24...Kf8 25.Nxh7+.

سیاه تسلیم شد. بازی می توانست اینگونه ادامه یابد:
25...Kg8 26.Rg7+ Kh8 27.Qh4+! Kxg7 28.Qh7+ Kf8 29.Qh8+ Ke7 30.Qg7+ Ke8 31.Qg8+ Ke7 32.Qf7+ Kd8 33.Qf8+ Qe8 34.Nf7+ Kd7 35.Qd6#.

شاه سیاه تضعیف شده و سفید نیروهای بیشتری را وارد میدان می‌کند.

ایده درست است اما به شکلی غیر دقیق اجرا شده است. شکل دقیق‌تر آن حرکت تدارکاتی 17.Rab1! بود، و تنها پس از 17...b5 (در برابر 17...Qc7، حرکت قوی 18.c4! وجود دارد، و گرفتن 18...dxc4 ممکن نیست چون به‌خاطر 19.Re4 با مشکل مواجه می‌شود) حرکت 18.Re3 انجام می‌شد – با همان تهدید پیشروی g3-g4.

سیاه فرصت نجات خود را با قربانی کردن یک پیاده برای فعال کردن مهره‌هایش از دست می‌دهد:
17...Nd7! 18.g4 Nxe5 19.dxe5 f5 20.Rh3 Rf7 21.gxf5 Qb6!,
دفاع از خانه g6 و بطور همزمان چشم دوختن به f2 . ساختار پیاده‌های سفید از هم پاشیده و بنابراین شانس برد او کم است، و محتمل‌ترین نتیجه مساوی خواهد بود.

با بهره‌گیری از خانه‌های سیاه، سفید حمله‌ای را آغاز می‌کند.

اکنون امکان دیگری وجود دارد – یک اسب در f6 و یک رخ در h3.

با توجه به تهدید 31.Rxh5، سیاه تسلیم شد.

مشهود است که وزیر و اسب سفید در جناح وزیر مستقر شده‌اند و این وضعیت، شاه سفید را بدون حمایت کافی رها کرده است. سیاه با فعال‌سازی سوارهای بیشتر، ابتکار عمل را در دست می‌گیرد و سفید را وارد یک وضعیت دفاعی نامطلوب می‌کند.

ترس، که منجر به تضعیف غیرقابل جبران خانه‌های سفید شد. پوشش دادن این خانه‌ها کاملاً ضروری بود:
16.f3! Rh6 17.g3 Qe3+ 18.Rf2 f5,
سیاه هنوز اندکی ابتکار عمل دارد، اما نه بیشتر از آن.

16...Rh6 17.g3 Qf3 18.Rd3 Qh5 19.h4 g5! 20.Rxd6

بهترین شانس سفید عبارت بود از:
20.e5!,
تلاش برای سازمان‌دهی حمله متقابل روی خانه‌های سیاه‌رنگ. البته، پس از :
20...d5! 21.Qe7 gxh4
22.Ne4 Bf5 23.Nf6+ Rxf6 24.Qxf6 Bxd3 25.cxd3 Re8 26.d4 hxg3 27.fxg3 Re6,
سیاه یک پیاده اضافه دارد بدون اینکه سفید جبرانی در ازای آن داشته باشد.