«ندانم تا این نوخاستگان در این دنیا چه بینند که فراخیزند و مُشتی حُطام (مال و منال) حرام گِرد کنند و زِ بهر آن خون ریزند و منازعت کنند و آن‌گاه آن را آسان فروگذارند و با حسرت بروند.»

تاریخ بیهقی

«با اندیشمند و رادمنش بمان و مباد که از این دو دوری کنی، و با خردمند نیکوسرشت و دانای فرومایه و نادان بزرگوار دوستی کن که اندیشمند رادمنش کامل است؛ و با دانای فرومایه دوستی کن اگرچه سرشت وی ناپسند باشد و تو از خوی زشت وی بپرهیز و از خِرَدش بهره برگیر، و با بزرگوار نادان دوستی کن و از او دوری مجوی و بگذار که او از دانش تو سود جوید و تو از بخشش او؛ اما از بدسرشت ابله دوری کن و هرچه دورتر بمان و سزاوار است که از او بگریزی.»

کلیله و دمنه، ترجمه‌ی محمدرضا مرعشی‌پور

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَصِّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِینَ بِعِزَّتِک، وَ أَیدْ حُمَاتَهَا بِقُوَّتِک، وَ أَسْبِغْ عَطَایاهُمْ مِنْ جِدَتِک.

بارالها بر محمد و آلش درود فرست، و سرحدّات و مرزهای مسلمانان را به عزّتت پاس دار و نگهبانان مرزها را به قوّتت تأیید کن و عطایای ایشان را به توانگری بی‌پایانت سرشار ساز.


اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ کثِّرْ عِدَّتَهُمْ، وَ اشْحَذْ أَسْلِحَتَهُمْ، وَ احْرُسْ حَوْزَتَهُمْ، وَ امْنَعْ حَوْمَتَهُمْ، وَ أَلِّفْ جَمْعَهُمْ، وَ دَبِّرْ أَمْرَهُمْ، وَ وَاتِرْ بَینَ مِیرِهِمْ، وَ تَوَحَّدْ بِکفَایةِ مُؤَنِهِمْ، وَ اعْضُدْهُمْ بِالنَّصْرِ، وَ أَعِنْهُمْ بِالصَّبْرِ، وَ الْطُفْ لَهُمْ فِی الْمَکرِ.

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست، و بر شمار ایشان بیفزا و اسلحه و جنگ‌افزارشان را بُرّائی ده و حوزه آنان را محافظت فرما و جوانب جبهه آنان را محکم و نفوذناپذیر گردان و جمع آنان را یکدل و هماهنگ نما و کارشان را روبه‌راه کن و آذوقه شان را پیاپی برسان و خود به تنهایی مؤونه آنان را کفایت نما و به نصرت خود تقویت‌شان فرما و به صبر یاری‌شان ده و ایشان را چاره‌جویی‌های دقیق بیاموز.

دعای بیست و هفتم صحیفه‌ی سجّادیه

با حمله‌ی مستقیم جسورانه‌ و افتخارآفرین ایران به اسرائیل، دیگر تردیدی در عبور کشورمان از مرز تبدیل شدن به یک قدرت نظامی اتمی وجود ندارد؛ مسأله‌ فقط اعلام و رونمایی است.
برای مشکل فقهی فتوای رهبری درباره حرمت ساخت و نگهداری سلاح هسته‌ای هم یک راه‌حل هست:
آیت اللّه خامنه‌ای اعلام کند که در این مورد به فتوای مراجع دیگر رجوع شود. آیت اللّه خمینی بارها از این راهکار برای حل معضلات با ارجاع به فتوای آیت‌الله منتظری بهره گرفت.
به عنوان مثال:

بسمه تعالى
حضرت آیت اللّه العظمى امام خمینى دام عزه‏
اعدام شخص مفسد که در نظر مبارک مورد احتیاط است به نظر آیت اللّه منتظرى جایز است و این مسأله در محاکم قضایى مورد احتیاج است. اگر اجازه می‌‏فرمائید در مراجع قضایى طبق نظر ایشان عمل شود. ادام اللَّه عمرکم الشریف.
۶۶/۷/۹ عبد الکریم موسوى‏ (اردبیلی)


بسمه تعالی‏
مجازید بر طبق نظر شریف ایشان عمل نمائید.
۶۶/۷/۹ روح اللَّه الموسوی الخمینى‏

#کلاهک_هسته_ای_حق_مسلم_ماست

شهید حسن تهرانی مقدم، آرش کمان‌گیر دوران، که به همراه هم‌رزمانش، بُرد موشک‌ها و مرزهای امنیت ایران را تا دوردست‌ها به پیش بردند.

