پیاده کمی فعال‌تر شده ، خانهٔ c4 را از اسب سفید گرفته و مسیر b6 را برای فیل باز می‌کند.

ایجاد خانه فرار برای شاه مفید بود.

این حرکت بلافاصله باعث باخت می‌شود. او می‌توانست با شاخه زیر مدت بیشتری مقاومت کند:
33.h3! Qa3 34.Bc3.

سفید تسلیم شد.

پرش اسب به d3 طبیعی و قوی است – سیاه صاحب دو فیل می‌شود و به بازی فعال با سوارها دست می‌یابد. اما با توجه به اینکه سفید مجبور خواهد شد از فیل خانه های روشن او چشم‌پوشی کند، سیاه ابتدا ایجاد یک ضعف را تحریک می‌کند.

17.bxc5 Bxa1 18.cxd6 Qxd6 19.Nxb7 Qe7 20.Nc5 Rb8 21.Nb3 Qf6 22.Kf2 Bc3 23.Qc2 0-0,
سفید جبران کافی در ازای تفاوت را به دست نمی آورد.

بهتر بود که سفید 22.bxc5 بازی می‌کرد، که باعث تقویت موقعیت در مرکز می‌شد. با این حال، به‌دلیل ضعف خانه‌های سفید جناح شاه، برتری همچنان با سیاه باقی می‌ماند.

با داشتن چنین فیلی، سفید مجبور به تسلیم یک رخ می‌شود و باقیِ ماجرا فقط به تکنیک بستگی دارد.

سفید تسلیم شد.

ارزیابی چنین پوزیسیون‌هایی بستگی به این دارد که سفید تا چه اندازه کنترل خانه d5 را در اختیار دارد. اگر فیل سفید به جای e2 روی خانه b3 قرار داشت، تنها راه بازی قابل قبول برای سیاه، قربانی کردن تفاوت در c3 و سپس زدن پیاده e4 بود – یک‌بار دیگر، تمام نبرد حول محور خانه‌های مرکزی می‌چرخد. اما وقتی فیل در e2 باشد، سیاه می‌تواند سد d5 را با یک پیشروی پیاده از بین ببرد.