قدیمی ترین سند تاریخی کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد. فرمان ابوالفتح حسن علی بن جهان شاه در تولیت مزار قطب العراق سلطان شیخ محمود کرجی به نام شیخ رضی الدین علی. مورخ 27 شوال 866ق.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
کتابخانه مرکزی دارای حدود 60 هزار برگ سند تاریخی است که در حال فهرست شدن است. تاکنون دو جلد از فهرستهای اسناد این کتابخانه منتشر شده و کار فهرستنویسی بقیه اسناد در حال انجام است. انشاءالله تا پایان سال 1397 فهرستنویسی همه اسناد این مجموعه به پایان می رسدکه علاوه بر انتشار فهرست، در پایگاه جستجوی کتابخانه مرکزی نیز قابل دستیابی خواهد بود.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
این اثر مقدمه ای است بر نظریه های انسان شناسیِ فرهنگی-اجتماعی که با نگاهی علمی به انسان شناسی می پردازد و نسبت به سایر آثاری که در این زمینه نگاشته شده است با انسان شناسی علمی همخوانی دارد. نویسنده در کتاب اذعان می دارد آنچه بسیاری از مردم فکر می کنند انسان شناس می تواند با نگاهی به وضع ظاهری افراد از وضعیت روانی و چگونگی شخصیت آن ها آگاهی یابد، تفکری نادرست است. انسان شناسی علمی مورد نظر در این اثر، علمی است که ابعاد طبیعی و غیر جسمی(فرهنگی_ اجتماعی) انسان را بدون محدودیت زمان و مکان بررسی می کند.
این کتاب موضوع انسان شناسی را در نه فصل مورد بررسی قرار می دهد و اندیشه های انسان شناسی اجتماعی- فرهنگی را در سده های گوناگون زندگی بشر از عهد باستان تا سده بیستم به بحث می گذارد. مولف فصلی را به بحث در زمینه فرهنگ و شخصیت اختصاص داده و تغییراتی را که در سالیان اخیر در نظریه های انسان شناسی فرهنگی-اجتماعی رخ داده مورد توجه قرار داده است.
کتاب نوشته ی سکندر امان اللهی بهاروند است که انتشارات افرند در سال ۹۷ در ۳۲۹ صفحه آن را به چاپ رساند (مریم جعفرپور).
@UT_Central_Library
این کتاب موضوع انسان شناسی را در نه فصل مورد بررسی قرار می دهد و اندیشه های انسان شناسی اجتماعی- فرهنگی را در سده های گوناگون زندگی بشر از عهد باستان تا سده بیستم به بحث می گذارد. مولف فصلی را به بحث در زمینه فرهنگ و شخصیت اختصاص داده و تغییراتی را که در سالیان اخیر در نظریه های انسان شناسی فرهنگی-اجتماعی رخ داده مورد توجه قرار داده است.
کتاب نوشته ی سکندر امان اللهی بهاروند است که انتشارات افرند در سال ۹۷ در ۳۲۹ صفحه آن را به چاپ رساند (مریم جعفرپور).
@UT_Central_Library
درجلد دوم کتاب تاریخ اندیشه سیاسی نویسنده کوشیده است با ارائه تصویری روشن از چندین اندیشمند سیاسی، خواننده را با افکار وآرای حاکم در یک دوره تاریخی غرب آشنا کند. کتاب با بحثی کوتاه درباره ریشه های فکری دولت مدرن آغازونسبت آن با جنبش روشنگری سنجیده می شود. سپس در افکار مونتسکیو-یکی از پیشگامان برجسته عصرروشنگزی-کنکاش می کند. پس ازآن،مطالب مفصلی درباره روشنگری درامریکا ارائه می شود ودر فصل، بعد درچار چوب دیدگاه های هیوم وادموندبرک،محدودیت های روشنگری ارزیابی می شود. بخش بعد به بررسی لیبرالیسم واوج وفرودهای آن درفاصله سال های پایانی قرن نوزدهم م.اختصاص دارد به طورکلی، لیبرالیسم وروشنگری دو موضوع هنوز هم جزء مباحث بسیار مناقشه برانگیزدر اندیشه معاصر محسوب می شود. این کتاب دردو بخش بررسی شده است. بخش 5: روشنگری وشکل گیری دولت مدرن. وبخش 6: ظهور لیبرالیسم (مجد)
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
برگزاری نمایشگاه عکس های قدیمی در کتابخانه مرکزی در اسفند 1347 به روایت کیهان:
در ابتداي مراسم، دکتر ايرج افشار، رييس انتشارات و کتابخانه مرکزي دانشگاه، گفت: «عکسهاي اين نمايشگاه که به 1500 عدد ميرسد، از ميان 25 هزار عکس و ميکروفيلم و فتوکپي مختلف، انتخابشده و مربوط به دوراني است که صنعت عکاسي وارد ايران شد. زماني که ملا هادي سبزواري نميتوانست وجود چنين صنعتي را باور کند. بسياري از اين عکسها مربوط به رجال، علما، اتباع خارجي، زنان، ايلات و عشاير، مناظر، نظاميان، اصناف و طبقات، مستوفيان و لشکريان و درباريان دوران سلطنت قاجاريه است که متأسفانه ناشناس ماندهاند و اميدواريم از کمک آن عده از مراجعان به نمايشگاه که در اين موارد، اطلاعاتي دارند، برخوردار شويم.»
سپس رييس دانشگاه گفت: «گردآوري عکسهاي دوران سلطنت قاجاريه از نظر تحقيقاتي مهم است و اميدوارم قدمي که کتابخانه مرکزي برداشتهاست، متوقف نشود. بايد بگويم که کتابخانه مرکزي با همه زحماتي که مسئولان مربوطه ميکشند، چندان غني نيست و در زمينه مجلات و کتب آن بايد قدمهاي سريعي برداشتهشود. بايد دو هزار مجله و دهها هزار کتاب در تالار مطالعه عمومي کتابخانه قرار گيرد. ولو آنکه مانند بسياري از کتابخانههاي مهم جهان، همهروزه تعدادي از آنها گم شود. از همکاراني که علاقهمند به امور کتابداري هستند، ميخواهم که کتابخانه مرکزي را راهنمايي کنند.»
«آقاي افشار در مورد تعجب ملا هادي سبزواري از صنعت عکس سخن راندند. بايد بگويم ما نيز در ده سال قبل نميتوانستيم باور کنيم، ممکن است صدا و حرکات فردي که در نزديکي کره ماه قرار دارد، مستقيماً از طريق تلويزيونها پخش شود. به هر حال اميدوارم کتابخانه مرکزي، اندک اندک بهصورت کانون اسناد و مدارک و کتب علمي درآيد و مرکز مطالعه و ارشاد دانشجويان شود.»
بهدنبال بيانات رييس دانشگاه، آقايان حسنعلي غفاري و معيرالممالک که تعدادي از عکسهاي نمايشگاه را در اختيار کتابخانه مرکزي قرار دادهاند، مسئولان کتابخانههاي دانشکدهها و ساير حضار از قسمتهاي مختلف نمايشگاه ديدن کردند.
@UT_Central_Library
در ابتداي مراسم، دکتر ايرج افشار، رييس انتشارات و کتابخانه مرکزي دانشگاه، گفت: «عکسهاي اين نمايشگاه که به 1500 عدد ميرسد، از ميان 25 هزار عکس و ميکروفيلم و فتوکپي مختلف، انتخابشده و مربوط به دوراني است که صنعت عکاسي وارد ايران شد. زماني که ملا هادي سبزواري نميتوانست وجود چنين صنعتي را باور کند. بسياري از اين عکسها مربوط به رجال، علما، اتباع خارجي، زنان، ايلات و عشاير، مناظر، نظاميان، اصناف و طبقات، مستوفيان و لشکريان و درباريان دوران سلطنت قاجاريه است که متأسفانه ناشناس ماندهاند و اميدواريم از کمک آن عده از مراجعان به نمايشگاه که در اين موارد، اطلاعاتي دارند، برخوردار شويم.»
سپس رييس دانشگاه گفت: «گردآوري عکسهاي دوران سلطنت قاجاريه از نظر تحقيقاتي مهم است و اميدوارم قدمي که کتابخانه مرکزي برداشتهاست، متوقف نشود. بايد بگويم که کتابخانه مرکزي با همه زحماتي که مسئولان مربوطه ميکشند، چندان غني نيست و در زمينه مجلات و کتب آن بايد قدمهاي سريعي برداشتهشود. بايد دو هزار مجله و دهها هزار کتاب در تالار مطالعه عمومي کتابخانه قرار گيرد. ولو آنکه مانند بسياري از کتابخانههاي مهم جهان، همهروزه تعدادي از آنها گم شود. از همکاراني که علاقهمند به امور کتابداري هستند، ميخواهم که کتابخانه مرکزي را راهنمايي کنند.»
«آقاي افشار در مورد تعجب ملا هادي سبزواري از صنعت عکس سخن راندند. بايد بگويم ما نيز در ده سال قبل نميتوانستيم باور کنيم، ممکن است صدا و حرکات فردي که در نزديکي کره ماه قرار دارد، مستقيماً از طريق تلويزيونها پخش شود. به هر حال اميدوارم کتابخانه مرکزي، اندک اندک بهصورت کانون اسناد و مدارک و کتب علمي درآيد و مرکز مطالعه و ارشاد دانشجويان شود.»
بهدنبال بيانات رييس دانشگاه، آقايان حسنعلي غفاري و معيرالممالک که تعدادي از عکسهاي نمايشگاه را در اختيار کتابخانه مرکزي قرار دادهاند، مسئولان کتابخانههاي دانشکدهها و ساير حضار از قسمتهاي مختلف نمايشگاه ديدن کردند.
@UT_Central_Library
روزنامه برق به مدیریت غلامحسین مصاحب. شرح آن را پایین ملاحظه کنید:👇👇👇
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
روزنامه "برق" به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی غلامحسین مصاحب در تهران تأسیس و شماره اول آن به تاریخ چهارم خرداد ماه 1322 در دو صفحه با قطع بزرگ در چاپخانه طلوع طبع و توزیع شده است. مقاله افتتاحی این روزنامه که در حقیقت مرامنامه آن نیز هست با عنوان "آغاز سخن" بدین قسم شروع می شود:" ما معتقدیم که قدرت مادی و معنوی یک کشور موقوف به وحدت و یگانگی افراد آن کشور است و بزرگترین عوامل انحطاط یک قوم نفاق و اختلاف بین افراد آن است متأسفانه امروز همین عوامل انحطاط بر ایرانیان حکمفرماست و اختلافات زیادی در تمام شئون زندگی مادی و معنوی آنان دیده می شود حتی آنهایی هم که عشقی جز خدمت به وطن ندارند دچار تشتت آراء شدیدی هستند ... پس برای اینکه وطن ما از ورطه هولناکی که بدان دچار است خلاصی یابد و امید تجدید مجد و عظمت بطوریکه شایسته دنیای امروزی است بیش از این در مرحله خیال نمانده قدم به علم حقیقت نهد تنها یک راه متصور است و آن اینکه تمام افراد و مقامات کشور ظاهرا و باطنا دست یگانگی به یکدیگر داده در راه ترقی و تعالی ایران بکوشند و همه چیز را فدای مصالح آن نمایند. روزنامه برق مبلغ این مرام مقدس یعنی وحدت کامل ایرانیان است و در راه نیل به آن با تمام وسایل ممکنه مجاهده و مبارزه مینماید". مهمترین اخبار داخلی و اخبار جهان در موضوعات سیاسی و اجتماعی در این روزنامه منعکس شده است.
از این روزنامه شماره های 1-96 و یک شماره فوق العاده بصورت چاپی و اسکن در بخش نشریات ادواری کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در دسترس مراجعین محترم است. (منا فهیمیان)
@UT_Central_Library
از این روزنامه شماره های 1-96 و یک شماره فوق العاده بصورت چاپی و اسکن در بخش نشریات ادواری کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در دسترس مراجعین محترم است. (منا فهیمیان)
@UT_Central_Library
کتاب اسطوره، رویا، راز نوشتۀ میرچا الیاده، اسطوره شناس و دین پژوه رومانیایی است. نویسنده در نگارش این کتاب دربارۀ تفاوت های ساختاری بین اساطیر و رویا، و سپس قیاس دیدگاه های خاص تاریخ نگاران ادیان و روان شناسان ژرفنایی صحبت کرده. در حقیقت، موضوع بنیادی این اثر تلاقی و رویارویی دو نوع ذهنیت سنتی و مدرن است که نخستین ذهنیت ویژگی بشر جوامع کهن و شرقی است و دومی خاص بشر جوامع مدرن از نوع غربی. به عقیده نویسنده اگر یک غربی بخواهد با تمدن کهن ارتباط برقرار نماید، باید دربارۀ نظام های ارزشی این تمدن ها تأمل کند. بدین منظور در این اثر تلاش شده است که با مقایسۀ ساختاری اسطوره و رویا و تأثیری که این دو مفهوم در نظام ارزشی انسان کهن دارد، چنین نظام تفکری را آشکار نماید. کتاب 9 فصل دارد؛ اول باورهای معاصر و اساطیر دنیای مدرن، دوم اسطورۀ وحشی اصیل یا اعتبار سرآغاز، سوم واقعیت های کهن، چهارم تجربۀ حسی و تجربۀ عرفانی در میان انسان های ابتدیی، پنجم نمادپردازی صعود و رویاهای بیداری، ششم قدرت و تقدس در تاریخ ادیان، هفتم مادر زمین و پیوندهای مقدس کیهانی، هشتم اسرار نوزایی معنوی و فصل آخر رویارویی نمادپردازی دینی و اضطراب انسان
Forwarded from رضا منصوری
ویرایش جدید کتاب معماری علم در ایران منتشر شد.
این کتاب را پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری چاپ کرده است.
این کتاب را پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری چاپ کرده است.
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
نیما یوشیج
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ دی ۱۳۹۷
۵۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۳۸، نیما یوشیج ـ پدر شعر نو فارسی ـ درگذشت.
علی اسفندیاری که بعدها نام «نیما یوشیج» را برای خود برگزید، در سال ۱۲۷۶ در یوش مازندران زاده شد. در ۱۲سالگی همراه خانواده به تهران آمد و در «مدرسهی سن لویی» به تحصیل پرداخت. او در این مدرسه زبان فرانسه را آموخت. نیما قالبهای کهن شعر فارسی را در هم ریخت و راهی نو در شعر فارسی گشود. پدر شعر نو فارسی، نخستین کار جدّی خود را در این زمینه، با سرودن «منظومهی افسانه» در دی ماه ۱۳۰۱ آغاز کرد، اما انقلاب ادبی نیما با دو شعر «ققنوس» و «غُراب»، به ترتیب درسالهای ۱۳۱۶ و ۱۳۱۷ آغاز شد. مهمترین ویژگی شعر نیما یوشیج ـ که سرآغازی برای حرکت دیگران نیز شد ـ کوتاه و بلند بودن مصراعهای شعر است. او وزن را برای شعر ضروری میدانست، ولی معتقد بود یکسان بودن طول مصراعها در یک شعر مهم نیست.
نیما یوشیج ـ پدر شعر نو فارسی ـ در ۱۳ دی ۱۳۳۸ در ۶۲سالگی در شمیران درگذشت. او را در آغاز در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپردند. پیکرش را بعدها در سال ۱۳۷۲، به زادگاهش ـ یوش ـ منتقل کردند تا در خانهاش برای ابد آرام گیرد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۵۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۳۸، نیما یوشیج ـ پدر شعر نو فارسی ـ درگذشت.
علی اسفندیاری که بعدها نام «نیما یوشیج» را برای خود برگزید، در سال ۱۲۷۶ در یوش مازندران زاده شد. در ۱۲سالگی همراه خانواده به تهران آمد و در «مدرسهی سن لویی» به تحصیل پرداخت. او در این مدرسه زبان فرانسه را آموخت. نیما قالبهای کهن شعر فارسی را در هم ریخت و راهی نو در شعر فارسی گشود. پدر شعر نو فارسی، نخستین کار جدّی خود را در این زمینه، با سرودن «منظومهی افسانه» در دی ماه ۱۳۰۱ آغاز کرد، اما انقلاب ادبی نیما با دو شعر «ققنوس» و «غُراب»، به ترتیب درسالهای ۱۳۱۶ و ۱۳۱۷ آغاز شد. مهمترین ویژگی شعر نیما یوشیج ـ که سرآغازی برای حرکت دیگران نیز شد ـ کوتاه و بلند بودن مصراعهای شعر است. او وزن را برای شعر ضروری میدانست، ولی معتقد بود یکسان بودن طول مصراعها در یک شعر مهم نیست.
نیما یوشیج ـ پدر شعر نو فارسی ـ در ۱۳ دی ۱۳۳۸ در ۶۲سالگی در شمیران درگذشت. او را در آغاز در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپردند. پیکرش را بعدها در سال ۱۳۷۲، به زادگاهش ـ یوش ـ منتقل کردند تا در خانهاش برای ابد آرام گیرد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
Forwarded from رسول جعفریان
یک دانشجوی خوب و یک معلم خوب
از دید یک دانشمند برجسته ایرانی قرن چهارم:
راغب اصفهانی، دانشمند قرن چهارم هجری، در باره شرایط یک دانشجوی خوب موارد زیر را بر می شمرد:
[1] دانشجو باید، هدف خود را از آموختن بداند، [2] نزدیک ترین راه را برای رسیدن به هدف درسی خود بشناسد، [3] بهترین ها را که باید بداند، دنبال دانستنش باشد، [4] دنبال چیزی که از دسترس علم بشر خارج است نرود که این جهل مفرط است، بلکه دنبال آن چیزی باشد که در حوزه علم، قابل دسترسی است. [5] از هر علمی چیزی بداند [بین رشته ای] [6] از این شاخه به آن شاخه نپرد و تا علم اولی را محکم نکرده سراغ دانش دیگری نرود؛ [7] در آموختن علوم، به کیفیت بیندیشد نه کمیت؛ [8] به گونه ای بیاموزد که فراموش نکند؛ [9] با آنچه نمی داند، دشمنی نکند؛ [10] از سختی های بر سر راه علم آموزی، نگران نباشد؛ [11] خود را برای آنچه فوق طاقتش است، به زحمت نیندازد؛ [12] به فکر آسایش و رفع ناراحتی های بدنش هم باشد و آن را ترویح ـ روحبخش ـ کند؛ [13] از پرسیدن آنچه نمی داند، استنکاف نورزد که امام علی فرمود: العلم خزانة، و مفتاحها السؤال»، [14] حتی به وقت پیری هم از آموختن باز نایستد؛ [15] آنچه را می آموزد، بنویسد، و البته به کتابت تکیه نکند، و سعی کند در سینه هم حفظ کند؛ [16] هر دانشی را از نقطه ای و منبعی که باید بیاموزد؛ [17] یک اشتباه و خطا در یک مورد از علم، سبب نشود تا او حکم به فساد آن دانش کند و از آموختن آن فاصله بگیرد، مانند عوام که وقتی طبیبی یا منجمی اشتباه می کند، تمام طب و نجوم را زیر سوال می برند؛ [18] در علم، حق طلب باشد، نه آن که در علم، حق طلب باشد، نه آن که به تقلید از دیگران روی آورد، [19] هدفش از علم، عمل هم باشد، نه آن که صرفا دانش بیندوزد. [20] هدفش از آموختن علم، ریاست طلبی نباشد. [21] مقدار اندکی از علم را که به خوبی فرا گرفته، بیش از همه آن دانشی نداد که مردمان در حال آموختنش هستند.
راغب 9 شرط را هم برای یک معلم خوب بر می شمرد:
[1] نخست آن که نشر علم را واجب بداند، [2] برخوردش با هر دانشجویی فقط از روی علم باشد، و میان غنی و فقیر فرق نگذارد، [3] علم را با قرار دادن در غیر موضعش، مورد ستم قرار ندهد. [4] طبع هر دانشجویی را در نظر بگیرد، [5] در آموزش، ترتیب آموختن مطالب را در نظر بگیرد تا او به سهولت یاد بگیرد. [6] رفتار تندی با دانشجو نداشته باشد؛ [7] برخورد خصمانه نداشته باشد، بلکه با دانشجو مثل یک طبیب و بیمار رفتار کند، [8] سعی کند آنچه آموزش می دهد، آراء درست باشد و باطل را تعلیم ندهد، [9] وقتی چیزی را از و می پرسند که نمی داند، از گفتن «نمی دانم» ابا نورزد.
منبع: رسالةٌ فی فضیلة الانسان بالعلوم، راغب اصفهانی، چاپ شده با کتاب: ادب الاختلاط بالناس، عمان، انتشارات اروقه، 2015
@jafarian1964
از دید یک دانشمند برجسته ایرانی قرن چهارم:
راغب اصفهانی، دانشمند قرن چهارم هجری، در باره شرایط یک دانشجوی خوب موارد زیر را بر می شمرد:
[1] دانشجو باید، هدف خود را از آموختن بداند، [2] نزدیک ترین راه را برای رسیدن به هدف درسی خود بشناسد، [3] بهترین ها را که باید بداند، دنبال دانستنش باشد، [4] دنبال چیزی که از دسترس علم بشر خارج است نرود که این جهل مفرط است، بلکه دنبال آن چیزی باشد که در حوزه علم، قابل دسترسی است. [5] از هر علمی چیزی بداند [بین رشته ای] [6] از این شاخه به آن شاخه نپرد و تا علم اولی را محکم نکرده سراغ دانش دیگری نرود؛ [7] در آموختن علوم، به کیفیت بیندیشد نه کمیت؛ [8] به گونه ای بیاموزد که فراموش نکند؛ [9] با آنچه نمی داند، دشمنی نکند؛ [10] از سختی های بر سر راه علم آموزی، نگران نباشد؛ [11] خود را برای آنچه فوق طاقتش است، به زحمت نیندازد؛ [12] به فکر آسایش و رفع ناراحتی های بدنش هم باشد و آن را ترویح ـ روحبخش ـ کند؛ [13] از پرسیدن آنچه نمی داند، استنکاف نورزد که امام علی فرمود: العلم خزانة، و مفتاحها السؤال»، [14] حتی به وقت پیری هم از آموختن باز نایستد؛ [15] آنچه را می آموزد، بنویسد، و البته به کتابت تکیه نکند، و سعی کند در سینه هم حفظ کند؛ [16] هر دانشی را از نقطه ای و منبعی که باید بیاموزد؛ [17] یک اشتباه و خطا در یک مورد از علم، سبب نشود تا او حکم به فساد آن دانش کند و از آموختن آن فاصله بگیرد، مانند عوام که وقتی طبیبی یا منجمی اشتباه می کند، تمام طب و نجوم را زیر سوال می برند؛ [18] در علم، حق طلب باشد، نه آن که در علم، حق طلب باشد، نه آن که به تقلید از دیگران روی آورد، [19] هدفش از علم، عمل هم باشد، نه آن که صرفا دانش بیندوزد. [20] هدفش از آموختن علم، ریاست طلبی نباشد. [21] مقدار اندکی از علم را که به خوبی فرا گرفته، بیش از همه آن دانشی نداد که مردمان در حال آموختنش هستند.
راغب 9 شرط را هم برای یک معلم خوب بر می شمرد:
[1] نخست آن که نشر علم را واجب بداند، [2] برخوردش با هر دانشجویی فقط از روی علم باشد، و میان غنی و فقیر فرق نگذارد، [3] علم را با قرار دادن در غیر موضعش، مورد ستم قرار ندهد. [4] طبع هر دانشجویی را در نظر بگیرد، [5] در آموزش، ترتیب آموختن مطالب را در نظر بگیرد تا او به سهولت یاد بگیرد. [6] رفتار تندی با دانشجو نداشته باشد؛ [7] برخورد خصمانه نداشته باشد، بلکه با دانشجو مثل یک طبیب و بیمار رفتار کند، [8] سعی کند آنچه آموزش می دهد، آراء درست باشد و باطل را تعلیم ندهد، [9] وقتی چیزی را از و می پرسند که نمی داند، از گفتن «نمی دانم» ابا نورزد.
منبع: رسالةٌ فی فضیلة الانسان بالعلوم، راغب اصفهانی، چاپ شده با کتاب: ادب الاختلاط بالناس، عمان، انتشارات اروقه، 2015
@jafarian1964
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
پییر لاروس
#تقویم_فرهنگی انروز، ۱۳ دی ۱۳۹۷
۱۴۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۸۷۵ میلادی، پییر لاروس ـ ادیب و لغتشناس بزرگ فرانسوی ـ درگذشت.
پییر لاروس در سال ۱۸۱۷ میلادی در خانوادهای تنگدست در شهر پاريس به دنيا آمد. او تا ۱۵سالگی در كارگاه پدرش به عنوان شاگرد آهنگر، اسب را نعل ميكرد. لاروس پس از این مرحله از زندگی، تحصيلات خود را در شهر ورسای فرانسه ادامه داد. در اين زمان، كتابهای منتشرشده در فرانسه و نقاط دیگر جهان رامطالعه میكرد، تا آنجا که درصدد تهيهی فرهنگی جامع برآمد و با پشتكار فراوان، فرهنگ خود را به نام «لاروس» تألیف کرد. در پایان تحصيلاتش، فرهنگ او نيز كامل شد و در ۱۰ مجلّد انتشار يافت. او پیش از آن، تأليفات خود را از كتب لغت و دستور زبان برای تدريس در مدارس و انتشار روزنامهی تعليم و تربيت برای دانشآموزان آغاز كرده بود و پس از آن به تدوين اين دائرةالمعارف بزرگ پرداخت. در اين هنگام در فرانسه كسی نبود كه اسم لاروس را نشنيده باشد.
لاروس همچنین نخستين كسی است كه كتابهای تدريسی آموزشگاهها را تدوين و روش آنها را تغییر دادە و به صورت امروزی درآورده است.
پییر لاروس بر اثر كار مداوم بيمار شد، تا اينكه در ۳ ژانويهی ۱۸۷۵ در ۵۸سالگی درگذشت. اكنون دائرةالمعارف و كتب لغت و فرهنگهای تاريخی و جغرافيایی متعدد به نام «لاروس» توسط هيأتهای علمی فرانسه منتشر میشود كه نام لاروس را جاودان ساخته است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۱۴۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۸۷۵ میلادی، پییر لاروس ـ ادیب و لغتشناس بزرگ فرانسوی ـ درگذشت.
پییر لاروس در سال ۱۸۱۷ میلادی در خانوادهای تنگدست در شهر پاريس به دنيا آمد. او تا ۱۵سالگی در كارگاه پدرش به عنوان شاگرد آهنگر، اسب را نعل ميكرد. لاروس پس از این مرحله از زندگی، تحصيلات خود را در شهر ورسای فرانسه ادامه داد. در اين زمان، كتابهای منتشرشده در فرانسه و نقاط دیگر جهان رامطالعه میكرد، تا آنجا که درصدد تهيهی فرهنگی جامع برآمد و با پشتكار فراوان، فرهنگ خود را به نام «لاروس» تألیف کرد. در پایان تحصيلاتش، فرهنگ او نيز كامل شد و در ۱۰ مجلّد انتشار يافت. او پیش از آن، تأليفات خود را از كتب لغت و دستور زبان برای تدريس در مدارس و انتشار روزنامهی تعليم و تربيت برای دانشآموزان آغاز كرده بود و پس از آن به تدوين اين دائرةالمعارف بزرگ پرداخت. در اين هنگام در فرانسه كسی نبود كه اسم لاروس را نشنيده باشد.
لاروس همچنین نخستين كسی است كه كتابهای تدريسی آموزشگاهها را تدوين و روش آنها را تغییر دادە و به صورت امروزی درآورده است.
پییر لاروس بر اثر كار مداوم بيمار شد، تا اينكه در ۳ ژانويهی ۱۸۷۵ در ۵۸سالگی درگذشت. اكنون دائرةالمعارف و كتب لغت و فرهنگهای تاريخی و جغرافيایی متعدد به نام «لاروس» توسط هيأتهای علمی فرانسه منتشر میشود كه نام لاروس را جاودان ساخته است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
بی توجهی ما به علوم انسانی
ما ایرانیان در یکصد سال اخیر بسیار از اهمیت علوم انسانی برای توسعۀ کشور غفلت کردهایم. روشنفکران ما کمابیش فعال سیاسی بودهاند و نه نظریهپرداز. به تفکر بنیادی و نیازهای آن در زمینههای متنوع علوم انسانی بیتوجهی کردهایم. هرگاه صحبت از علوم یا برنامهریزی برای آن میکنیم معمولاً علوم پایه و گاهی هم مهندسی به نظرمان میآید. غافلیم از اینکه رشد علم، حتی علوم طبیعی و علوم مهندسی، بدون توجه به رشد و توسعۀ علوم انسانی ابتر میماند. پس باید در معماری علم ایران به این غفلت مزمن توجه خاص کرد، تا ایران از فاز زوال اندیشه بهدر آید و دوران شکوفایی اندیشه را آغاز کند. (معماری علم در ایران، رضا منصوری، ص 220)
@UT_Central_Library
ما ایرانیان در یکصد سال اخیر بسیار از اهمیت علوم انسانی برای توسعۀ کشور غفلت کردهایم. روشنفکران ما کمابیش فعال سیاسی بودهاند و نه نظریهپرداز. به تفکر بنیادی و نیازهای آن در زمینههای متنوع علوم انسانی بیتوجهی کردهایم. هرگاه صحبت از علوم یا برنامهریزی برای آن میکنیم معمولاً علوم پایه و گاهی هم مهندسی به نظرمان میآید. غافلیم از اینکه رشد علم، حتی علوم طبیعی و علوم مهندسی، بدون توجه به رشد و توسعۀ علوم انسانی ابتر میماند. پس باید در معماری علم ایران به این غفلت مزمن توجه خاص کرد، تا ایران از فاز زوال اندیشه بهدر آید و دوران شکوفایی اندیشه را آغاز کند. (معماری علم در ایران، رضا منصوری، ص 220)
@UT_Central_Library
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
سعید کاظمی آشتیانی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۴ دی ۱۳۹۷
۱۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۴، دکتر سعید کاظمی آشتیانی ـ دانشمند برجستهی سلولهای بنیادی ـ درگذشت.
سعید کاظمی آشتیانی در سال ۱۳۴۰ در تهران زاده شد. در سال ۱۳۵۸ در رشتهی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تحصیلات دانشگاهی را آغاز کرد. پس از وقفههایی که در اثر انقلاب فرهنگی در تحصیلاتش پدید آمد و نیز به دنبال حضور در جبهههای جنگ تحمیلی، در سال ۱۳۶۹ گواهینامهی کارشناسی ارشد را در رشتهی فیزیوتراپی دریافت کرد. کاظمی آشتیانی پس از این مرحله، در سال ۱۳۷۰ «پژوهشکدهی رویان» را تأسیس کرد. در سال ۱۳۷۶ نیز، در رشتهی علوم تشریح با گرایش جنینشناسی، دانشنامهی دکتری گرفت.
دکتر سعید کاظمی آشتیانی تلاشهای مؤثری در دستیابی به دانش تولید و تکثیر و انجماد سلولهای بنیادیِ جنینِ انسان به انجام رساند. این سلولها در زیستشناسی تکوینی، داروسازی، پزشکی، پیوند و گسترش درمانهای جدید، بسیار حیاتی هستند. این دانشمند برجسته در سال ۱۳۸۳، به علت تلاشهای فراوان در زمینهی تحقیقات سلولهای بنیادی جنین، به عنوان چهرهی ماندگار کشور معرفی شد.
دکتر سعید کاظمی آشتیانی در ۱۴ دی ۱۳۸۴ در ۴۴سالگی بر اثر عارضهی قلبی در تهران شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۱۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۴، دکتر سعید کاظمی آشتیانی ـ دانشمند برجستهی سلولهای بنیادی ـ درگذشت.
سعید کاظمی آشتیانی در سال ۱۳۴۰ در تهران زاده شد. در سال ۱۳۵۸ در رشتهی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تحصیلات دانشگاهی را آغاز کرد. پس از وقفههایی که در اثر انقلاب فرهنگی در تحصیلاتش پدید آمد و نیز به دنبال حضور در جبهههای جنگ تحمیلی، در سال ۱۳۶۹ گواهینامهی کارشناسی ارشد را در رشتهی فیزیوتراپی دریافت کرد. کاظمی آشتیانی پس از این مرحله، در سال ۱۳۷۰ «پژوهشکدهی رویان» را تأسیس کرد. در سال ۱۳۷۶ نیز، در رشتهی علوم تشریح با گرایش جنینشناسی، دانشنامهی دکتری گرفت.
دکتر سعید کاظمی آشتیانی تلاشهای مؤثری در دستیابی به دانش تولید و تکثیر و انجماد سلولهای بنیادیِ جنینِ انسان به انجام رساند. این سلولها در زیستشناسی تکوینی، داروسازی، پزشکی، پیوند و گسترش درمانهای جدید، بسیار حیاتی هستند. این دانشمند برجسته در سال ۱۳۸۳، به علت تلاشهای فراوان در زمینهی تحقیقات سلولهای بنیادی جنین، به عنوان چهرهی ماندگار کشور معرفی شد.
دکتر سعید کاظمی آشتیانی در ۱۴ دی ۱۳۸۴ در ۴۴سالگی بر اثر عارضهی قلبی در تهران شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
📝 سلسله یادداشت های دکتر رضا منصوری درباره علم نوین
What is Science?
علم چیست؟
🔸بخش دوم: علم در جامعه های بدون اجتماع علمی
II. Science in the societies without scientific community
🔸یادداشت پانزدهم
مخاطرهء فروکاستن چندگنی به دوگانگی سنت-مدرنیته
Risk of reducing polychronism to the traditionalism-modernity duality
در سياستگذاري علم اگر به اين واقعيت ملغمة مفهومي توجه نشود همان اشتباهي رخ ميدهد كه متخصصان فروكاستگراي توسعه در بانك جهاني با نسخهپيچي براي كشورهاي جهان سوم باعث آن شدند. در بحثهاي اقتصادي گاهي از اقتصاد دوگانه در تحليل وضعيت اقتصادي كشورهاي جهان سوم صحبت شده است، و نيز از شكاف ميان اقتصاد سنتي و اقتصاد مدرن؛ اما اطلاق دوگانه جوابگوي پيچيدگي وضعيت كشور ما نيست. همچنين در بررسي جوامعي مثل ايران از فرهنگ دوگانه نام برده شده است كه آن نيز گوياي واقعيت كشور ما نيست. بهتر است چند-زماني فرهنگي و اقتصادي خود را بپذيريم و در تحليلهاي خود به آن توجه كنيم. تاکید بر تفاوت ميان كنشگران در اقتصاد يا در فرهنگ، تفاوت ميان افراد روستايي، بي سواد يا كم سواد، وابسته به نظامهاي اعتقادي قديمي از يك طرف و افراد مدرن شهري، با سواد، با ارزشها و سبك زندگي غربي از طرف دیگر اشتباهی است که باید در تحلیل وضعیت اجتماعی کشوری مثل ایران به آن توجه کرد . چند-زمانيِ مفهوميِ حاكم بر جامعة ما به طور قطع از اين تقسيمبندي تبعيت نميكند. فراواناند كساني كه سبك زندگي غربي دارند، آخرين مدارج تحصيلي را از بهترين دانشگاههاي غرب گرفتهاند، اما باورهاشان و ساختار ذهنی شان در مفاهيمي منعكس ميشود كه متعلق به دوران پیشامدرن است. به عبارت ديگر چند-زماني تنها ويژگي جامعه نيست، بلكه ويژگي افراد هم هست: جامعه و افرادی که ذهنشان به گونه ای مبهم میان مفاهیمی از دوران های متفاوت و فرهنگ های متفاوت شناور است.
به این معنی، چند-زماني و چندگنی و ملغمة مفهومي در جامعه را نميتوان به دو بخش جامعة سنتي و جامعهء باارزشهاي غربي و باسواد فروكاست. اين سادهانگاري ذهن خو گرفته به فروکاست گرایی و نا آشنا با مفهوم پادفروكاستگرايي يا زيستارگرايي است كه منجر به اين تحليل نادرست ميشود. با توجه به مدلهاي شبه-اقتصادي علم ميتوان گفت كه تا سرماية نمادين ضمني ايجاد نشود اين چندگِني جاي خود را به جامعة همگن نميدهد.
🔹 این سلسله یادداشتها هرهفته عصر جمعه در همین صفحه منتشر می شود.
@UT_Central_Library
yon.ir/ZkDjJ
What is Science?