جا دارد یادی هم کنیم از پروفسور ورنر فون براون، دانشمند هوافضای رایش سوّم، که با طراحی و ساخت اوّلین موشک بالستیک، کمک بزرگی به استراتژی کشورهای قارّه‌ای کرد و رخنه‌ی عظیمی در سلطه‌ی هوا_دریامحور آنگلوساکسون‌ها ایجاد نمود.

کلاهک هسته‌ای «مکان» است و موشک حامل آن، «زمان». جز با ترکیب این دو و تبدیل‌شان‌ به موشک قارّه‌پیمای اتمی، «زمان_مکان» کامل نخواهد شد! 😉

#زمان_مکان
#کلاهک_هسته_ای_حق_مسلم_ماست

«سفیر اسرائیل را دیدم. می‌گفت: برونو کرایسکی صدر اعظم اتریش که از کشورهای عربی بازدید کرده، به نماینده ما گفته ترس اعراب از ایران بیش از اسرائیل است.»

یادداشت‌های اسداللّه علم، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۵


دیدگاه نه فقط کشورهای عربی بلکه همه‌ی کشورهای اهل سنّت بدون استثناء مطابق همین نقل قول است. ایران هرگز، هرگز، هرگز نباید حتی در مقابل دشمن مشترکی مثل اسرائیل هیچ حسابی روی هیچ‌کدام از این «برادران مسلمان»، از اندونزی و مالزی و پاکستان گرفته تا ترکیه و مراکش و حتی الجزایر باز کند؛ سعودی و امارات و قطر و اردن و ... که جای خود دارند.

فرهاد قنبری
حدود آزادی

هر تفکر و نگاهی اعم از اصولگرا و اصلاح‌طلب و سلطنت‌طلب و چپ و راست و مشروطه‌خواه و جمهوری‌خواه و...، را با تمام اختلاف‌نظرها باید به رسمیت شناخت، به شرط آنکه:

۱- تمامیت ارضی ایران خط قرمز و اولین و مهمترین اولویت او باشد. (هر تفکر و جریانی باید این امر بدیهی که برای حکومت باید پاهایش روی زمین باشد و طبیعتا اولویت اولش باید حفظ و نگه داشتن همان زمین باشد را درک نماید)

۲- اندک درکی از واقعیت‌های موجود خاورمیانه (عصبیت‌هایی چون بنیادگرایی، قبیله‌گرایی، پان‌گرایی و امثالهم) داشته و در توهم ایجاد نظام و ساختار سیاسی چون انگلیس و سوئیس و اتریش و...، نباشد.

۳- تمام نیروهای نظامی و دفاعی کشور را به رسمیت شناخته و کنش و سخنی بر علیه قدرت نظامی و تسلیحاتی کشور بر زبان نیاورد.

۴- نگاه آنتاگونیستی به سیاست نداشته، تنوع سلایق را در چارچوب منافع کلان ملی به رسمیت بشناسد و در صدد سرکوب و سر به نیست کردن رقیب و مخالف جناح خود با اَنگ‌هایی چون جیره خوار و بی بصیرت و امثالهم نباشد.

۵- تحت هر شرایطی فشارهایی که از سوی نظام سلطه (امپریالیسم بین‌المللی) بر کشور وارد می‌شود را محکوم کرده و موضع کاملا مشخصی در قبال تحریم، محاصره اقتصادی و تهدید به تهاجم نظامی به کشور داشته باشد.

۶- تحت هیچ شرایطی با سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی و رسانه‌ای دشمنان ایران که با هدف آسیب زدن به کشور فعالیت می‌کنند، همراهی و همکاری و همدلی نداشته باشد.

۷- چشم امید به دشمنان کشور (که از عوامل اصلی بحران‌ اقتصادی موجود هستند) نداشته و توان تمیز این بدیهیات را داشته باشد.

۸- متلک‌پراکنی‌های لوس و غر زدن‌های ابلهانه را عملی روشنگرانه و اساس کنشگری خود قرار نداده و در پس هر کنشی نیم‌نگاهی به منافع ملی داشته باشد.

۹- نگاه قومی، فرقه‌ای، قبیله‌ای به مسائل مختلف نداشته و به دنبال خودشیرینی برای تروریست‌های کوه‌نشین نبوده و به تمام ایران و شهروندان ایران به یک چشم بنگرد.

