فایل رو پایین ملاحظه فرمایید:👇👇🌷
@UT_Central_Librar
@UT_Central_Librar
Forwarded from استراباد-گرگان-معطوفی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اهدایی ویژه . فیلمی کوتاه از تهران در سال 1320 خورشیدی و در دوران جنک جهانی اول که متفقین تعدادی از نیروهای خود را به پایتخت هم اورده بودند.
@matoofiasadolah
@matoofiasadolah
نسخه الادویة المفرده، از تاج الدین حسن بن یونس بلغاری. کتابت در 713. (موجود در کتابخانه مرکزی) این اثر منبعی برای شناخت داروهای گیاهی و نیز اثری با ارزش در شناخت اسامی کهن فارسی است.
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، با داشتن هزاران نسخه خطی و آثار نفیس در خدمت پژوهشگران است.
@UT_Central_Librar
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، با داشتن هزاران نسخه خطی و آثار نفیس در خدمت پژوهشگران است.
@UT_Central_Librar
دکتر داوری در همایش روز جهانی آینده:
اروپا و امریکا را اراده به پیشرفت ساخته است. اکنون هم هر قوم و ملتی که بخواهد مدرن شود یا توسعه یابد، باید علم را با اراده به ساختن توأم کند. اطلاعاتی که معمولاً در پژوهشهای آیندهنگری وجود دارد مفید و لازم است. اما اگر آن اطلاعات با عزم آیندهسازی توأم نشود، آینده ادامه امروز خواهد بود. اطلاعات کم و بیش همه جا هست و همه میتوانند به آن دسترسی داشته باشند. در کار توسعه و پیشرفت امر کارساز تصمیم و اراده است.
@UT_Central_Librar
اروپا و امریکا را اراده به پیشرفت ساخته است. اکنون هم هر قوم و ملتی که بخواهد مدرن شود یا توسعه یابد، باید علم را با اراده به ساختن توأم کند. اطلاعاتی که معمولاً در پژوهشهای آیندهنگری وجود دارد مفید و لازم است. اما اگر آن اطلاعات با عزم آیندهسازی توأم نشود، آینده ادامه امروز خواهد بود. اطلاعات کم و بیش همه جا هست و همه میتوانند به آن دسترسی داشته باشند. در کار توسعه و پیشرفت امر کارساز تصمیم و اراده است.
@UT_Central_Librar
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
فاطمه سیّاح
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ اسفند ۱۳۹۷
۷۱ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۶، فاطمه سیّاح ـ ادیب و مترجم ـ درگذشت.
فاطمه رضازاده محلّاتی معروف به فاطمه سیّاح، در سال ۱۲۸۱ در خانوادهای دانشپرور در مسکو به دنیا آمد. پدرش میرزا جعفر خان، ۴۵ سال در دانشکدهی زبانهای شرقی در مسکو در رشتهی زبان و ادبیات فارسی تدریس میکرد.
فاطمه سیاح تحصیلات متوسطه و عالیه را در زادگاهش گذراند و گواهینامهی دکتری را در رشتهی ادبیات اروپایی از دانشگاه ادبیات مسکو گرفت. رسالهی دکتری او دربارهی آناتول فرانس بود. وی مدت ۴ سال در دانشگاههای روسیه تدریس کرد و در سال ۱۳۰۰، برای اولین بار، همراه خانواده به ایران آمد. او از اواخر ۱۳۱۲ در ایران ماندگار شد.
دکتر فاطمه سیاح به زبانهای روسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی تسلط داشت. این امر سبب شد که در حوزهی ادبیات تطبیقی آثار ماندگاری تألیف کند. از این رو وی را میتوان «پیشگام پژوهشهای ادبیات تطبیقی در ایران» دانست. نوشتههای او در زمینهی ادبیات غرب به ویژه چخوف، بالزاک، داستایوسکی، شولوخف، پوشکین و مارسل پروست، نشان از اطلاعات عمیق او دارد.
