شاه سیاه تضعیف شده و سفید نیروهای بیشتری را وارد میدان می‌کند.

ایده درست است اما به شکلی غیر دقیق اجرا شده است. شکل دقیق‌تر آن حرکت تدارکاتی 17.Rab1! بود، و تنها پس از 17...b5 (در برابر 17...Qc7، حرکت قوی 18.c4! وجود دارد، و گرفتن 18...dxc4 ممکن نیست چون به‌خاطر 19.Re4 با مشکل مواجه می‌شود) حرکت 18.Re3 انجام می‌شد – با همان تهدید پیشروی g3-g4.

سیاه فرصت نجات خود را با قربانی کردن یک پیاده برای فعال کردن مهره‌هایش از دست می‌دهد:
17...Nd7! 18.g4 Nxe5 19.dxe5 f5 20.Rh3 Rf7 21.gxf5 Qb6!,
دفاع از خانه g6 و بطور همزمان چشم دوختن به f2 . ساختار پیاده‌های سفید از هم پاشیده و بنابراین شانس برد او کم است، و محتمل‌ترین نتیجه مساوی خواهد بود.

با بهره‌گیری از خانه‌های سیاه، سفید حمله‌ای را آغاز می‌کند.

اکنون امکان دیگری وجود دارد – یک اسب در f6 و یک رخ در h3.

با توجه به تهدید 31.Rxh5، سیاه تسلیم شد.

مشهود است که وزیر و اسب سفید در جناح وزیر مستقر شده‌اند و این وضعیت، شاه سفید را بدون حمایت کافی رها کرده است. سیاه با فعال‌سازی سوارهای بیشتر، ابتکار عمل را در دست می‌گیرد و سفید را وارد یک وضعیت دفاعی نامطلوب می‌کند.

ترس، که منجر به تضعیف غیرقابل جبران خانه‌های سفید شد. پوشش دادن این خانه‌ها کاملاً ضروری بود:
16.f3! Rh6 17.g3 Qe3+ 18.Rf2 f5,
سیاه هنوز اندکی ابتکار عمل دارد، اما نه بیشتر از آن.

16...Rh6 17.g3 Qf3 18.Rd3 Qh5 19.h4 g5! 20.Rxd6

بهترین شانس سفید عبارت بود از:
20.e5!,
تلاش برای سازمان‌دهی حمله متقابل روی خانه‌های سیاه‌رنگ. البته، پس از :
20...d5! 21.Qe7 gxh4
22.Ne4 Bf5 23.Nf6+ Rxf6 24.Qxf6 Bxd3 25.cxd3 Re8 26.d4 hxg3 27.fxg3 Re6,
سیاه یک پیاده اضافه دارد بدون اینکه سفید جبرانی در ازای آن داشته باشد.

سفید تسلیم شد.

از آنجا که سیاه در گسترش سوارها اندکی عقب است و فیل در a7 برای فعال‌ شدن نیاز به زمان دارد، سفید با گشودن خطوط جدید سعی در بهره‌برداری از این ضعف دارد.