هیچ دفاعی در برابر تهدید پیشروی پیاده‌های جناح شاه، یعنی h و g، وجود ندارد.

در اینجا، سیاه فرصت بهره‌برداری از ضعف عرض آخر سفید و اضافه‌بار وزیر او را از دست داد:

در بازی اصلی اینگونه بازی شد:
27...Qf6 28.Bxd3
با یک نبرد دو لبه

با یک وضعیت برنده

وزیر سفید نه تنها به خانه f6 حمله می‌کند، بلکه به رخِ a8 نیز چشم دوخته است. رخ f8 سیاه از هر دوی آنها دفاع می‌کند، اما نمی‌تواند همزمان از پس هر دوی اینکار برآید:

24...Qxf6 25.Qxf6 Rxf6 26.Bxe5 +-

سفید می برد.

وزیر سیاه در خانه‌ی c5 چندین وظیفه را انجام می‌دهد: از طریق قطر، از فیل در خانه‌ی e3 دفاع می‌کند، همچنین از پیاده در d6 و رخ در a7 محافظت می‌کند. سفید ابتدا شاه حریف را منحرف کرده و او را به موقعیتی آسیب‌پذیر می‌کشاند.

و حالا، او از اضافه بار وزیر حریف بهره برداری می نماید.

در ازای تفاوت، سفید سه پیاده دارد، اما چیزی که حتی مهم‌تر است این است که ابتکار عمل را حفظ کرده است.

در بازی، سفید حرکت 29.‌Qg3 را انجام داد و پس از 29...Qd4، سیاه به بازی متقابل مشخصی دست یافت که با چشم‌انداز پیشروی ...a5-a4-a3 مرتبط بود. با کمک چند اشتباه دیگر از سوی سفید، سیاه در نهایت بازی را مساوی کرد.