این ادیب و مترجم پرتلاش مقالات گوناگونی هم نوشته که در سال ۱۳۵۴ به کوشش محمد گلبن منتشر شد.
دکتر فاطمه سیاح در ۱۳ اسفند ۱۳۲۶ در ۴۵سالگی بر اثر بیماری قند درگذشت و در ابن بابویه به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر فاطمه سیاح را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۷۱ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۶، فاطمه سیّاح ـ ادیب و مترجم ـ درگذشت.
فاطمه رضازاده محلّاتی معروف به فاطمه سیّاح، در سال ۱۲۸۱ در خانوادهای دانشپرور در مسکو به دنیا آمد. پدرش میرزا جعفر خان، ۴۵ سال در دانشکدهی زبانهای شرقی در مسکو در رشتهی زبان و ادبیات فارسی تدریس میکرد.
فاطمه سیاح تحصیلات متوسطه و عالیه را در زادگاهش گذراند و گواهینامهی دکتری را در رشتهی ادبیات اروپایی از دانشگاه ادبیات مسکو گرفت. رسالهی دکتری او دربارهی آناتول فرانس بود. وی مدت ۴ سال در دانشگاههای روسیه تدریس کرد و در سال ۱۳۰۰، برای اولین بار، همراه خانواده به ایران آمد. او از اواخر ۱۳۱۲ در ایران ماندگار شد.
دکتر فاطمه سیاح به زبانهای روسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی تسلط داشت. این امر سبب شد که در حوزهی ادبیات تطبیقی آثار ماندگاری تألیف کند. از این رو وی را میتوان «پیشگام پژوهشهای ادبیات تطبیقی در ایران» دانست. نوشتههای او در زمینهی ادبیات غرب به ویژه چخوف، بالزاک، داستایوسکی، شولوخف، پوشکین و مارسل پروست، نشان از اطلاعات عمیق او دارد.
این ادیب و مترجم پرتلاش مقالات گوناگونی هم نوشته که در سال ۱۳۵۴ به کوشش محمد گلبن منتشر شد.
دکتر فاطمه سیاح در ۱۳ اسفند ۱۳۲۶ در ۴۵سالگی بر اثر بیماری قند درگذشت و در ابن بابویه به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر فاطمه سیاح را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
http://lib2mag.ir/6300/managing-library-innovation-using-the-lean-startup-method/
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
کتابدار 2.0
مدیریت نوآوری در کتابخانه با استفاده از روش استارتاپ ناب | | کتابدار 2
نویسنده : مارک بیراگل[1]چکیدههدف- هدف از این مقاله، استدلال موردی است که کتابخانهها باید از روش استارتاپ ناب برای توسعه، مدیریت و راهاندازی خدمات و یا محصولات کاملا نوآورانه استفاده کنند.طرح/ روش/ ر
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
محمد خوانساری
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ اسفند ۱۳۹۷
۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، محمد خوانساری ـ منطقدان و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در مکتبخانه آغاز کرد و آموزش ابتدایی تا متوسطه را در مدرسه ادامه داد. مدتی نیز به تحصیلات حوزوی پرداخت. سپس وارد دانشسرای مقدماتی شد و در ۱۳۱۹ دانشنامهی دیپلم ادبی گرفت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۲۳ در رشتهی فلسفه و علوم تربیتی دانشگاه تهران دورهی لیسانس را به پایان رساند. مدتی در دانشگاه تدریس کرد و در ۱۳۳۲ دورهی دکتری ادبیات را هم پشت سر گذاشت. در ۱۳۳۷ به فرانسه رفت و در دانشگاه پاریس در رشتهی فلسفه و منطق تحصیل کرد و دانشنامهی دکتری در این رشته را در ۱۳۴۰ از دانشگاه پاریس دریافت کرد.