۱۰ - منافع و سربلندی ایران و مردم ایران را بر هر کشور و ملتی مقدم بداند و بدون و شناخت واقعیت‌های حاکم بر عرصه جهانی در مورد روابط بین‌الملل سخن نگوید.
@kharmagaas

درباره‌ی امکان یا مطلوبیت ورود قانون و پلیس به حوزه‌ی حجاب می‌توان بسیار بحث کرد و اندیشید اما گذشته از اصل موضوع، آیا زمان آغاز طرح جدید مقابله با بی‌حجابی باید دقیقاً روز آغاز برخورد نظامی ایران با اسرائیل باشد؟ خریّت است یا نفوذ علنی؟ شاید هم دوربین مخفی 🙁

«مسأله‌ی حجاب با ساخت ۲ تا سریال قابل‌حل است. این گفت‌وگوها برای جامعه‌ی ما مسخره‌بازی است. این‌ها مسائل مهمی نیست که در حلّ‌شان مانده‌ایم. من نمی‌دانم این همه برو بیا و بکش و دعوا برای چیست؟»

علی‌رضا پناهیان


البته پناهیان درست می‌گوید اما کجاست آن هنر و فلسفه و فرهنگی که بتواند آن ۲ تا سریال را بسازد؟!

بنیادگرایان دینی در حوزه‌ی تکنولوژی هیچ نسبتی با بنیادگرایی ندارند بلکه به طور مطلق تسلیم تکنیک غربی هستند. منقول است که امام شافعی زمانی گفته بود چون نمی‌دانم رسول خدا چگونه هندوانه می‌خورده، هرگز لب به هندوانه نزده‌ام. اما هرگز شنیده نشده که یک بنیادگرا اعلام کند که چون رسول خدا از تفنگ و بمب و نارنجک استفاده نکرده من هم فقط با شمشیر و نیزه به جنگ می‌روم یا به جای تویوتای ژاپنی بر پشت اسب عربی جهاد می‌کنم.
بنیادگرایان نه تنها مشکلی با تکنولوژی و فنّاوری ندارند بلکه قریب به اتفاق آنان تحصیل‌کردگان دانشکده‌های فنّی و مهندسی هستند و راز جهان‌بینی ایدئولوژیک و ساده‌لوحانه‌ی آنان نیز همین نگاه تکنیکی و هندسی به مسائل انسانی است.
بنیادگرایی یک ایدئولوژی است و ایدئولوژی دشمن علوم انسانی است زیرا رکن وجودی علوم انسانی نفی وجود ایده‌های ازلی و ابدیِ فاقد زمان و مکان و صادق در همه‌ی زمان‌ها و مکان‌ها است.
بنیادگرا از بمب استفاده می‌کند و حتی آن را می‌سازد اما تلویزیون و ویدئو را می‌شکند چون «عُرضه» و توان و هنر استفاده از آن را در راه اهداف بنیادگرایانه‌اش ندارد و چگونه می‌توان علوم انسانی را کنار گذاشت اما از سلاحی نیرومندتر از هر بمب و موشک و اتمی به نام رسانه و فرهنگ بهره‌مند شد.
به عنوان مثال و در نمونه‌ی وطنی، به جای آن‌که از سلاح بُرّنده‌ی رسانه و هنر برای ترویج پایدار مقوله‌ای مثلاً مانند حجاب استفاده شود، رسانه فیلتر و هنر فشل می‌گردد و به جای آن به نمایش‌های ظاهری و مطلقاً بی‌ربط به فرهنگ مانند گشت و حجاب‌بان و جریمه پناه بُرده می‌شود؛ چون توان و دانش بهره‌گیری از هنر را نداریم.

وحید داروگری، ۱۴۰۲/۹/۷

#ایدئولوژی #زمان_مکان #علوم_انسانی

سردار حاجی‌زاده در پاسخ به سوؤال خبرنگاران در مورد حمله اسرائیل:
«۱۰۰٪ درصد می‌زنیم، نگران نباشید.»


