🔹️کاریز با همراهی انجمن علمی مطالعات فرهنگی و رسانه و معاونت پژوهشی دانشکده ارتباطات برگزار می‌کند:

👥 کاریز؛ جریان سوم:
درباره‌ی ما و دانشگاه؛
روایتی از زیست دانشجویی

▪️جریان سوم کاریز درنگی‌ست بر این پرسش: ما با چه تصوری به دانشگاه آمدیم و با چه مواجه شدیم؟

▫️در این مسیر «دکتر عباس وریج کاظمی» پس از روایتگری دانشجویان به انسجام‌بخشی روایی پرداخته و تسهیل‌گر گفت‌وگوی ما خواهند بود.

📆 زمان: دوشنبه ۲۴ آذرماه

⏰ ساعت: ۱۵:۰۰ الی ۱۸:۳۰

ما سعی داریم در قالب قصه‌هایی کم‌تر شنیده‌شده تجربه‌های مختلف دانشجویان را در مواجهه با دانشگاه بشنویم، تجربه‌هایی که برخی از آن‌ها باعث شده‌اند ارتباط میان دانشجو و دانشگاه بیشتر شود و بهبود یابد و برخی از آن‌ها موجب فاصله گرفتن موقت یا دائمی دانشجو از دانشگاه شده‌اند...


🏢 از تمامی دانشجویان دانشگاه‌های تهران دعوت می‌کنیم تا در این جلسه همراه ما باشند.

▫️حضور عموم علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.
علاقه‌مندانی که دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی نیستند جهت حضور با شماره 09143704827 ارتباط بگیرند.

📱صفحه اینستاگرام کاریز را دنبال کنید.

@mcs_atu

آنکه می‌خندد، هنوز خبر هولناک را نشنیده است

برشت

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ کانون معماران معاصر برگزار می‌کند:
نشست دوم از فصل سوم سلسله نشست‌های
مربوطیت / Relevancy

عباس وریج کاظمی | جامعه‌شناس و پژوهشگر فرهنگ

جمعه ۲۸ آذر ۱۴۰۴
🌱 ساعت ۱۷:۳۰
کانون معماران معاصر

🪴این رویداد با حمایت <شرکت آرته> به صورت “رایگان و حضوری”؛ در محل کانون معماران معاصر برگزار خواهد شد

⭕️ رزرو
* فعال نبودن لینک به معنای تکمیل ظرفیت است.
* رزرو شما تا ۱۵ دقیقه پیش از شروع برنامه اعتبار خواهد داشت، خواهشمند است ۱۵ دقیقه پیش از شروع برنامه در جایگاه رزرو شده‌ی خود حضور بهم برسانید.
* جمعه‌ها تردد صرفاً از ورودی اصلی کارخانه (واقع در بزرگراه اتوبان لشگری، جنب مترو بیمه) امکان پذیر است.
🪴
@memaranmoaser
——————
کیوریتورها:
علیرضا تغابنی
امیر گراویانی
——————
حامی فصل سوم مربوطیت
شرکت آرته
——————
حامیان کانون معماران معاصر
شرکت ساین اکسپو
شرکت کاله سرامیک
——————
*براساس دیدگاه جناب آقای مجید اخگر (نویسنده و مترجم مطالعات هنر) واژه‌ی “مربوطیت” معادل فارسی واژه‌ی Relevancy، درنظرگرفته شد.

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ کانون معماران معاصر برگزار می‌کند:
نشست دوم از فصل سوم سلسله نشست‌های
مربوطیت / Relevancy

عباس وریج کاظمی

جمعه ۲۸ آذر ۱۴۰۴
🌱 ساعت ۱۷:۳۰
کانون معماران معاصر

#سفر_نظریه‌_ها


https://news.1rj.ru/str/Varijkazemi

هم‌اکنون، عباس کاظمی در
نشست دوم از فصل سوم مربوطیت

کانون معماران معاصر
@memaranmoaser

در آستانه یکسالگی برنامه «پایان‌نامه»، این فراخوان برای همه کسانی است که دوست دارند از پایان‌نامه خود صحبت کنند.
۴۵ مهمان تا امروز به پایان‌نامه آمده‌اند، پژوهش خود را روایت و تجربه‌ خود را با مخاطبان به اشتراک گذاشته‌اند.
مشتاقانه منتظر پژوهش‌های شما هستیم.
برای شرکت در برنامه،
معرفی کوتاهی از پایان‌نامه خود را ارسال کنید.
@yeganeh_shough

تماشای قسمت ۵۷ برنامه‌ی اکنون در فیلیمو

https://www.filimo.com/m/149231

این برنامه‌ را در پادکست اکنون هم می‌توانید گوش کنید

https://share.google/IWpG2qcOpwiyuGoGH



@varijkazemi

با اندوه فراوان، درگذشت دکتر جواد صفی‌نژاد، مردم‌شناس‌برجسته و تأثیرگذار ایران را تسلیت می‌گویم.
او از چهره‌های مهم مردم‌شناسی بود و کارهای متنوع و متفاوتی در میدان، پژوهش و آموزش انجام داد. در دوره‌ی لیسانس، افتخار شاگردی او را داشتم. یکی از مهمترین درس‌های وی اشتیاق به میدان بود. صفی‌نژاد لبریز بود از تجربه‌های تازه از جامعه‌ی ایران. پژوهش‌های وی مسیری برای نظریه‌پردازی بومی گشودند،باشد که پژوهشگران نسل جدید در این حوزه، آن را تداوم بخشند.

یادش الهام‌بخش و راهش ماندگار.

عباس‌کاظمی

🔻عباس کاظمی

🔹از ادبیات شهادت‌نامه‌ای تا رمان اتنوگرافیک: راهی برای تغییر جهان

🔺در کتاب مساله‌ی روش، حسین میرزایی، موسسه‌ی مطالعات‌فرهنگی و اجتماعی، ۱۴۰۴

@varijkazemi

قصه_ها قدرت شفابخشی دارندقسمت پنجاه_و_هفتم «اکنون...»مهمان- دکتر عباس کاظمی میزبان- سروش صحت

پادکست اکنون

https://share.google/FxcMrHCfyZOE8EFbt

بگذار رسوایی ما را فراگیرد

عباس کاظمی

🔻جنبش زندگی از ۱۴۰۱، که بر پایه‌ی مقولات بنیادی «زندگی معمولی» سامان یافته بود، اینک جای خود را به اعتراضاتی داده است که بر محور «زندگی معمول» یعنی زندگی فقیر و آسیب دیده می‌چرخد. در جنبش ۱۴۰۱، موضوعات معمولی زندگی توانسته بودند بعدی متعالی پیدا کنند و زیست روزمره را به افقی عمیق‌تر از معنا پیوند بزنند. اما اعتراضات پیش‌رو، دیگر زندگی را نه برای «زندگی‌تر شدن»، بلکه صرفاً برای «زنده ماندن» طلب می‌کنند.

🔸هراندازه زندگی از عمق تهی شده، ضروریات اولیه اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است. دیگر دعوا بر سر آزادی سیاسی، و یا آزادی اجتماعی نیست مساله بر سر امکان زنده‌ماندن است. آن انقلابی که وعده‌ی اعتلای زندگی سر داده بود،از تامین فرومایه‌‌ترین عناصر بازمانده‌است و در چنین وضعیتی، آن رژیم سلطنتی پیشینی که بنا بر روایت‌های رسمی می‌بایست در حافظه‌ی جمعی محو شده باشد، نه‌تنها چون جسدی مومیایی‌شده از زیر آوار بیرون کشیده می‌شود، بلکه سالم و بی‌خدشه، بر دوش انسان‌های نیمه‌جان و فرسوده به حرکت درمی‌آید.

▪️اکنون که برای جامعه روشن شده است هیچ راهکار و امیدی برای «بهبود زندگی» از سوی حاکمان، جناح‌های سیاسی، و حتی روشنفکران و نخبگان منتقد وجود ندارد، احساس بی‌پناهی عمیق‌تر شده است. چنین وضعیتی، از جامعه‌ای ازهم‌گسیخته، فروپاشیده و برهنه خبر می‌دهد؛ جامعه‌ای که در «فقدان آینده»، بیش از پیش به "ایدئولوژی بازگشت به گذشته" پناه می‌برد. چه کسی گمان می‌کرد جامعه‌ای که انقلابی را بر پایه‌ی تصویری ایده‌ال از «گذشته‌ی دور»( جامعه ی صدر اسلام) بنانهاده، روزی از شر آن به «گذشته‌ای نزدیک»( عصر پهلوی) پناه‌آورد.

🔸شعارهای اعتراضی نشانه‌ی مهمی‌اند برای شناخت سرشت اعتراضات یا جنبش‌های اجتماعی. این شعارها دریچه‌ای برای ورود به "تونل زمان" هستند. ما از طریق شعارها می‌توانیم بفهمیم که چه اینده‌ای در انتظار ماست. جنبش‌ ۱۴۰۱ استثنا بود،شعارهای جدیدش نمودی از امکان تغییر و امید به آینده بود. اما اعتراضات سیاسی در چند دهه‌ی اخیر عمدتا در شعارها به تکرار دچار می‌شوند و به جای نگاه به آینده در دام نوستالژی و گذشته می‌افتند..شعارها که به تکرار می‌افتند نشانه‌ای از استیصال جامعه‌است. بدین‌سان، در شعارهای اعتراضی ده سال اخیر؛ هرچه جلوتر رفته‌ایم پهلوی‌گرایی که اینک مترادف با گذشته‌گرایی است برجسته تر شده است. در وضعیتی که گرفتار فقدان تخیل نسبت به اینده شده‌ایم، تصویری از گذشته‌ی طلایی جای افق آینده را می‌گیرد.
🔹 نشانه‌های یک "انقلاب محافظه‌کارانه" همین‌جا حاضر است یعنی جنبش نوپدیدی که از انقلاب گذشته‌ی خویش شرمساراست و تمنای همان وَضعیتی می‌کند که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ داشته‌است. جامعه‌ی ایرانی، از انتهای دهه‌ی ۹۰ تنهایی و بی‌پناهی خود را در پیش چشم خویش دیده‌است و اینک مردگان خویش را فریاد می‌زند تا به داد زندگان برسد،زندگانی که خود مردگانی متحرک‌اند، پسرانی که از پدرکشی پشیمان‌اند، صنعتگران انقلابی عظیم که از ساخته خویش شکوه‌ناک‌اند و در فقدان امکان تخیل آینده، چیزی "از پیش ساخته‌شده" را طلب می‌کنند.این نه بازگشت آگاهانه، بلکه اعترافی تلخ به ناتوانی تاریخی است. آنان از گناهی که کرده‌اند پشیمان‌اند و زیر لب زمزمه می‌کنند: 《... گناه کرده‌ایم... پس بگذار در شرمساری‌مان غرق شویم!بگذار رسوایی ما را فراگیرد.》(ارمیا:۳:۲۵).

۹ دی ۱۴۰۴
@varijkazemi

زندگی در لحظه‌ی اضطراری با زندگی در لحظه, متفاوت است. ما در لحظه‌ی بدون پشتوانه از گذشته و بدون آینده زندگی می‌کنیم.

عباس کاظمی
@varijkazemi

جامعه‌شناسی: علم برآشوبنده و کشف عاملیت

▪️پادکست،ساخته شده توسط هوش مصنوعی

🔹زمان شنیدن ۱۶ دقیقه

🔸 گفتگوی سروش صحت با عباس کاظمی

منبع: برنامه اکنون


@varijkazemi
@irCDS

مردم را سخنِ نجات خوش نمی‌آید، سخنِ دوزخیان خوش می‌آید. سخنی که در آن نجات باشد آن راستی است...

مقالات شمس