کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
جلالالدین محدث اُرمَوی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۵ آبان ۱۳۹۷
۳۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۸، جلالالدین محدث اُرمَوی ـ مصحح ـ درگذشت.
سید جلالالدین محدث ارموی در سال ۱۲۸۳ در اورمیه متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند، سپس به فراگیری ادبیات فارسی و تکمیل معلومات خود پرداخت. ادبیات عرب و علوم اسلامی را در محضر استادان بزرگ زادگاهش چون شیخ علی ولدیانی خواند و از آیتالله سید حسین عرب، لقب «محدث» گرفت. بعد از آن، به مشهد رفت و ۴ سال در حوزهی علمیهی آن جا به تحصیل پرداخت. سپس در تهران به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. پس از مدتی به تبریز رفت و در دبیرستان «نظام» تدریس کرد.
محدث در سال ۱۳۲۰ با ورود روسها به آذربایجان، به تهران بازگشت و در کتابخانهی ملی تهران با سمت رئیس قسمت مخطوطات به خدمت پرداخت. در همین ایام با سید نصرالله تقوی آشنا شد که تصحیح و طبع «دیوان حاج میرزا ابوالفضل تهرانی» در اثر این آشنایی صورت گرفت.
محدث در سال ۱۳۳۵ به دانشکدهی معقول و منقول رفت و کار تدریس را در آن جا پی گرفت که تا هنگام بازنشستگی در سال ۱۳۴۷ ادامه داشت. او پیش از بازنشستگی، در سال ۱۳۴۲ در رشتهی علوم منقول از دانشکدهی الهیات دانشگاه تهران موفق به دریافت دانشنامهی دکتری شد.
آثار متعددی از دکتر محدث ارموی باقی مانده، از آن میان؛ تصحیح کتب «الایضاح» تألیف فضل بن شاذان نیشابوری، «میزانالملل» تألیف علیبخش میرزا قاجار، «الصوارم المهرقه فی نقدالصواعق المحرقه» تألیف قاضی نورالله شوشتری، «اسرارالصلواه (ترجمهی التنبیهات العلیه علی وظایف الصلواه القلبیه)» تألیف زینالدین شهید ثانی، «دیوان قوامی رازی»، «دیوان سید فضلالله راوندی کاشانی»، «التفضیل» تألیف ابوالفتوح محمد کراجکی، «النقض» تألیف عبدالجلیل قزوینی رازی، «الغارات» تألیف ابواسحق ابراهیم محمد ثقفی کوفی، «حکمت اسلام» تألیف محمدصالح بن محمدباقر قزوینی، «الحق المبین فی تحقیق کیفیه التفقه فیالدین» تألیف فیض کاشانی، «مطلوب کل طالب من کلام امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب» تألیف رشیدالدین وطواط، «رسالهی طینت» تألیف جمال الدین محمد خوانساری، «مفتاح التحقیق» تألیف شیخ محمدعلی معزی دزفولی، «نسایم الاسحار من لطائم الاخبار» تألیف ناصرالدین منشی کرمانی، «آثار الوزراء» تألیف سیفالدین حاجی بن نظام عقیلی، «زادالسالک» تألیف فیض کاشانی و «تفسیر گازر» موسوم «جلاء الاذهان و جلاء الاحزان» تألیف ابوالمحاسن حسین بن حسن جرجانی و «شرح فارسی غُررالحکم و دُررالکلم» تألیف عبدالواحد بن محمد تمیمی آمدی. وی دارای آثار ارزندهی دیگری است که در زمان حیات خود نتوانست به چاپ برساند که از آن میان میتوان «کشف الکربه فی شرح دعاء الندبه» را نام برد.
استاد دکتر جلالالدین محدث اُرموی در ۵ آبان ۱۳۵۸ در ۷۵سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۳۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۸، جلالالدین محدث اُرمَوی ـ مصحح ـ درگذشت.
سید جلالالدین محدث ارموی در سال ۱۲۸۳ در اورمیه متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند، سپس به فراگیری ادبیات فارسی و تکمیل معلومات خود پرداخت. ادبیات عرب و علوم اسلامی را در محضر استادان بزرگ زادگاهش چون شیخ علی ولدیانی خواند و از آیتالله سید حسین عرب، لقب «محدث» گرفت. بعد از آن، به مشهد رفت و ۴ سال در حوزهی علمیهی آن جا به تحصیل پرداخت. سپس در تهران به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. پس از مدتی به تبریز رفت و در دبیرستان «نظام» تدریس کرد.
محدث در سال ۱۳۲۰ با ورود روسها به آذربایجان، به تهران بازگشت و در کتابخانهی ملی تهران با سمت رئیس قسمت مخطوطات به خدمت پرداخت. در همین ایام با سید نصرالله تقوی آشنا شد که تصحیح و طبع «دیوان حاج میرزا ابوالفضل تهرانی» در اثر این آشنایی صورت گرفت.
محدث در سال ۱۳۳۵ به دانشکدهی معقول و منقول رفت و کار تدریس را در آن جا پی گرفت که تا هنگام بازنشستگی در سال ۱۳۴۷ ادامه داشت. او پیش از بازنشستگی، در سال ۱۳۴۲ در رشتهی علوم منقول از دانشکدهی الهیات دانشگاه تهران موفق به دریافت دانشنامهی دکتری شد.
آثار متعددی از دکتر محدث ارموی باقی مانده، از آن میان؛ تصحیح کتب «الایضاح» تألیف فضل بن شاذان نیشابوری، «میزانالملل» تألیف علیبخش میرزا قاجار، «الصوارم المهرقه فی نقدالصواعق المحرقه» تألیف قاضی نورالله شوشتری، «اسرارالصلواه (ترجمهی التنبیهات العلیه علی وظایف الصلواه القلبیه)» تألیف زینالدین شهید ثانی، «دیوان قوامی رازی»، «دیوان سید فضلالله راوندی کاشانی»، «التفضیل» تألیف ابوالفتوح محمد کراجکی، «النقض» تألیف عبدالجلیل قزوینی رازی، «الغارات» تألیف ابواسحق ابراهیم محمد ثقفی کوفی، «حکمت اسلام» تألیف محمدصالح بن محمدباقر قزوینی، «الحق المبین فی تحقیق کیفیه التفقه فیالدین» تألیف فیض کاشانی، «مطلوب کل طالب من کلام امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب» تألیف رشیدالدین وطواط، «رسالهی طینت» تألیف جمال الدین محمد خوانساری، «مفتاح التحقیق» تألیف شیخ محمدعلی معزی دزفولی، «نسایم الاسحار من لطائم الاخبار» تألیف ناصرالدین منشی کرمانی، «آثار الوزراء» تألیف سیفالدین حاجی بن نظام عقیلی، «زادالسالک» تألیف فیض کاشانی و «تفسیر گازر» موسوم «جلاء الاذهان و جلاء الاحزان» تألیف ابوالمحاسن حسین بن حسن جرجانی و «شرح فارسی غُررالحکم و دُررالکلم» تألیف عبدالواحد بن محمد تمیمی آمدی. وی دارای آثار ارزندهی دیگری است که در زمان حیات خود نتوانست به چاپ برساند که از آن میان میتوان «کشف الکربه فی شرح دعاء الندبه» را نام برد.
استاد دکتر جلالالدین محدث اُرموی در ۵ آبان ۱۳۵۸ در ۷۵سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
در_باره_منابع_کتاب_بخاری_ـ_فواد.pdf
847.6 KB
خلاصه رساله دکتری فواد سزگین در باره کتاب بخاری و اسناد آن
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Audio
سخنرانی آقای دکتر رسول جعفریان - مراسم بزرگداشت پروفسور سزگین- کتابخانه مرکزی ، آبان 97
Audio
سخنرانی آقای دکتر فرید قاسملو- مراسم بزرگداشت پروفسور سزگین- کتابخانه مرکزی، آبان 97
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
حسینعلی راشد
#تقویم_فرهنگی امروز، ۷ آبان ۱۳۹۷
۳۸ پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۹، حسینعلی راشد ـ خطیب و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
حسینعلی راشد فرزند حاج شیخ عباس تربتی، در سال ۱۲۸۴ در خانوادهای روحانی در تربت حیدریه متولد شد. مقدمات علوم متداول را در محضر پدر فراگرفت و در سال ۱۳۰۰ برای ادامهی تحصیل به مشهد مقدس رفت و حدود ۱۰ سال در حوزهی علمیهی این شهر دانش آموخت.
