او نباید اجازه می داد که سیاه خطوط را برای رخ‌هایش باز کند؛ در عوض، باید
20.bxa5 bxa5 21.Nd4,
را بازی می کرد که شانس‌هایی برای مساوی کردن به همراه داشت.

حرکت فعال‌تر،22.Nc3 است که پس از آن برتری سیاه ناچیز خواهد بود.

پیاده کمی فعال‌تر شده ، خانهٔ c4 را از اسب سفید گرفته و مسیر b6 را برای فیل باز می‌کند.

ایجاد خانه فرار برای شاه مفید بود.

این حرکت بلافاصله باعث باخت می‌شود. او می‌توانست با شاخه زیر مدت بیشتری مقاومت کند:
33.h3! Qa3 34.Bc3.

سفید تسلیم شد.

پرش اسب به d3 طبیعی و قوی است – سیاه صاحب دو فیل می‌شود و به بازی فعال با سوارها دست می‌یابد. اما با توجه به اینکه سفید مجبور خواهد شد از فیل خانه های روشن او چشم‌پوشی کند، سیاه ابتدا ایجاد یک ضعف را تحریک می‌کند.

17.bxc5 Bxa1 18.cxd6 Qxd6 19.Nxb7 Qe7 20.Nc5 Rb8 21.Nb3 Qf6 22.Kf2 Bc3 23.Qc2 0-0,
سفید جبران کافی در ازای تفاوت را به دست نمی آورد.

بهتر بود که سفید 22.bxc5 بازی می‌کرد، که باعث تقویت موقعیت در مرکز می‌شد. با این حال، به‌دلیل ضعف خانه‌های سفید جناح شاه، برتری همچنان با سیاه باقی می‌ماند.

با داشتن چنین فیلی، سفید مجبور به تسلیم یک رخ می‌شود و باقیِ ماجرا فقط به تکنیک بستگی دارد.

سفید تسلیم شد.