سوارهای سفید همکاری فوق‌العاده‌ای دارند و حتی با نیرویی حداقلی می‌توانند حمله‌ای سرنوشت‌ساز علیه شاهِ بی‌دفاعِ سیاه ترتیب دهند.

با توجه به ماتِ اجتناب‌ناپذیر در دو حرکت، سیاه تسلیم شد.

تعویض تمام سوارهای سنگین آن‌قدرها هم برای سیاه بد نیست، چون او یک پیادهٔ رونده در ستون h دارد. با این حال، شاه سفید همچنان در امنیت باقی می‌ماند و برای سیاه ناخوشایند است که مدام نگران ضعف عرض آخر خود باشد. بنابراین، سیاه یکی از پیاده‌های دوبله خود را قربانی می‌کند تا پوشش دفاعی شاه سفید را برهم بزند.

اسب با گرفت زمان به خانهٔ d5 می‌آید – این خانه، مکان ایده‌آلی برای حمله است.

این حرکت که خانهٔ b3 را برای سوارهای سنگین او تضمین می‌کند، نتیجهٔ بازی را تعیین می‌کند.

سفید تسلیم شد.

معمولاً در چنین پوزیسیون باز و فعالی، بازیکنی که با کیش حمله می‌کند برنده می‌شود. بعد از ارتقای طبیعی پیاده به وزیر با حرکت 46...e1=Q+ و پاسخ 47.Kh2، سیاه دیگر کیشی ندارد و سفید در حرکت بعدی حمله‌ای قاطع را آغاز خواهد کرد.
اما سیاه حرکتی را پیدا کرد که سفید از آن غافل شده بود (در حالی که سفید به جای حرکت آخر خود یعنی 46.a7-a8=Q، می‌توانست با 46.Kh1-h2! برنده شود).

سفید به دلیل ادامه زیر تسلیم شد:
47.Kh2 47...Ng4+ 48.hxg4 Rh7+ 49.Kg3 e1=Q+ 50.Kf3 fxg4+ 51.Kxg4 Rh4+

ابتکار عمل سفید بسیار قدرتمند به نظر می‌رسد، اما سیاه یک سوار کامل بیشتر دارد. در پاسخ به 24.Rh8، حرکت 24...h5 انجام می‌شود و چیزی مشخص و قطعی برای سفید وجود ندارد. اما سفید یک ترفند تاکتیکی درخشان در اختیار دارد که شامل کشاندن وزیر سیاه به عرض هفتم است، جایی که می‌توان به آن حمله کرد.

اگر
25...Qd7 26.Rxd7+ Bxd7,
سفید منابع حمله‌ای زیادی در اختیار دارد که یکی از آن‌ها این است که...
27.Bc3 Re8 28.Qd2,
با تهدیدهایی مانند g2-g4 و Qd2-g5، و یک حمله قاطعانه روی خانه‌های سیاه‌رنگ.