راشد همچنین در مدت اقامت در مشهد، در برخی زمینههای علوم از جمله؛ ریاضیات، فیزیک، تاریخ طبیعی، تاریخ ادیان و مذاهب و تفاسیر قرآن مطالعات فراوانی نمود. در سال ۱۳۰۵ برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف رفت و اصول فقه را نزد شیخ محمدحسین نایینی و فقه را نزد سید ابوالحسن اصفهانی آموخت.
راشد در سال ۱۳۱۶ در تهران به تدریس، تألیف و تهیهی فهرست کتب ادبی برای مجلس شورای ملی مشغول شد. سلسله سخنرانیهای دینی ـ اخلاقی وی در رادیو، از بیادماندنیترین کارهای اوست که از سال ۱۳۲۰ آغاز شد و بیش از یک ربع قرن ادامه یافت.
راشد در دانشگاه نیز تدریس میکرد و در سال ۱۳۴۵ بازنشسته شد، اما همچنان به کار خود ادامه داد و مدیریت گروه فلسفه و حکمت دانشکدهی معقول و منقول را هم بر عهده داشت.
حسینعلی راشد ـ خطیب نامدار ـ در ۷ آبان ۱۳۵۹ در ۷۵سالگی در تهران درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، حسینعلی راشد را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۳۸ پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۹، حسینعلی راشد ـ خطیب و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
حسینعلی راشد فرزند حاج شیخ عباس تربتی، در سال ۱۲۸۴ در خانوادهای روحانی در تربت حیدریه متولد شد. مقدمات علوم متداول را در محضر پدر فراگرفت و در سال ۱۳۰۰ برای ادامهی تحصیل به مشهد مقدس رفت و حدود ۱۰ سال در حوزهی علمیهی این شهر دانش آموخت.
راشد همچنین در مدت اقامت در مشهد، در برخی زمینههای علوم از جمله؛ ریاضیات، فیزیک، تاریخ طبیعی، تاریخ ادیان و مذاهب و تفاسیر قرآن مطالعات فراوانی نمود. در سال ۱۳۰۵ برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف رفت و اصول فقه را نزد شیخ محمدحسین نایینی و فقه را نزد سید ابوالحسن اصفهانی آموخت.
راشد در سال ۱۳۱۶ در تهران به تدریس، تألیف و تهیهی فهرست کتب ادبی برای مجلس شورای ملی مشغول شد. سلسله سخنرانیهای دینی ـ اخلاقی وی در رادیو، از بیادماندنیترین کارهای اوست که از سال ۱۳۲۰ آغاز شد و بیش از یک ربع قرن ادامه یافت.
راشد در دانشگاه نیز تدریس میکرد و در سال ۱۳۴۵ بازنشسته شد، اما همچنان به کار خود ادامه داد و مدیریت گروه فلسفه و حکمت دانشکدهی معقول و منقول را هم بر عهده داشت.
حسینعلی راشد ـ خطیب نامدار ـ در ۷ آبان ۱۳۵۹ در ۷۵سالگی در تهران درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، حسینعلی راشد را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
Audio
سخنرانی حجه الاسلام مرعشی نجفی در مراسم بزرگداشت پروفسور سزگین- کتابخانه مرکزی آبان 97
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
عبدالله نورانی وصال
#تقویم_فرهنگی امروز، ۷ آبان ۱۳۹۷
۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۰، عبدالله نورانی وصال ـ نسخهشناس و مصحصح ـ درگذشت. عبدالله نورانی وصال در سال ۱۳۰۸ در نیشابور به دنیا آمد. تحصیلات حوزوی را در نیشابور، مشهد، قم و نجف در ادبیات عربی، منطق، اصول فقه، علم کلام، اخلاق، تفسیر قرآن مجید، فلسفهی مشاء و اشراق و حکمت متعالیهی ملاصدرا تا رسیدن به درجهی اجتهاد ادامه داد. ۲۰ سال در مشهد به کار علمی پرداخت و سپس عازم قم شد. در سال ۱۳۴۷ با تشویق و دعوت استاد شهید مرتضی مطهری به تهران آمد و و از طریق ایشان به حسینیهی ارشاد و برخی مراکز فرهنگی دیگر راه یافت و مشغول به کار شد. پژوهش در کنار استادان دانشگاههای تهران و آشنایی با روشهای جدید نسخهپژوهشی و پژوهشهای مختلف، او را به کار تصحیح نسخههای خطی و پژوهش در این عرصه ترغیب کرد.
استاد نورانی وصال از سال ۱۳۵۲ با تدریس صرف و نحو عربی و فارسی و مبانی تحقیق در علوم دینی و خداشناسی به عنوان استاد مدعو و حقالتدریس، با دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی و دانشکدهی علوم تربیتی دانشگاه تهران همکاری نمود. وی از سال ۱۳۵۴ در دانشکدهی الهیات و معارف اسلامی به عنوان حق التدریس در دورههای لیسانس، فوق لیسانس و دکتری، موضوعات فلسفه، کلام، تاریخ مذاهب و سیرهی معصومین علیهمالسلام، تاریخ و تمدن اسلامی، متون فلسفی، فلسفهی ملاصدرا، منطق قدیم و صرف و نحو عربی و شرح دیوان مُتنبّی و کلیات فلسفهی اسلامی را درس داده است. همچنین پس از انقلاب اسلامی و تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی، در کمیتهی برنامهریزی دانشکدهی الهیات و معارف اسلامی شرکت نموده و از طرف دانشگاه مأمور به همکاری با مرکز نشر دانشگاهی برای بررسی، اظهار نظر و مشاوره دربارهی تدوین و نشرکتابهای فلسفه، فقه و حقوق و معارف اسلامی شده است. علاوه بر گروه فلسفه و فقه با دیگر گروهها ی آن مرکز همکاری نموده است.
استاد عبدالله نورانی وصال از سال ۱۳۶۷ به طور رسمی با مرتبهی دانشیاری در گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشکدهی الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران به تدریس اشتغال داشت تا اینکه در سال ۱۳۷۹ با سابقهی ۲۴ سال تدریس و در مرتبهی دانشیاری از همین دانشگاه بازنشسته شد.
آثار متعددی از او منتشر شده و به دلیل همین فعالیتها از وی به عنوان «خادم کتاب»، از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تقدیر به عمل آمد.
شرح حکمه الاشراق سهروردی: پدیدآورنده: محمود بن مسعود قطبالدین شیرازی، مهدی محقق، به اهتمام عبدالله نورانی،
مبدأ و معاد: پدیدآورنده: محمد بن ابراهیم صدرالدین شیرازی، احمدبن محمد حسینی، به اهتمام عبدالله نورانی، مصنفات میرداماد: الافق المبین: پدیدآورنده: محمدباقر بن محمد میرداماد، به اهتمام عبدالله نورانی، مصنفات: غیاثالدین منصور حسینی دشتکی شیرازی: کتاب یازدهم تا کتاب بیستم به اهتمام عبدالله نورانی، تنها بخشی از تألیفاتی است که این استاد حوزهی علوم انسانی بر روی آنها کار کرده است.
استاد عبدالله نورانی وصال در ۷ آبان ۱۳۹۰ در ۸۲ سالگی زندگی را بدرود گفت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۰، عبدالله نورانی وصال ـ نسخهشناس و مصحصح ـ درگذشت. عبدالله نورانی وصال در سال ۱۳۰۸ در نیشابور به دنیا آمد. تحصیلات حوزوی را در نیشابور، مشهد، قم و نجف در ادبیات عربی، منطق، اصول فقه، علم کلام، اخلاق، تفسیر قرآن مجید، فلسفهی مشاء و اشراق و حکمت متعالیهی ملاصدرا تا رسیدن به درجهی اجتهاد ادامه داد. ۲۰ سال در مشهد به کار علمی پرداخت و سپس عازم قم شد. در سال ۱۳۴۷ با تشویق و دعوت استاد شهید مرتضی مطهری به تهران آمد و و از طریق ایشان به حسینیهی ارشاد و برخی مراکز فرهنگی دیگر راه یافت و مشغول به کار شد. پژوهش در کنار استادان دانشگاههای تهران و آشنایی با روشهای جدید نسخهپژوهشی و پژوهشهای مختلف، او را به کار تصحیح نسخههای خطی و پژوهش در این عرصه ترغیب کرد.
استاد نورانی وصال از سال ۱۳۵۲ با تدریس صرف و نحو عربی و فارسی و مبانی تحقیق در علوم دینی و خداشناسی به عنوان استاد مدعو و حقالتدریس، با دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی و دانشکدهی علوم تربیتی دانشگاه تهران همکاری نمود. وی از سال ۱۳۵۴ در دانشکدهی الهیات و معارف اسلامی به عنوان حق التدریس در دورههای لیسانس، فوق لیسانس و دکتری، موضوعات فلسفه، کلام، تاریخ مذاهب و سیرهی معصومین علیهمالسلام، تاریخ و تمدن اسلامی، متون فلسفی، فلسفهی ملاصدرا، منطق قدیم و صرف و نحو عربی و شرح دیوان مُتنبّی و کلیات فلسفهی اسلامی را درس داده است. همچنین پس از انقلاب اسلامی و تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی، در کمیتهی برنامهریزی دانشکدهی الهیات و معارف اسلامی شرکت نموده و از طرف دانشگاه مأمور به همکاری با مرکز نشر دانشگاهی برای بررسی، اظهار نظر و مشاوره دربارهی تدوین و نشرکتابهای فلسفه، فقه و حقوق و معارف اسلامی شده است. علاوه بر گروه فلسفه و فقه با دیگر گروهها ی آن مرکز همکاری نموده است.
استاد عبدالله نورانی وصال از سال ۱۳۶۷ به طور رسمی با مرتبهی دانشیاری در گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشکدهی الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران به تدریس اشتغال داشت تا اینکه در سال ۱۳۷۹ با سابقهی ۲۴ سال تدریس و در مرتبهی دانشیاری از همین دانشگاه بازنشسته شد.
آثار متعددی از او منتشر شده و به دلیل همین فعالیتها از وی به عنوان «خادم کتاب»، از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تقدیر به عمل آمد.
شرح حکمه الاشراق سهروردی: پدیدآورنده: محمود بن مسعود قطبالدین شیرازی، مهدی محقق، به اهتمام عبدالله نورانی،
مبدأ و معاد: پدیدآورنده: محمد بن ابراهیم صدرالدین شیرازی، احمدبن محمد حسینی، به اهتمام عبدالله نورانی، مصنفات میرداماد: الافق المبین: پدیدآورنده: محمدباقر بن محمد میرداماد، به اهتمام عبدالله نورانی، مصنفات: غیاثالدین منصور حسینی دشتکی شیرازی: کتاب یازدهم تا کتاب بیستم به اهتمام عبدالله نورانی، تنها بخشی از تألیفاتی است که این استاد حوزهی علوم انسانی بر روی آنها کار کرده است.
استاد عبدالله نورانی وصال در ۷ آبان ۱۳۹۰ در ۸۲ سالگی زندگی را بدرود گفت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کارگاه آموزشی چهار شنبه 9 آبان 97/08/09 آشنایی با پایگاه اطلاعاتی scopus و کاربرد آن در نگارش مقالات علمی است. این پایگاه مجموعه ای غنی از مجلات علمی از بیش از 5500 ناشر معتبر علمی است.
کارگاه از ساعت 13:30 الی 15در کتابخانه مرکزی، زیرزمین کتابخانه- سالن شورا برگزار می گردد .
کارگاه از ساعت 13:30 الی 15در کتابخانه مرکزی، زیرزمین کتابخانه- سالن شورا برگزار می گردد .
Forwarded from Basatin
✅ بعد از سی سال یک همایش برای پدرم برگزار نشد!
سید محمود مرعشی نجفی در بزرگداشت فواد سزگین گفت: اردوغان سال آینده را به فواد سزگین اختصاص داده و این در حالی است که در کشور ما با وجود شخصیتهایی مانند پدر من علیرغم همه تلاشهایی که در این حوزه داشته تاکنون پس از سی سال حتی یک همایش هم برگزار نشده است!
بزرگداشت فواد سزگین، عصر شنبه (5 آبان ماه) به همت کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران با حضور رسول جعفریان، حجتالاسلام سیدمحمود مرعشی نجفی، رئیس کتابخانه آیتالله مرعشی در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و فرید قاسملو، عضو هیات علمی بنیاد دایرهالمعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.
سید محمود مرعشی در این مراسم با اشاره به زندگینامه فواد سزگین گفت: او 50 سال روی متون خطی اسلامی کار کرد و تلاش کرد تا تاریخ علم را براساس متون کهن اسلامی بازسازی کند و به دلیل تسلطش بر زبانهای زنده دنیا مانند انگلیسی، عربی، ترکی و آلمانی توانست از منابع اصلی در این حوزه بهرهمند شود.
وی به جوایز متعددی که سزگین در این سالها کسب کرد پرداخت و گفت: در سفری که سزگین به ایران داشت و از کتابخانه آیتالله مرعشی بازدید کرد از او پرسیدم که چرا در مجموعه نسخ خطی او یکی نمونه از آثار اندیشمندان شیعی نیست و همه آثار متعلق به اهل سنت است او پاسخ داد من اطلاع چندانی از این نسخ نداشتم و من همان زمان بیش از 100 نسخه قدیمی از قرن چهارم تا هشتم را به او نشان دادم همچنین از او پرسیدم که چرا در آثارش یک نسخه فارسی دیده نمیشود. به هرحال تلاشم در کتابخانه آیتالله مرعشی این بوده که کتب اربعه کهن را از قرن پنجم به ششم جمعآوری کنم.
متن کامل گزارش در لینک زیر:
http://yon.ir/2pSCC
🆔 @manunoscript
سید محمود مرعشی نجفی در بزرگداشت فواد سزگین گفت: اردوغان سال آینده را به فواد سزگین اختصاص داده و این در حالی است که در کشور ما با وجود شخصیتهایی مانند پدر من علیرغم همه تلاشهایی که در این حوزه داشته تاکنون پس از سی سال حتی یک همایش هم برگزار نشده است!
بزرگداشت فواد سزگین، عصر شنبه (5 آبان ماه) به همت کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران با حضور رسول جعفریان، حجتالاسلام سیدمحمود مرعشی نجفی، رئیس کتابخانه آیتالله مرعشی در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و فرید قاسملو، عضو هیات علمی بنیاد دایرهالمعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.
سید محمود مرعشی در این مراسم با اشاره به زندگینامه فواد سزگین گفت: او 50 سال روی متون خطی اسلامی کار کرد و تلاش کرد تا تاریخ علم را براساس متون کهن اسلامی بازسازی کند و به دلیل تسلطش بر زبانهای زنده دنیا مانند انگلیسی، عربی، ترکی و آلمانی توانست از منابع اصلی در این حوزه بهرهمند شود.
وی به جوایز متعددی که سزگین در این سالها کسب کرد پرداخت و گفت: در سفری که سزگین به ایران داشت و از کتابخانه آیتالله مرعشی بازدید کرد از او پرسیدم که چرا در مجموعه نسخ خطی او یکی نمونه از آثار اندیشمندان شیعی نیست و همه آثار متعلق به اهل سنت است او پاسخ داد من اطلاع چندانی از این نسخ نداشتم و من همان زمان بیش از 100 نسخه قدیمی از قرن چهارم تا هشتم را به او نشان دادم همچنین از او پرسیدم که چرا در آثارش یک نسخه فارسی دیده نمیشود. به هرحال تلاشم در کتابخانه آیتالله مرعشی این بوده که کتب اربعه کهن را از قرن پنجم به ششم جمعآوری کنم.
متن کامل گزارش در لینک زیر:
http://yon.ir/2pSCC
🆔 @manunoscript