قوی ترین و اصلی ترین حرکت تئوری

شاخه نیمه اجباری زیر وسوسه انگیز است:
17.Qxe6 fxe6 18.Rd2 (18.Bxg7 Bxd1 19.Bxf8 Bxe2 ماتریال از دست می دهد) 18...Bxh6 19.Rxc2 Nb4 20.Rc3 Nxa2 21.Ra3 Nc1 22.Bd1 a5!,
منجر به یک موقعیت پیچیده با یک پیاده اضافی برای سیاه، و شانس تقریبا مساوی.

یک تصمیم پوزیسیونی قوی! بسیاه فیل دوست داشتنی خود را با اسب حریف تعویض کرده، و اسب بلوکه کننده «ابدی» خود را در c6 تضمین می کند، زیرا فیل سفید هرگز نمی تواند به اسب در c6 حمله کند.

محروم کردن سفید از داشتن دو فیل که پس از آن سفید با دفاعی طولانی و ناخوشایند روبرو می شود. موتورها آخر بازی را برابر ارزیابی می کنند، اما از نظر بازیکن، موقعیت سیاه به وضوح ارجحیت دارد.

نقشه سیاه ساده است - پیشروی پیاده‌های جناح شاه، فشرده کردن مهره‌های سفید و آوردن شاهش به مرکز. سفید هیچ بازی متقابل معقولی ندارد.

موقعیت تقریباً برابر به نظر می رسد. پایگاه e5 نمی تواند به عنوان یک پایگاه مناسب برای اسب سفید عمل کند - سیاه به سادگی با فیل e5 را می گیرد و بازی را روی خانه های روشن شروع می کند. بنابراین، سفید در عوض سعی می‌کند ستون باز e را تصاحب کند، و می‌تواند با استفاده از ضعف قابل‌توجه g6، با بازی در جناح شاه به این امر کمک کند.

19...Nc6 20.Ng4 Ne7 21.Qh5 (21.Nxh6+ Kh8 22.Nf7+ Kg8=) 21...Nf5 22.Rhe1
وسفید ابتکار عمل را حفظ می کند.

پیاده‌های سیاه روی خانه های همرنگ فیل او ثابت می‌شوند که در دراز مدت مفید است. سفید همچنین متوجه شده است که پس از تعویض در g6، پیاده سفیدی که در آن خانه ظاهر می شود یک نقطه قوت است نه یک ضعف. وضعیت سیاه را فشرده کرده و نمی توان به سادگی به آن حمله کرد.

20...Be7 21.Qxf7+ (21.Ng4!? Qf3+ 22.Kh3 Qxc3 23.Nxh6+ Kh8∞) 21...Nxf7 22.Ng4±.

پیاده g6 باعث مزاحمت سیاه شده و در پایان نتیجه بازی را تعیین می کند.