سفید باید یک سوار از دست بدهد.

سفید در ازای سواری که از دست داده، مقداری جبران دریافت می‌کند؛ از جمله کنترل بر ستون‌های باز، برتری در گسترش مهره‌ها، و این واقعیت که سیاه هنوز قلعه نرفته است. با این حال، این جبران کافی نیست و سیاه برنده شد.

سفید با بی‌دقتی بازی کرد:

ادامه
17.d5 Ne5 18.dxe6 Bxe6 19.Nf4
به وضعیت تقریبا متعادلی ختم می شد.

معلوم می‌شود که بعد از 19.Rxa4، حمله‌ی دوگانه‌ای به وقوع می‌پیوندد:
19...Qb5 20.Rb4 Qxe2 21.Bxb7 Rad8
وضعیت سفید نامطلوب است، چراکه پیاده‌هایش ضعیف‌اند و مهره‌های سیاه از تحرک خوبی برخوردارند. حمله به پیاده‌ی f2 می‌تواند برای سفید بسیار دردسرساز باشد.

این نیز یک حمله‌ی دوگانه است، اما بدون پیامدی برای سیاه – سفید یک فیلِ در معرض تهدید دارد.

انتقال فیل به قوی‌ترین خانه‌اش در b6

سفید تسلیم شد.

سفید در آخرین حرکتش اسب را از d4 عقب کشید، به این امید که رخ حریف را وادار به عقب‌نشینی کند. اما غافل از ضربه‌ای بود که به‌دلیل ناهماهنگی بین مهره‌هایش ممکن شده بود.

همچنین پس از ادامه زیر نیز شانس زیادی برای حفظ وضعیت باقی نمی ماند:
22.gxf3 Qg5+ 23.Ng3 Qxd2–+.

هدف پشت آخرین حرکت سیاه در شاخه ساده ساده آشکار می‌شود:
24.Rc2 Qe3+ 25.Kh1 Rxh2+ 26.Kxh2 Ng4+ 27.Kh1 Qh6+ 28.Kg1 Qh2#