دکتر محمد خوانساری پس از بازگشت به میهن، در دانشگاه به تدریس فلسفه و منطق، علوم تربیتی، روانشناسی و جامعهشناسی پرداخت و سرانجام در ۱۳۶۱ از دانشکدهی فلسفه و ادبیات دانشگاه تهران بازنشسته گردید. دکتر خوانساری در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهرهی ماندگار در منطق برگزیده شد. وی صاحب تألیفات متعددی در منطق، فلسفه، روانشناسی، انسانشناسی، ادبیات و عرفان است. «فرهنگ اصطلاحات منطقی» (همراه با واژنامهی فرانسه و انگلیسی) و «منطق صوری» از آثار مشهور استاد در حوزهی منطق است. مقولات ـ ترجمهی کتاب معروف ارسطو ـ نیز اثر دیگر وی است.
استاد دکتر محمد خوانساری در ۱۳ اسفند ۱۳۸۸ در ۸۸سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در قطعهی نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر محمد خوانساری را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، محمد خوانساری ـ منطقدان و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در مکتبخانه آغاز کرد و آموزش ابتدایی تا متوسطه را در مدرسه ادامه داد. مدتی نیز به تحصیلات حوزوی پرداخت. سپس وارد دانشسرای مقدماتی شد و در ۱۳۱۹ دانشنامهی دیپلم ادبی گرفت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۲۳ در رشتهی فلسفه و علوم تربیتی دانشگاه تهران دورهی لیسانس را به پایان رساند. مدتی در دانشگاه تدریس کرد و در ۱۳۳۲ دورهی دکتری ادبیات را هم پشت سر گذاشت. در ۱۳۳۷ به فرانسه رفت و در دانشگاه پاریس در رشتهی فلسفه و منطق تحصیل کرد و دانشنامهی دکتری در این رشته را در ۱۳۴۰ از دانشگاه پاریس دریافت کرد.
دکتر محمد خوانساری پس از بازگشت به میهن، در دانشگاه به تدریس فلسفه و منطق، علوم تربیتی، روانشناسی و جامعهشناسی پرداخت و سرانجام در ۱۳۶۱ از دانشکدهی فلسفه و ادبیات دانشگاه تهران بازنشسته گردید. دکتر خوانساری در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهرهی ماندگار در منطق برگزیده شد. وی صاحب تألیفات متعددی در منطق، فلسفه، روانشناسی، انسانشناسی، ادبیات و عرفان است. «فرهنگ اصطلاحات منطقی» (همراه با واژنامهی فرانسه و انگلیسی) و «منطق صوری» از آثار مشهور استاد در حوزهی منطق است. مقولات ـ ترجمهی کتاب معروف ارسطو ـ نیز اثر دیگر وی است.
استاد دکتر محمد خوانساری در ۱۳ اسفند ۱۳۸۸ در ۸۸سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در قطعهی نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر محمد خوانساری را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
یکی از قدیمی ترین فهرست های منتشر شده در ایران. متن آن را پایین ملاحظه و دانلود فرمایید👇
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
با عضویت کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در IATUL پل ارتباطی میان کتابخانه مرکزی با این سازمان برقرار شده است. عضویت در IATUL یعنی همراه بودن در شبکۀ قوی از کتابخانههای دانشگاهی و پژوهشی در محیط چالش برانگیز رشد سریع تکنولوژی و تغییر نیازهای مخاطبان کتابخانههای دانشگاهی. با این عضویت فرصتی برای کتابخانه ایجاد شده است تا چالشهای حرفهای خود را با رویکردهای بین المللی، بین مرزی و همدلی جمعی شناسایی و رفع کند.
مزایای عضویت:
1. شرکت در کنفرانسها و کارگاههای آموزشی: مطلع بودن از رویدادهای آینده IATUL در سراسر جهان
2. صرفه جویی در هزینه: هزینه شرکت در کنفرانسها و کارگاههای IATUL برای کارکنان کتابخانه کاهش یافته است
3. خدمات ویرایش انگلیسی: ترجمه و ویرایش علمی با کیفیت خوب
4. آموزش کارکنان کتابخانه: کارکنان کتابخانۀ عضو IATUL قادر هستند کارگاههای تحصیلی بین المللی درخواست کنند
5. شبکه سازی: کتابخانه عضو میتواند دانش تخصصی خود در زمینه کتابداری را در سطح جهانی افزایش دهد و با سایر کتابخانههای دانشگاهی همکاری کند.