که بیداردل پهلوان شاد باد
روانش گراینده‌ی داد باد

زِ تیغ تو الماس بریان شود
زمین روز جنگ از تو گریان شود

وطن

علی‌رضا عصار

مشکل اساسی کشورهای غیرغربی مثل ما، تمدّن‌زدگی و علم‌زدگی ساده‌انگارانه‌ای است که از زمان روبه‌رو شدن با غرب و مفتون شدن به قدرت و ثروت و جذابیت آن دچارش شده‌ایم. تمدّن و ظواهر مادّی را می‌توان به فوریت و سهولت تقلید کرد اما تغییر فرهنگ و ذهنیت تاریخی از محالات است. بنابراین و در راه بی‌سرانجام تمدّن‌زدگی و غرب‌زدگی، به چاه ویل بی‌زمانی و مکان‌زدگی و علم‌زدگی و بی‌فرهنگی افتادیم و تنها معرفت واقعی و مهم و مؤثر را معرفت جهان‌شمول و بی‌زمان و مکان، یعنی علوم تجربی و ریاضی، پنداشتیم و اگر مترسکی به نام علوم انسانی یا همان علوم فرهنگی را به مراکز درسی‌مان راه دادیم، نه از سر درک ضرورت و اهمیت آن، بلکه صرفاً در ادامه‌ی تقلید کورکورانه از بت اعظم غرب بوده است.
علوم تجربی و ریاضی وابسته به هیچ تاریخ و جغرافیا و پیوسته به هیچ ذهنیت و فرهنگی نیستند و فقط در عرصه‌ی مادّی و عینی و برای تمدّن‌سازی به کار می‌آیند اما زیربنای ایجاد آنان همان ذهنیت و فرهنگ است و ملّت‌هایی که فقط و از سر ناچاری به رونویسی از این علوم رو می‌آورند، همیشه مقلّد و فاقد قدرت آفرینندگی باقی می‌مانند و در نتیجه‌ی تضاد و شکاف میان فرهنگ تاریخی و تمدّن تقلیدی، فرهنگ خود را نیز از دست خواهند داد بدون آن‌که موفق به هضم تمدّن غربی شوند.
در این‌گونه جوامع، راهکاری که برای حل هر مسأله‌ای ارائه می‌شود همیشه تمدّنی و سخت‌افزاری و مادّی است، تمدّن به ادا و اطوار و ظاهرسازی تقلیل می‌یابد و فرهنگ به ایدئولوژی و تاریخ‌گریزی و سپس بی‌معنایی و پوچ‌گرایی.

وحید داروگری، ۱۴۰۳/۱/۳۰

#زمان_مکان #علوم_انسانی

در امور میهنی، بی‌طرفی نه معنا دارد و نه امکان؛ فقط دو طرف هست: هر کسی یا میهن‌پرست و در طرف میهن است یا خائن به میهن و در طرف مقابل آن.

هنر موسیقی به عنوان تبلور هارمونی و هماهنگی مُرده است. هارمونی جلوه‌ای از نظم، فلسفه و مکان‌مندی بود. در دنیای مدرن، هرگونه حقیقتی اعمّ از الاهی و کیهانی نفی و ذهنیت از مکان بُریده شده است. اقتضای این زمان‌گرایی مطلق، پایان هستی‌شناسی دایره‌ای و ثابت و جایگزینی آن با خطّی‌گرایی در همه چیز، از تاریخ تا هنر بود.
به اصطلاح موسیقی کنونی، چیزی نیست جز مکمّل یا جانشین مواد مخدّر به شکل خطّی بی‌انتها از ریتم گسسته، بی‌سرانجام و بی‌معنی که برعکس موسیقی کلاسیک، به جای مغز فقط سلسله ‌اعصاب را درگیر می‌کند.

#زمان_مکان

تمدّن‌هایی که از هسته‌ی سخت و پایدار فرهنگ و سنّت‌ها بهره‌مند باشند، منعطف و زمان‌‌مند و در نتیجه، شکوفا و منبسط و جهانی می‌شوند.
تمدّن‌های بی‌بهره از ثبات و تداوم و هسته‌ی سخت فرهنگی، متحجّر و بی‌زمان و در نتیجه، پژمرده و منقبض و متلاشی می‌شوند.
فرهنگ مکان‌مند و باثبات، تمدّن را زمان‌مند و منعطف می‌کند و تمدّن زمان‌مند و منعطف، موجب تقویت ثبات و مکان‌مندی فرهنگ می‌شود.
فرهنگ بی‌مکان و متغیّر، تمدن را بی‌زمان و متحجّر می‌کند و تمدّن بی‌زمان و متحجّر، موجب تشدید بی‌ثباتی و بی‌مکانی فرهنگ می‌شود.
تنها راه برای به روز شدن مداوم فرهنگ و انعطاف‌پذیر بودن سنّت‌ها، چسبیدن سفت و سخت به آن‌ها است. بدون ریشه‌های محکم، شاخه‌های تازه رشد و تکامل نمی‌یابند.

وحید داروگری، ۱۴۰۳/۱/۳۱

#زمان_مکان
#دینداری_و_میهن_پرستی_جدایی_ناپذیرند

زوربای یونانی:

«زندگی یعنی دردسر، مرگ یعنی آسایش»