علم چیست؟
🔸بخش دوم: علم در جامعه های بدون اجتماع علمی
II. Science in the societies without scientific community
🔸یادداشت پانزدهم
مخاطرهء فروکاستن چندگنی به دوگانگی سنت-مدرنیته
Risk of reducing polychronism to the traditionalism-modernity duality
در سياستگذاري علم اگر به اين واقعيت ملغمة مفهومي توجه نشود همان اشتباهي رخ ميدهد كه متخصصان فروكاستگراي توسعه در بانك جهاني با نسخهپيچي براي كشورهاي جهان سوم باعث آن شدند. در بحثهاي اقتصادي گاهي از اقتصاد دوگانه در تحليل وضعيت اقتصادي كشورهاي جهان سوم صحبت شده است، و نيز از شكاف ميان اقتصاد سنتي و اقتصاد مدرن؛ اما اطلاق دوگانه جوابگوي پيچيدگي وضعيت كشور ما نيست. همچنين در بررسي جوامعي مثل ايران از فرهنگ دوگانه نام برده شده است كه آن نيز گوياي واقعيت كشور ما نيست. بهتر است چند-زماني فرهنگي و اقتصادي خود را بپذيريم و در تحليلهاي خود به آن توجه كنيم. تاکید بر تفاوت ميان كنشگران در اقتصاد يا در فرهنگ، تفاوت ميان افراد روستايي، بي سواد يا كم سواد، وابسته به نظامهاي اعتقادي قديمي از يك طرف و افراد مدرن شهري، با سواد، با ارزشها و سبك زندگي غربي از طرف دیگر اشتباهی است که باید در تحلیل وضعیت اجتماعی کشوری مثل ایران به آن توجه کرد . چند-زمانيِ مفهوميِ حاكم بر جامعة ما به طور قطع از اين تقسيمبندي تبعيت نميكند. فراواناند كساني كه سبك زندگي غربي دارند، آخرين مدارج تحصيلي را از بهترين دانشگاههاي غرب گرفتهاند، اما باورهاشان و ساختار ذهنی شان در مفاهيمي منعكس ميشود كه متعلق به دوران پیشامدرن است. به عبارت ديگر چند-زماني تنها ويژگي جامعه نيست، بلكه ويژگي افراد هم هست: جامعه و افرادی که ذهنشان به گونه ای مبهم میان مفاهیمی از دوران های متفاوت و فرهنگ های متفاوت شناور است.
به این معنی، چند-زماني و چندگنی و ملغمة مفهومي در جامعه را نميتوان به دو بخش جامعة سنتي و جامعهء باارزشهاي غربي و باسواد فروكاست. اين سادهانگاري ذهن خو گرفته به فروکاست گرایی و نا آشنا با مفهوم پادفروكاستگرايي يا زيستارگرايي است كه منجر به اين تحليل نادرست ميشود. با توجه به مدلهاي شبه-اقتصادي علم ميتوان گفت كه تا سرماية نمادين ضمني ايجاد نشود اين چندگِني جاي خود را به جامعة همگن نميدهد.
🔹 این سلسله یادداشتها هرهفته عصر جمعه در همین صفحه منتشر می شود.
@UT_Central_Library
yon.ir/ZkDjJ
کتاب آیین، اسطوره و کیهان شناسی در ایران باستان اثر ماریان موله، ایران شناس و اسلام شناس لهستانی الاصل و پروردۀ مکتب خاورشناسی فرانسه است. نویسنده در این اثر از لابلای متون پیشازرتشتی و زرتشتی، از وداها و گات ها تا کتاب ها و رساله های پهلوی، خط سیر روشنی را بیرون کشیده است که پیوندهای کیهان شناسی، انسان شناسی و آخرت شناسی مزدایی را در نظامی سنجیده بیان می کند. در حققیت کوشش نویسنده برای ارائۀ تصویر روشنی از سیر برخی مفاهیم معنوی از ایران مزدایی تا ایران اسلامی است که با دیگر آثار او در همین حوزه تکمیل می شود.در این زمینه ارزیابی محتویات گات ها به عنوان سند دینی و تعیین « زمینۀ اجتماعی» آنها در دستور کار قرار گرفته است. کار با بررسی روابط آموزه های گاهانی با دیگر آموزه های دین ایرانی آغاز می شود و نشان داده می شود که آموزۀ گاهانی آموزه های دیگر را کنار نمی زند و سعی میشود که یک روح مشترک میان این آموزه ها دنبال شود. مسائل مربوط به زروانی گری در سطحی متفاوت و تنها به شکل تأثیر آن بر اسناد مورد نظر ما مورد بررسی قرار میگیرند. همچنین ارتباط میان جشن های آیینی سالانه با مفاهیم درونی گات ها مورد بحث قرار میگیرد
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
ادوارد براون
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۵ دی ۱۳۹۷
۹۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۹۲۶ میلادی، ادوارد براون ـ پژوهشگر و مؤلف فرهنگ ایران ـ در لندن درگذشت. ادوارد براون استاد زبان فارسی در دانشگاه كمبريج و صاحب آثار قلمی متعدد در زبان و فرهنگ و ادب فارسی بود. ادوارد گرانویل براون در سال ۱۸۶۲ میلادی در گلاسترشر در جنوب انگلستان به دنیا آمد. تحصیلات دانشگاهی خود را در کالج ایتن آغاز کرد. پدرش میخواست که پسرش در رشتهی مهندسی تحصیل کند، ولی ادوارد به پزشکی بیشتر علاقه داشت. از این رو، در ۱۸۷۹ میلادی در دانشگاه کمبریج به تحصیل در این رشته پرداخت. در این زمان اخبار جنگ میان عثمانی و روسیه (۱۸۷۷ میلادی) توجه او را جلب کرد. این امر موجب علاقهمندی او به تاریخ و زبان مردم ترک شد. چنین بود که ضمن تحصیل پزشکی، به فراگیری زبان ترکی، و سپس فارسی و عربی پرداخت.
ادوارد براون در تابستان ۱۸۸۲ به استانبول سفر کرد. آشنایی او با زبان و ادبیات ترکی وی را به آموختن زبان فارسی و مطالعهی شعر و ادب این زبان کشاند. از آن پس در دوران تحصیل و پس از آن، اوقات او بیشتر به خواندن کتابهای فارسی، خصوصاً شعر و تاریخ، و معاشرت با ایرانیان میگذشت.
ادوارد براون در ۱۸۸۸ میلادی به قصد سیاحت، مطالعه و تحقیق رهسپار ایران شد و در اقامت یکساله در ایران، با مردم این سرزمین و آداب و اخلاق ایرانیان آشنا شد و زبان فارسی را به خوبی فراگرفت. کتاب «یک سال در میان ایرانیان» حاصل این سفر و بیان دیدهها و آموختههای او در این دوران است. ادوارد براون پس از بازگشت به زادگاهش، در دانشگاه کمبریج به تدریس زبان و تاریخ و ادب فارسی و تحقیق در جریانهای فکری و نهضتهای اجتماعی ایران مشغول شد، و این راهی بود که تا پایان عمر در آن باقی ماند. تحقیقات و تألیفات ارزشمند براون در زمینهی تاریخ ادبیات و نظم و نثر فارسی و تصحیح و نشر متون کهن به روش علمی و انتقادی جدید، از خدمات بزرگ او به فرهنگ ایران به شمار میآید. «تاریخ ادبیات ایران» در ۴ مجلد، مفصلترین و جامعترین تألیف در این زمینه به زبانهای اروپایی است. این کتاب را استاد غلامرضا رشید یاسمی به فارسی برگردانده است. شمار آثار بزرگ ادوارد براون اعم از تألیف و ترجمهی کتابهای فارسی، ۱۸ مجلد است. افزون بر اینها، براون ۳۲ رسالهی متوسط یا کوچک و ۱۳ دیباچه به زبان انگلیسی بر کتب فارسی یا عربی دیگران نوشته است. ادوارد براون در سال ۱۹۰۳ میلادی به عضویت فرهنگستان بریتانیا و در ۱۹۱۱ به عضویت کالج سلطنتی پزشکی پذیرفته شد و در ۱۹۲۲ به نیابت ریاست انجمن سلطنتی آسیایی منصوب شد. در جشن شصتمین سال زندگانی او در ۱۹۲۲ دوستان و دوستاران ایرانی هدایایی برای او فرستادند و جامعهی شرقشناسی اروپا با انتشار مجموعه مقالاتی از خدمات او قدرشناسی کرد. ادوارد براون در ۵ ژانویه ۱۹۲۶، در ۶۴سالگی در انگلستان درگذشت. از سال ۱۳۳۴ یکی از خیابانهای نزدیک دانشگاه تهران، نام ادوارد براون را بر خود گرفته است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۹۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۹۲۶ میلادی، ادوارد براون ـ پژوهشگر و مؤلف فرهنگ ایران ـ در لندن درگذشت. ادوارد براون استاد زبان فارسی در دانشگاه كمبريج و صاحب آثار قلمی متعدد در زبان و فرهنگ و ادب فارسی بود. ادوارد گرانویل براون در سال ۱۸۶۲ میلادی در گلاسترشر در جنوب انگلستان به دنیا آمد. تحصیلات دانشگاهی خود را در کالج ایتن آغاز کرد. پدرش میخواست که پسرش در رشتهی مهندسی تحصیل کند، ولی ادوارد به پزشکی بیشتر علاقه داشت. از این رو، در ۱۸۷۹ میلادی در دانشگاه کمبریج به تحصیل در این رشته پرداخت. در این زمان اخبار جنگ میان عثمانی و روسیه (۱۸۷۷ میلادی) توجه او را جلب کرد. این امر موجب علاقهمندی او به تاریخ و زبان مردم ترک شد. چنین بود که ضمن تحصیل پزشکی، به فراگیری زبان ترکی، و سپس فارسی و عربی پرداخت.
ادوارد براون در تابستان ۱۸۸۲ به استانبول سفر کرد. آشنایی او با زبان و ادبیات ترکی وی را به آموختن زبان فارسی و مطالعهی شعر و ادب این زبان کشاند. از آن پس در دوران تحصیل و پس از آن، اوقات او بیشتر به خواندن کتابهای فارسی، خصوصاً شعر و تاریخ، و معاشرت با ایرانیان میگذشت.
ادوارد براون در ۱۸۸۸ میلادی به قصد سیاحت، مطالعه و تحقیق رهسپار ایران شد و در اقامت یکساله در ایران، با مردم این سرزمین و آداب و اخلاق ایرانیان آشنا شد و زبان فارسی را به خوبی فراگرفت. کتاب «یک سال در میان ایرانیان» حاصل این سفر و بیان دیدهها و آموختههای او در این دوران است. ادوارد براون پس از بازگشت به زادگاهش، در دانشگاه کمبریج به تدریس زبان و تاریخ و ادب فارسی و تحقیق در جریانهای فکری و نهضتهای اجتماعی ایران مشغول شد، و این راهی بود که تا پایان عمر در آن باقی ماند. تحقیقات و تألیفات ارزشمند براون در زمینهی تاریخ ادبیات و نظم و نثر فارسی و تصحیح و نشر متون کهن به روش علمی و انتقادی جدید، از خدمات بزرگ او به فرهنگ ایران به شمار میآید. «تاریخ ادبیات ایران» در ۴ مجلد، مفصلترین و جامعترین تألیف در این زمینه به زبانهای اروپایی است. این کتاب را استاد غلامرضا رشید یاسمی به فارسی برگردانده است. شمار آثار بزرگ ادوارد براون اعم از تألیف و ترجمهی کتابهای فارسی، ۱۸ مجلد است. افزون بر اینها، براون ۳۲ رسالهی متوسط یا کوچک و ۱۳ دیباچه به زبان انگلیسی بر کتب فارسی یا عربی دیگران نوشته است. ادوارد براون در سال ۱۹۰۳ میلادی به عضویت فرهنگستان بریتانیا و در ۱۹۱۱ به عضویت کالج سلطنتی پزشکی پذیرفته شد و در ۱۹۲۲ به نیابت ریاست انجمن سلطنتی آسیایی منصوب شد. در جشن شصتمین سال زندگانی او در ۱۹۲۲ دوستان و دوستاران ایرانی هدایایی برای او فرستادند و جامعهی شرقشناسی اروپا با انتشار مجموعه مقالاتی از خدمات او قدرشناسی کرد. ادوارد براون در ۵ ژانویه ۱۹۲۶، در ۶۴سالگی در انگلستان درگذشت. از سال ۱۳۳۴ یکی از خیابانهای نزدیک دانشگاه تهران، نام ادوارد براون را بر خود گرفته است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی