سیاه ناچار است تفاوت از دست بدهد، و پس از آن پیروزی تنها مسئله‌ای فنی خواهد بود.

29...Bxb2 30.Ne7+ Kg7 31.Nxc8 Qf5 32.Nd6 Qf3+ 33.Kg1 Be5 34.Qc2 h5 35.h4 Qg4 36.Kg2

تکرار حرکات برای صرفه‌جویی در زمان پیش از رسیدن به کنترل زمانی، روشی معمول است که گاهی استفاده از آن مفید واقع می‌شود.

سیاه در ادامه زیر نیز شانسی نداشت:
37...Bxg3 38.fxg3 Qxg3+ 39.Qg2 Qxe3+ 40.Qf2+–.

سیاه تسلیم شد.

اسب و فیل به‌طور ناپایداری قرار گرفته‌اند، و درک این موضوع به سیاه اجازه داد تا یک حرکت بلند با وزیر پیدا کند:

سفید باید یک سوار از دست بدهد.

سفید در ازای سواری که از دست داده، مقداری جبران دریافت می‌کند؛ از جمله کنترل بر ستون‌های باز، برتری در گسترش مهره‌ها، و این واقعیت که سیاه هنوز قلعه نرفته است. با این حال، این جبران کافی نیست و سیاه برنده شد.

سفید با بی‌دقتی بازی کرد:

ادامه
17.d5 Ne5 18.dxe6 Bxe6 19.Nf4
به وضعیت تقریبا متعادلی ختم می شد.

معلوم می‌شود که بعد از 19.Rxa4، حمله‌ی دوگانه‌ای به وقوع می‌پیوندد:
19...Qb5 20.Rb4 Qxe2 21.Bxb7 Rad8
وضعیت سفید نامطلوب است، چراکه پیاده‌هایش ضعیف‌اند و مهره‌های سیاه از تحرک خوبی برخوردارند. حمله به پیاده‌ی f2 می‌تواند برای سفید بسیار دردسرساز باشد.

این نیز یک حمله‌ی دوگانه است، اما بدون پیامدی برای سیاه – سفید یک فیلِ در معرض تهدید دارد.