@UT_Central_Library
مزایای عضویت:
1. شرکت در کنفرانسها و کارگاههای آموزشی: مطلع بودن از رویدادهای آینده IATUL در سراسر جهان
2. صرفه جویی در هزینه: هزینه شرکت در کنفرانسها و کارگاههای IATUL برای کارکنان کتابخانه کاهش یافته است
3. خدمات ویرایش انگلیسی: ترجمه و ویرایش علمی با کیفیت خوب
4. آموزش کارکنان کتابخانه: کارکنان کتابخانۀ عضو IATUL قادر هستند کارگاههای تحصیلی بین المللی درخواست کنند
5. شبکه سازی: کتابخانه عضو میتواند دانش تخصصی خود در زمینه کتابداری را در سطح جهانی افزایش دهد و با سایر کتابخانههای دانشگاهی همکاری کند.
@UT_Central_Library
دوفصلنامه «توسعه علوم انسانی »، نشریه تخصصی و از تازه های نشریات گروه علوم انسانی فرهنگستان علوم است که طی دو شماره در هر سال انتشار می یابد و به چاپ و نشر مقالاتی می پردازد که در زمینه های مختلف علوم انسانی در حوزه های اقتصاد، تاریخ، جامعه شناسی، جغرافیا، حقوق، دانش شناسی، روان شناسی، زبانشناسی، علم اطلاعات، علوم تربیتی، علوم سیاسی، علوم شناختی و فلسفه و مدیریت به بحث و بررسی پرداخته باشد. شماره اول این دوفصلنامه به صاحب امتیازی فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و مدیر مسئولی و سردبیری دکتر سید مهدی الوانی در پاییز و زمستان 1397 به چاپ رسیده است. این نشریه در وبگاه http://www.ias.ac.ir نمایه و نسخه چاپی آن در بخش نشریات ادواری کتابخانه مرکزی در دسترس مراجعین محترم قرار دارد.
(فهیمیان)
(فهیمیان)
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
محمد مصدّق
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۴ اسفند ۱۳۹۷
۵۲ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۵، دکتر محمد مصدّق ـ نخستوزیر ایران در دورهی محمدرضا پهلوی ـ درگذشت.
محمد مصدق در سال ۱۲۶۱ در روستای احمدآباد در اطراف تهران به دنیا آمد. پدرش ـ میرزا هدایتالله آشتیانی ـ وزیر دفتر دربار ناصرالدین شاه قاجار بود که در زمان حیاتش پسر خود محمد را در ردیف مستوفیان حقوقبگیر قرار داد. پس از مرگ میرزا هدایتالله آشتیانی، از سوی ناصرالدین شاه لقب مصدقالسلطنه به فرزندش محمد داده شد که بعدها نام خانوادگی مصدق را از این لقب گرفت. مصدق در زمان مظفرالدین شاه، فرمان استیفای خراسان را گرفت. در پی گذراندن دروس معمول در مکتبخانه و مطالعات شخصی زیر نظر استادانی چون؛ شیخ محمدعلی کاشانی، میرزا عبدالرزاق خان بغایری، میرزا غلامحسین خان رهنما و میرزا جواد خان قریب (دیپلم مدرسهی سیاسی و ناظم مدرسهی آلمانی)، در سال ۱۲۸۷، در اواخر پادشاهی محمدعلی شاه، همراه با زن و فرزندان برای ادامهی تحصیل به فرانسه رفت. پس از پایان یافتن تحصیل علوم مالیه در مدرسهی علوم سیاسی پاریس، به سویس رفت و دورههای کارشناسی و دکتری در رشتهی حقوق را در دانشگاه نوشاتل گذراند. موضوع رسالهی دکتری مصدق در مورد «وصیت در حقوق اسلامی مذهب شیعه» بود. گفته میشود محمد مصدق نخستین ایرانی است که در رشتهی حقوق مدرک دکتری دریافت کرده است. او در مقاطع کوتاهی در دورهی احمد شاه قاجار و نخستوزیری حسن پیرنیا و احمد قوام، وزیر خارجه و معاون وزیر مالیه بود. مدتی نیز والیگری ولایات آذربایجان و فارس را در دست داشت. در دورهی پهلوی اول و دوم ۸ دوره به نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای ملی و در زمان پهلوی دوم ۲ دوره به نخستوزیری رسید.
