حضرت معصومه سلامالله علیها در قم به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر ملّی، استاد دکتر سید محمد مشکوة را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
سید کریم امیری فیروزکوهی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۸ مهر ۱۳۹۷
۳۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۳، امیری فیروزکوهی ـ شاعر و ادیب ـ درگذشت.
سید کریم امیری فیروزکوهی در سال ۱۲۸۹ در فیروزکوه به دنیا آمد. در ۷ سالگی به تهران آمد و پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، به تحصیل علوم قدیمه پرداخت و ادبیات عرب، منطق، کلام، حکمت و فقه و اصول را فراگرفت.
امیری فیروزکوهی از شاعرانی بود که به سبک هندی شعر میسرود. او از شیفتگان صائب تبریزی بود. در قالبهای دیگر ـ غیر از غزل ـ هم توانا بود. قصیده و ترکیببند را هم نیکو میسرود.
سید کریم امیری فیروزکوهی در ۱۸ مهر ۱۳۶۳ در ۷۴ سالگی در تهران درگذشت و در آستانهی امامزاده طاهر در صحن حضرت عبدالعظیم حسنی در شهر ری به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۳۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۳، امیری فیروزکوهی ـ شاعر و ادیب ـ درگذشت.
سید کریم امیری فیروزکوهی در سال ۱۲۸۹ در فیروزکوه به دنیا آمد. در ۷ سالگی به تهران آمد و پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، به تحصیل علوم قدیمه پرداخت و ادبیات عرب، منطق، کلام، حکمت و فقه و اصول را فراگرفت.
امیری فیروزکوهی از شاعرانی بود که به سبک هندی شعر میسرود. او از شیفتگان صائب تبریزی بود. در قالبهای دیگر ـ غیر از غزل ـ هم توانا بود. قصیده و ترکیببند را هم نیکو میسرود.
سید کریم امیری فیروزکوهی در ۱۸ مهر ۱۳۶۳ در ۷۴ سالگی در تهران درگذشت و در آستانهی امامزاده طاهر در صحن حضرت عبدالعظیم حسنی در شهر ری به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
Photo
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۸ مهر ۱۳۹۷
۲۰ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۷۷، دکتر مصطفی مقربی ـ ادیب و زبانشناس ـ درگذشت.
مصطفی مقرّبی در سال ۱۲۹۳ در تهران به دنیا آمد. پس از گذراندن دوران ابتداییِ تحصیلات، وارد دانشسرای عالی شد و در ۱۳۱۵ دانشنامهی لیسانس زبان و ادب فارسی گرفت. وی همگام با تدریس، به ادامهی تحصیل پرداخت و موفق به دریافت دانشنامهی دکتری در زبان و ادبیات فارسی شد.
دکتر مقربی افزون بر همکاری با سازمان کتابهای درسی، در تألیف و تدوین دائرةالمعارف فارسی فعالیت داشت و به عنوان عضو پیوستهی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزیده شد. از این ادیب معاصر آثار قلمی فراوانی بر جای مانده که ترجمههای «تاریخ جهان برای خردسالان» و «سقوط قسطنطنیه» و تألیف «هژده گفتار» از آن جملهاند.
دکتر مصطفی مقربی در ۱۸ مهر ۱۳۷۷ در ۸۶ سالگی در تهران درگذشت و در قطعهی فرهیختگان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۲۰ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۷۷، دکتر مصطفی مقربی ـ ادیب و زبانشناس ـ درگذشت.
مصطفی مقرّبی در سال ۱۲۹۳ در تهران به دنیا آمد. پس از گذراندن دوران ابتداییِ تحصیلات، وارد دانشسرای عالی شد و در ۱۳۱۵ دانشنامهی لیسانس زبان و ادب فارسی گرفت. وی همگام با تدریس، به ادامهی تحصیل پرداخت و موفق به دریافت دانشنامهی دکتری در زبان و ادبیات فارسی شد.
دکتر مقربی افزون بر همکاری با سازمان کتابهای درسی، در تألیف و تدوین دائرةالمعارف فارسی فعالیت داشت و به عنوان عضو پیوستهی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزیده شد. از این ادیب معاصر آثار قلمی فراوانی بر جای مانده که ترجمههای «تاریخ جهان برای خردسالان» و «سقوط قسطنطنیه» و تألیف «هژده گفتار» از آن جملهاند.
دکتر مصطفی مقربی در ۱۸ مهر ۱۳۷۷ در ۸۶ سالگی در تهران درگذشت و در قطعهی فرهیختگان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی