کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
عباس یمینی شریف
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۸ آذر ۱۳۹۷
من نغمهسرای کودکانم،
شادست ز مهرشان روانم.
۲۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۸، عباس یمینی شریف ـ شاعر کودکان ـ درگذشت.
یمینی شریف در سال ۱۲۹۸ در محلهی پامنار تهران به دنیا آمد. بعد از تحصیلات مقدماتی، در دورهی متوسطه به دارالفنون رفت و دانشسرای مقدماتی را به پایان برد. سپس وارد دانشکدهی ادبیات شد و تا دریافت دانشنامهی دکتری در این رشته، تحصیل را ادامه داد.
دکتر یمینی شریف در سال۱۳۳۲ با بورس دولتی به آمریکا رفت و ۱ سال در دانشگاه کلمبیا به تحصیل در دورهی تخصصی در آموزش کودکان پرداخت و در این زمینه دانشنامهی فوق لیسانس گرفت. او نخستین شعرش را در سال ۱۳۲۱ برای کودکان، در «مجلهی نونهالان» منتشر کرد و در سال ۱۳۲۴ شعرهایش به کتابهای درسی دورهی ابتدایی راه یافت. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی، نخستین شمارهی «مجلهی کیهانِ بچّهها» از سوی مؤسسهی کیهان منتشر شد. یمینی شریف تا سال ۱۳۵۸ سردبیر مجلهی کیهان بچّهها بود.
عباس یمینی شریف دبستانی با نام «روش نو» با همکاری همسرش پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت، به مجموعهای آموزشی از کودکستان تا پایان دورهی راهنمایی تبدیل شد. وی از بنیانگذاران «شورای کتاب کودک» هم بود. از فعالیتهای دیگر یمینی شریف، بنیانگذاری جایزهی ادبی برای تشویق نویسندگان و تصویرگران ایرانی در عرصهی کتابهای آموزشی برای کودکان است.
عباس یمینی شریف پس از نیم قرن تلاش و خدمت برای کودکان سرزمینمان، در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ در ۷۰سالگی در تهران بدرود زندگی گفت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
من نغمهسرای کودکانم،
شادست ز مهرشان روانم.
۲۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۸، عباس یمینی شریف ـ شاعر کودکان ـ درگذشت.
یمینی شریف در سال ۱۲۹۸ در محلهی پامنار تهران به دنیا آمد. بعد از تحصیلات مقدماتی، در دورهی متوسطه به دارالفنون رفت و دانشسرای مقدماتی را به پایان برد. سپس وارد دانشکدهی ادبیات شد و تا دریافت دانشنامهی دکتری در این رشته، تحصیل را ادامه داد.
دکتر یمینی شریف در سال۱۳۳۲ با بورس دولتی به آمریکا رفت و ۱ سال در دانشگاه کلمبیا به تحصیل در دورهی تخصصی در آموزش کودکان پرداخت و در این زمینه دانشنامهی فوق لیسانس گرفت. او نخستین شعرش را در سال ۱۳۲۱ برای کودکان، در «مجلهی نونهالان» منتشر کرد و در سال ۱۳۲۴ شعرهایش به کتابهای درسی دورهی ابتدایی راه یافت. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی، نخستین شمارهی «مجلهی کیهانِ بچّهها» از سوی مؤسسهی کیهان منتشر شد. یمینی شریف تا سال ۱۳۵۸ سردبیر مجلهی کیهان بچّهها بود.
عباس یمینی شریف دبستانی با نام «روش نو» با همکاری همسرش پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت، به مجموعهای آموزشی از کودکستان تا پایان دورهی راهنمایی تبدیل شد. وی از بنیانگذاران «شورای کتاب کودک» هم بود. از فعالیتهای دیگر یمینی شریف، بنیانگذاری جایزهی ادبی برای تشویق نویسندگان و تصویرگران ایرانی در عرصهی کتابهای آموزشی برای کودکان است.
عباس یمینی شریف پس از نیم قرن تلاش و خدمت برای کودکان سرزمینمان، در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ در ۷۰سالگی در تهران بدرود زندگی گفت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتاب های:
🔹 " افغانستان مردم و سیاست "نوشته "مارتین یوانز" و ترجمه "سیما مولایی "
🔹" جرایم علیه اشخاص" نوشته ی" احمد حاجی ده آبادی"
🔹"روان شناسی زنان "نوشته "جانت شیبلی هاید" ترجمه" اکرم خمسه"
🔹"حقوق تامین مالی هواپیما" تالیف" دکتر مجتبی اشراقی آرانی"
🔹"درآمدی بر فلسفه افلوطین"
تألیف "نصرالله پورجوادی"
در کتابخانه مرکزی برای استفاده دانشجویان محترم نابینا گویا شد.
@UT_Central_Library
🔹 " افغانستان مردم و سیاست "نوشته "مارتین یوانز" و ترجمه "سیما مولایی "
🔹" جرایم علیه اشخاص" نوشته ی" احمد حاجی ده آبادی"
🔹"روان شناسی زنان "نوشته "جانت شیبلی هاید" ترجمه" اکرم خمسه"
🔹"حقوق تامین مالی هواپیما" تالیف" دکتر مجتبی اشراقی آرانی"
🔹"درآمدی بر فلسفه افلوطین"
تألیف "نصرالله پورجوادی"
در کتابخانه مرکزی برای استفاده دانشجویان محترم نابینا گویا شد.
@UT_Central_Library
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
حسن امداد
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۹ آذر ۱۳۹۷
۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، حسن امداد ـ نویسنده و پژوهشگر ـ درگذشت.
حسن امداد در سال ۱۳۰۰ در شیراز به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۲۹ از دانشکدهی ادبیات و دانشسرای عالی موفق به دریافت مدرک کارشناسی تاریخ و جغرافیا شد. این محقق معاصر بیشترین تحقیقات خود را به نقاط ناشناخته و تاریک تاریخ فارس اختصاص داده بود. حسن امداد مقالات متعدی دربارهی زندگی و آثار سعدی نوشته است. «فارس در عصر قاجاریه»، «تاریخ آموزش و پرورش فارس از عهد باستان تا دورهی معاصر»، «سیمای شاعران فارس در هزار سال» و «انجمنهای ادبی شیراز»، برخی از آثار حسن امداد هستند. او عضو انجمن آثار و مفاخر ملی فارس و رئیس دانشسرای عشایر فارس نیز بود.
حسن امداد در ۲۹ آذر ۱۳۸۹ در ۸۹سالگی درگذشت. پیکر او را از مقابل آرامگاه سعدی تشییع کردند و در جوار آرامگاه حافظ به خاک سپردند.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، حسن امداد ـ نویسنده و پژوهشگر ـ درگذشت.
حسن امداد در سال ۱۳۰۰ در شیراز به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۲۹ از دانشکدهی ادبیات و دانشسرای عالی موفق به دریافت مدرک کارشناسی تاریخ و جغرافیا شد. این محقق معاصر بیشترین تحقیقات خود را به نقاط ناشناخته و تاریک تاریخ فارس اختصاص داده بود. حسن امداد مقالات متعدی دربارهی زندگی و آثار سعدی نوشته است. «فارس در عصر قاجاریه»، «تاریخ آموزش و پرورش فارس از عهد باستان تا دورهی معاصر»، «سیمای شاعران فارس در هزار سال» و «انجمنهای ادبی شیراز»، برخی از آثار حسن امداد هستند. او عضو انجمن آثار و مفاخر ملی فارس و رئیس دانشسرای عشایر فارس نیز بود.
حسن امداد در ۲۹ آذر ۱۳۸۹ در ۸۹سالگی درگذشت. پیکر او را از مقابل آرامگاه سعدی تشییع کردند و در جوار آرامگاه حافظ به خاک سپردند.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
دفتر چهاردهم نشریه نسخه های خطی دانشگاه تهران. دفتر اول در سال 1339 و دفتر سیزدهم در سال 1387 منتشر شد. قبلا در همین کانال، فهرست مقالات رو گذاشتیم.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
حسین کریمان
#تقویم_فرهنگی امروز، 30 آذر 1397
25 سال پیش در چنین روزی در سال 1372، حسین کریمان ـ تهرانپژوه ـ درگذشت. استاد حسین کریمان در سال 1292 در تهران زاده شد. بعد از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال 1322 دانشنامهی لیسانس در ادبیات فارسی گرفت. در 1324 برای تحصیل در علوم دینی و معارف اسلامی به قم رفت و در 1335 موفق به دریافت دانشنامهی دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران شد.
بیشتر فعالیتهای علمی دکتر کریمان در زمینهی «جغرافیای تاریخی و رسم نقشهها» بوده است. وی از مؤلفان «دائرهالمعارف تشیّع» هم بود. بخش قابل توجهی از آثار تحقیقی این پژوهشگر دربارهی تهران قدیم است. از آن میان؛ کتابهای «ری باستان» در دو مجلّد، «قصران» در دو مجلّد، «آثار بازمانده از ری» و «تهران در گذشته و حال». استاد حسین کریمان در 30 آذر 1372 در 80 سالگی بدرود زندگی گفت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
25 سال پیش در چنین روزی در سال 1372، حسین کریمان ـ تهرانپژوه ـ درگذشت. استاد حسین کریمان در سال 1292 در تهران زاده شد. بعد از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال 1322 دانشنامهی لیسانس در ادبیات فارسی گرفت. در 1324 برای تحصیل در علوم دینی و معارف اسلامی به قم رفت و در 1335 موفق به دریافت دانشنامهی دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران شد.
بیشتر فعالیتهای علمی دکتر کریمان در زمینهی «جغرافیای تاریخی و رسم نقشهها» بوده است. وی از مؤلفان «دائرهالمعارف تشیّع» هم بود. بخش قابل توجهی از آثار تحقیقی این پژوهشگر دربارهی تهران قدیم است. از آن میان؛ کتابهای «ری باستان» در دو مجلّد، «قصران» در دو مجلّد، «آثار بازمانده از ری» و «تهران در گذشته و حال». استاد حسین کریمان در 30 آذر 1372 در 80 سالگی بدرود زندگی گفت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
جلیل ضیاءپور
#تقویم_فرهنگی امروز، 30 آذر 1397
19 سال پیش در چنین روزی در سال 1378، جلیل ضیاءپور ـ پدر نقاشی مدرن ایران ـ درگذشت.
ضیاءپور، نقاش، پژوهشگر و مؤلف کتابهای متعددی در زمینههای هنری بود. او جدا از این که نقاشی پیشرو و پرچمدار نهضت نوگرایی بوده است، فعالیتهای پژوهشی گستردهای را نیز در زمینهی «مردمشناسی»، «بررسی و شناخت زبان»، «فرهنگ عامه»، «پوشاک» و «نقشهای زیستی مناطق گوناگون ایران» داشته است که نتایج آنها به عنوان کتاب مرجع این دانشها در دانشگاه مورد استفاده قرار میگیرد. ضیاءپور در طول زندگی هنری و فرهنگی خود به ارائهی سخنرانیهای متعدد، ارائهی بیش از 70 مقالهی فرهنگی و هنری، تألیف 28 جلد کتاب و نیز خلق نزدیک به 40 اثر نقاشی و 2 تندیس پرداخته است.
جلیل ضیاءپور در سال 1299 در بندر انزلی زاده شد. تحصیلات هنری خود را از نوجوانی آغاز کرد. پس از به پایان رساندن مقدمات، در سال 1317 به تهران آمد. در سال 1320 وارد دانشکدهی هنرهای زیبا شد و پس از 4 سال، با بورس اهدایی دولت فرانسه در دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس، در رشتهی هنرهای تجسمی ادامهی تحصیل داد. ضیاءپور در سال 1328 و در بازگشت به ایران، نظریهاش را در مورد هنر تجسمی نقاشی به نام «لغو نظریههای مکاتب گذشته و معاصر، از پریمیتیو تا سورئالیسم» ارائه داد. او از سال 1331 از سوی ادارهی کل هنرهای زیبای کشور دعوت به کار شد و به ریاست موزهی مردمشناسی و مشاغل دیگر فرهنگی رسید. در سال 1357 از خدمات دولتی بازنشسته شد و از آن زمان تا روزهای پایان زندگی، به تدریس و تألیف و پژوهش پرداخت.
جلیل ضیاءپور در 30 آذر 1378 در 79 سالگی در تهران درگذشت و در قطعهی هنرمندان آرامگاه بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
19 سال پیش در چنین روزی در سال 1378، جلیل ضیاءپور ـ پدر نقاشی مدرن ایران ـ درگذشت.
ضیاءپور، نقاش، پژوهشگر و مؤلف کتابهای متعددی در زمینههای هنری بود. او جدا از این که نقاشی پیشرو و پرچمدار نهضت نوگرایی بوده است، فعالیتهای پژوهشی گستردهای را نیز در زمینهی «مردمشناسی»، «بررسی و شناخت زبان»، «فرهنگ عامه»، «پوشاک» و «نقشهای زیستی مناطق گوناگون ایران» داشته است که نتایج آنها به عنوان کتاب مرجع این دانشها در دانشگاه مورد استفاده قرار میگیرد. ضیاءپور در طول زندگی هنری و فرهنگی خود به ارائهی سخنرانیهای متعدد، ارائهی بیش از 70 مقالهی فرهنگی و هنری، تألیف 28 جلد کتاب و نیز خلق نزدیک به 40 اثر نقاشی و 2 تندیس پرداخته است.
جلیل ضیاءپور در سال 1299 در بندر انزلی زاده شد. تحصیلات هنری خود را از نوجوانی آغاز کرد. پس از به پایان رساندن مقدمات، در سال 1317 به تهران آمد. در سال 1320 وارد دانشکدهی هنرهای زیبا شد و پس از 4 سال، با بورس اهدایی دولت فرانسه در دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس، در رشتهی هنرهای تجسمی ادامهی تحصیل داد. ضیاءپور در سال 1328 و در بازگشت به ایران، نظریهاش را در مورد هنر تجسمی نقاشی به نام «لغو نظریههای مکاتب گذشته و معاصر، از پریمیتیو تا سورئالیسم» ارائه داد. او از سال 1331 از سوی ادارهی کل هنرهای زیبای کشور دعوت به کار شد و به ریاست موزهی مردمشناسی و مشاغل دیگر فرهنگی رسید. در سال 1357 از خدمات دولتی بازنشسته شد و از آن زمان تا روزهای پایان زندگی، به تدریس و تألیف و پژوهش پرداخت.
جلیل ضیاءپور در 30 آذر 1378 در 79 سالگی در تهران درگذشت و در قطعهی هنرمندان آرامگاه بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
📝 سلسله یادداشت های دکتر رضا منصوری درباره علم نوین
What is Science?
علم چیست؟
🔸بخش دوم: علم در جامعه های بدون اجتماع علمی
II. Science in the societies without scientific community
🔸یادداشت سیزدهم
جامعهء چند-زمان یا چندگن زمانی
Polychronic or time heterogeneous society
در کشورهای اسلامی به ویژه ایران، بر خلاف جامعههاي تك-زمان، وضعیت فرهنگی و دینامیک آن ماهیت متفاوتی دارد. سنت ديرينه و ريشهدار علمی همراه با مفاهيم زیربنایی در طول هزاران سال پديد آمده است. اين سنتها و مفاهيم به باورهايي تبديل شده است بسيار ريشهدار و نا منعطف؛ به خصوص كه در هشتصد سال اخير، پس از گذر از دورة روشنگري اسلامي در دوران آل بویه و شروع انحطاط فکری از اواسط قرن پنجم با استیلای سلجوقیان و تاسیس نظامیه ها ، سنتها راکد شده، مفاهيم ناپویا و در نتیجه متصلب شده، و جامعه به انحطاط کشیده شده است. حضیض این انحطاط را در ایران در اواخر دورهء قاجار شاهد بوده ایم. پس از آشنايي ما با غرب و پيشرفتهاي علمي و اقتدار بی بدیل آن شرايطي بسيار استثنايي در كشور ما فراهم شده است. مفاهيم و توليدات فناوري گوناگون وارد كشور ما شده بدون اينكه توانسته باشد مفاهيم و توليدات قبلي را كنار بزند. حتی نهادهای سنتی کمابیش پابرجا هستند در کنار نهادهای نوین. هنوز در كنار تراكتورها و ابزار كشاورزي مدرن خيش و روشهاي سنتي آبياري چند هزار ساله به كار ميرود؛ هنوز معماری چند هزار سالهء ما درکنار معماری مدرن حضور دارد؛ هنوز روش ها و مفاهیم حکمرانی سنتی شاهنشاهی و اقتدارگرا در کنار مفاهیم و روشهای حکمرانی مدرن مشاهده می شود؛ کمتر به مفهومی بر می خوریم كه ميراث گذشتة ما باشد و منسوخ شده باشد، يا باورهاي متناظر آن منسوخ شده باشد؛ در كنار آنها مفاهيم نوين دیگر وارد كشور شده و به درست يا به غلط به كار ميرود. در كنار آخرين دستاوردهاي تجهيزات پزشكي مانند اسكوئيد و اف ام آر آی هنوز مفاهيم گرم و سرد را مردم و پزشکان سنتی به كار ميبرند. در كنار اقتصاد سنتي بازار، اقتصاد روستايي، مفاهيم اقتصادي نوين مبتني بر فناوري اطلاعات و اقتصاد دانش-بنیان و شرکت های نوپا به كار ميرود. به يك معني، مفاهيم باستاني و سنتي به مفاهيم نوين متحول نشدهاند، بلكه همه در كنار هم به صورت متصلب موجوداند و نقش فعال در جامعه دارند، چه در تعارض باشند و چه در توافق. و به همین معنی جامعهء ما چندگن است.
🔹 این سلسله یادداشتها هرهفته عصر جمعه در همین صفحه منتشر می شود.
@UT_Central_Library
yon.ir/ZkDjJ
What is Science?
علم چیست؟
🔸بخش دوم: علم در جامعه های بدون اجتماع علمی
II. Science in the societies without scientific community
🔸یادداشت سیزدهم
جامعهء چند-زمان یا چندگن زمانی
Polychronic or time heterogeneous society
در کشورهای اسلامی به ویژه ایران، بر خلاف جامعههاي تك-زمان، وضعیت فرهنگی و دینامیک آن ماهیت متفاوتی دارد. سنت ديرينه و ريشهدار علمی همراه با مفاهيم زیربنایی در طول هزاران سال پديد آمده است. اين سنتها و مفاهيم به باورهايي تبديل شده است بسيار ريشهدار و نا منعطف؛ به خصوص كه در هشتصد سال اخير، پس از گذر از دورة روشنگري اسلامي در دوران آل بویه و شروع انحطاط فکری از اواسط قرن پنجم با استیلای سلجوقیان و تاسیس نظامیه ها ، سنتها راکد شده، مفاهيم ناپویا و در نتیجه متصلب شده، و جامعه به انحطاط کشیده شده است. حضیض این انحطاط را در ایران در اواخر دورهء قاجار شاهد بوده ایم. پس از آشنايي ما با غرب و پيشرفتهاي علمي و اقتدار بی بدیل آن شرايطي بسيار استثنايي در كشور ما فراهم شده است. مفاهيم و توليدات فناوري گوناگون وارد كشور ما شده بدون اينكه توانسته باشد مفاهيم و توليدات قبلي را كنار بزند. حتی نهادهای سنتی کمابیش پابرجا هستند در کنار نهادهای نوین. هنوز در كنار تراكتورها و ابزار كشاورزي مدرن خيش و روشهاي سنتي آبياري چند هزار ساله به كار ميرود؛ هنوز معماری چند هزار سالهء ما درکنار معماری مدرن حضور دارد؛ هنوز روش ها و مفاهیم حکمرانی سنتی شاهنشاهی و اقتدارگرا در کنار مفاهیم و روشهای حکمرانی مدرن مشاهده می شود؛ کمتر به مفهومی بر می خوریم كه ميراث گذشتة ما باشد و منسوخ شده باشد، يا باورهاي متناظر آن منسوخ شده باشد؛ در كنار آنها مفاهيم نوين دیگر وارد كشور شده و به درست يا به غلط به كار ميرود. در كنار آخرين دستاوردهاي تجهيزات پزشكي مانند اسكوئيد و اف ام آر آی هنوز مفاهيم گرم و سرد را مردم و پزشکان سنتی به كار ميبرند. در كنار اقتصاد سنتي بازار، اقتصاد روستايي، مفاهيم اقتصادي نوين مبتني بر فناوري اطلاعات و اقتصاد دانش-بنیان و شرکت های نوپا به كار ميرود. به يك معني، مفاهيم باستاني و سنتي به مفاهيم نوين متحول نشدهاند، بلكه همه در كنار هم به صورت متصلب موجوداند و نقش فعال در جامعه دارند، چه در تعارض باشند و چه در توافق. و به همین معنی جامعهء ما چندگن است.
🔹 این سلسله یادداشتها هرهفته عصر جمعه در همین صفحه منتشر می شود.
@UT_Central_Library
yon.ir/ZkDjJ
یلدای همکاران عزیز، دانشجویان و استادان گرامی دانشگاه تهران و همه مخاطبان عزیز این کانال مبارک باد. برای همه تان آرزوی طول عمر همراه با سربلندی و موفقیت داریم.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library