دکتر مصدق در دورههای چهاردهم و شانزدهم مجلس شورای ملی، برای ملی کردن صنعت نفت ایران تلاش بسیار کرد. سرانجام در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ موفق شد «قانون ملی شدن صنعت نفت ایران» را با حمایت جریانهای اسلامی به رهبری آیتالله کاشانی و گروههای ملی در مجلس، به تصویب مجلس شورای ملی و مجلس سنا برساند. در همین راستا، مصدق در اُردیبهشت ۱۳۳۰، برای اجرای این قانون و خلع ید از شرکت نفت انگلیس، نخستوزیر ایران شد، اما یک سال بعد به دلیل درخواست به دست گرفتن وزارت جنگ و عدم پذیرش آن توسط محمدرضا شاه پهلوی، از مقام خود استعفا کرد. شاه نیز بلافاصله احمد قوام را به نخستوزیری برگزید. این رویداد، موجب تحریک نیروهای مردمی به رهبری آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی گردید و در نهایت با اخطار آیتالله کاشانی به احمد قوام برای کنار رفتن از قدرت، قیام مردمی ۳۰ تیر ۱۳۳۱ شکل گرفت. دکتر مصدق پس از این واقعه، دوباره روی کار آمد، اما دولت مستعجلش تنها تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دوام آورد، زیرا در این روز فضلالله زاهدی به دستور شاه که به اروپا فرار کرده بود، با حمایت آمریکا و انگلیس علیه دولت دکتر مصدق کودتا کرد و او و یارانش را دستگیر نمود. دکتر مصدق محاکمه گردید و به ۳ سال زندان محکوم شد. با پایان یافتن دوران محکومیت، به زادگاهش روستای احمدآباد در غرب تهران تبعید گردید و پس از چند سال زندگی در تبعید، در ۱۴ اسفند ۱۳۴۵ در ۸۴سالگی در بیمارستان نجمیهی تهران درگذشت و در زادگاه خود ـ احمدآباد مصدق ـ به خاک سپرده شد.
دکتر مصدق مقالات و کتابهایی نوشته و تألیف کرده است، از آن میان کتابهای: «کاپیتولاسیون و ایران»، «دستور در محاکم حقوقی»، «شرکتهای سهامی در اروپا» و «اصول قواعد و قوانین مالیه در ممالک خارجه و ایران قبل از مشروطیت و دورهی مشروطه».
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۵۲ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۵، دکتر محمد مصدّق ـ نخستوزیر ایران در دورهی محمدرضا پهلوی ـ درگذشت.
محمد مصدق در سال ۱۲۶۱ در روستای احمدآباد در اطراف تهران به دنیا آمد. پدرش ـ میرزا هدایتالله آشتیانی ـ وزیر دفتر دربار ناصرالدین شاه قاجار بود که در زمان حیاتش پسر خود محمد را در ردیف مستوفیان حقوقبگیر قرار داد. پس از مرگ میرزا هدایتالله آشتیانی، از سوی ناصرالدین شاه لقب مصدقالسلطنه به فرزندش محمد داده شد که بعدها نام خانوادگی مصدق را از این لقب گرفت. مصدق در زمان مظفرالدین شاه، فرمان استیفای خراسان را گرفت. در پی گذراندن دروس معمول در مکتبخانه و مطالعات شخصی زیر نظر استادانی چون؛ شیخ محمدعلی کاشانی، میرزا عبدالرزاق خان بغایری، میرزا غلامحسین خان رهنما و میرزا جواد خان قریب (دیپلم مدرسهی سیاسی و ناظم مدرسهی آلمانی)، در سال ۱۲۸۷، در اواخر پادشاهی محمدعلی شاه، همراه با زن و فرزندان برای ادامهی تحصیل به فرانسه رفت. پس از پایان یافتن تحصیل علوم مالیه در مدرسهی علوم سیاسی پاریس، به سویس رفت و دورههای کارشناسی و دکتری در رشتهی حقوق را در دانشگاه نوشاتل گذراند. موضوع رسالهی دکتری مصدق در مورد «وصیت در حقوق اسلامی مذهب شیعه» بود. گفته میشود محمد مصدق نخستین ایرانی است که در رشتهی حقوق مدرک دکتری دریافت کرده است. او در مقاطع کوتاهی در دورهی احمد شاه قاجار و نخستوزیری حسن پیرنیا و احمد قوام، وزیر خارجه و معاون وزیر مالیه بود. مدتی نیز والیگری ولایات آذربایجان و فارس را در دست داشت. در دورهی پهلوی اول و دوم ۸ دوره به نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای ملی و در زمان پهلوی دوم ۲ دوره به نخستوزیری رسید.
دکتر مصدق در دورههای چهاردهم و شانزدهم مجلس شورای ملی، برای ملی کردن صنعت نفت ایران تلاش بسیار کرد. سرانجام در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ موفق شد «قانون ملی شدن صنعت نفت ایران» را با حمایت جریانهای اسلامی به رهبری آیتالله کاشانی و گروههای ملی در مجلس، به تصویب مجلس شورای ملی و مجلس سنا برساند. در همین راستا، مصدق در اُردیبهشت ۱۳۳۰، برای اجرای این قانون و خلع ید از شرکت نفت انگلیس، نخستوزیر ایران شد، اما یک سال بعد به دلیل درخواست به دست گرفتن وزارت جنگ و عدم پذیرش آن توسط محمدرضا شاه پهلوی، از مقام خود استعفا کرد. شاه نیز بلافاصله احمد قوام را به نخستوزیری برگزید. این رویداد، موجب تحریک نیروهای مردمی به رهبری آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی گردید و در نهایت با اخطار آیتالله کاشانی به احمد قوام برای کنار رفتن از قدرت، قیام مردمی ۳۰ تیر ۱۳۳۱ شکل گرفت. دکتر مصدق پس از این واقعه، دوباره روی کار آمد، اما دولت مستعجلش تنها تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دوام آورد، زیرا در این روز فضلالله زاهدی به دستور شاه که به اروپا فرار کرده بود، با حمایت آمریکا و انگلیس علیه دولت دکتر مصدق کودتا کرد و او و یارانش را دستگیر نمود. دکتر مصدق محاکمه گردید و به ۳ سال زندان محکوم شد. با پایان یافتن دوران محکومیت، به زادگاهش روستای احمدآباد در غرب تهران تبعید گردید و پس از چند سال زندگی در تبعید، در ۱۴ اسفند ۱۳۴۵ در ۸۴سالگی در بیمارستان نجمیهی تهران درگذشت و در زادگاه خود ـ احمدآباد مصدق ـ به خاک سپرده شد.
دکتر مصدق مقالات و کتابهایی نوشته و تألیف کرده است، از آن میان کتابهای: «کاپیتولاسیون و ایران»، «دستور در محاکم حقوقی»، «شرکتهای سهامی در اروپا» و «اصول قواعد و قوانین مالیه در ممالک خارجه و ایران قبل از مشروطیت و دورهی مشروطه».
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
آلینوش طَریان
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۴ اسفند ۱۳۹۷
۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، آلینوش طَریان ـ مادر نجوم و بانوی اخترفیزیک ایران ـ درگذشت.
آلینوش طریان در سال ۱۲۹۱، در تهران از پدر و مادری ارمنی متولد شد. پس از گذراندن دورههای ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در رشتهی فیزیک در دانشگاه تهران دنبال کرد و دانشنامهی لیسانس گرفت. بانو طریان پس از فارغالتحصیلی، به عنوان کارمند آزمایشگاه فیزیک دانشکدهی علوم دانشگاه تهران به کار پرداخت و در شمار دستیاران دکتر محمدباقر محمودیان درآمد. پس از ۶ سال به فرانسه رفت و در ۱۳۳۶ از دانشگاه سوربن موفق به گرفتن دانشنامهی دکتری فیزیک شد. او در آن جا یک سال با ایرن کوری دختر ماری کوری همکاری کرد، سپس به ایران بازگشت و با مرتبهی دانشیاری، در گروه فیزیک دانشکدهی علوم تهران به تدریس پرداخت.
دکتر آلینوش طریان پس از راهاندازی «مؤسسهی ژئوفیزیک دانشگاه تهران»، سرپرستی «رصدخانهی فیزیک خورشیدی» را بر عهده گرفت و در این جا بود که برای نخستین بار درس فیزیک خورشیدی و اخترفیزیک ستارگانی را ارائه کرد.
دکتر طریان در سال ۱۳۴۳ به درجهی استادی رسید. وی به پاس سالها فعالیت علمی و پژوهشی، «بانوی اخترفیزیک و مادر ستارهشناسی نوین ایران» نام گرفته است. این بانوی فیزیکدان ایرانی در شهریور ۱۳۵۸ پس از ۳۲ سال فعالیت آموزشی و پژوهشی بازنشسته شد.
استاد دکتر آلینوش طریان در ۱۴ اسفند ۱۳۸۹ در ۹۸سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، آلینوش طَریان ـ مادر نجوم و بانوی اخترفیزیک ایران ـ درگذشت.
آلینوش طریان در سال ۱۲۹۱، در تهران از پدر و مادری ارمنی متولد شد. پس از گذراندن دورههای ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در رشتهی فیزیک در دانشگاه تهران دنبال کرد و دانشنامهی لیسانس گرفت. بانو طریان پس از فارغالتحصیلی، به عنوان کارمند آزمایشگاه فیزیک دانشکدهی علوم دانشگاه تهران به کار پرداخت و در شمار دستیاران دکتر محمدباقر محمودیان درآمد. پس از ۶ سال به فرانسه رفت و در ۱۳۳۶ از دانشگاه سوربن موفق به گرفتن دانشنامهی دکتری فیزیک شد. او در آن جا یک سال با ایرن کوری دختر ماری کوری همکاری کرد، سپس به ایران بازگشت و با مرتبهی دانشیاری، در گروه فیزیک دانشکدهی علوم تهران به تدریس پرداخت.
دکتر آلینوش طریان پس از راهاندازی «مؤسسهی ژئوفیزیک دانشگاه تهران»، سرپرستی «رصدخانهی فیزیک خورشیدی» را بر عهده گرفت و در این جا بود که برای نخستین بار درس فیزیک خورشیدی و اخترفیزیک ستارگانی را ارائه کرد.
دکتر طریان در سال ۱۳۴۳ به درجهی استادی رسید. وی به پاس سالها فعالیت علمی و پژوهشی، «بانوی اخترفیزیک و مادر ستارهشناسی نوین ایران» نام گرفته است. این بانوی فیزیکدان ایرانی در شهریور ۱۳۵۸ پس از ۳۲ سال فعالیت آموزشی و پژوهشی بازنشسته شد.
استاد دکتر آلینوش طریان در ۱۴ اسفند ۱۳۸۹ در ۹۸سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی